Hoe praten over seks?

17-10-2017 09:52 341 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn man en ik zijn 11 jaar getrouwd en hebben 3 (kleine) kinderen. Onze intieme relatie is altijd met veel ups en downs gegaan. Eigenlijk werd dit vooral gestuurd door wat hij wilde en door zijn initiatief. Er zijn periodes geweest waarin we meer seks hebben gehad, maar nu gaat het al een tijdlang minder. Waaraan dat ligt, weet ik zelf niet, en nog belangrijker, ik weet ook niet zo goed wat daaraan te doen valt. Als ik er iets over lees op het internet, dan staat er altijd dat je erover moet praten. Maar hoe doe je dat precies, over seks praten?

We hebben nooit over seks gepraat. We hebben gewoon iets gevonden wat 'werkt'. Het enige "gesprek" dat we gehad hebben was 2 maanden geleden. Ik was aan het koken, kinderen zaten naast mij te spelen en man vroeg plompverloren waarom we niet meer seksen. Ik heb gezegd dat hij moest zwijgen en we zijn er allebei niet meer op teruggekomen. Ondertussen is er al twee maanden niets meer gebeurd, geen gesprek en geen initiatief. Ik weet niet of er nog hoop is om dit te veranderen.

Een jaar geleden heeft mijn man bekent dat hij verliefd was op een ander. Er is niets gebeurd en het contact is volledig verbroken. Het was een moeilijke periode, maar we hebben beiden geprobeerd dit achter ons te laten. Ik ben gewoon bang voor alles wat ik misschien nog ga horen als ik met mijn man het gesprek aanga.
Compleet eens met Marana, je hoeft niet met oplossingen te komen, het gaat over het openen van het gesprek.

En als je dat echt heel erg lastig vindt dan kun je opperen om dat gesprek te voeren met een derde partij (psych of seksuoloog) erbij. En mocht praten echt een probleem zijn dan kun je elkaar over dit onderwerp ook gaan schrijven mocht dat beter werken.

Je kunt niet niks doen, zijn verliefdheid is een teken aan de wand. Nu is hij niet vreemd gegaan maar dat is een kwestie van tijd vrees ik. En dan heeft hij het gevreten denk ik?
nina1966 schreef: ↑
17-10-2017 10:03
Wat zijn er toch ongelooflijk veel preutse mensen.
Dat klinkt best onaardig weet je?
Niet iedereen is en kan zo open zijn over seks als sommige die dit wel kunnen.. Misschien schuilt er iets achter
waardoor TO dit niet durft? Of moeilijk vind? Of is er in het verleden wat gebeurt.. Je weet het niet
Een jaar geleden was hij verliefd op een ander. Hij gaf toen aan dat hij van jou meer waardering en aandacht/seks wilde. Hoe hebben jullie daar samen aan gewerkt?
Alle reacties Link kopieren
Koffiehagedis schreef: ↑
17-10-2017 10:47
Kennelijk dacht hij dat een gesprek toen wel kon. Of wilde hij het minimaal open gooien om de stilte hierover te doorbreken. Vind ik best dapper, je weet immers zelf hoe eng praten over seks voor jullie is. En kennelijk ging jullie seksleven altijd uit van zijn initiatief en wensen. Ik vind dat niet passief. Maakt verder trouwens ook niet uit, de vraag is of jij jullie relatie wil redden, niet wiens schuld alles is en wie nu het recht heeft af te wachten op de ander.. Door zo te denken help je jullie niet verder en we proberen juist met je mee te denken over hoe jullie relatie weer fijner wordt voor allebei.

Nee, je weet niet wat hij gaat zeggen, maar dat is ook 1 stap te ver denken. Het gaat eerst om het ópenen van een gesprek, bij die stap zijn jullie nu. En hoe dat kan is je hier al gezegd. Dus dat weet je WEL. Dat is goodwill tonen om aan je relatie te werken. Die bal ligt bij jou nadat je hem eerder hebt gezegd te zwijgen. Ik zou als ik hem was geweest daarna ook nooit meer een poging wagen namelijk. En hoe het gesprek dan verder gaat kun je nog niet invullen en zie je dan wel, dat moet lijkt me toch samen in contact groeien?

Wil je nog antwoord geven op de vragen die aan je gesteld zijn? Hoe jij denkt over jullie seksleven en wat jij daarin het liefst zou willen... Door het hier te delen wordt erover praten misschien in het echt ook makkelijker.

Hij wist heel goed dat het gesprek toen niet kon. Hij weet dat ik niet graag heb dat hij in de keuken komt als ik bezig ben, dat we niet kunnen praten met de kinderen erbij en dat ik dat geen fijn woord vind. Hij wilde mij duidelijk choqueren. Bovendien heb ik hem niet afgesnauwd, maar heb ik gewoon gevraagd of hij wilde zwijgen.
Als ik niet weet hoe hij gaat reageren dan kan ik mij niet voorbereiden.
Ik weet niet wat ik denk over mijn seksleven. Het is wat het is.
Alle reacties Link kopieren
Geloept en ik denk dat jullie beter in relatietherapie kunnen.

En als je zo krampachtig met seks omgaat dat je zegt dat hij moet zwijgen waar de kinderen bij zijn worden dat straks ook van die geremde niet-pratende mensen. Je hoeft echt niet alle ins en outs over je (niet-bestaande) seksleven met ze te bespreken, maar in zo een kramp schieten geeft niet echt een voorbeeld van hoe gewoon, fijn en lekker seks kan zijn.
Alle reacties Link kopieren
dat ik dat geen fijn woord vind
o_o , ja als je er zou over denkt dan wordt het lastig ja.
Alle reacties Link kopieren
11 jaar samen en dan durf je niet te praten over seks samen, dat lijkt mij niet een hele fijne situatie. Je bent misschien wel te bang voor wat hij je mogelijk kan vertellen over wat hij heeft gedaan met die ander. Maar vergeet niet dat hij met jou een relatie heeft en dat jullie samen een gezin hebben. Hij begint ongeveer een jaar na jullie moeizame periode over seks, dus hij wil jou wel. Jij blijkbaar ook want je opent dit topic. Dus gewoon over praten, een keer 's avonds. Het is heel natuurlijk om te praten over seks met je partner. Voel je dus vooral ook vrij om dit te doen! Als jij vind dat hij iets meer moet proberen, dan moet je het gewoon een keer zeggen. En als het goed gaat, dan kun je een volgende keer hem een keer vertellen wat je fijn en lekker vond.
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:17
Hij wist heel goed dat het gesprek toen niet kon. Hij weet dat ik niet graag heb dat hij in de keuken komt als ik bezig ben, dat we niet kunnen praten met de kinderen erbij en dat ik dat geen fijn woord vind. Hij wilde mij duidelijk choqueren. Bovendien heb ik hem niet afgesnauwd, maar heb ik gewoon gevraagd of hij wilde zwijgen.
Als ik niet weet hoe hij gaat reageren dan kan ik mij niet voorbereiden.
Ik weet niet wat ik denk over mijn seksleven. Het is wat het is.
Jij doet heel onaardig over/tegen je man, ben je je daarvan bewust?
Je opent een topic dus ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat je hier iets mee wilt, dat je het beter wil maken. Maar ik zie geen enkele welwillendheid in je reacties dus ik vrees met grote vrezen.

Je hoeft je niet voor te bereiden op een gesprek, hij is je man, je lief, de vader van je kinderen. Je kunt hem gewoon vertellen dat je het een lastig onderwerp vindt maar dat je het wél belangrijk vind omdat hij er laatst over begon.
Het was inderdaad veel mooier geweest als je er dezelfde avond op was teruggekomen. Dan had je hem ook meteen kunnen zeggen dat dit niet het handigste onderwerp is als er kindjes rondlopen.
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:17
Hij wist heel goed dat het gesprek toen niet kon. Hij weet dat ik niet graag heb dat hij in de keuken komt als ik bezig ben, dat we niet kunnen praten met de kinderen erbij en dat ik dat geen fijn woord vind. Hij wilde mij duidelijk choqueren. Bovendien heb ik hem niet afgesnauwd, maar heb ik gewoon gevraagd of hij wilde zwijgen.
Als ik niet weet hoe hij gaat reageren dan kan ik mij niet voorbereiden.
Ik weet niet wat ik denk over mijn seksleven. Het is wat het is.
Ik ben ook gechoqueerd. Dit meen je toch niet? Ik zou er een therapietje tegenaan gooien. Anders zijn jullie binnen no time gescheiden of leven jullie volledig langs elkaar heen. Je partner is toch iemand die je vertrouwd, waarmee je álles kunt delen, waarbij je je veilig voelt, waarmee je kunt lachen en huilen, waar je jezelf kunt zijn?
anoniem_148677 wijzigde dit bericht op 17-10-2017 12:59
0.17% gewijzigd
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:17
Hij wist heel goed dat het gesprek toen niet kon. Hij weet dat ik niet graag heb dat hij in de keuken komt als ik bezig ben, dat we niet kunnen praten met de kinderen erbij en dat ik dat geen fijn woord vind. Hij wilde mij duidelijk choqueren.
Ik lees vooral veel verwijten omdat je bang bent dat jij nu aan zet bent en niet weet hoe. Ik lees ook dat hij moet stoppen met zeuren.

Een heel merkwaardig antwoord dat je niks van je seksleven vindt. Je bent toch volwassen, weet wat je leuk en niet leuk vindt in het leven.
Huil je wel eens? Zit je goed in je vel? Heb je fijne vriendinnen met wie je kunt praten?
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt niet echt zin te hebben, dit topic, als je niet open staat voor andere visies en geen actie wil ondernemen naar hem toe. Net als in het vorige topic blijf je herhalen hoe niet-goed hij handelt en pleit je jezelf vrij. Het is niet fair en je zo gedragen gaat leiden tot een scheiding. Je hebt nu nog een keuze. Doe iets en kijk naar jezelf en jouw aandeel in plaats van the blame game te gaan spelen en opsommen waarin hij volgens jou fout zit. Zonder met hem praten en zijn intenties helder krijgen zeggen dat hij je wilde choqueren is echt niet eerlijk. Niet zo invullen. Voor hem is het ook moeilijk en je hebt niet gepraat dus weet niet waarom hij deed wat hij deed, punt. Leef je eens in hem in. Ieder goed gesprek heeft als basis dat je kijkt naar wat je ZELF anders kan doen. Begin dus eens met zelfreflectie. Als je dat niet meer op kan brengen is jullie relatie allang kapot en mag je het hem gunnen bij je weg te gaan.
Alle reacties Link kopieren
ZaraZara100 schreef: ↑
17-10-2017 11:02
Hoe belangrijk is seks voor jou?
Mis je de seks?
Jullie seksleven altijd met ups en downs. Ook al voordat je ging samenwonen?

In het begin was ons seksleven goed. Naarmate je langer samen bent, komen daar gewoon soms dingen tussen (zwangerschappen, stress, vermoeidheid). Natuurlijk mis ik soms hoe het vroeger was.
Alle reacties Link kopieren
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:35
In het begin was ons seksleven goed. Naarmate je langer samen bent, komen daar gewoon soms dingen tussen (zwangerschappen, stress, vermoeidheid). Natuurlijk mis ik soms hoe het vroeger was.

dan zeg je dat tegen je man, nadat je het gesprek hebt geopend
Alle reacties Link kopieren
Daarnaast: je moet wel een goedzak van een vent hebben als hij echt accepteert dat de keuken off limits is als je bezig bent, gesprekken met kinderen erbij niet kunnen en dat er zoiets bestaat als een verboden woord. Dan buigt hij echt wel heel erg met je mee, ten koste van zichzelf. Ik en mijn partner zouden dat van elkaar echt niet accepteren. En terecht.
Alle reacties Link kopieren
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:35
In het begin was ons seksleven goed. Naarmate je langer samen bent, komen daar gewoon soms dingen tussen (zwangerschappen, stress, vermoeidheid). Natuurlijk mis ik soms hoe het vroeger was.
Wat een mooie start van een gesprek en wat een mooie start van een oplossing (-:
We proberen hier met je mee te denken. Kun je daarom antwoord geven op onze vragen?
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:35
In het begin was ons seksleven goed. Naarmate je langer samen bent, komen daar gewoon soms dingen tussen (zwangerschappen, stress, vermoeidheid). Natuurlijk mis ik soms hoe het vroeger was.
dit bedoelde ik met contact maken, er speelt veel meer, en seks is het probleem niet, intimiteit misschien wel. iemand zei iets over therapie, dat zou zeker kunnen helpen. niet zo zeer om iets te redden, maar wel om jezelf beter te leren begrijpen hierin. als je dat ziet zitten tenminste?
Alle reacties Link kopieren
ZaraZara100 schreef: ↑
17-10-2017 11:14
Een jaar geleden was hij verliefd op een ander. Hij gaf toen aan dat hij van jou meer waardering en aandacht/seks wilde. Hoe hebben jullie daar samen aan gewerkt?

