Relaties
alle pijlers
ik snap het niet
maandag 6 juni 2011 om 19:41
quote:keukenstoel schreef op 06 juni 2011 @ 19:33:
Ja het klopt dus niet.
Dan is er geen houden van in mijn beleving en hij beweerd van wel
Dat durf ik ook wel te beweren
Als het namelijk geen liefde was dan blijf je geen 6 jaar bij iemand.
Dat is ook hetgeen ik dus niet geloof.
Das dom, want ik denk dat je hierbij jullie hele relatie als een leugen afdoet.
Als je van iemand houd wil je die niet kwijt.
Klopt, maar je moet er niet zelf aan onderdoor gaan, end at doet hij nu wel
Je kan de ander niet boven jezelf blijven stellen
Liefde alleen is niet genoeg!
We zijn geen pubers meer.
Klopt, en dus moet hij maar in een relatie blijven zitten waarin hij niet gelukkig is?
Ik wil niet overkomen van ik,ik,ik.
Maar ik leg mijn probleem voor om misschien tot ander inzicht te komen of ik het reeel zie.
En wij zeggen dat je het niet reëel ziet
Je ex vriend zegt hetzelfde
Maar aannemen doe je het niet toch?
Tuurlijk luister ik naar hem en beaam dat het lastig is maar dat dingenen situaties veranderen en wat ik eraan kan doen.
Ik wil van hem ook weten wat voor hem acceptabel is en hoe hij het zou willen.
Je kan er niets aan doen, dat ik het punt
Je kind word niet ineens een lief rustig kind, dat hebben jullie zelf niet in de hand
Maar het antwoord is dan weer dan zal er wel weer wat anders zijn.
met andere woorden....hij is er klaar mee
En natuurlijk is dat verdrietig, en voelt dat ontzettend kut, maar dat is wel zijn goed recht
Ja er is altijd wat in het leven,dat heet leven .
Dat is niet helemaal waar, je kan er namelijk op elk moment voor kiezen om een andere weg in te slaan, en dat is wat hij doet
Niemand weet hoe het in de toekomst is ook bij hem niet.
Klopt, het gaat bij hem ook niet zozeer om de toekomst denk ik maar om het verleden en het heden
Hij trekt het niet meer, het is op, het is klaar
En echt....ik snap dat het pijn doet
Ik snap dat je het zo graag anders wilt...maar is niet
Een relatie heb je samen, en als 1 van de 2 niet meer wil, dan is het op, klaar.....
Ja het klopt dus niet.
Dan is er geen houden van in mijn beleving en hij beweerd van wel
Dat durf ik ook wel te beweren
Als het namelijk geen liefde was dan blijf je geen 6 jaar bij iemand.
Dat is ook hetgeen ik dus niet geloof.
Das dom, want ik denk dat je hierbij jullie hele relatie als een leugen afdoet.
Als je van iemand houd wil je die niet kwijt.
Klopt, maar je moet er niet zelf aan onderdoor gaan, end at doet hij nu wel
Je kan de ander niet boven jezelf blijven stellen
Liefde alleen is niet genoeg!
We zijn geen pubers meer.
Klopt, en dus moet hij maar in een relatie blijven zitten waarin hij niet gelukkig is?
Ik wil niet overkomen van ik,ik,ik.
Maar ik leg mijn probleem voor om misschien tot ander inzicht te komen of ik het reeel zie.
En wij zeggen dat je het niet reëel ziet
Je ex vriend zegt hetzelfde
Maar aannemen doe je het niet toch?
Tuurlijk luister ik naar hem en beaam dat het lastig is maar dat dingenen situaties veranderen en wat ik eraan kan doen.
Ik wil van hem ook weten wat voor hem acceptabel is en hoe hij het zou willen.
Je kan er niets aan doen, dat ik het punt
Je kind word niet ineens een lief rustig kind, dat hebben jullie zelf niet in de hand
Maar het antwoord is dan weer dan zal er wel weer wat anders zijn.
met andere woorden....hij is er klaar mee
En natuurlijk is dat verdrietig, en voelt dat ontzettend kut, maar dat is wel zijn goed recht
Ja er is altijd wat in het leven,dat heet leven .
Dat is niet helemaal waar, je kan er namelijk op elk moment voor kiezen om een andere weg in te slaan, en dat is wat hij doet
Niemand weet hoe het in de toekomst is ook bij hem niet.
Klopt, het gaat bij hem ook niet zozeer om de toekomst denk ik maar om het verleden en het heden
Hij trekt het niet meer, het is op, het is klaar
En echt....ik snap dat het pijn doet
Ik snap dat je het zo graag anders wilt...maar is niet
Een relatie heb je samen, en als 1 van de 2 niet meer wil, dan is het op, klaar.....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 6 juni 2011 om 19:43
quote:keukenstoel schreef op 06 juni 2011 @ 19:41:
Hij rekent mij af op mijn kinderen maar die horen bij mij zoals zijn kinderen bij hem horen!
En dat bedoel ik met houden van.
Hij accepteert eigenlijk mijn kids niet.
.
Dat zou voor jou reden genoeg moeten zijn om hem niet meer te willen
Ik heb zelf geen kinderen maar moederliefde is toch sterker dan alles?
Als iemand mijn (eventueel aanwezige) kinderen niet had geaccepteerd dan was het jammer de bammer voor de meneer, maar de kinderen zijn er!
Hij rekent mij af op mijn kinderen maar die horen bij mij zoals zijn kinderen bij hem horen!
En dat bedoel ik met houden van.
Hij accepteert eigenlijk mijn kids niet.
.
Dat zou voor jou reden genoeg moeten zijn om hem niet meer te willen
Ik heb zelf geen kinderen maar moederliefde is toch sterker dan alles?
Als iemand mijn (eventueel aanwezige) kinderen niet had geaccepteerd dan was het jammer de bammer voor de meneer, maar de kinderen zijn er!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 6 juni 2011 om 19:46
quote:keukenstoel schreef op 06 juni 2011 @ 19:41:
Nee hij hoeft niet te slikken.
Maar een manier zoeken die acceptabel is voor hem die 2jr.
Ik heb al in honderd bochten gewrongen om de relatie op de rit te houden.
Hij rekent mij af op mijn kinderen maar die horen bij mij zoals zijn kinderen bij hem horen!
En dat bedoel ik met houden van.
Hij accepteert eigenlijk mijn kids niet.
Hij wil mij maar niet de rest wat bij mij hoort ook al heeft hij het geprobeerd.
Ik neem zijn dingen er ook bij omdat het bij hem hoort.
En dat is liefde ruimte geven voor elkaar en er toch zijn voor elkaar.Jouw kinderen horen bij jou. Hij wil geen relatie meer met jou, mede door jouw kinderen. Dan kan hij toch ook geen acceptabele situatie opnoemen? Dan houdt het toch helemaal op?
Nee hij hoeft niet te slikken.
Maar een manier zoeken die acceptabel is voor hem die 2jr.
Ik heb al in honderd bochten gewrongen om de relatie op de rit te houden.
Hij rekent mij af op mijn kinderen maar die horen bij mij zoals zijn kinderen bij hem horen!
En dat bedoel ik met houden van.
Hij accepteert eigenlijk mijn kids niet.
Hij wil mij maar niet de rest wat bij mij hoort ook al heeft hij het geprobeerd.
Ik neem zijn dingen er ook bij omdat het bij hem hoort.
En dat is liefde ruimte geven voor elkaar en er toch zijn voor elkaar.Jouw kinderen horen bij jou. Hij wil geen relatie meer met jou, mede door jouw kinderen. Dan kan hij toch ook geen acceptabele situatie opnoemen? Dan houdt het toch helemaal op?
maandag 6 juni 2011 om 19:47
Hij accepteert je kids niet omdat hij niet gek genoeg op je is. Zo simpel is het, hij wil geen twee jaar wachten omdat hij je niet leuk genoeg meer vindt. Hij is er klaar mee, niet met de kinderen maar met jou. Alleen durft hij dat niet direct te zeggen om je niet te kwetsen en dus krijg je die lulverhalen over vrijheid en kinderen etc. Typisch mannen.
maandag 6 juni 2011 om 20:01
quote:keukenstoel schreef op 06 juni 2011 @ 19:51:
Meds dat denk ik ook.
In tegenstelling wat hij zegt dat hij niet van me houd en de kinderen naar voren schuift omdat dat iets is wat ik niet kan veranderen.
O hij heeft echt wel van mij gehouden hoor maar door de trubbels rondom kinderen minder van mij is gaan houden.
Ik had graag gehad dat hij dat dan had gezegd.
Hij blijft erbij dat ik meer dan goed ben voor hem.
Ik laat het nu maar.
Laat hem zijn eigen dingen nu maar doen die op de rit moeten en als hij echt zo van me houd gaat dat niet over.
Ik ga laatste dingen met hem regelen en ga verder.
Alles wat je loslaat wat goed is komt weer terug is het gezegde.
Neemt niet weg dat ik zeer verdrietig ben en beroerd.Ja natuurlijk ben je dat. Maar de tijd zal de wonden helen, en wie weet wat voor prinsen er allemaal voor je in een rij staan
Meds dat denk ik ook.
In tegenstelling wat hij zegt dat hij niet van me houd en de kinderen naar voren schuift omdat dat iets is wat ik niet kan veranderen.
O hij heeft echt wel van mij gehouden hoor maar door de trubbels rondom kinderen minder van mij is gaan houden.
Ik had graag gehad dat hij dat dan had gezegd.
Hij blijft erbij dat ik meer dan goed ben voor hem.
Ik laat het nu maar.
Laat hem zijn eigen dingen nu maar doen die op de rit moeten en als hij echt zo van me houd gaat dat niet over.
Ik ga laatste dingen met hem regelen en ga verder.
Alles wat je loslaat wat goed is komt weer terug is het gezegde.
Neemt niet weg dat ik zeer verdrietig ben en beroerd.Ja natuurlijk ben je dat. Maar de tijd zal de wonden helen, en wie weet wat voor prinsen er allemaal voor je in een rij staan
maandag 6 juni 2011 om 20:49
Krokus
Dat is zo niet gegaan de afgelopen jaren.
Hij heeft wel degelijk geinvesteerd in contakt met kinderen.
Ging ook mee naar scholen ed omdat er geen vader in beeld is.
Hij vind dat mijn kinderen zoveel energie en aandacht en tijd opslokken dat wij in het gedrang zijn.
En weet je dat klopt ook maar ik ben moeder dus ik heb ook de taak.
Mijn ex heeft nog nooit geholpen in de opvoeding dus ik speel veel rollen.
Ben moeder,vader,werknemer en moet een kind begeleiden wat beperkt is.
Daarnaast was ik partner waar ik hart en ziel in stak.
Mijn partner kan gaan en staan behalve weekend omgang en gedeelde vakanties en wilde met mij ook dingen doen wat dus niet kon.
Ik snap hem wel maar houden van is elkaar toch ook helpen en steunen.
Bovendien had hij zijn eigen hobbys en eigen huis om in te vertoeven bv door de week.
Vergeet niet dat hij ook zijn sores heeft gehad en dan was ik er ook.
Laat ik wel wezen het is de leukste man die ik ken en heb hem nodig omdat ik van hem hou!
Ik laat hem los omdat ik weet dat hij een goed mens is en met beste intenties bij mij is geweest.
Ik wil dat hij gelukkig is maar het liefst met mij natuurlijk.
Dat is zo niet gegaan de afgelopen jaren.
Hij heeft wel degelijk geinvesteerd in contakt met kinderen.
Ging ook mee naar scholen ed omdat er geen vader in beeld is.
Hij vind dat mijn kinderen zoveel energie en aandacht en tijd opslokken dat wij in het gedrang zijn.
En weet je dat klopt ook maar ik ben moeder dus ik heb ook de taak.
Mijn ex heeft nog nooit geholpen in de opvoeding dus ik speel veel rollen.
Ben moeder,vader,werknemer en moet een kind begeleiden wat beperkt is.
Daarnaast was ik partner waar ik hart en ziel in stak.
Mijn partner kan gaan en staan behalve weekend omgang en gedeelde vakanties en wilde met mij ook dingen doen wat dus niet kon.
Ik snap hem wel maar houden van is elkaar toch ook helpen en steunen.
Bovendien had hij zijn eigen hobbys en eigen huis om in te vertoeven bv door de week.
Vergeet niet dat hij ook zijn sores heeft gehad en dan was ik er ook.
Laat ik wel wezen het is de leukste man die ik ken en heb hem nodig omdat ik van hem hou!
Ik laat hem los omdat ik weet dat hij een goed mens is en met beste intenties bij mij is geweest.
Ik wil dat hij gelukkig is maar het liefst met mij natuurlijk.
dinsdag 7 juni 2011 om 10:04
Moeilijk allemaal hoor! Lijkt me heel zwaar en frustrerend voor je. Maar, zoals je al ergens schreef, eigenlijk accepteert hij je kinderen niet...
Ook al heeft hij zijn best gedaan en jij zeker. Dat soort dingen kun je niet afdwingen. Hij heeft het oprecht geprobeerd (6 jaar) maar het lukt hem niet. En 2 jaar wachten totdat de kinderen meer uit beeld zijn lijkt het me ook niet.
Hij heeft het allemaal gewild en geprobeerd. Hij neemt nu een beslissing die ook niet makkelijk is. Niet voor jou, niet voor de kinderen maar ook niet voor hem.
Jouw kinderen horen bij je en verdienen jou liefde en zorg. Hij staat dat in de weg. Misschien voelt hij zich daar erg slecht over en neemt daarom de beslissing om af te haken. Een moedige beslsissing. Hij had ook op je kunnen wachten en dan net kunnen doen of de kinderen niet zouden bestaan. Maar dat kan en mag toch niet?
Hoe dubbel ook, ik zou het meer opvatten dat hij er tussenuit piept omdat hij het niet aankan maar dat hij vind dat hij het niet kan maken tegenover jou en je kinderen om er tussen te gaan staan. En zo hoort het.
Heel, heel veel sterkte.
Ook al heeft hij zijn best gedaan en jij zeker. Dat soort dingen kun je niet afdwingen. Hij heeft het oprecht geprobeerd (6 jaar) maar het lukt hem niet. En 2 jaar wachten totdat de kinderen meer uit beeld zijn lijkt het me ook niet.
Hij heeft het allemaal gewild en geprobeerd. Hij neemt nu een beslissing die ook niet makkelijk is. Niet voor jou, niet voor de kinderen maar ook niet voor hem.
Jouw kinderen horen bij je en verdienen jou liefde en zorg. Hij staat dat in de weg. Misschien voelt hij zich daar erg slecht over en neemt daarom de beslissing om af te haken. Een moedige beslsissing. Hij had ook op je kunnen wachten en dan net kunnen doen of de kinderen niet zouden bestaan. Maar dat kan en mag toch niet?
Hoe dubbel ook, ik zou het meer opvatten dat hij er tussenuit piept omdat hij het niet aankan maar dat hij vind dat hij het niet kan maken tegenover jou en je kinderen om er tussen te gaan staan. En zo hoort het.
Heel, heel veel sterkte.
