Hoe overwin ik mijn gevoel?
woensdag 12 oktober 2011 om 14:07
Ik heb even een kloontje aangemaakt omdat mijn ex weet dat ik op het forum zit.
Hoe overwin ik mijn gevoel? Ik heb twee jaar een relatie gehad, met een onwijs aantrekkelijke vent maar ook zo onbetrouwbaar. Ik ben meerdere malen voorgelogen, hij is vreemdgegaan en heeft me laten vallen. Ik ben zelf ook niet de fijnste vriendin geweest, jaloers aangelegd en in combinatie met veel vrouwelijk aandacht voor hem ging dat niet goed samen. We hebben veel ruzies gehad, veel dieptepunten maar de hoogtepunten die waren er. En hoe!
Nu heeft HIJ er twee weken geleden een eind aangemaakt, op een onwijs botte manier en heeft gezegd twee jaar niks voor me gevoelt te hebben etc, en me gebruikt te hebben. Ja ik weet dat ik er een eind aan had moeten maken al de eerste keer dat hij loog, maar hij bleef komen met zijn praatjes en liefde maakt helaas toch blind.
Ik weet dat ik hem moet vergeten, maar het lukt me niet. Ik kan hem niet loslaten, het liefst vergeet ik hem nu en ga ik verder met mijn leven en vind ik een andere leuke vent die me wel goed behandelt! Maar het lukt gewoon niet.. Ik heb genoeg dingen te doen, maar hij blijft in mijn hoofd (ik zie hem ook nog eens 5 dagen per week). Gister kwam hij nog even langs spullen halen, en hij was weer zo lief. Hij gaf me een knuffel en ik barstte in tranen uit, en meneer bleef maar zeggen me wel te missen maar dat het beter is zo.
En ja het is beter zo! Maar mijn gevoel lijkt dat niet te accepteren, vooral na gister dat ik weer zo wanhopig huilend in zijn armen stond heeft mijn ogen geopend. Ik moet stoppen met hem, maar ik blijf maar achter hem aangaan, ik blijf maar aan hem denken en ik blijf hoop houden dat het goedkomt..
Meneer doet het ene moment onwijs lief en flirterig, andere moment is hij weer de botheid zelve en probeert hij me jaloers te maken. Ik doe mijn best om me niet te laten kennen en er boven te staan maar ik betrap mezelf er gewoon op dat ik hem nog steeds wil. En ik wil dat niet voelen! Ik wil verder met mijn leven ZONDER hem! Maar ik blijf op de ene manier in zijn macht.
Zoals vannochtend, ik had over hem gedroomt en werd huilend wakker. Ben gaan sporten in de hoop dat ik me beter zou voelen, nou niet dus.
Hoe kan ik in godsnaam zo stapelgek zijn op iemand die me zo slecht behandeld? En hoe kom ik er in godsnaam vanaf..
Ik ben nu op de cold turkey manier gegaan, ik zoek geen contact meer en check zijn facebook en twitter ook niet meer. Maar de hoop die blijft, en moet weg. Ik kan gewoon niet geloven dat hij niks voor me voelt.. Ik heb het idee dat het een fase is, maar hij zegt zelf niet trouw te kunnen blijven etc. En toch dringt het maar niet door.. Hij wil nu lekker feesten en vrijgezel zijn en die twee jaar inhalen. Het is gewoon zo moeilijk om te zien hoe hij verder gaat met zijn leven en hem dit niks doet, terwijl ik er aan kapot ga.
De twijfels van hem waren al sinds de zomervakantie waarin hij heeft lopen flikflooien met een ander, en sinds die tijd ben ik mezelf niet meer.. Ik ben een zielig afhankelijk persoon geworden die achter hem aanloopt. En ik realiseer me dat, maar het lukt me niet om mezelf weer te worden..
Hoe overwin ik mijn gevoel? Ik heb twee jaar een relatie gehad, met een onwijs aantrekkelijke vent maar ook zo onbetrouwbaar. Ik ben meerdere malen voorgelogen, hij is vreemdgegaan en heeft me laten vallen. Ik ben zelf ook niet de fijnste vriendin geweest, jaloers aangelegd en in combinatie met veel vrouwelijk aandacht voor hem ging dat niet goed samen. We hebben veel ruzies gehad, veel dieptepunten maar de hoogtepunten die waren er. En hoe!
Nu heeft HIJ er twee weken geleden een eind aangemaakt, op een onwijs botte manier en heeft gezegd twee jaar niks voor me gevoelt te hebben etc, en me gebruikt te hebben. Ja ik weet dat ik er een eind aan had moeten maken al de eerste keer dat hij loog, maar hij bleef komen met zijn praatjes en liefde maakt helaas toch blind.
Ik weet dat ik hem moet vergeten, maar het lukt me niet. Ik kan hem niet loslaten, het liefst vergeet ik hem nu en ga ik verder met mijn leven en vind ik een andere leuke vent die me wel goed behandelt! Maar het lukt gewoon niet.. Ik heb genoeg dingen te doen, maar hij blijft in mijn hoofd (ik zie hem ook nog eens 5 dagen per week). Gister kwam hij nog even langs spullen halen, en hij was weer zo lief. Hij gaf me een knuffel en ik barstte in tranen uit, en meneer bleef maar zeggen me wel te missen maar dat het beter is zo.
En ja het is beter zo! Maar mijn gevoel lijkt dat niet te accepteren, vooral na gister dat ik weer zo wanhopig huilend in zijn armen stond heeft mijn ogen geopend. Ik moet stoppen met hem, maar ik blijf maar achter hem aangaan, ik blijf maar aan hem denken en ik blijf hoop houden dat het goedkomt..
Meneer doet het ene moment onwijs lief en flirterig, andere moment is hij weer de botheid zelve en probeert hij me jaloers te maken. Ik doe mijn best om me niet te laten kennen en er boven te staan maar ik betrap mezelf er gewoon op dat ik hem nog steeds wil. En ik wil dat niet voelen! Ik wil verder met mijn leven ZONDER hem! Maar ik blijf op de ene manier in zijn macht.
Zoals vannochtend, ik had over hem gedroomt en werd huilend wakker. Ben gaan sporten in de hoop dat ik me beter zou voelen, nou niet dus.
Hoe kan ik in godsnaam zo stapelgek zijn op iemand die me zo slecht behandeld? En hoe kom ik er in godsnaam vanaf..
Ik ben nu op de cold turkey manier gegaan, ik zoek geen contact meer en check zijn facebook en twitter ook niet meer. Maar de hoop die blijft, en moet weg. Ik kan gewoon niet geloven dat hij niks voor me voelt.. Ik heb het idee dat het een fase is, maar hij zegt zelf niet trouw te kunnen blijven etc. En toch dringt het maar niet door.. Hij wil nu lekker feesten en vrijgezel zijn en die twee jaar inhalen. Het is gewoon zo moeilijk om te zien hoe hij verder gaat met zijn leven en hem dit niks doet, terwijl ik er aan kapot ga.
De twijfels van hem waren al sinds de zomervakantie waarin hij heeft lopen flikflooien met een ander, en sinds die tijd ben ik mezelf niet meer.. Ik ben een zielig afhankelijk persoon geworden die achter hem aanloopt. En ik realiseer me dat, maar het lukt me niet om mezelf weer te worden..
woensdag 12 oktober 2011 om 14:14
Ik ken jouw gevoel zo goed & dit verhaal is zo herkenbaar.
Je weet dat je met hem nooit echt gelukkig zult worden maar toch is er iets dat jou naar hem toe trekt.
Als een soort verslaving.
Wat je nu doet is het beste, wel heel moeilijk maar je red het wel!
Laat hem maar lekker in zijn sop gaarkoken.
Het duurt ook nog wel even maar langzaam aan zal het steeds wat beter met je gaan.
Focus je vooral niet direct op een nieuwe relatie maar geniet van je vrije leventje nu ook al is het nu nog moeilijk.
Ga veel leuke dingen doen met vriendinnen en probeer jezelf een beetje terug te vinden.
Want waarschijnlijk ben je jezelf een beetje in hem kwijt geraakt.
Ik wens je iig veel sterkte, dit is nou eenmaal kut!
Je weet dat je met hem nooit echt gelukkig zult worden maar toch is er iets dat jou naar hem toe trekt.
Als een soort verslaving.
Wat je nu doet is het beste, wel heel moeilijk maar je red het wel!
Laat hem maar lekker in zijn sop gaarkoken.
Het duurt ook nog wel even maar langzaam aan zal het steeds wat beter met je gaan.
Focus je vooral niet direct op een nieuwe relatie maar geniet van je vrije leventje nu ook al is het nu nog moeilijk.
Ga veel leuke dingen doen met vriendinnen en probeer jezelf een beetje terug te vinden.
Want waarschijnlijk ben je jezelf een beetje in hem kwijt geraakt.
Ik wens je iig veel sterkte, dit is nou eenmaal kut!
woensdag 12 oktober 2011 om 15:17
ik herken dit verhaal ook. En ik denk met ons heel veel mensen die ooit 'gedumd' zijn. Probeer inderdaad geen contact meer te zoeken. Verwijder zijn nummer, verwijder zijn facebook, verwijder zijn alles. Ruim de dingen die je aan hem doen herinneren op. En ga dan alleen nog maar leuke dingen doen. voor jezelf!!
Meidenavonden, filmpjes kijken, boeken lezen, sporten, huis schoonmaken of veranderen.. wat je maar wilt. Het is tenslotte jouw leven. En voel je sterk omdat je hem helemaal niet nodig hebt. Het leven gaat door.. Ook zonder hem!
Succes, je kan het!
Meidenavonden, filmpjes kijken, boeken lezen, sporten, huis schoonmaken of veranderen.. wat je maar wilt. Het is tenslotte jouw leven. En voel je sterk omdat je hem helemaal niet nodig hebt. Het leven gaat door.. Ook zonder hem!
Succes, je kan het!
woensdag 12 oktober 2011 om 15:41
Voor mij ook super herkenbaar. De mijne heeft het vorige maand uitgemaakt omdat hij bang is in de toekomst vreemd te gaan. Ik wacht liever op het moment dat dat gebeurt.. maar dat slaat nergens op. Dit is al een teken dat het niet goed zit in een relatie. Het is een verslaving, een gewoonte... en je moet van hem afkicken. Ontzettend moeilijk, maar je moet het gewoon doen. Jij kan dit alleen doen. Wel met steun van vrienden en heel veel afleiding.
woensdag 12 oktober 2011 om 16:23
Hoe kan ik in godsnaam nou een man willen die me bedriegt, voorliegt en er niet in alle tijden voor me is? Ik snap echt zelf gewoon niet waar mijn zelfrespect is. Hij zei dat het hem niks deed als hij met een ander zoent als hij net bij mij is geweest, hij zei dat het vreemdgaan steeds verder zal gaan en het saai is op feesten als je een relatie hebt?? Echt, ik wil hem nog zo graag terug en dat is ZO slecht.. Twee weken geleden het was in een paar uur gedaan, het ene moment hield ie van me en kwam alles goed en een paar uur later was het over en uit moest ik wegwezen want ik verpestte zijn avond.. Het is allemaal zo dubbel maar de hoop blijft en de liefde ook, en god wat wil ik die graag weghebben! Is er geen wondermiddel? Haha
woensdag 12 oktober 2011 om 16:53
een klok is een middel, helaas geen wondermiddel. zoals ik zei, je bent verslaaft aan hem. mensen die roken weten ook dat het slecht is, maar blijven dat ook doen omdat het een fijn gevoel geeft. liefde is ook een drug waar je verslaaft aan kan worden. en dat ben jij. deze jongen is echt niet goed voor je. je verdient zo'n veel betere knul. een knul die 100% voor jou gaat... ze bestaan.. hoop ik... op het moment ben ik namelijk ook aan het afkicken. het lijkt wel alsof dit verrotte gevoel nooit weg gaat.
woensdag 12 oktober 2011 om 17:09
quote:mavipa schreef op 12 oktober 2011 @ 16:53:
een klok is een middel, helaas geen wondermiddel. zoals ik zei, je bent verslaaft aan hem. mensen die roken weten ook dat het slecht is, maar blijven dat ook doen omdat het een fijn gevoel geeft. liefde is ook een drug waar je verslaaft aan kan worden. en dat ben jij. deze jongen is echt niet goed voor je. je verdient zo'n veel betere knul. een knul die 100% voor jou gaat... ze bestaan.. hoop ik... op het moment ben ik namelijk ook aan het afkicken. het lijkt wel alsof dit verrotte gevoel nooit weg gaat.Hmm ja je hebt gelijk. Hoe gaat het met jou na een maand en hoelang heeft de relatie geduurd? Het is nu twee weken geleden, maar besef het gewoon nog steeds niet omdat ik gister toch weer zijn armen om me heen had. Pff
een klok is een middel, helaas geen wondermiddel. zoals ik zei, je bent verslaaft aan hem. mensen die roken weten ook dat het slecht is, maar blijven dat ook doen omdat het een fijn gevoel geeft. liefde is ook een drug waar je verslaaft aan kan worden. en dat ben jij. deze jongen is echt niet goed voor je. je verdient zo'n veel betere knul. een knul die 100% voor jou gaat... ze bestaan.. hoop ik... op het moment ben ik namelijk ook aan het afkicken. het lijkt wel alsof dit verrotte gevoel nooit weg gaat.Hmm ja je hebt gelijk. Hoe gaat het met jou na een maand en hoelang heeft de relatie geduurd? Het is nu twee weken geleden, maar besef het gewoon nog steeds niet omdat ik gister toch weer zijn armen om me heen had. Pff
woensdag 12 oktober 2011 om 17:51
8 jaar... het kwam zomaar uit het niets voor mij. nog steeds geloof ik het niet. sprak hem daarna ongeveer 2 keer in de week aan de telefoon. kreeg de hele tijd hetzelfde te horen. en ik ging elke keer weer als een debiele smeken wat natuurlijk helemaal geen nut heeft. vorige week had ik hem voor het eerst weer gezien. toen deed hij heel lief. kusjes aan elkaar gegeven geknuffeld. hij zei hij nog steeds contact had met die snollebol... dat deed mij wel veel pijn. afgelopen maandag en dinsdag waren "goede" dagen, zo "goed" dat ik vanochtend tegen hem heb gezegd dat ik dit niet meer kan op deze manier en dat ik al mijn spullen wil hebben. toen ik dat had gezegd had ik meteen weer spijt. 'straks zie ik hem nooit meer.. vergeet hij mij!' voel me nu weer precies hetzelfde als dag 1. zwaar verrot. je moet een keer die klap krijgen, dan maar liever nu. en dat geldt voor jou ook. je hebt nu veel pijn en je blijft er in hangen als je hem blijft spreken en zien. als je het contact verbreekt ga je door een hel heen... er is nog nooit iemand (op een natuurlijk manier dan) dood gegaan aan liefdesverdriet dus dit red jij ook. het voelt kutter dan kut, verrotter dan verrot maar het is niet anders. wil je met deze jongen 60 worden?
als jullie echt bij elkaar horen dan komt het goed... maar hoe hij nou tegen jou doet verdien je niet.
als jullie echt bij elkaar horen dan komt het goed... maar hoe hij nou tegen jou doet verdien je niet.
donderdag 13 oktober 2011 om 13:03
Pfoe, even van me afschrijven om niet in de verleiding te komen om op zijn profielen te kijken. Net op facebook bericht van hem bij ander meisje gezien, steekt me toch. Ik wil hem echt graag terug, jammer dat hij nu zo anti mij is geworden.. Oh even moeilijk momentje dit, maar liever hier mijn frustraties even neerkladden dan dat ik daadwerkelijk op zijn twitter en facebook kijk en echt in tranen uitbarst. Nooit gedacht dat dit zo moeilijk kon zijn..
donderdag 13 oktober 2011 om 15:20
arme meis!! ik herken dit ook goed. een vent gehad die totaal niet goed voor me is en nu wel gelukkig is met een ander. Mja, het loslaten is ook geen leuk proces, maar je bent goed op weg!!! En neem de tijd om je verdriet te uiten, maar het ook te zijn. Schrijf van je af hoe erg je hem haat, maar ook hoe erg je hem mist. Dan schrijf je dingen van je af en ga je even uit je hoofd ipv alles daar binnen te houden.
Het heeft tijd nodig. Ik ben ook nog bezig met verwerken, maar ik ga door, omdat ik weet dat ik het zonder hem ook kan redden en ik heb hem niet nodig. Ga je mee:)?
eerste stappen heb je al gezet door contact te verbreken. Nog een tip: blokkeer zijn facebook, verwijder zijn foonnummer en als het kan blokken! en het inhouden van kijken naar info is ook een kunst, maar bedenk: wat bereik ik ermee als ik zie dat hij met andere meisjes praat? Niks, het haalt alleen pijn naar boven. Dus beter dat te laten.
ik merkte zelf dat liefdesverdriet in fases gaat, je gaat bepaalde fases door. Door het contact te verbreken ben je goed op weg!
Veel sterkte! en laten we vechten. we hebben zo'n vent niet nodig! we verdienen een goeie! geen leugenaar!
Het heeft tijd nodig. Ik ben ook nog bezig met verwerken, maar ik ga door, omdat ik weet dat ik het zonder hem ook kan redden en ik heb hem niet nodig. Ga je mee:)?
eerste stappen heb je al gezet door contact te verbreken. Nog een tip: blokkeer zijn facebook, verwijder zijn foonnummer en als het kan blokken! en het inhouden van kijken naar info is ook een kunst, maar bedenk: wat bereik ik ermee als ik zie dat hij met andere meisjes praat? Niks, het haalt alleen pijn naar boven. Dus beter dat te laten.
ik merkte zelf dat liefdesverdriet in fases gaat, je gaat bepaalde fases door. Door het contact te verbreken ben je goed op weg!
Veel sterkte! en laten we vechten. we hebben zo'n vent niet nodig! we verdienen een goeie! geen leugenaar!