Ik wil terug

02-02-2017 10:59 48 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo iedereen,



Ik ben weggegaan bij mijn man omdat hij mij al 4 jaar mishandeld. Nu dat ik zwanger ben en hij niet wilde veranderen ben ik weggegaan. Ik heb een paar dagen bij mijn zus verbleven en dat vond ik ontzettend fijn. Maar nu zit ik bij de Blijf Groep de situatie is zo heftig aangekomen bij mijn man dat ik met niemand meer contact heb en dus ook niet meer naar school ga voor mijn veiligheid. Ik voel mij zo alleen en twijel nu ontzettend en ik denk steeds misschien is het beter als ik gewoon weer terug naar huis ga ik mis mijn man ondanks alles hij is en blijft de vader van ons kind.

Ik denk dat ik een fout heb gemaakt ik heb aangifte gedaan en ik heb er spijt van. Mijn famillie wil ook niks meer met mij te maken hebben ik ben zo verdrietig.

Wat moet ik doen?



Jada
Alle reacties Link kopieren
wat vreselijk voor je. Als eerste: super goed dat je de stap hebt genomen om weg te gaan voor je veiligheid. Ik weet dat het makkelijk is om advies te geven of te oordelen over de situatie en dat het voor jou niet zo makkelijk is. Ik adviseer je om voor je eigen veiligheid en voor de veiligheid van je kindje niet terug te gaan. Als je voor jezelf niet sterk genoeg kan zijn, wees dan sterk voor je kindje heel veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Jada het is normaal dat de twijfel toeslaat. Ik heb je vorige topic gelezen en het is echt een heel slecht idee om terug te gaan naar je man. Hij verandert echt niet en jij moet jezelf maar zeker je kind in bescherming nemen. Heb je in de Blijf Groep iemand waar je dit gevoel mee kunt delen? Kan je zus je verder steunen.

Veel sterkte vrouw, maar echt echt niet terug gaan
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Alle reacties Link kopieren
Is er mogelijkheid om de banden met je familie weer op te pakken?
Praat met de begeleiding van het huis over wat er nu allemaal in je hoofd omgaat, zodat zij jou kunnen helpen om daar de juiste hulp bij te krijgen.



Een man die jou mishandelt is niet goed voor jou en al helemaal niet voor jouw baby. Je hebt de juiste beslissing genomen.



Natuurlijk mis je hem, dat is heel normaal. Maar mis je de mishandelingen ook? Nee toch? En helaas komen die samen met hem.



Richt je op je eigen leven, op het welzijn en de veiligheid van jouw kindje, en zoek hulp bij jouw emoties. Het is nu heel moeilijk, maar over een poosje zul je dankbaar zijn dat je hebt doorgezet!!
Alle reacties Link kopieren
Welk voorbeeld geef je aan je kind als teruggaat?
Alle reacties Link kopieren
quote:Oudblond schreef op 02 februari 2017 @ 11:03:

Jada het is normaal dat de twijfel toeslaat. Ik heb je vorige topic gelezen en het is echt een heel slecht idee om terug te gaan naar je man. Hij verandert echt niet en jij moet jezelf maar zeker je kind in bescherming nemen. Heb je in de Blijf Groep iemand waar je dit gevoel mee kunt delen? Kan je zus je verder steunen.

Veel sterkte vrouw, maar echt echt niet terug gaan Precies dit. Je man heeft nu misschien mooie praatjes en spijt, maar hij wordt echt niet opeens een ander mens.
Oh dear, how sad, never mind.
Alle reacties Link kopieren
Ik word hier echt zo verdrietig van om dit te lezen.



Dat je zo ver kunt komen als vrouw dat je denkt dat het beter is om mishandeld te worden.

Leef per dag Jada....kijk niet te ver voor uit momenteel. Elke dag is weer een dag dichterbij een beter leven.



En soms moet je zelfs in uren gaan denken. Te ver vooruit denken zorgt voor paniek.... En dan ga je idd denken dat het bij hem beter is omdat je dat wel kent.



Leef per dag! dat is wat ik je wil meegeven.
Ga alsjeblieft niet terug! Je werd jarenlang mishandelt, dat kun je jezelf en je kind niet aandoen. Kun je daar met iemand praten?
Dit gevoel gaat voorbij, maar wat niet voorbij gaat, zijn de mishandelingen. Hij kan spijt betuigen, beterschap beloven, maar geen enkele mishandelaar heeft ooit z'n leven gebeterd. Je gaat terug naar geweld, niet naar hem en dat moet je niet willen, echt niet. Als je het niet voor jezelf kunt, doe het dan in elk geval voor je kind. Zelfs áls ie z'n kind niet gaat slaan, zal het kind getuige zijn van jouw mishandelingen en dat is beslist geen goede omgeving om in op te groeien.
Alle reacties Link kopieren
Dit gebeurt heel vaak, Jada, maar geef er niet aan toe!

Je bent als het ware gehersenspoeld, verslaafd aan drama (en dat normaal gaan vinden) en nu aan het "afkicken".

Je valt in een gat en denkt dat negatieve aandacht iig beter is dan geen aandacht/contact en je ziet niet in hoe krom dat is.

Bovendien ben je gewend aan een overlevingsmodus waardoor je verstand en gevoel op een heel laag pitje staan.

Je kunt dus nu niet op dit soort twijfelende gedachten gaan vertrouwen, je zult op anderen moeten vertrouwen die buiten die situatie staan, totdat jouw eigen verstand en echte gevoelens (dus niet vanuit angst, dreiging, angst voor alleen en eenzaam zijn, enz) weer terugkeren.



Is er geen psychische begeleiding in die Blijf Groep?

Zoek dat svp zo snel mogelijk!

Trek aan de bel, want dit (terug willen krabbelen in de leegte die volgt op een veilige plek hebben) is echt niet ongewoon, en ga in geen geval terug naar hem!

Ongeacht wat je nu denkt, vindt en voelt, geloof je gemanipuleerde mind niet, geloof in plaats daarvan anderen dan maar, dat veiligheid het allerbelangrijkste is nu!



Zoek waar je nu zit contact met anderen op, praat hierover, vraag begeleiding hierbij, gun jezelf en je kind die gezonde basis van vrijheid en veiligheid, geestelijke en fysieke gezondheid.

Alleen jij kunt dit kindje dat geven, jij zult iig dit kind moeten beschermen, als jij jezelf dat al niet gunt rust die verantwoordleijkheid voor het kind op jou alleen. Zorg dus dat je zelf krachtig en mentaal/fysiek gezond wordt.

Die familie (behalve die zus) ben je liever kwijt dan rijk, als ze jou niet steunen.



Niet twijfelen dus, blijf bij je besluit, ga volledig achter jezelf & ongeboren kind staan!

Sterkte
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
Wat ontzettend goed Jada, dat je bij je man weg bent gegaan!



In je vorige topic vertelde je over je zus, die ook zoiets heeft meegemaakt, en die nu geen contact meer heeft met je familie. Bel alsjeblieft met je zus op de momenten dat je het moeilijk hebt en als je erover denkt om terug te gaan. Neem haar in vertrouwen, zij kent jou en de hele situatie.
quote:-NummerZoveel- schreef op 02 februari 2017 @ 11:05:

Praat met de begeleiding van het huis over wat er nu allemaal in je hoofd omgaat, zodat zij jou kunnen helpen om daar de juiste hulp bij te krijgen.



Een man die jou mishandelt is niet goed voor jou en al helemaal niet voor jouw baby. Je hebt de juiste beslissing genomen.



Natuurlijk mis je hem, dat is heel normaal. Maar mis je de mishandelingen ook? Nee toch? En helaas komen die samen met hem.



Richt je op je eigen leven, op het welzijn en de veiligheid van jouw kindje, en zoek hulp bij jouw emoties. Het is nu heel moeilijk, maar over een poosje zul je dankbaar zijn dat je hebt doorgezet!!



Eens!



Sterkte Jada! Ik zou willen schreeuwen: Ga niet terug! Maar dat helpt je niet. Probeer kracht en moed te vinden deze weg te blijven volgen. Ik hoop dat je zus je kan bijstaan.
Alle reacties Link kopieren
Je bent niet alleen Jada, je hebt een kindje in je buik en dat kindje heeft jou heel erg hard nodig, gezond en sterk en veilig. Die garantie kun je je kind niet geven als je terug gaat naar je ex. Jullie zullen beiden onveilig zijn.



Je zit op de juiste plek, vraag hulp aan de begeleiding. Een nieuw leven opbouwen kost tijd, maar het gaat je echt lukken!
Praat met je zus en de begeleiding. Je hoeft je niet voor die gevoelens te schamen, die zijn heel normaal. Doe het voor je kind en blijf bij hem weg.
Alle reacties Link kopieren
Stel je ook eens voor dat je wél teruggaat, je man mishandelt je weer en er gaat iets mis met je kindje. Wil je dat risico nemen?
Oh dear, how sad, never mind.
Alle reacties Link kopieren
Dit zijn veel voorkomende gevoelens en twijfels.

Deze situatie ken je niet in tegenstelling tot wat je had.

Nu lijk je ook nog gestraft te worden door je eigen familie.

Das pittig.

Maar dit "hoort" er een beetje bij.

Je losmaken uit een situatie heeft gevolgen en is moeilijk.

Het heeft tijd nodig.

Maar de stappen die je zet en hebt gezet zijn wel de juiste voor de toekomst. Voor jou en jouw kindje !!

Twijfel niet aan zijn gedrag. Dat gaat niet veranderen. Laat dat gaan.

Richt je op je eigen herstel.

Praat met begeleiding en de andere vrouwen. Zij zullen veel herkennen en je kunnen onderstuenen.

Je staat niet alleen.

En voor t eenzame gevoel..een

Zet door...jij en je kind zijn dat meer dan waard !!
Alle reacties Link kopieren
lees je eigen topics nog even door: zo ernstig was je situatie.

Je bent echt niet zomaar weggegaan. Jij bent daar niet veilig, en je (ongeboren) kindje ook niet.
Alle reacties Link kopieren
Je hebt de goede keuzes gemaakt maar ik kan me voorstellen dat je daar nu aan twijfelt met alle onzekerheid en eenzaamheid die er bij komt kijken. Hou vol, met de tijd komt meer zekerheid en rust. Je kindje is veilig bij jou en samen gaan jullie er een mooi leven van maken. Als je terug zou gaan, wordt het onveilig voor je kindje, zowel fysiek als emotioneel. Vertrouw op het moederinstinct en heb vertrouwen dat je het niet allemaal alleen hoeft te doen
Besef dat je kind hier de dupe van wordt, en dat je de "traditie" doorgeeft.



Als het een meisje is laat jij haar zien dat het oke is om je in elkaar te laten trappen.



Als het een knul is laat jij hem zien dat vrouwen minderwaardig zijn en zich laten slaan.





Is dat wat je wil voor je kind? Een zelfde leven als jij?
Alle reacties Link kopieren
Dus je familie vindt het ok dat je wordt mishandelt. Zegt genoeg over je familie. De schone schijn waren en jij bent hier het slachtoffer van.

Ik vind het vreselijk voor je wat dit is een verschrikkelijke situatie.

Maar denk eraan: als je teruggaat wordt je tot het einde van zijn leven mishandelt. Wil je zo leven.

Ik vindt het ongehoord dat je familie je emotioneel zo onder druk zet.

Waar halen zij het lef vandaan?
Jeetje. Ik zou bijna sarcastisch reageren maar dat helpt niemand iets. Het is logisch dat je een gevoel van gemis hebt want je bent alles kwijt was vertrouwd was. Maar kijk eens goed naar dat gevoel, mis je nou je man of mis je je oude leventje? Volgens mij mis je je man niet echt namelijk. Maar iedereen kan last krijgen van heimwee.



Bel je zus. En praat met de mensen waar je hierover mee moet praten, niet met ons. Je hebt begeleiders daar, praat je daar wel mee of hou je je mond en zeg je hier wat je echt denkt? Niet doen. Praat met hen, vertel ze wat je voelt want zij kunnen je beter helpen dan wij.



Ga niet terug naar die gevangenis. Ik snap dat je je vrijheid eng vindt maar waar je was, dat was nog veel enger. Dat zie je nu niet, okee, maar echt, niet teruggaan. Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Mijn ervaring is dat zulke mannen nooit veranderen, ondanks dat ze zeggen dat ze gaan veranderen.



Ga niet terug, denk in het belang van je kind, doe het niet.



Maak gebruik van de ondersteuning die je geboden wordt, stel je daarvoor open. Alleen dan kan je het verwerken, en kan je je focussen op een toekomst zonder geweld.



Ik denk ook niet dat het aan te raden is om je ex het kind te laten erkennen.
Lieve Jada, wat goed om weer van je te lezen en wat goed dat je jezelf en je kindje uit deze gevaarlijke situatie hebt gebracht!



Volgens mij geven andere forumster hier hele wijze reacties, leef en handel daar alsjbelieft naar! Kom hier schrijven als je twijfelt, moe bent, in de put zit, maar ga vooral niet terug!



Wees sterk, voor je kind maar zeker ook voor jezelf.
Alle reacties Link kopieren
Jouw kind zal jou later dankbaar zijn voor de beslissing om weg te blijven.

Hou vol en wees moedig.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven