Relaties
alle pijlers
In de war
zondag 22 december 2019 om 17:27
Ik ben in de war, verdrietig, onrustig en weet het niet meer. We hebben 17 jaar een relatie en 2 prachtige kinderen van 12 en 9 jaar. Maar we leven sinds een aantal jaar als vrienden naast elkaar. We hebben het zeker goed op dat niveau, maar qua intimiteit en het praten met elkaar is het al een poos niet meer goed. We hebben al 3 jaar geen seks gehad en knuffelen wil ook niet meer. Samen dingen ondernemen doen we ook bijna niet meer. Hij heeft daar niet zo’n behoefte aan en vindt het thuis prima.
Ik ben al meerdere keren het gesprek aan gegaan over onze relatie en dat ik er ongelukkig van wordt. Ik heb wel intimiteit nodig en ook iemand waar ik echt mee kan praten en ook lachen. Hij doet echt zijn best wel en zoekt ook toenadering, maar ik merk aan mijn hele lichaam dat ik dat niet meer wil. Hij vindt ons leven zoals het nu is fijn en prima, maar voor mij voelt dat niet meer zo. Ik wil niet zo oud worden en dan het gevoel hebben dat ik liefde heb gemist.
Het gevoel dat ik dit niet meer vol kan en wil houden is nu zo hevig aanwezig.
Ik weet het even niet zo goed meer, wil er graag met hem over praten maar de feestdagen staan voor de deur. Ik wil zekere vechten voor de relatie, maar ik ben zo bang dat het houden van bij mij nu echt helemaal weg is.
En de kinderen, mijn hart huilt, ik moet vechten voor ons gezin, maar zoals het nu gaat kan ik niet meer verder.
Ik ben al meerdere keren het gesprek aan gegaan over onze relatie en dat ik er ongelukkig van wordt. Ik heb wel intimiteit nodig en ook iemand waar ik echt mee kan praten en ook lachen. Hij doet echt zijn best wel en zoekt ook toenadering, maar ik merk aan mijn hele lichaam dat ik dat niet meer wil. Hij vindt ons leven zoals het nu is fijn en prima, maar voor mij voelt dat niet meer zo. Ik wil niet zo oud worden en dan het gevoel hebben dat ik liefde heb gemist.
Het gevoel dat ik dit niet meer vol kan en wil houden is nu zo hevig aanwezig.
Ik weet het even niet zo goed meer, wil er graag met hem over praten maar de feestdagen staan voor de deur. Ik wil zekere vechten voor de relatie, maar ik ben zo bang dat het houden van bij mij nu echt helemaal weg is.
En de kinderen, mijn hart huilt, ik moet vechten voor ons gezin, maar zoals het nu gaat kan ik niet meer verder.
zondag 22 december 2019 om 20:58
zondag 22 december 2019 om 22:18
Mijn enige tip is, voel je niet schuldig (wat er ook bv hier gezegd word). Soms lopen dingen zo, soms loopt het leven zo. Als het zo ver is dat je lichamelijke affectie wens tov hem weg is, zal dat naar mijn mening ook niet meer terug komen. En dat kan gebeuren. Dan heb je twee keuzes (en niemand kan beslissen wat jij kiezen moet). Of je blijft samen en accepteert dat je leeft als broer en zus omwille van de kinderen, of je maakt een einde aan je relatie en kijkt hoe het leven verder loopt. Beide keuzes hebben voor en tegens.
maandag 23 december 2019 om 08:51
galaappel7 schreef: ↑22-12-2019 19:46Nou, dat is ook wel een dingetje. Ik merk dat ik zelf me ook wat aan het terugtrekken was de afgelopen tijd. Met als gevolg dat we de hele avond ons eigen ding zaten te doen zonder te praten. Dat voelt zo eenzaam, ligt natuurlijk net zo goed aan mij hoor begrijp me niet verkeerd. De afgelopen weken ben ik weer meer zelf aan het ondernemen. Maar hoe meer ik dat doe hoe onrustiger ik word
Goed dat je zelf meer initiatief neemt. Heb je een idee waar die onrust vandaan komt?
maandag 23 december 2019 om 08:53
Serieus? Het ligt aan de man, of nog beter aan mannen in het algemeen?spell68 schreef: ↑22-12-2019 19:53Dat ligt wel degelijk aan hem. Als er een ding is dat mannen niet begrijpen, is het wel dat het daten van je vrouw altijd een onderdeel van de relatie zal blijven. Hoe je ze hebt gewonnen in het begin, is ook hoe je haar houdt. Doe je dat niet dan daalt het interesse niveau, wat resulteert in het afweren. Dat is heel normaal.
Het tweede is dat mannen slechte luisteraars zijn en de klachten van hun vrouw gemakshalve opzij schuiven. Maar vervolgens zijn ze wel helemaal perplex als of hun vrouw vreemdgaat of aankondigt te willen scheiden. Dat hadden ze dan weer niet zien aankomen.
Het blijft altijd vermakelijk dat mannen wel de tijd hebben om hun echtscheidingsadvocaat te bezoeken, maar die tijd niet hebben voor hun vrouw.
maandag 23 december 2019 om 08:58
TO: zoals ik het lees ben jij al lang mentaal uit de relatie vertrokken en ben je fysiek alleen nog maar daar vanwege de kinderen. Dat werkt niet en dat merk je dus ook in jouw lichaam die duidelijk niet meer intiem met jouw man wil zijn.
Het kan zeker goed zijn om eens met een therapeut te praten om te achterhalen waarom dat zo is gelopen (alleen dus, niet met jouw man erbij) en om dan af te wegen of relatietherapie zin kan hebben, of dat het gewoon al 3 jaar over is en je dus het nieuwe jaar in het teken kan zetten van zo goed mogelijk uit elkaar gaan.
Het kan zeker goed zijn om eens met een therapeut te praten om te achterhalen waarom dat zo is gelopen (alleen dus, niet met jouw man erbij) en om dan af te wegen of relatietherapie zin kan hebben, of dat het gewoon al 3 jaar over is en je dus het nieuwe jaar in het teken kan zetten van zo goed mogelijk uit elkaar gaan.
maandag 23 december 2019 om 09:05
Wat een onzin dat dat niet meer terug kan komen, houden van en fysieke aantrekkingskracht. Natuurlijk kan het dat wel. Als je weer dichter bij elkaar komt dan komt ook dat terug. Als je voor waar gaat aannemen dat wanneer dat stopt het een teken is dat je relatie over is dan sneuvelen er heel veel relaties onterecht. Het ontbreken van lichamelijke intimiteit en behoefte daaraan is eerder een gevolg dan een oorzaak.
maandag 23 december 2019 om 09:17
En maak weer eens oogcontact. Je gelooft het niet maar stellen die lang bij elkaar zijn maken minder oogcontact. Terwijl juist oogcontact zo nodig is voor de verbinding. Kijk je man weer een wat vaker/langer in de ogen, zonder al weer na te denken over wat je moet doen, wat hij moet zeggen, wat je gaat antwoorden.
En bedenk je, verandering is óók altijd onprettig. Die onrust hoort er bij. Hoef je niets aan te doen, alleen accepteren.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 23 december 2019 om 11:33
Ik weet niet waar die onrust precies vandaan komt. Het enige wat ik voel is dat ik zo niet verder wil en dat ik er iets meer van wil maken. Ik kon mijzelf afgelopen tijd aanpassen, maar dat is niet wie ik ben. Dat verzorgd onrust denk ik.
maandag 23 december 2019 om 13:08
Als dat niet is wie je bent waarom ben je dan in Godsnaam een relatie met hem begonnen ? Ik neem aan dat hij nog dezelfde is als toen, dus dat hij toen ook al zo was.galaappel7 schreef: ↑23-12-2019 11:33Ik weet niet waar die onrust precies vandaan komt. Het enige wat ik voel is dat ik zo niet verder wil en dat ik er iets meer van wil maken. Ik kon mijzelf afgelopen tijd aanpassen, maar dat is niet wie ik ben. Dat verzorgd onrust denk ik.
Voor de rest klinkt het vooral als een klaagzang dat je wilde dat je jezelf kan veranderen in iemand die zich wel tot haar partner aangetrokken voelt, omdat je nu eenmaal met die partner opgescheept zit en dit de makkelijkste weg is. Nou, de oplossing is heel makkelijk: schakel je gevoel uit en alles komt goed. Behalve voor jezelf dan, maar je gezin kan je zo houden. Of dat een goed voorbeeld voor je kinderen is, dat is een ander verhaal natuurlijk, maar ach.
Klinkt misschien wat bruut en lomp, maar zo is het nu eenmaal. Je lichaam geeft gewoon aan wat je in je geest loopt te onderdrukken en ontkennen. namelijk dat je niet bij hem wil zijn. Therapie en een leuk verhaal kunnen weer even helpen voor een paar jaar, maar daarna komt het gewoon weer terug.
Wat je vriend betreft: hij vindt het oke om bij iemand te zijn die hem niet meer wil aanraken en die het liefst uit elkaar zou gaan ?
maandag 23 december 2019 om 13:11
Nou nee, ik walgde ervan als hij me aanraakte. En dat kwam echt niet goed.Malinois schreef: ↑23-12-2019 09:05Wat een onzin dat dat niet meer terug kan komen, houden van en fysieke aantrekkingskracht. Natuurlijk kan het dat wel. Als je weer dichter bij elkaar komt dan komt ook dat terug. Als je voor waar gaat aannemen dat wanneer dat stopt het een teken is dat je relatie over is dan sneuvelen er heel veel relaties onterecht. Het ontbreken van lichamelijke intimiteit en behoefte daaraan is eerder een gevolg dan een oorzaak.
maandag 23 december 2019 om 13:16
Nee hoor, wij hebben het jaren goed gehad. Zoals het nu gaat was het eerder niet. Het is wel zo dat ik natuurlijk net zo goed een aandeel heb in hoe het de afgelopen jaren is gegaan. Ik leg dit ook niet bij hem neer, ik doe dit zelf. Ik heb afgelopen tijd mijn gevoel uitgeschakeld, maar ben er inmiddels achter dat ik daar ongelukkig van word.ekiM schreef: ↑23-12-2019 13:08Als dat niet is wie je bent waarom ben je dan in Godsnaam een relatie met hem begonnen ? Ik neem aan dat hij nog dezelfde is als toen, dus dat hij toen ook al zo was.
Voor de rest klinkt het vooral als een klaagzang dat je wilde dat je jezelf kan veranderen in iemand die zich wel tot haar partner aangetrokken voelt, omdat je nu eenmaal met die partner opgescheept zit en dit de makkelijkste weg is. Nou, de oplossing is heel makkelijk: schakel je gevoel uit en alles komt goed. Behalve voor jezelf dan, maar je gezin kan je zo houden. Of dat een goed voorbeeld voor je kinderen is, dat is een ander verhaal natuurlijk, maar ach.
Klinkt misschien wat bruut en lomp, maar zo is het nu eenmaal. Je lichaam geeft gewoon aan wat je in je geest loopt te onderdrukken en ontkennen. namelijk dat je niet bij hem wil zijn. Therapie en een leuk verhaal kunnen weer even helpen voor een paar jaar, maar daarna komt het gewoon weer terug.
Wat je vriend betreft: hij vindt het oke om bij iemand te zijn die hem niet meer wil aanraken en die het liefst uit elkaar zou gaan ?
Natuurlijk vindt hij het niet oké dat ik hem niet wil aanraken en ik ben ook zeker niet trots op mijzelf. Het doet mij verdriet, want dit verdiend hij niet. Het lukt mij alleen niet om de boel om te draaien
maandag 23 december 2019 om 13:23
Ik heb de allerbeste man die ik me maar kon wensen laten gaan omdat mijn lichaam zich van hem afweerde en dat was goed, hij heeft een vrouw gevonden die geen genoeg van hem kan krijgen en ik heb mijn gewenste pad bewandeld.galaappel7 schreef: ↑23-12-2019 13:16Nee hoor, wij hebben het jaren goed gehad. Zoals het nu gaat was het eerder niet. Het is wel zo dat ik natuurlijk net zo goed een aandeel heb in hoe het de afgelopen jaren is gegaan. Ik leg dit ook niet bij hem neer, ik doe dit zelf. Ik heb afgelopen tijd mijn gevoel uitgeschakeld, maar ben er inmiddels achter dat ik daar ongelukkig van word.
Natuurlijk vindt hij het niet oké dat ik hem niet wil aanraken en ik ben ook zeker niet trots op mijzelf. Het doet mij verdriet, want dit verdiend hij niet. Het lukt mij alleen niet om de boel om te draaien
Gun je man de liefde van zijn leven, houdt hem niet aan het lijntje zodat jij kunt oefenen om hem te kunnen verdragen, dat is niet eerlijk, dat verdiend hij niet, ook zeker tegenover je kinderen Laat je iets zien dat je niet moet willen.
De man van je leven loopt al ergens rond, als je deze situatie laat beklijven zou het weleens kunnen dat je dat misloopt.
Ik weet dat het moeilijk is om een situatie waar je je veilig voelt op te geven en het onbekende tegemoet te gaan, maar ik denk dat je het aan alle partijen verschuldigd bent om die stap wel te zetten.
maandag 23 december 2019 om 13:23
Als je de boel omdraait dan ga je gedrag vertonen, en word je iemand, die niet overeenkomt met wie en hoe je bent.... Wil je dat dan ? Vind je partner het goed dat jij zo'n enorme prijs betaalt om bij hem te blijven ?
En dat schuldgevoel en of hij dit verdient of niet, mensen veranderen nu eenmaal. Dit is hoe het is. En dat mag ook.
En dat schuldgevoel en of hij dit verdient of niet, mensen veranderen nu eenmaal. Dit is hoe het is. En dat mag ook.
