Relaties
alle pijlers
Hoe vertel ik het mijn moeder?
maandag 25 maart 2019 om 14:53
Lieve mensen, ik zit met een probleem waar ik echt advies bij nodig heb...
Geen idee of dit het juiste forum is hiervoor overigens.
Ik ben een persoon die al langere tijd aan het zoeken is wat ik moet doen op werkfront. Daar waar ik werk kan ik niet lang blijven, mijn contract word niet verlegd of kies ik zelf om weg te gaan want de beloftes die mij zijn gemaakt worden niet waargemaakt.
Dat laatste is nu aan de gang. Er is mij zekerheid van 40 uur per week beloofd tijdens mijn sollicitatie maar die belofte komen ze niet na, net als de belofte tot doorgroeimogelijkheden.
Er is mij nu een kans gegeven bij een ander bedrijf te gaan werken met 40 uur in een hogere functie en een veel hoger salaris en om daar uiteindelijk een toekomst op te bouwen, iets wat bij mijn huidige werkgever bijna onmogelijk is. Deze kans is mij per toeval onder ogen gekomen door mijn vlotte babbel
. De keuze was na overleg met mijn vriend ook heel makkelijk gemaak maar nu komt het moeilijke..
Ik moet mijn ouders vertellen dat er wéér een werkgever is waarbij ik niet lang werk. Vooral mijn moeder maakt zich hier heel druk om want zij werkt al bij dezelfde werkgever voor 30 somewhat jaar en gunt mij dat ook zo erg. Helaas zijn tijden nu flink anders, ik heb vaak zat voor werkgevers gewerkt die mij na drie contracten geen vaste aanstelling konden geven. Balen maar het is niet anders.
Nu moet ik het haar gaan vertellen maar ik wil niet dat ze zich onnodig ongerust gaat maken of haar teleurstel. Het liefste zou ik gewoon tegen haar zeggen dat mijn contract niet word verlengd, wat uiteindelijk geen leugen is (over 2 weken zou ik een gesprek hebben waar ik de uitkomst al van wist) maar toch is het niet helemaal de waarheid.
Vertel ik haar de hele waarheid, ook al weet ik dat er dan 1 groot drama volgt, of verdraai ik de waarheid een klein beetje waarmee duidelijk is wat er aan de hand is maar ik gevoelens en gezeur bespaar?
Wat is jullie advies?
Liefs
Geen idee of dit het juiste forum is hiervoor overigens.
Ik ben een persoon die al langere tijd aan het zoeken is wat ik moet doen op werkfront. Daar waar ik werk kan ik niet lang blijven, mijn contract word niet verlegd of kies ik zelf om weg te gaan want de beloftes die mij zijn gemaakt worden niet waargemaakt.
Dat laatste is nu aan de gang. Er is mij zekerheid van 40 uur per week beloofd tijdens mijn sollicitatie maar die belofte komen ze niet na, net als de belofte tot doorgroeimogelijkheden.
Er is mij nu een kans gegeven bij een ander bedrijf te gaan werken met 40 uur in een hogere functie en een veel hoger salaris en om daar uiteindelijk een toekomst op te bouwen, iets wat bij mijn huidige werkgever bijna onmogelijk is. Deze kans is mij per toeval onder ogen gekomen door mijn vlotte babbel
. De keuze was na overleg met mijn vriend ook heel makkelijk gemaak maar nu komt het moeilijke..Ik moet mijn ouders vertellen dat er wéér een werkgever is waarbij ik niet lang werk. Vooral mijn moeder maakt zich hier heel druk om want zij werkt al bij dezelfde werkgever voor 30 somewhat jaar en gunt mij dat ook zo erg. Helaas zijn tijden nu flink anders, ik heb vaak zat voor werkgevers gewerkt die mij na drie contracten geen vaste aanstelling konden geven. Balen maar het is niet anders.
Nu moet ik het haar gaan vertellen maar ik wil niet dat ze zich onnodig ongerust gaat maken of haar teleurstel. Het liefste zou ik gewoon tegen haar zeggen dat mijn contract niet word verlengd, wat uiteindelijk geen leugen is (over 2 weken zou ik een gesprek hebben waar ik de uitkomst al van wist) maar toch is het niet helemaal de waarheid.
Vertel ik haar de hele waarheid, ook al weet ik dat er dan 1 groot drama volgt, of verdraai ik de waarheid een klein beetje waarmee duidelijk is wat er aan de hand is maar ik gevoelens en gezeur bespaar?
Wat is jullie advies?
Liefs
maandag 25 maart 2019 om 15:21
Het is en blijft iets waar ik mij druk over maak ja...LadyL0101 schreef: ↑25-03-2019 15:142 keer hetzelfde topic?
Tja, toen ik van baan wisselde vond mijn moeder het héél erg dat ik steeds in de file zou staan, en steeds zo lang in de auto moest. Heb van verschillende mensen gehoord dat ze dit ook tegen hen vertelde. "Ja die nieuwe baan van LadyL, dat is niks hoor. Elke dag zo lang in de auto...." Terwijl dat echt het minste van mijn zorgen was.
Dat was voor mij overigens geen reden om het niet te vertellen ofzo. Ik zát ook vele malen langer en vaker in de auto dan in de baan daarvoor. Alleen vond ik het geen probleem. Zij wel. Tja, dat kan ze een keer tegen me zeggen, twee keer ook wel zelfs. Daarna ben ik er klaar mee. "Ik vind autorijden wel fijn. Nog koffie?"
Dus als ik het zo van jullie hoor ben ik in deze degene die het een zwaar beladen onderwerp maakt en moet ik gewoon “niet zaniken” ? Niet krengerig bedoelt overigens, gewoon realistisch...
maandag 25 maart 2019 om 15:26
Soms dan moet je iets gewoon van en objectieve buitenstaander horen, daar gaan soms je ogen wel door open. Ook al heb je ooit een stuk geschreven wat een soortgelijke situatie was...
En dan is het fijn als er mensen gewoon even op een vriendelijke manier een spiegel voor houden en misschien met ideeën komen die je zelf even niet meer kan bedenken.
Daar is een forum voor, toch? #retorischevraag
maandag 25 maart 2019 om 15:29
ben helaas geen held met computers
maandag 25 maart 2019 om 15:34
Op Thuis staat hij nog (je kunt zelf geen topics verwijderen). Of had je zelfs nog een derde aangemaakt?
Maar terug naar de inhoud. Had je mijn eerdere postings nog gelezen?
maandag 25 maart 2019 om 15:36
waarom u aantrekken wat familie van u vindt, ik was ook zo altijd proberen te slagen in ogen van familie en nog deed ik het niet goed, er was altijd wel iemand misserabel en dat was ik, ik zelf al tig jobs gehad interims vooral en altijd moeten verantwoorden aan alles en iedereen waarom geen vast contract; nu ik alleen woon trek ik mij geen kloot aan wat de familie van mij vind, en ik zeg u dat is een hele bevrijding. altijd bewijzen tegenover alles en iedereen dat zuigt het leven uit u!
maandag 25 maart 2019 om 15:37
Waarom moet jij je verantwoorden bij je moeder als het gaat om je werk? De arbeidsmarkt is nu eenmaal anders dan toen je moeder ging werken. Jij dealt er mee, niet je moeder.
Als jij jezelf er goed bij voelt, gewoon doen. Er zullen altijd wel mensen zijn die wat te zeuren hebben. Er komt vanzelf een werkgever waar jij voor lange tijd kunt werken.
Succes met je nieuwe baan.
Als jij jezelf er goed bij voelt, gewoon doen. Er zullen altijd wel mensen zijn die wat te zeuren hebben. Er komt vanzelf een werkgever waar jij voor lange tijd kunt werken.
Succes met je nieuwe baan.
maandag 25 maart 2019 om 15:39
To, waarschijnlijk is het typisch iets voor moeders. Als het niet goed gaat, maken ze zich druk (gaat dit ooit goedkomen?) en gaat alles wel goed, dan maken ze zich óók druk (zou er echt niets zijn? Hoe lang zal het goed blijven gaan?). Dus gewoon een hoop drama om niets.
Dus gewoon aangeven, ik ga per dan en dan ergens anders beginnen, want leukere baan, meer salaris ed.
Als ze zeurt ipv je feliciteert, kaart het aan. (Waarom kun je niet gewoon blij voor mij zijn?)
En persoonlijk zou ik haar ook niet de ruimte geven om er over te zeuren. Vroeger zat je idd je hele leven bij dezelfde werkgever. Tegenwoordig kan dat vaak niet eens, al zou je willen. En dan nog blijf je meestal niet in dezelfde functie, want op een gegeven moment wil je wel meer of iets anders.
Dus gewoon aangeven, ik ga per dan en dan ergens anders beginnen, want leukere baan, meer salaris ed.
Als ze zeurt ipv je feliciteert, kaart het aan. (Waarom kun je niet gewoon blij voor mij zijn?)
En persoonlijk zou ik haar ook niet de ruimte geven om er over te zeuren. Vroeger zat je idd je hele leven bij dezelfde werkgever. Tegenwoordig kan dat vaak niet eens, al zou je willen. En dan nog blijf je meestal niet in dezelfde functie, want op een gegeven moment wil je wel meer of iets anders.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
maandag 25 maart 2019 om 15:41
Wat een bijzondere moeders hebben jullie. Ik denk dat mijn moeder al sinds mijn 19e niet weet hoe lang ik moet reizen voor studie of werk, en ik kan me niet voorstellen dat het ooit in haar op zou komen om zich daar nou lekker druk om te gaan lopen maken. Word eens gauw emotioneel zelfstandig.
maandag 25 maart 2019 om 15:44
Dames, het is TO die zegt dat moeder er zo'n drama van maakt. Wat voor drama heeft ze niet verteld.
Vooralsnog kan het ook zomaar zijn dat TO het als drama bestempelt omdat moeder lastige vragen gaat stellen en TO het zelf eigenlijk ook niet zo leuk vindt om steeds maar weer te hoppen.
Allemaal subjectief en eye-of-the-beholder, nog steeds. Zullen we TO vragen stellen of blijven we meningen stapelen over hoe onze eigen moeder wel afstand houdt en wij zo zelfstandig zijn...
Vooralsnog kan het ook zomaar zijn dat TO het als drama bestempelt omdat moeder lastige vragen gaat stellen en TO het zelf eigenlijk ook niet zo leuk vindt om steeds maar weer te hoppen.
Allemaal subjectief en eye-of-the-beholder, nog steeds. Zullen we TO vragen stellen of blijven we meningen stapelen over hoe onze eigen moeder wel afstand houdt en wij zo zelfstandig zijn...
maandag 25 maart 2019 om 15:49
Genoeg moeder die het niet zeggen maar wel doen. Toen er gedoe was met mijn schoonzus, heeft schoonmoeder daar niets over tegen haar gezegd, maar wel tegen mij dat ze er toch wel wakker van lag. Sommige moeders doen het stiekem en sommigen niet zo stiekem.Murrmurr schreef: ↑25-03-2019 15:41Wat een bijzondere moeders hebben jullie. Ik denk dat mijn moeder al sinds mijn 19e niet weet hoe lang ik moet reizen voor studie of werk, en ik kan me niet voorstellen dat het ooit in haar op zou komen om zich daar nou lekker druk om te gaan lopen maken. Word eens gauw emotioneel zelfstandig.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
maandag 25 maart 2019 om 16:37
Zo’n moeder vindt altijd wel wat anders om zich druk om te maken. Daar hoef jij of je werkgever niks voor te doen. Die onzekerheid bij haar laten, want blijkbaar is het niet mogelijk die weg te halen.
Ik heb ook zo’n overbezorgde moeder. In een gesprek kan ik niet hoesten, niesen of gapen zonder bezorgdheid. En als ze zich geen zorgen om mij maakt, dan is het wel iets of iemand anders.
Ik heb ook zo’n overbezorgde moeder. In een gesprek kan ik niet hoesten, niesen of gapen zonder bezorgdheid. En als ze zich geen zorgen om mij maakt, dan is het wel iets of iemand anders.
maandag 25 maart 2019 om 17:23
Ik zou met haar rekening houden. Je bent dan wel volwassen maar je hebt maar 1 moeder. Soms heb je goed nieuws wat je leuk kan delen en soms heb je slecht nieuws wat haar kan breken maar ik ben van mening dat je moeder dat niet hoeft te weten als dat haar ongelukkig maakt. Helaas heb je nu slecht nieuws voor haar. Ik zou er zelf een leuk verhaal van maken. Je ouders tja die zijn in sommige culturen belangrijker dan bidden en wij hier in het westen gaan al slecht om met onze ouders vergeleken met mensen uit het midden oosten bijv. Maar ja dit is slecht mijn mening van Anna. 
maandag 25 maart 2019 om 18:37
