Relaties
alle pijlers
Hoe win ik ze terug
maandag 14 juni 2010 om 01:32
Hoi,
ik ben een jongen van 19, ik heb iets meer dan 3 jaar een relatie en vorige week was het dus zover. het ging al een tijdje niet meer zo goed in onze relatie we hadden veel meer ruzie over onbenullige dingen zagen elkaar niet meer zo vaak, enkel maar in het weekend of uit te gaan. maar het echte probleem had eigenlijk met het volgende te maken denk ik.
een maand geleden kon ik maar 1 dag van het weekend weg en had haar dat verteld en wou dit graag met haar doorbrengen. maar omdat ik perse nog wilde gaan sporten en nogal laat thuis kwam wou zij niet meer afspreken ook omdat ze ziek bleek te zijn. dus bleven we beide thuis maar rond 11u stuurde ze me een bericht ofdat we niet samen gingen slapen. dus dan kwam ze achter me. de zaterdag moeste ik tijdens de dag werken en 's avonds maar toen bleek ze niet meer ziek te zijn en kon ze wel weggaan met haar vriendinnen wat mij nogal serieus ergerde. daar heb ik niet veel omgezet wel heeft dit spanning teweeg gebracht.
de maandag kwam ze dan naar mijn opendeurdagen van school ze had zich mooi gemaakt voor me maar ik heb daar niet veel aandacht aan besteed door het voorval van de vrijdag. toen zijn we samen naar huis geweest maar zij wilde nog iets gaan drinken maar ik was versleten van da lange weekend en wilde thuis gewoon in mijn zetel blijven zitten.
de week daarna had ik veel schoolwerk voor mijn eindwerk enzo en de vrijdag wilde ze afspreken nogal vroeg 7u terwijl ik pas om 6u thuis ben en had een vermoeiende week gehad en wilde ook wat tijd voor mezelf. maar zij ergert zich steeds aan me als ik niet op tijd klaar ben. toen vroeg ze ofdat ze niet al naar haar vriendin mocht gaan. terwijl ze dan naar mij komt? maar nee ze gaat liever naar haar vriendin dan naar haar eigen vriend dacht ik toen dus liet ik haar gaan. ik deed me rustig klaar en liet niets weten wachtend zat ik in de zetel naar een film te kijken en toen plot om 10u30 een bericht ofdat ik al klaar was had toen al een hele avond in mijn zetel gezeten en had ook niet meer veel zin. toen zei ik dat ik niet meer wou weg gaan maar kwam toen toch naar mijn met die vriendin. toen hebben we hier bij ons even of café gezeten maar ik had geen zin meer en zei ik ga naar huis ga maar allen, omdat ik ze vertrouwde! maar toen kon ze wel lang weg gaan! maar als wij samen weggaan wil ze soms al om 1uur naar huis maar toen blijkbaar niet, wat mij ook wel ergerde.
de zaterdag vroeg ze aan me wat ik deed en zei dat ik naar een fuif ging en vroeg wat zij ging doen. toen vroeg ze om samen met haar naar een discotheek te gaan. maar daar had ik geen zin in. uiteindelijk zijn we beiden thuis gebleven ze zei dat ze thuis bleef voor mij maar kwam wel niet! en ik zei dat zij mocht weggaan maar wou niet.
toen heb ik haar de zondag nog gezien heel even maar, maar toen verliep alles al een beetje stroefjes. de hele week hoorde ik bijna niets van haar, en ik stuurde niks meer naar haar soms antwoordde ik niet meer op haar berichten. (stom van me) tot ik vroeg op facebook waarom ik haar bijna niet meer hoorde, toen hebben we een groot gesprek gehad over onze relatie, ze vertelde me dat we net broer en zus waren, dat we al enkele keren op zulke punten zijn gebotst en steeds zeggen we zullen veranderen maar een maand later is het terug zo. toen zei ik dat ze volkomen gelijk had terwijl ik dat wel niet meende en toen zei ze dus je wilt het ook niet meer waarop ik antwoordde nee om haar reactie te horen toen antwoordde ze het volgende oké, zijn er nog spullen die je nodig hebt die hier liggen, dat had ik totaal niet verwacht! ik antwoordde nee je mag het allemaal houden. toen zei ik haar dat het wel maar laf was dat te doen op facebook terwijl we al een relatie van meer dan 3jaar achter der rug hebben. ze zei moet ik het je persoonlijk komen vertellen ik ben daar. maar ze heeft uiteindelijk toch niet gekomen. ik heb haar dan bericht gestuurd iedere morgen middag en avond wanneer ik ging slapen en zij reageerde amper en stuurde niks.
de vrijdag had ik in de morgen een bericht gestuurd waarop ze antwoordde maar ik weet dat ze de vrijdag om 12uur gedaan heeft met school en liet niks van me weten wachtend tot dat zij een bericht stuurde. 's avonds nog altijd geen bericht wat me wel ongerust maakt ik wist niet wat te doen en wat er gebeurde, ik stuurde om 22u30 een bericht wat ze deed die avond. ze zat op café met wat vrienden.
de zaterdag stuurde ik dan een bericht met de vraag hoe het tussen ons zat. ze heeft dan die dag nog gekomen om het uit te maken heb er nog alles aan gedaan om het terug goed te krijgen vroeg of ik mee moeste gaan winkelen maar ze antwoordde nee je doet da toch niet graag. toen wist ik dat het goed mis was en dat ik het verneukt had. die avond ging ik nog achter bloemen en stak die tussen haar ruitenwisser van haar wagen met een kaartje erbij heb er niks over gehoord ze stuurde geen bericht en ik hopen een bericht te krijgen. toen had ik nog altijd de hoop dat het terug goed ging komen. maar da bleek niet.
de maandag krijg ik dan te horen dat ze met een andere jongen had gekust diezelfde zaterdag nog. toen werd ik woest en wilde die avond haar nog zien. we hebben dan nog afgesproken eerst vroeg ik haar om nog een kans om alles nog goed te maken het gewoon nog 1 keer te proberen. maar ze antwoordde steeds nu kan dat niet meer. toen vroeg ik het van die jongen en ze loog toen recht in mijn gezicht, toen hadden we ruzie luid roepen naar elkaar, maar daarna hebben we nog zitten praten over onze relatie wat er niet goed was enzo toen begon ik te huilen en kwam zij met de vraag wat als ik wel met die jongen heb gekust kun je me het dan vergeven? toen antwoordde ik dat, dat geen probleem enzo was maar wel wetend dat ik het daar moeilijk mee zou hebben. ik vraagde haar ofdat ze gevoelens voor hem had en dat ze met hem verder wilt maar dat wilde ze niet. ik vroeg ja waarom heb je er dan mee gekust, het was een mooie jongen was het antwoord en ze kon er goed mee praten:s ik vroeg dan wie het was en waar ze hem had leren kennen. ze had hem leren kennen toen ik haar alleen heb laten gaan die vrijdag op café! waar is het vertrouwen dan vraag ik me af als dit nog goed komt? ze kon er goed mee praten over haar moeder (die heeft onlangs te horen gekregen dat ze kanker heeft) en met mij kon ze dat niet zei ze, ik zei dat zal wel goed komen, wel wetend dat dit niet zo is. ik weet zelfs niet wat ik moet antwoorden in zulke situaties maar was wel een luisterend oor. toen vroeg ze ook als we terug samen komen kan ik hem dan nog zien! waarop mijn antwoord duidelijk was dat dit niet mogelijk is en ze moet kiezen tussen hem of ik. toen ze weg wou gaan vroeg ik ofdat ik haar nog eens kon vast nemen, dat voelde zo goed en ik wil dit niet kwijt!
ik stuurde haar elke avond gedichtjes. schreef een brief naar haar, belde haar. maar dat hat allemaal geen zin. de week daarop de dinsdag vroeg ik om nog een af te spreken. ik ben dan naar haar huis gegaan maar niet binnen geweest we hebben een hele tijd zitten praten in de wagen. zitten lachen en doen wel ook wat stille momenten en toen vroeg ik haar nogmaals om een kans om het goed te maken. maar ze antwoordde steeds nee ik voel ge gelukkig zo, ik wil vrij zijn. ik heb dit veel te veel gemist. ze antwoordde ook ze ziet me niet meer graag genoeg om nog een relatie te hebben met mij gewoon als vrienden toen zei ze ook misschien na een maand dan zien we wel. maar dat zag ik echt Ni zitten zo lang haar te moeten missen. toen kwam ik met het voorstel om nog 1keer af te spreken de zaterdag. en me dat te laten weten voor de donderdag,
die donderdag kreeg ik een bericht dat ze niet wilde ze wilde me geen hoop geven. die avond heb ik haar nog gezien nog wat zitten praten en toen vroeg ik het haar nogmaals, ze zei dat ze niet wilde maar zag dat ze dit wel wilde dus drong wat aan toen zei ze als volgt oké op 1 voorwaarde dat het toen niet lukte ik haar gerust moest laten. we gaven elkaar nog een knuffel en toen ging ik richt huiswaarts ik heb de hele week mijn beste gedaan om echt het beste te doen wat ik kon.
dus de avond verliep liep als volgt zaterdag. ik ging haar oppikken bij haar thuis en vertelde haar dat ik mijn jas vergeten was en die nog moest gaan oppikken(ze dacht dat we naar de zee zouden gaan) eenmaal bij mijn thuis aangekomen ging ik in huis zogezegd om mijn jas maar toen stuurde ik haar een bericht dat ze eens binnen moeste komen ik had een hele weg met rozenblaadjes gestrooid waar ik op het einde zat te wachten met een glas champagne. ze was wel verrast, ik had een hele menu voor haar gekookt, en had dit buiten gedaan met het nodige kaarslicht. maar aan het hoofdgerecht aangekomen toen kwam het gesprek serieuzer. toen vertelde ze me dat ze het niet meer wilt, ze voelt zich gelukkiger als vrijgezel en dat ze mij niet meer graag genoeg ziet als haar lief maar gewoon vriendschappelijk toen stortte de avond in voor mij! toen werd er massaal gehuild van beide kanten en ze vroeg ofdat ze moest vertrekken de avond was toch al om zeep zei ze.
dat wou ik niet en vertelde haar dat ik dit nog de beste avond wilde maken die ze ooit zou krijgen. we hebben toen nog zitten praten en na het dessert had ik een kaartje onder haar stoel verstopt en vertelde het haar (daarop stond hoe graag ik haar zie en dat ik haar niet kwijt wilde....) ik zei dat ik nog een verrassing had en dat ze even moeste wachten. ik had om vuurwerk geweest en stak het af. ze nam me onmiddellijk vast en we hebben nog gedanst geknuffeld onze lippen raakten elkaar, maar toen zei ze nee we mogen niet, ik zou weer teveel hoop krijgen en ze wilde me niet nog meer kwetsen.
toen ik haar terug naar huis brachten hebben we nog lang in de wagen zitten praten. en terug vroeg ik haar om nog 1 kans maar tevergeefs. ik zei dat ik haar zou gerust laten al haar vrienden, dat ik haar geen berichten meer zou sturen, haar nummers verwijderen dat ze nooit geen last meer van me zou hebben. maar ze wou dat niet ze wilde nog contact houden maar als vrienden. en toen zei zou je me nog terug willen na 2 maanden als ik niemand anders zou gehad hebben. ik zei verlang dit alsjeblieft niet van me wat na 2 maand en het blijft niks kan stort ik terug in. ik wilde zekerheid.
vandaag moest ik nog enkele films terug brengen en bracht die thuis maar ze was niet thuis ze was gaan wandelen. ik stuurde nog een bericht dat ik ze nog een wou zien. we hebben dat wat op een bank gezeten en ik heb haar nog helpen studeren haar les opvragen en zo echt tof. en ze vroeg waarom kunnen we dat niet blijven doen als goede vrienden. waarop ik antwoordde dat ik dat niet kan ik zie je nog veel te graag en ga je anders nooit kunnen vergeten. toen het moment van afscheid daar terug was. wilde ik het nog maar eens goed maken en wilde nog een kans, maar terug tevergeefs. dezelfde antwoorden gewoon als vrienden, ik zei die gevoelens kunnen ze nog terug komen wat niet is kan nog komen. we zien wel was haar antwoordt maar ze ziet er zo zelf zeker uit naar haar keuze toe wat moet ik doen om haar terug te winnen? ze met rust laten tot ze me begint te missen?
ik ben een jongen van 19, ik heb iets meer dan 3 jaar een relatie en vorige week was het dus zover. het ging al een tijdje niet meer zo goed in onze relatie we hadden veel meer ruzie over onbenullige dingen zagen elkaar niet meer zo vaak, enkel maar in het weekend of uit te gaan. maar het echte probleem had eigenlijk met het volgende te maken denk ik.
een maand geleden kon ik maar 1 dag van het weekend weg en had haar dat verteld en wou dit graag met haar doorbrengen. maar omdat ik perse nog wilde gaan sporten en nogal laat thuis kwam wou zij niet meer afspreken ook omdat ze ziek bleek te zijn. dus bleven we beide thuis maar rond 11u stuurde ze me een bericht ofdat we niet samen gingen slapen. dus dan kwam ze achter me. de zaterdag moeste ik tijdens de dag werken en 's avonds maar toen bleek ze niet meer ziek te zijn en kon ze wel weggaan met haar vriendinnen wat mij nogal serieus ergerde. daar heb ik niet veel omgezet wel heeft dit spanning teweeg gebracht.
de maandag kwam ze dan naar mijn opendeurdagen van school ze had zich mooi gemaakt voor me maar ik heb daar niet veel aandacht aan besteed door het voorval van de vrijdag. toen zijn we samen naar huis geweest maar zij wilde nog iets gaan drinken maar ik was versleten van da lange weekend en wilde thuis gewoon in mijn zetel blijven zitten.
de week daarna had ik veel schoolwerk voor mijn eindwerk enzo en de vrijdag wilde ze afspreken nogal vroeg 7u terwijl ik pas om 6u thuis ben en had een vermoeiende week gehad en wilde ook wat tijd voor mezelf. maar zij ergert zich steeds aan me als ik niet op tijd klaar ben. toen vroeg ze ofdat ze niet al naar haar vriendin mocht gaan. terwijl ze dan naar mij komt? maar nee ze gaat liever naar haar vriendin dan naar haar eigen vriend dacht ik toen dus liet ik haar gaan. ik deed me rustig klaar en liet niets weten wachtend zat ik in de zetel naar een film te kijken en toen plot om 10u30 een bericht ofdat ik al klaar was had toen al een hele avond in mijn zetel gezeten en had ook niet meer veel zin. toen zei ik dat ik niet meer wou weg gaan maar kwam toen toch naar mijn met die vriendin. toen hebben we hier bij ons even of café gezeten maar ik had geen zin meer en zei ik ga naar huis ga maar allen, omdat ik ze vertrouwde! maar toen kon ze wel lang weg gaan! maar als wij samen weggaan wil ze soms al om 1uur naar huis maar toen blijkbaar niet, wat mij ook wel ergerde.
de zaterdag vroeg ze aan me wat ik deed en zei dat ik naar een fuif ging en vroeg wat zij ging doen. toen vroeg ze om samen met haar naar een discotheek te gaan. maar daar had ik geen zin in. uiteindelijk zijn we beiden thuis gebleven ze zei dat ze thuis bleef voor mij maar kwam wel niet! en ik zei dat zij mocht weggaan maar wou niet.
toen heb ik haar de zondag nog gezien heel even maar, maar toen verliep alles al een beetje stroefjes. de hele week hoorde ik bijna niets van haar, en ik stuurde niks meer naar haar soms antwoordde ik niet meer op haar berichten. (stom van me) tot ik vroeg op facebook waarom ik haar bijna niet meer hoorde, toen hebben we een groot gesprek gehad over onze relatie, ze vertelde me dat we net broer en zus waren, dat we al enkele keren op zulke punten zijn gebotst en steeds zeggen we zullen veranderen maar een maand later is het terug zo. toen zei ik dat ze volkomen gelijk had terwijl ik dat wel niet meende en toen zei ze dus je wilt het ook niet meer waarop ik antwoordde nee om haar reactie te horen toen antwoordde ze het volgende oké, zijn er nog spullen die je nodig hebt die hier liggen, dat had ik totaal niet verwacht! ik antwoordde nee je mag het allemaal houden. toen zei ik haar dat het wel maar laf was dat te doen op facebook terwijl we al een relatie van meer dan 3jaar achter der rug hebben. ze zei moet ik het je persoonlijk komen vertellen ik ben daar. maar ze heeft uiteindelijk toch niet gekomen. ik heb haar dan bericht gestuurd iedere morgen middag en avond wanneer ik ging slapen en zij reageerde amper en stuurde niks.
de vrijdag had ik in de morgen een bericht gestuurd waarop ze antwoordde maar ik weet dat ze de vrijdag om 12uur gedaan heeft met school en liet niks van me weten wachtend tot dat zij een bericht stuurde. 's avonds nog altijd geen bericht wat me wel ongerust maakt ik wist niet wat te doen en wat er gebeurde, ik stuurde om 22u30 een bericht wat ze deed die avond. ze zat op café met wat vrienden.
de zaterdag stuurde ik dan een bericht met de vraag hoe het tussen ons zat. ze heeft dan die dag nog gekomen om het uit te maken heb er nog alles aan gedaan om het terug goed te krijgen vroeg of ik mee moeste gaan winkelen maar ze antwoordde nee je doet da toch niet graag. toen wist ik dat het goed mis was en dat ik het verneukt had. die avond ging ik nog achter bloemen en stak die tussen haar ruitenwisser van haar wagen met een kaartje erbij heb er niks over gehoord ze stuurde geen bericht en ik hopen een bericht te krijgen. toen had ik nog altijd de hoop dat het terug goed ging komen. maar da bleek niet.
de maandag krijg ik dan te horen dat ze met een andere jongen had gekust diezelfde zaterdag nog. toen werd ik woest en wilde die avond haar nog zien. we hebben dan nog afgesproken eerst vroeg ik haar om nog een kans om alles nog goed te maken het gewoon nog 1 keer te proberen. maar ze antwoordde steeds nu kan dat niet meer. toen vroeg ik het van die jongen en ze loog toen recht in mijn gezicht, toen hadden we ruzie luid roepen naar elkaar, maar daarna hebben we nog zitten praten over onze relatie wat er niet goed was enzo toen begon ik te huilen en kwam zij met de vraag wat als ik wel met die jongen heb gekust kun je me het dan vergeven? toen antwoordde ik dat, dat geen probleem enzo was maar wel wetend dat ik het daar moeilijk mee zou hebben. ik vraagde haar ofdat ze gevoelens voor hem had en dat ze met hem verder wilt maar dat wilde ze niet. ik vroeg ja waarom heb je er dan mee gekust, het was een mooie jongen was het antwoord en ze kon er goed mee praten:s ik vroeg dan wie het was en waar ze hem had leren kennen. ze had hem leren kennen toen ik haar alleen heb laten gaan die vrijdag op café! waar is het vertrouwen dan vraag ik me af als dit nog goed komt? ze kon er goed mee praten over haar moeder (die heeft onlangs te horen gekregen dat ze kanker heeft) en met mij kon ze dat niet zei ze, ik zei dat zal wel goed komen, wel wetend dat dit niet zo is. ik weet zelfs niet wat ik moet antwoorden in zulke situaties maar was wel een luisterend oor. toen vroeg ze ook als we terug samen komen kan ik hem dan nog zien! waarop mijn antwoord duidelijk was dat dit niet mogelijk is en ze moet kiezen tussen hem of ik. toen ze weg wou gaan vroeg ik ofdat ik haar nog eens kon vast nemen, dat voelde zo goed en ik wil dit niet kwijt!
ik stuurde haar elke avond gedichtjes. schreef een brief naar haar, belde haar. maar dat hat allemaal geen zin. de week daarop de dinsdag vroeg ik om nog een af te spreken. ik ben dan naar haar huis gegaan maar niet binnen geweest we hebben een hele tijd zitten praten in de wagen. zitten lachen en doen wel ook wat stille momenten en toen vroeg ik haar nogmaals om een kans om het goed te maken. maar ze antwoordde steeds nee ik voel ge gelukkig zo, ik wil vrij zijn. ik heb dit veel te veel gemist. ze antwoordde ook ze ziet me niet meer graag genoeg om nog een relatie te hebben met mij gewoon als vrienden toen zei ze ook misschien na een maand dan zien we wel. maar dat zag ik echt Ni zitten zo lang haar te moeten missen. toen kwam ik met het voorstel om nog 1keer af te spreken de zaterdag. en me dat te laten weten voor de donderdag,
die donderdag kreeg ik een bericht dat ze niet wilde ze wilde me geen hoop geven. die avond heb ik haar nog gezien nog wat zitten praten en toen vroeg ik het haar nogmaals, ze zei dat ze niet wilde maar zag dat ze dit wel wilde dus drong wat aan toen zei ze als volgt oké op 1 voorwaarde dat het toen niet lukte ik haar gerust moest laten. we gaven elkaar nog een knuffel en toen ging ik richt huiswaarts ik heb de hele week mijn beste gedaan om echt het beste te doen wat ik kon.
dus de avond verliep liep als volgt zaterdag. ik ging haar oppikken bij haar thuis en vertelde haar dat ik mijn jas vergeten was en die nog moest gaan oppikken(ze dacht dat we naar de zee zouden gaan) eenmaal bij mijn thuis aangekomen ging ik in huis zogezegd om mijn jas maar toen stuurde ik haar een bericht dat ze eens binnen moeste komen ik had een hele weg met rozenblaadjes gestrooid waar ik op het einde zat te wachten met een glas champagne. ze was wel verrast, ik had een hele menu voor haar gekookt, en had dit buiten gedaan met het nodige kaarslicht. maar aan het hoofdgerecht aangekomen toen kwam het gesprek serieuzer. toen vertelde ze me dat ze het niet meer wilt, ze voelt zich gelukkiger als vrijgezel en dat ze mij niet meer graag genoeg ziet als haar lief maar gewoon vriendschappelijk toen stortte de avond in voor mij! toen werd er massaal gehuild van beide kanten en ze vroeg ofdat ze moest vertrekken de avond was toch al om zeep zei ze.
dat wou ik niet en vertelde haar dat ik dit nog de beste avond wilde maken die ze ooit zou krijgen. we hebben toen nog zitten praten en na het dessert had ik een kaartje onder haar stoel verstopt en vertelde het haar (daarop stond hoe graag ik haar zie en dat ik haar niet kwijt wilde....) ik zei dat ik nog een verrassing had en dat ze even moeste wachten. ik had om vuurwerk geweest en stak het af. ze nam me onmiddellijk vast en we hebben nog gedanst geknuffeld onze lippen raakten elkaar, maar toen zei ze nee we mogen niet, ik zou weer teveel hoop krijgen en ze wilde me niet nog meer kwetsen.
toen ik haar terug naar huis brachten hebben we nog lang in de wagen zitten praten. en terug vroeg ik haar om nog 1 kans maar tevergeefs. ik zei dat ik haar zou gerust laten al haar vrienden, dat ik haar geen berichten meer zou sturen, haar nummers verwijderen dat ze nooit geen last meer van me zou hebben. maar ze wou dat niet ze wilde nog contact houden maar als vrienden. en toen zei zou je me nog terug willen na 2 maanden als ik niemand anders zou gehad hebben. ik zei verlang dit alsjeblieft niet van me wat na 2 maand en het blijft niks kan stort ik terug in. ik wilde zekerheid.
vandaag moest ik nog enkele films terug brengen en bracht die thuis maar ze was niet thuis ze was gaan wandelen. ik stuurde nog een bericht dat ik ze nog een wou zien. we hebben dat wat op een bank gezeten en ik heb haar nog helpen studeren haar les opvragen en zo echt tof. en ze vroeg waarom kunnen we dat niet blijven doen als goede vrienden. waarop ik antwoordde dat ik dat niet kan ik zie je nog veel te graag en ga je anders nooit kunnen vergeten. toen het moment van afscheid daar terug was. wilde ik het nog maar eens goed maken en wilde nog een kans, maar terug tevergeefs. dezelfde antwoorden gewoon als vrienden, ik zei die gevoelens kunnen ze nog terug komen wat niet is kan nog komen. we zien wel was haar antwoordt maar ze ziet er zo zelf zeker uit naar haar keuze toe wat moet ik doen om haar terug te winnen? ze met rust laten tot ze me begint te missen?
