Is echte liefde eenmalig?

29-05-2011 17:22 35 berichten
Alle reacties Link kopieren
Is het waar dat, nadat je hart goed is gebroken, jezelf zo erg probeert te beschermen dat je nooit meer die hevige verliefdheid zult voelen?

Afgelopen jaren ontmoet ik mannen waarmee het enorm klikt, die alles voor me over hebben, maar ook mannen die mij niet leuk vinden, etc.. en toch heb ik bij niemand weer die verliefdheid gevoeld en die gevoelens gehad die ik bij mijn eerste liefde had.

Op dit moment ben ik single en ik vind het voorlopig wel goed zo, maar ik ben zo bang dat ik nooit meer die echte liefde zal voelen. En dan denk ik: was mijn ex dan de ware? Maar dat kan toch niet, iemand die tegen je liegt en jou slaat kan toch nooit de ware zijn?

Ik zou een perfecte relatie kunnen hebben met de mannen die ik ontmoet, alles klopt, ik vind ze ook leuk en toch mis ik iets.. Ik vergelijk ze niet met mijn ex, ik vergelijk het gevoel.

Is dit voor iemand herkenbaar?

Ik had het gister met een vriendin hierover en ik kan het niet loslaten. Ik ben benieuwd hoe jullie erover denken.
Alle reacties Link kopieren
Kijk voor de aardigheid bijvoorbeeld ook eens hier!
Alle reacties Link kopieren
quote:Conundrum schreef op 29 mei 2011 @ 18:27:

It's because the destructive lows, that the highs seem so intens.



Mooi gezegd!



TO denk dat hier een kern van waarheid in zit.



Jouw verhaal spreekt me daarnaast aan omdat ik me de laatste tijd ook begin af te vragen waarom het niet lukt met de liefde.

Ik voel volgens mij gewoon niet snel iets voor iemand. Maar.......geef iemand dan ook geen kans meer.

Daarom ga ik wat meer proberen met iemand af te spreken voordat ik mn beslissing maak als ik twijfel.



Heb wel een slechte relatie gehad maar geef niets meer om die jongen. Geef meer om een jongen die heel erg lief en lekker is maar cultureel niet met me overeenkomt (taal, religie)
Alle reacties Link kopieren
quote:sirenita schreef op 29 mei 2011 @ 19:17:

Ik bedoel echte liefde. Van mijn kant dan. Ik heb in die relatie letterlijk met bloed, zweet en tranen gevochten voor ons. Ik heb al die tijd van hem gehouden, elke dag meer. Ik voelde dat ik oud wilde worden met hem, ik wilde de moeder van zijn kinderen zijn, ik ben geemigreerd voor hem, ik had werkelijk alles voor hem over.



Ik hoop dat je eens een liefde tegenkomt waarmee je het leven van alledag leuk is, waarbij je gewoon jezelf mag zijn, van overvrolijk tot moe en chagerijnig tot ziek. Waarbij de ander je vertelt hoe lief hij/zij je vindt terwijl je gewoon jezelf bent. Waarbij je niet op je tenen hoeft te lopen om goed genoeg te zijn, waarbij je niet hoeft te bedenken welke goede momenten de slechte momenten compenseren.



Wel een tip: als je hetzelfde gevoel op gaat zoeken als je bij je ex had, dan loop je grote kans weer in eenzelfde soort destructieve relatie terecht te komen. Dus als je nog niet helemaal los bent van die gevoelens, ga daar dan mee aan de slag.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dus dat bloed zweet en tranen absoluut niet nodig zijn. En ik denk dat er meerdere ware liefdes mogelijk zijn. Dus of dit voor jou nou een ware liefde was of voornamelijk een destructieve relatie, dat maakt niet uit, er zijn zeker andere geschikte mannen voor je. Helaas ook mannen die ook weer macht over je willen hebben, dus ken jezelf en je valkuilen.
Alle reacties Link kopieren
bloed, zweet en tranen hebben niks met liefde te maken. zijn eerder een indicatie dat je zelf te onzeker bent in of voor een relatie, anders zou je geen bloed, zweet en tranen laten maar realistische beslissingen nemen die goed voor je zijn, en zodoende ook een goede partner kan kiezen/vinden.
Alle reacties Link kopieren
Het komt misschien over alsof ik een stil musje was in de relatie met mijn ex dat over zich heen liet lopen, maar zo was dat niet.

Van mijn kant heb ik echte liefde gevoeld want naast zijn negatieve kanten had hij natuurlijk ook goede kanten waardoor ik bij hem bleef. Ik weet dat het mijn keuze is geweest om mijzelf 200procent in te zetten voor de relatie maar ik had dat niet gedaan als ik niet geloofde dat wij samen oud zouden worden. Ik weet dat als hij nu smekend op zn knieen terug zou komen dat ik hem terugneem, daarom is het gevoel nu zo dubbel: ik vind het jammer dat het zo is afgelopen, maar ben ook blij dat hij niks van zich laat horen want daarmee beschermt hij mij ook tegen een destructieve relatie. Bij hem kon ik ook gewoon mijzelf zijn en ook chagrijnig en ziek etc. maar ik heb hem nooit over mij heen laten lopen; ik heb mn grenzen wel verlegd en heb mijzelf totaal verloren in die relatie, maar het is een levensles geweest en het heeft mij een beetje sterker gemaakt..

Of ik ervan geleerd heb? Weet ik niet.. het idee dat ik hem zou vergeven toont aan van niet. Wel weet ik zeker dat ik mij nooit en te nimmer door iemand anders mij zo laat behandelen, dus misschien is het wel ergens nodig voor geweest.
Alle reacties Link kopieren
Its because the destructive lows that the highs seems so intense is helemaal waar.



Een destructieve relatie vergt 50 keer meer energie dan welke andere relatie dan ook. Voor zo'n relatie zijn ook bepaalde type mensen voor en in dit geval was ik het onzekere en bemoeizuchtige meisje dat zich helemaal op hem richtte en hij de dominante, jaloerse en moeilijke jongen. We zijn vroeg bij elkaar gekomen en we zijn samen gegroeid.. We konden niet met, maar ook niet zonder elkaar.

De highs waren zo mooi en zo onwerkelijk perfect dat ik daardoor de lows vergat die altijd uit de hand liepen.. Elke keer eindigde ik hem smekend om een laatste kans en ik heb een idee waar dit gedrag van mij vandaan zou kunnen komen: mijn vader heeft ons vroeger verlaten. Hij werd destijds verliefd op een andere vrouw en koos voor haar boven mijn moeder. Ik was toen 10 jaar en ik weet nog dat ik op alle mogelijke manieren probeerde dat ze bij elkaar bleven, ik schreef ze brieven, etc. In de relatie met mij ex probeerde ik hetzelfde. Ik kon mijn vader niet tegenhouden en door mijn ex zijn fouten steeds te vergeven probeerde ik hem wel bij mij te houden..

Ik kan met zekerheid zeggen dat het een verslaving was. Als het weer goed kwam na de ruzies voelde ik me zo gelukkig dat ik wel kon huilen.

Nu is het al bijna 2 jaar uit en ik denk nog steeds dagelijks aan hem. Ik heb sindsdien nooit weer gevoelens gekregen voor iemand en was benieuwd naar jullie ervaringen met love after love.
Alle reacties Link kopieren
quote:sirenita schreef op 31 mei 2011 @ 03:23:

Of ik ervan geleerd heb? Weet ik niet.. het idee dat ik hem zou vergeven toont aan van niet. .

Je schrijft en beschrijft het (voor mij) mooi en helder.

Je kunt vergeven zonder hem 'terug te nemen'.

Vergeven is vooral een innerlijke daad, en vaak een waardoor je verder kunt in je leven.



Dit verlies-proces kon zeker over meer gaan dan over het kwijtraken van je ex, zoals je eigenlijk al aangeeft. Als het meezit ontmoet je iemand die je onderliggende behoeften weet aan te vullen en te vervullen. Dat zou je kunnen helpen om in een beter gebalanceerde liefdesrelatie te kunnen zijn.
quote:meds schreef op 29 mei 2011 @ 18:01:

echte liefde is voor altijd, echte liefde breekt je hart niet. Je bent in de war met verliefdheid



Meds, ik begrijp heel goed wat je zegt en er zit zeker een grote kern van waarheid in!



In het geval van mijn 'ware' liefde hebben we helaas elkaars hart wel gebroken, terwijl er 100% liefde van beide kanten was. Helaas hadden we (bleek na een paar jaar) een andere toekomstverwachting waardoor er veel verdriet was en dit uiteindelijk heeft geleid tot een breuk. Deze breuk had helemaal niks te maken met verliefdheid of te weinig liefde voor elkaar...................soms is liefde namelijk niet genoeg



Snap je wat ik bedoel Meds?
quote:aikidoka schreef op 30 mei 2011 @ 16:16:

[...]





Ik hoop dat je eens een liefde tegenkomt waarmee je het leven van alledag leuk is, waarbij je gewoon jezelf mag zijn, van overvrolijk tot moe en chagerijnig tot ziek. Waarbij de ander je vertelt hoe lief hij/zij je vindt terwijl je gewoon jezelf bent. Waarbij je niet op je tenen hoeft te lopen om goed genoeg te zijn, waarbij je niet hoeft te bedenken welke goede momenten de slechte momenten compenseren.



Die kan wel op een ( hele grote) tegel!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven