Intelligente / succesvolle vrouw bedreigend voor mannen?

10-02-2008 17:34 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Voor de zoveelste keer ben ik aan het herstellen van luduvudu...

Na een jarenlange relatie die ik had beeindigd omdat mijn exvriend wou settelen en naar een huisje boompje beestje situatie wilde terwijl ik nog vanalles wilde doen / zien / ontdekken, heb ik een paar keer het geluk gehad iemand tegen te komen met wie het heel leuk leek te gaan worden. Mannen met een eigen leven net als ik, maar, ook net als ik, wel de behoefte dat leuke leven te delen. En toch.... iedere keer haakt hij af... omdat mijn ambities zover van ze af staan... omdat ze het moeilijk vinden dat ik graag naar het buitenland wil...



Zijn succesvolle vrouwen soms een bedreiging voor mannen? vrouwen lijken juist te vallen op mannen met succes / ambities noem maar op. Maar succesvolle vrouwen... ik ken veel topvrouwen die alleen zijn gebleven. Zelf merk ik dat mannen eerst enorm vallen op mijn gedrevenheid, maar als er meer van komt blijken ze er toch niet goed mee om te kunnen gaan.....



Wie herkent dit?
Alle reacties Link kopieren
Toch heb ik het idee dat mannen slechter met een succesvolle partner om kunnen gaan dan vrouwen. Ik leef niet voor mn werk, heb zat tijd om leuke dingen samen te doen.... Ik heb toch het idee dat voor veel mannen het traditionele patroon van kostwinner versus vrouwtje met ook een leuk baantje veel geruststellender is dan een vrouw die 'Zijn' plaats inneemt.



Iedereen zoekt het er meteen in dat ik leef om te werken of nooit tijd voor een relatie heb dan wel alleen mn eigen plan trek.... dat doen we toch ook niet als een man zegt ambitieus te zijn? Ik denk dat ik ambities en een relatie prima kan combineren, maar dan moet de man in kwestie wel kunnen accepteren dat ik die successen heb.



Of ben ik teveel beïnvloed door mn feministische mama? ;)
Alle reacties Link kopieren
Als een man er niet tegen kan dat jij een betere baan hebt, dat jij meer verdiend, dat je naast je relatie ook nog een eigen leuk leven hebt dan is hij een watje.

Ik heb geen topbaan, wel een managementfunctie. Lief werkt in een fabriek. mijn uurloon is hoger, ik ben officieel de kostwinner en ik maak meer uren (alhoewel dat sinds kort ook bijna parttime is, ik werk nog maar 35 uur) Dat ik meer wil en doe en meer verdien is nooit een probleem geweest.

Dat ik weken maakte van 60 uur was ook nooit een probleem, dat ik voor trainingen regelmatig in een hotel overnacht ook niet.

Ik weet zeker dat lief zo met me mee zou gaan als ik in het buitenland zou gaan werken (al is dat helemaal niet im frage) Zou ik andersom ook doen, ik kom wel weer aan de bak hoor.
Zuss duimt zich suf voor Bambi. Het gaat helemaal goed komen, dat weet ik zeker!
Alle reacties Link kopieren
Ik ken eigenlijk geen een man die moeite heeft met een intelligente en ambitieuze vrouw. Wel valt me op dat ambitieuze vrouwen vaak op zoek gaan naar een minstens zo ambiteuze en succesvolle man. De twee carrierejagers zijn dan allebei erg met hun werk bezig, en erg weinig met elkaar. En dat geeft vaak gedoe.



Ik denk wel dat mannen over het algemeen de baan van de vrouw minder belangrijk vinden dan andersom.



Zelf vind ik intelligentie wel belangrijk, maar vaak staat dat los van succesvolle carriere.
Alle reacties Link kopieren
quote:Sangsaa schreef op 13 februari 2008 @ 21:50:

Toch heb ik het idee dat mannen slechter met een succesvolle partner om kunnen gaan dan vrouwen. Ik leef niet voor mn werk, heb zat tijd om leuke dingen samen te doen.... Ik heb toch het idee dat voor veel mannen het traditionele patroon van kostwinner versus vrouwtje met ook een leuk baantje veel geruststellender is dan een vrouw die 'Zijn' plaats inneemt.



Iedereen zoekt het er meteen in dat ik leef om te werken of nooit tijd voor een relatie heb dan wel alleen mn eigen plan trek.... dat doen we toch ook niet als een man zegt ambitieus te zijn? Ik denk dat ik ambities en een relatie prima kan combineren, maar dan moet de man in kwestie wel kunnen accepteren dat ik die successen heb.



Of ben ik teveel beïnvloed door mn feministische mama? ;)



Ik ben 't helemaal met je eens.

Maar ik heb die ervaring niet, en mijn vriendinnen die ook aan 't afstuderen zijn of net klaar zijn ook niet.

Wat Tia Dalma zegt kan ik mij wel voorstellen, alleen niet als je voorin de twintig bent.



Dat ik misschien als ik veertig ben andere dingen belangrijk zal vinden, dat zal wel, maar nu ben ik klaar om de wereld op te eten, zoals ze hier in Spanje zeggen

(mijn vriends vrienden hoorde ik trouwens een keer hierover kletsen en bijna iedereen was 't eens dat ze een vrouw zoeken die haar eigen boontjes kan doppen, bezig is met haar eigen carriere, ambitie heeft, en niet thuis zou zitten 'voor de kinderen'. Dat vonden ze 'lui'). < en dit bedoel ik niet om discussie uit te lokken want ik vind 't ook ongenuanceerd, maar ik wil maar aangeven, dat zijn dus allemaal jongens tussen de 20 en 30 die zo denken. Sommigen hoogopgeleid, anderen helemaal niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou trouwens ook met mjn vriend meegaan naar 't buitenland (sterker nog, zít al in 't buitenland) maar niet naar Darfur oid. En ook niet als ik geen werkvisum zou krijgen (zoals eht geval regelmatig / vaak is met partners van diplomaten).

Ik zou 't misschien niet zo hard spelen, maar ik verwacht ook niet dat hij dit van mij zou vragen. Mijn studie ligt wel in de richting van b.v. diplomatieke dienst, maar ik zou mijn vriend niet vragen me te volgen naar de centraal Afrikaanse Republiek. Komt eigenlijk niet bij me op.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven