Relaties
alle pijlers
Hoe slappe was vergeten
woensdag 8 maart 2017 om 20:20
Hallo allemaal,
Ik heb een man ontmoet die 3 jaar geleden naar Nederland is gekomen (komt uit het Midden Oosten).
Hij praat perfect engels en redelijk Nederlands.
In het begin (de eerste maanden) was hij erg netjes en aardig. De perfecte man.
Daarna kwam zijn ware aard meer naar boven. Dit omdat ik te nieuwsgierig was en te veel vroeg. Ik mocht niet zoveel vragen stellen omdat hij daar niet van houdt.
Het punt is.
Alles is de schuld van een ander (de mensen die hier leven). De mensen in Nederland zijn niet aardig voor de buitenlanders volgens hem.
Hij heeft geen baan (al zolang hij hier is niet).
Ik heb hem actief geholpen om een baan te vinden (in het metaal). Nu geeft hij aan dat dat niets voor hem is en dat hij dan vroeg op moet ????.
Ook heeft hij in zijn eigen land op hoger niveau gewerkt. Ik heb al meerdere malen aangegeven dat dat hier niets voorstelt en dat hij hier onderaan zal moeten starten, vooral omdat hij de taal niet goed genoeg machtig is.
Ik werd hier redelijk boos om omdat ik vind dat je zo ongeveer alles aan moet pakken om een cv op te kunnen bouwen hier in Nederland.
Voor dit alles (in het begin) heb ik hem wel een aantal maal geld gegeven. Dit omdat ik zijn situatie erg sneu vond. Ik heb zelf een goede baan en zit er financieel goed bij.
Ook wilde hij na een tijdje buiten afspreken in plaats van binnen. Dit doet hij als hij boos is. Het lijkt wel een soort van straffen.
Zijn langste relatie is 1,5 jaar en hij is 35 jaar.
Ook reageert hij vaak dagen niet terwijl hij wel online is. Lijkt wel alsof hij wil dat ik hem constant benader.
Ik gaf aan het genoeg te vinden en dat hij me zo niet mag en kan behandelen. Hij geeft aan niets verkeerd te doen.
Hij kan ook zo lief zijn. Ik merk dat ik te veel aan het dromen ben over hoe het zou kunnen zijn.
Ik krijg het gevoel dat hij me alleen maar leuk vind om het geld en voor de gezelligheid.
Ik weet inmiddels dat dit niets gaat worden. Maar hoe zet ik hem uit mijn hoofd???
Ik laat inmiddels niets meer van me horen, maar zo makkelijk gaat dat niet. Ik denk er constant aan. Ook al werk ik en heb ik een goed sociaal leven.
Het grappige is dat als ik er zelf buiten sta, ik makkelijk zeg, "dumpen die handel". Maar nu zit ik er zelf in en merk dat het toch een stuk moeilijker is dan verwacht.
Hij
-laat me veel regelen
- doet aan silence treatment
- kan temperament hebben
- heeft het financieel totaal niet breed
- heeft geen werk
- zoekt na enorm aandringen wel eindelijk actief
- laat weinig van zich horen
- als ik bel neemt hij vaak niet op, terwijl ik weet dat hij thuis is
- er zijn vaak misverstanden omdat hij de taal niet 100% machtig is
- zegt vaak "maybe" zodat ik zelf mag gokken wat het antwoord moet zijn
- geeft mij vaak de schuld van discussies
Het nare is dat ik aan mezelf begin te twijfelen, hij heeft altijd een excuus / heb het verkeerd begrepen / of heb het zelf naar gemaakt volgens hem.
Heeft er iemand goede tips om deze persoon eindelijk te kunnen vergeten?
Ik heb een man ontmoet die 3 jaar geleden naar Nederland is gekomen (komt uit het Midden Oosten).
Hij praat perfect engels en redelijk Nederlands.
In het begin (de eerste maanden) was hij erg netjes en aardig. De perfecte man.
Daarna kwam zijn ware aard meer naar boven. Dit omdat ik te nieuwsgierig was en te veel vroeg. Ik mocht niet zoveel vragen stellen omdat hij daar niet van houdt.
Het punt is.
Alles is de schuld van een ander (de mensen die hier leven). De mensen in Nederland zijn niet aardig voor de buitenlanders volgens hem.
Hij heeft geen baan (al zolang hij hier is niet).
Ik heb hem actief geholpen om een baan te vinden (in het metaal). Nu geeft hij aan dat dat niets voor hem is en dat hij dan vroeg op moet ????.
Ook heeft hij in zijn eigen land op hoger niveau gewerkt. Ik heb al meerdere malen aangegeven dat dat hier niets voorstelt en dat hij hier onderaan zal moeten starten, vooral omdat hij de taal niet goed genoeg machtig is.
Ik werd hier redelijk boos om omdat ik vind dat je zo ongeveer alles aan moet pakken om een cv op te kunnen bouwen hier in Nederland.
Voor dit alles (in het begin) heb ik hem wel een aantal maal geld gegeven. Dit omdat ik zijn situatie erg sneu vond. Ik heb zelf een goede baan en zit er financieel goed bij.
Ook wilde hij na een tijdje buiten afspreken in plaats van binnen. Dit doet hij als hij boos is. Het lijkt wel een soort van straffen.
Zijn langste relatie is 1,5 jaar en hij is 35 jaar.
Ook reageert hij vaak dagen niet terwijl hij wel online is. Lijkt wel alsof hij wil dat ik hem constant benader.
Ik gaf aan het genoeg te vinden en dat hij me zo niet mag en kan behandelen. Hij geeft aan niets verkeerd te doen.
Hij kan ook zo lief zijn. Ik merk dat ik te veel aan het dromen ben over hoe het zou kunnen zijn.
Ik krijg het gevoel dat hij me alleen maar leuk vind om het geld en voor de gezelligheid.
Ik weet inmiddels dat dit niets gaat worden. Maar hoe zet ik hem uit mijn hoofd???
Ik laat inmiddels niets meer van me horen, maar zo makkelijk gaat dat niet. Ik denk er constant aan. Ook al werk ik en heb ik een goed sociaal leven.
Het grappige is dat als ik er zelf buiten sta, ik makkelijk zeg, "dumpen die handel". Maar nu zit ik er zelf in en merk dat het toch een stuk moeilijker is dan verwacht.
Hij
-laat me veel regelen
- doet aan silence treatment
- kan temperament hebben
- heeft het financieel totaal niet breed
- heeft geen werk
- zoekt na enorm aandringen wel eindelijk actief
- laat weinig van zich horen
- als ik bel neemt hij vaak niet op, terwijl ik weet dat hij thuis is
- er zijn vaak misverstanden omdat hij de taal niet 100% machtig is
- zegt vaak "maybe" zodat ik zelf mag gokken wat het antwoord moet zijn
- geeft mij vaak de schuld van discussies
Het nare is dat ik aan mezelf begin te twijfelen, hij heeft altijd een excuus / heb het verkeerd begrepen / of heb het zelf naar gemaakt volgens hem.
Heeft er iemand goede tips om deze persoon eindelijk te kunnen vergeten?
woensdag 8 maart 2017 om 20:30
quote:shifty schreef op 08 maart 2017 @ 20:28:
Ik snap 't niet .. met een beetje geluk heeft hij ook nog 'losse handjes' en is hij helemaal perfect
Vooral ook als je dan "totaal onverwacht" door de pil heen en door 't condoom heen nog es zwanger wordt / bent.
Waarschijnlijk dan ook nog net van een tweeling.
Ik snap 't niet .. met een beetje geluk heeft hij ook nog 'losse handjes' en is hij helemaal perfect
Vooral ook als je dan "totaal onverwacht" door de pil heen en door 't condoom heen nog es zwanger wordt / bent.
Waarschijnlijk dan ook nog net van een tweeling.