We hebben sindsdien maar weinig seks gehad. We hebben gepraat, hij is veranderd van werk en voelt zich gelukkiger. We hebben nieuwe afspraken gemaakt qua huishouden (hij doet meer en we hebben één avond vrij om samen iets te doen). Ik probeer minder te zeuren.
Alle reacties Link kopieren
Jullie zitten er samen in en net is jullie gezamenlijke verantwoordelijkheid. Omdat je hem niet kunt veranderen, maar jezelf wel, zou je dus vooral bezig moeten zijn met de vraag wat JIJ kunt doen en veranderen. Maar geef hem vooral (ook) de schuld en dan wens ik je veel succes met de scheiding.
Er zit niet voor niets geen "o" in Amsterdam
Alle reacties Link kopieren
grenada schreef: ↑
17-10-2017 11:49
Jullie zitten er samen in en net is jullie gezamenlijke verantwoordelijkheid. Omdat je hem niet kunt veranderen, maar jezelf wel, zou je dus vooral bezig moeten zijn met de vraag wat JIJ kunt doen en veranderen. Maar geef hem vooral (ook) de schuld en dan wens ik je veel succes met de scheiding.
Korter en veel beter verwoord dan ik kan, maar dit is precies wat ik probeer te zeggen.
Alle reacties Link kopieren
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:47
We hebben sindsdien maar weinig seks gehad. We hebben gepraat, hij is veranderd van werk en voelt zich gelukkiger. We hebben nieuwe afspraken gemaakt qua huishouden (hij doet meer en we hebben één avond vrij om samen iets te doen). Ik probeer minder te zeuren.
Dus wat is je huidige excuus om zelf geen initiatief te nemen? In je vorige topic had je het te druk, omdat hij niets deed, maar kennelijk is dat opgelost.
PiramideM schreef: ↑
17-10-2017 11:17
Hij wist heel goed dat het gesprek toen niet kon. Hij weet dat ik niet graag heb dat hij in de keuken komt als ik bezig ben, dat we niet kunnen praten met de kinderen erbij en dat ik dat geen fijn woord vind. Hij wilde mij duidelijk choqueren. Bovendien heb ik hem niet afgesnauwd, maar heb ik gewoon gevraagd of hij wilde zwijgen.
Als ik niet weet hoe hij gaat reageren dan kan ik mij niet voorbereiden.
Ik weet niet wat ik denk over mijn seksleven. Het is wat het is.
Je hebt 2 maanden de tijd genomen om je op dit gesprek voor te bereiden, lijkt mij ruim voldoende als je dit gesprek wilt aangaan.
Wat ik nu ga zeggen zal je wel confronterend vinden, zoals je je hier presenteert zie ik een dooie doos voor me, iemand die de zin in het genieten van het leven is verloren.
Als je man niet de ballen heeft, dan trek jij de broek maar aan. Het gesprek dat je steeds hebt uitgesteld gaat niet over seks, maar gaat over de gehele omgang met elkaar! Trek een streep door het verleden, zet alles op een rijtje en wees duidelijk wat je verwacht van je relatie.
Het lijkt erop dat je bang bent om een situatie te creëren, door over iets te praten. Maar de situatie is er al. En jij steekt liever je kop in het zand, dan dat je de feiten kent. Dat is geen constructieve houding. Dit klinkt niet als een succesvol huwelijk zo.

Je weet zelf niet wat je ervan vindt. Het is wat het is zeg je. Dat klinkt alsof je het zo wel best vindt. Maar is het ook wel 'best' als hij je daarom uiteindelijk verlaat en het gezin opbreekt? Nee? Dan moet je toch echt praten en nader tot elkaar zien te komen. Ook als je dan kritiek te horen krijgt waar je niet op zit te wachten. Die kritiek is er al. Je moet 'm alleen nog horen. Pas dan kan je verbeteren, als je dat dan ook vervolgens wilt natuurlijk.

Je weet niet wat er aan te doen is. Misschien heeft je man wel ideeën. Die hoor je niet als je erover zwijgt. Een betere wereld begint bij jezelf. Een beter huwelijk natuurlijk ook. Vanavond wijntje inschenken en die beerput opengooien. Spreek anders een stopwoord af, als je even pauze wilt. Maar zorg dat je dan wel weer verder gaat. Succes.
Alle reacties Link kopieren
En wat als je het gewoon gaat DOEN...

Als ik zin heb in mijn vriend ( en dat is nog heel vaak) ga ik ervoor!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven