Relaties
alle pijlers
Is het te laat?
zondag 4 maart 2012 om 11:33
Ik vind het eigenlijk helemaal niks om zo iets persoonlijks op een forum te vragen.
Maar juist nu zijn meningen van vreemden wel fijn.
Wat zou jij doen in mijn situatie?
Relatie duurt al 12 jaar, met kinderen. Vriend zit met regelmaat met zichzelf in de knoop maar geeft dat niet toe.
Hij lijkt 2 kanten te hebben.
Een lieve, zorgzame kant en een boze, gefrustreerde, agressieve kant.
In een ruzie loopt het regelmatig uit de hand en voor mijn gevoel is er een half jaar geleden iets kapot gegaan bij mij.
Het gevoel is weg...
Niet ineens maar dat is heel langzaam gegaan totdat een ruzie weer uit de hand liep. Weer....
Ik kan niet omgaan met 2 zo'n verschillende persoonlijkheden in één.
Ik vind het niet eerlijk om hem dat niet te vertellen dus heb ik dat in december vorig jaar wel gedaan. Min of meer aangegeven dat de koek op is.
Maar hij wil dan niet meer verder leven, gaat emigreren, het leven heeft geen nut meer zonder mij enz.... Ik voel me dan schuldig naar hem, naar de kinderen en blijf.
Aan de andere kant.
Tis makkelijk om te blijven. De situatie voor de kinderen blijft vertrouwd. En ik zie als een berg tegen de veranderingen op.
Verhuizing, misschien wel fulltime gaan werken, de kinderen zijn nog klein. Het "er alleen voor staan" beangstigd me. Sociaal leven stelt niks voor dus ik sta er dan echt alleen voor.
Voor mijn gevoel moet ik nu gewoon een keus gaan maken want van dit getwijfel word ik ook gek.
Wat kan je veranderen aan gevoelens? Het komt gewoon niet terug...
Maar juist nu zijn meningen van vreemden wel fijn.
Wat zou jij doen in mijn situatie?
Relatie duurt al 12 jaar, met kinderen. Vriend zit met regelmaat met zichzelf in de knoop maar geeft dat niet toe.
Hij lijkt 2 kanten te hebben.
Een lieve, zorgzame kant en een boze, gefrustreerde, agressieve kant.
In een ruzie loopt het regelmatig uit de hand en voor mijn gevoel is er een half jaar geleden iets kapot gegaan bij mij.
Het gevoel is weg...
Niet ineens maar dat is heel langzaam gegaan totdat een ruzie weer uit de hand liep. Weer....
Ik kan niet omgaan met 2 zo'n verschillende persoonlijkheden in één.
Ik vind het niet eerlijk om hem dat niet te vertellen dus heb ik dat in december vorig jaar wel gedaan. Min of meer aangegeven dat de koek op is.
Maar hij wil dan niet meer verder leven, gaat emigreren, het leven heeft geen nut meer zonder mij enz.... Ik voel me dan schuldig naar hem, naar de kinderen en blijf.
Aan de andere kant.
Tis makkelijk om te blijven. De situatie voor de kinderen blijft vertrouwd. En ik zie als een berg tegen de veranderingen op.
Verhuizing, misschien wel fulltime gaan werken, de kinderen zijn nog klein. Het "er alleen voor staan" beangstigd me. Sociaal leven stelt niks voor dus ik sta er dan echt alleen voor.
Voor mijn gevoel moet ik nu gewoon een keus gaan maken want van dit getwijfel word ik ook gek.
Wat kan je veranderen aan gevoelens? Het komt gewoon niet terug...
zondag 4 maart 2012 om 12:44
Je zult zien dat als je eenmaal over ‘de streep’ bent, dat het met je sociale leven wel mee valt. Je hebt altijd wel iemand om op terug te vallen. Al is het alleen maar voor een luisterend oor. Je ouder(s), andere familieleden, een lieve collega… En inderdaad… wat eerder is gezegd; als je eenmaal uit je thuissituatie bent, komt er een hoop ruimte vrij voor positieve energie. Energie om weer leuke dingen te doen. Al is het maar een borrel op vrijdagavond in de kroeg.
zondag 4 maart 2012 om 12:50
sgaaaapie, daar ben ik al een half jaar mee bezig. Ben al redelijk voorbereid, heb me al ingeschreven enz..
Ik doe meer mijn ding, en stimuleer hem om vooral ook zijn eigen ding te doen.
Maar dat begint hij nu langzaam tegen te houden, wil meer dingen "samen"doen.
kopjekoffie, de kinderen hebben ook last van zijn wisselende buien maar zijn wel gek op hem. En hij op hun.
Ik doe meer mijn ding, en stimuleer hem om vooral ook zijn eigen ding te doen.
Maar dat begint hij nu langzaam tegen te houden, wil meer dingen "samen"doen.
kopjekoffie, de kinderen hebben ook last van zijn wisselende buien maar zijn wel gek op hem. En hij op hun.
zondag 4 maart 2012 om 12:54
quote:bella8128 schreef op 04 maart 2012 @ 12:37:
[...]
Daar hoop ik stiekem op.... Dat hij het opgeeft, weg gaat. Soms hoop ik dat hij vreemdgaat, verliefd word of wat dan ook. Want ik ben ook bang voor de bak ellende wat ik over me heen ga krijgen als IK de knoop door hak.
Maar zoals ik hem inschat zal hij nooit die knoop doorhakken.
Het is zinloos om je van tevoren druk te maken over wat er zal gebeuren. Dat dacht ik ook, maar het tegendeel bleek waar. Ook jouw partner zit in de stress, en weet diep in zijn hart dat het niet goed gaat. Ook hij had dit niet in gedachten toen hij een relatie met je aan ging.
Overigens, ik moedig je echt aan om zelf die beslissing te nemen. Je hebt dan zelf de touwtjes in handen, en het "overkomt" je niet zo. Jij staat dan achter het roer, jij bent de verstandigste. En jij alleen zal trots op jezelf kunnen zijn.
[...]
Daar hoop ik stiekem op.... Dat hij het opgeeft, weg gaat. Soms hoop ik dat hij vreemdgaat, verliefd word of wat dan ook. Want ik ben ook bang voor de bak ellende wat ik over me heen ga krijgen als IK de knoop door hak.
Maar zoals ik hem inschat zal hij nooit die knoop doorhakken.
Het is zinloos om je van tevoren druk te maken over wat er zal gebeuren. Dat dacht ik ook, maar het tegendeel bleek waar. Ook jouw partner zit in de stress, en weet diep in zijn hart dat het niet goed gaat. Ook hij had dit niet in gedachten toen hij een relatie met je aan ging.
Overigens, ik moedig je echt aan om zelf die beslissing te nemen. Je hebt dan zelf de touwtjes in handen, en het "overkomt" je niet zo. Jij staat dan achter het roer, jij bent de verstandigste. En jij alleen zal trots op jezelf kunnen zijn.
zondag 4 maart 2012 om 12:54
TO, je kinderen zullen misschien we'll nog gekker op hem zijn als hij niet meer in hetzelfde huis woont, hij kan ook een goede of misschien zelfs betere vader zijn op afstand, laat dit niet meewegen in je beslissing.
Je zegt dat je niet weet hoe je het hem uitleggen, maar het is toch doodsimpel?
Je zegt jij doet mij fysiek en geestelijk pijn, het is te ver gegaan en nu hou ik niet meer van je.
Zelfs een kleuter begrijpt dat!
Stop met in zijn hoofd kruipen en kruip terug in jezelf en jouw behoeftes, alleen zo kom je werkelijk los van hem.
Je zegt dat je niet weet hoe je het hem uitleggen, maar het is toch doodsimpel?
Je zegt jij doet mij fysiek en geestelijk pijn, het is te ver gegaan en nu hou ik niet meer van je.
Zelfs een kleuter begrijpt dat!
Stop met in zijn hoofd kruipen en kruip terug in jezelf en jouw behoeftes, alleen zo kom je werkelijk los van hem.
zondag 4 maart 2012 om 13:24
Mavis, dat heb ik hem dus letterlijk verteld zo.. Hij wil er nog aan werken, maar ik heb geen idee hoe ik aan een gevoel kan werken. We zijn al weekendjes weg geweest zonder kids. Avondjes alleen eruit. Maar als hij dan wel leuk en aardig is voelt het voor mij alleen maar nep.
Als ik alleen, en dan ook echt alleen aan mezelf denk wil ik weg.. al heel lang.
Maar het blijft eng.. Heb nog nooit eerder met dit bijltje gehakt, hij is mijn eerste vaste relatie en dit is niet het plaatje wat ik in mijn hoofd had ooit.
Als ik alleen, en dan ook echt alleen aan mezelf denk wil ik weg.. al heel lang.
Maar het blijft eng.. Heb nog nooit eerder met dit bijltje gehakt, hij is mijn eerste vaste relatie en dit is niet het plaatje wat ik in mijn hoofd had ooit.
zondag 4 maart 2012 om 18:19
quote:bella8128 schreef op 04 maart 2012 @ 13:24:
Als ik alleen, en dan ook echt alleen aan mezelf denk wil ik weg.. al heel lang.
Het is hard, maar je moet altijd eerst aan jezelf denken. Denk aan de instructies in het vliegtuig: "Wanneer de luchtdruk wegvalt, zet dan eerst zelf een masker op zodat u daarna de kinderen kunt helpen".
Dat is hier ook van toepassing.
quote:Maar het blijft eng.. Heb nog nooit eerder met dit bijltje gehakt, hij is mijn eerste vaste relatie en dit is niet het plaatje wat ik in mijn hoofd had ooit.Dan zul je wat van je onschuldigheid en naiviteit inleveren, en er veel wijsheid, ervaring, en daadkracht voor terugkrijgen. Dat is een goede ruil, waar je de rest van je leven veel aan zult hebben.
Als ik alleen, en dan ook echt alleen aan mezelf denk wil ik weg.. al heel lang.
Het is hard, maar je moet altijd eerst aan jezelf denken. Denk aan de instructies in het vliegtuig: "Wanneer de luchtdruk wegvalt, zet dan eerst zelf een masker op zodat u daarna de kinderen kunt helpen".
Dat is hier ook van toepassing.
quote:Maar het blijft eng.. Heb nog nooit eerder met dit bijltje gehakt, hij is mijn eerste vaste relatie en dit is niet het plaatje wat ik in mijn hoofd had ooit.Dan zul je wat van je onschuldigheid en naiviteit inleveren, en er veel wijsheid, ervaring, en daadkracht voor terugkrijgen. Dat is een goede ruil, waar je de rest van je leven veel aan zult hebben.
maandag 5 maart 2012 om 00:51
Heel herkenbaar, zit midden in. Bij ging ook half jr geleden iets kapot of beter ben ik wakker geworden. Het gevoel is gewoon weg. Ook heel langzaam gegaan tot afgelopen sept.
Heb hem ook verteld, hij begrijpt het.... Maar de volgende dag is hij poeslief, alsof niks is gebeurd en gezegd. Vakantieplannen maken. En alles, in een keer samen samen willen doen.
Zoals je zei TO is makkelijk om te blijven, maar ben bang dat het tijdelijk is. Wij hebben geen kinderen samen. Ik had dit keuze allang moeten doen maar, was nog niet klaar. Was gehersenspoeld. Hij kon me alles wijs maken.
Alles draait om hem, zoals hij het wil. Alles bepalen, sfeer... en ik mocht geen eigen hebben, maar hem steunen in alles. En accepteren dat ie laat thuis komt, doet wat ie wil zonder te overleggen. Een stress leven.... Dus nu ook een diepgewortelde antipathie.
Heb hem ook verteld, hij begrijpt het.... Maar de volgende dag is hij poeslief, alsof niks is gebeurd en gezegd. Vakantieplannen maken. En alles, in een keer samen samen willen doen.
Zoals je zei TO is makkelijk om te blijven, maar ben bang dat het tijdelijk is. Wij hebben geen kinderen samen. Ik had dit keuze allang moeten doen maar, was nog niet klaar. Was gehersenspoeld. Hij kon me alles wijs maken.
Alles draait om hem, zoals hij het wil. Alles bepalen, sfeer... en ik mocht geen eigen hebben, maar hem steunen in alles. En accepteren dat ie laat thuis komt, doet wat ie wil zonder te overleggen. Een stress leven.... Dus nu ook een diepgewortelde antipathie.
maandag 5 maart 2012 om 01:01
Jullie zitten in een zieke dynamiek met zijn tweeën. Dat je dit je kinderen aan kan doen vind ik schandalig, echt waar.
Neem je verantwoordelijkheid en ga samen in relatietherapie en indien nodig allebei in individuele therapie. Als hij niet wil, ga dan in godsnaam alleen.
Ook als je alleen komt te staan zal je het nodig hebben. Blijkbaar zitten er dingen scheef in jou dat je zo lang bij hem blijft, dit allemaal accepteert, terug mept en je kinderen niet op 1 zet.
Neem je verantwoordelijkheid en ga samen in relatietherapie en indien nodig allebei in individuele therapie. Als hij niet wil, ga dan in godsnaam alleen.
Ook als je alleen komt te staan zal je het nodig hebben. Blijkbaar zitten er dingen scheef in jou dat je zo lang bij hem blijft, dit allemaal accepteert, terug mept en je kinderen niet op 1 zet.
maandag 5 maart 2012 om 01:03
quote:bella8128 schreef op 04 maart 2012 @ 13:24:
Als ik alleen, en dan ook echt alleen aan mezelf denk wil ik weg.. al heel lang.
Wat een gelul. Je denkt toch niet serieus dat een situatie waarin pa en ma elkaar schofferen en lopen te meppen goed is voor de kinderen? Je denkt al heel lang alleen maar aan jezelf. Of aan hem. Of aan je angsten. Vooral dat laatste denk ik. In ieder geval niet aan je kinderen.
Als ik alleen, en dan ook echt alleen aan mezelf denk wil ik weg.. al heel lang.
Wat een gelul. Je denkt toch niet serieus dat een situatie waarin pa en ma elkaar schofferen en lopen te meppen goed is voor de kinderen? Je denkt al heel lang alleen maar aan jezelf. Of aan hem. Of aan je angsten. Vooral dat laatste denk ik. In ieder geval niet aan je kinderen.
maandag 5 maart 2012 om 01:12
Je ziet er nu tegenop.
Maar geloof mij maar, het gevoel als je straks jouw eigen huis binnenstapt.Waar jij jouw eigen spulletjes, op jouw eigen manier neer hebt gezet.
Een huis waar geen spanningen hangen en je niet steeds op je tenen loopt en berekenend bezig hoeft te zijn.
Dat is echt prijsloos!
Nu kan je niet doorhebben hoeveel energie dit vreet.
Dat komt achteraf. En jouw kinderen weten precies wat er speelt hoor. Daar hebben die kleintjes een radar voor.
Maak het hun en jezelf makkelijker en ga weg daar.
Wat hebben ze aan twee ongelukkige ouders?
Helemaal niks.
En jij geeft ze nu het voorbeeld van hoe een relatie moet zijn.
Als je jouw kinderen later beter gunt, moet je ze nu het betere voorbeeld gaan geven.
Maar geloof mij maar, het gevoel als je straks jouw eigen huis binnenstapt.Waar jij jouw eigen spulletjes, op jouw eigen manier neer hebt gezet.
Een huis waar geen spanningen hangen en je niet steeds op je tenen loopt en berekenend bezig hoeft te zijn.
Dat is echt prijsloos!
Nu kan je niet doorhebben hoeveel energie dit vreet.
Dat komt achteraf. En jouw kinderen weten precies wat er speelt hoor. Daar hebben die kleintjes een radar voor.
Maak het hun en jezelf makkelijker en ga weg daar.
Wat hebben ze aan twee ongelukkige ouders?
Helemaal niks.
En jij geeft ze nu het voorbeeld van hoe een relatie moet zijn.
Als je jouw kinderen later beter gunt, moet je ze nu het betere voorbeeld gaan geven.
maandag 5 maart 2012 om 10:44
bloemetje77,
ben het met je eens dat er dingen scheef zitten bij mij als ik in deze situatie blijf. Therapie idd ook al over gehad, maar staat hij niet open voor. Voor mezelf inderdaad wel een goed idee.
En geloof me, mijn kinderen staan op 1!
Gisteren een gesprek gehad, 500x slikken en niet ingaan op zijn verwijten zorgde er in ieder geval voor dat we uiteindelijk rustig hebben gepraat.
Samen tot de conclusie gekomen dat het zo niet langer kan. Het lijkt alsof we alles aan elkaar willen veranderen.
Ik wil een time-out.
Ik heb dat in de afgelopen 2 jaar een paar keer aangegeven en hij hield dat toen tegen. Gisteren gaf hij aan dat dat misschien toch een goed idee was. Wel meteen regeltjes opstellen, ik mag niet uit, niet met andere mannen praten enz.. enz...
Dat werkt natuurlijk niet maar geeft wel aan dat hij de controle niet kwijt wil raken.
Ik vind dat een time out inhoud dat je elkaar juist even los laat, geen touwtjes, controles, regels. En nee ik heb echt echt geen behoefte aan een scharrel nu. Maar even tijd voor mezelf, voor de kinderen. Rust in mijn hoofd, dingen op een rijtje zetten.
Zou dat werken? Een time-out?
ben het met je eens dat er dingen scheef zitten bij mij als ik in deze situatie blijf. Therapie idd ook al over gehad, maar staat hij niet open voor. Voor mezelf inderdaad wel een goed idee.
En geloof me, mijn kinderen staan op 1!
Gisteren een gesprek gehad, 500x slikken en niet ingaan op zijn verwijten zorgde er in ieder geval voor dat we uiteindelijk rustig hebben gepraat.
Samen tot de conclusie gekomen dat het zo niet langer kan. Het lijkt alsof we alles aan elkaar willen veranderen.
Ik wil een time-out.
Ik heb dat in de afgelopen 2 jaar een paar keer aangegeven en hij hield dat toen tegen. Gisteren gaf hij aan dat dat misschien toch een goed idee was. Wel meteen regeltjes opstellen, ik mag niet uit, niet met andere mannen praten enz.. enz...
Dat werkt natuurlijk niet maar geeft wel aan dat hij de controle niet kwijt wil raken.
Ik vind dat een time out inhoud dat je elkaar juist even los laat, geen touwtjes, controles, regels. En nee ik heb echt echt geen behoefte aan een scharrel nu. Maar even tijd voor mezelf, voor de kinderen. Rust in mijn hoofd, dingen op een rijtje zetten.
Zou dat werken? Een time-out?
maandag 5 maart 2012 om 11:48
Volgens mij heb je een giga onzekere vent die sterk jaloers is en in zn jaloezie jouw sterke persoontje aan gruzelementen heeft geslagen. Je bent bij hem gebleven omdat er ook mooie momenten waren en hoe minder vaak die voorkwamen, hoe harder jij je ging veranderen om ze weer terug te krijgen.
Bella, je geeft het zelf al aan. Hij maakt je de hele tijd verwijten en wil de controle over je houden. Wat denk je zelf meid?
Heb je je documenten gekopieerd? ik vind dat sgaaaapje je meer dan hele goede tips geeft. Laat het niet aan hem, maar aan jou zoals flukehydra zegt. Bereidt je voor, laat hem in de waan en zodra je klaar bent vertrek je, met je kids en neemje een goede advocaat in de hand. niet samen een advocaat dat lost niets op.
Bella, je geeft het zelf al aan. Hij maakt je de hele tijd verwijten en wil de controle over je houden. Wat denk je zelf meid?
Heb je je documenten gekopieerd? ik vind dat sgaaaapje je meer dan hele goede tips geeft. Laat het niet aan hem, maar aan jou zoals flukehydra zegt. Bereidt je voor, laat hem in de waan en zodra je klaar bent vertrek je, met je kids en neemje een goede advocaat in de hand. niet samen een advocaat dat lost niets op.
maandag 5 maart 2012 om 13:24
Hij is idd onzeker al zo lang ik hem ken. Vanaf dag 1 al bang dat ik niet bij hem blijf. Bezitterig.
Ik heb me ook laten claimen. Kon niet goed overweg met zijn onzekerheid en wilde aan hem bewijzen dat die onzekerheid nergens voor nodig was. Daar ben ik weer in doorgeslagen en mezelf kwijt geraakt.
Medelijden, het doet me pijn een ander pijn te zien hebben.
Zoals gisteren, tijdens ons gesprek. Ik kan er niet tegen hem zo te zien.
Uiteindelijk hebben we 12 jaar lief en heel veel leed gedeeld. Kinderen samen. Natuurlijk ook hele mooie momenten gehad.
Het houden van is niet helemaal weg. Op de een of andere manier voel ik me verantwoordelijk voor hem/zijn geluk.
Daarbij wil ik op een goede manier uit elkaar. We blijven voor altijd ouders van... Hij is en blijft de vader van mijn kinderen.
Ik wil de communicatie zo goed mogelijk houden.
Ons gesprek gisteren heeft me wel goed gedaan. Het was eerlijk. En ik denk dat er een lampje gaat branden.
Hij zei zelfs: Had ik je maar niet zo lang proberen tegen te houden. Wat heb ik ermee bereikt?"
Hoop dat ik niet te vaag in mijn verhaal ben, tik het gewoon zoals ik het voel. En mijn gevoel gaat echt alle kanten op nu...
Ik heb me ook laten claimen. Kon niet goed overweg met zijn onzekerheid en wilde aan hem bewijzen dat die onzekerheid nergens voor nodig was. Daar ben ik weer in doorgeslagen en mezelf kwijt geraakt.
Medelijden, het doet me pijn een ander pijn te zien hebben.
Zoals gisteren, tijdens ons gesprek. Ik kan er niet tegen hem zo te zien.
Uiteindelijk hebben we 12 jaar lief en heel veel leed gedeeld. Kinderen samen. Natuurlijk ook hele mooie momenten gehad.
Het houden van is niet helemaal weg. Op de een of andere manier voel ik me verantwoordelijk voor hem/zijn geluk.
Daarbij wil ik op een goede manier uit elkaar. We blijven voor altijd ouders van... Hij is en blijft de vader van mijn kinderen.
Ik wil de communicatie zo goed mogelijk houden.
Ons gesprek gisteren heeft me wel goed gedaan. Het was eerlijk. En ik denk dat er een lampje gaat branden.
Hij zei zelfs: Had ik je maar niet zo lang proberen tegen te houden. Wat heb ik ermee bereikt?"
Hoop dat ik niet te vaag in mijn verhaal ben, tik het gewoon zoals ik het voel. En mijn gevoel gaat echt alle kanten op nu...
maandag 5 maart 2012 om 13:29
Ben nog niet aan papierwerk toe gekomen, lijkt wel alsof er niks uit mijn handen komt nu.
Heb ook even geen idee waar ik beginnen moet en wat ik ermee bereik.
We zijn niet getrouwd, hij heeft geen gezag over de kinderen, wonen in een huurhuis die op beide namen staat en hij zal hier niet alleen willen blijven wonen. Waarvoor heb ik dan een advocaat nodig?
Heb ook even geen idee waar ik beginnen moet en wat ik ermee bereik.
We zijn niet getrouwd, hij heeft geen gezag over de kinderen, wonen in een huurhuis die op beide namen staat en hij zal hier niet alleen willen blijven wonen. Waarvoor heb ik dan een advocaat nodig?
maandag 5 maart 2012 om 13:58
quote:bella8128 schreef op 05 maart 2012 @ 13:29:
Ben nog niet aan papierwerk toe gekomen, lijkt wel alsof er niks uit mijn handen komt nu.
Heb ook even geen idee waar ik beginnen moet en wat ik ermee bereik.
We zijn niet getrouwd, hij heeft geen gezag over de kinderen, wonen in een huurhuis die op beide namen staat en hij zal hier niet alleen willen blijven wonen. Waarvoor heb ik dan een advocaat nodig?
Dan valt het reuze mee; uit het hoofd:
- andere woonruimte regelen
- salaris op eigen rekening laten komen, als dat op gezamenlijke rekening kwam
- als je hem gemachtigd had op je bankrekening; opzeggen
- pincode wijzigen als je die deelde
- wachtwoord e-mail wijzigen als je die deelde
Daarna:
- gezamenlijke bezittingen verdelen
- spaargeld verdelen (als je dat gezamenlijk had)
En als je verhuisd bent:
- inboedelverzekering voor de nieuwe woonruimte
- binnen 5 dagen bij de gemeente adres wijzigen
Eigenlijk prettig dat jullie niet samen een huis hebben gekocht, of iets dergelijks.
Ben nog niet aan papierwerk toe gekomen, lijkt wel alsof er niks uit mijn handen komt nu.
Heb ook even geen idee waar ik beginnen moet en wat ik ermee bereik.
We zijn niet getrouwd, hij heeft geen gezag over de kinderen, wonen in een huurhuis die op beide namen staat en hij zal hier niet alleen willen blijven wonen. Waarvoor heb ik dan een advocaat nodig?
Dan valt het reuze mee; uit het hoofd:
- andere woonruimte regelen
- salaris op eigen rekening laten komen, als dat op gezamenlijke rekening kwam
- als je hem gemachtigd had op je bankrekening; opzeggen
- pincode wijzigen als je die deelde
- wachtwoord e-mail wijzigen als je die deelde
Daarna:
- gezamenlijke bezittingen verdelen
- spaargeld verdelen (als je dat gezamenlijk had)
En als je verhuisd bent:
- inboedelverzekering voor de nieuwe woonruimte
- binnen 5 dagen bij de gemeente adres wijzigen
Eigenlijk prettig dat jullie niet samen een huis hebben gekocht, of iets dergelijks.
maandag 5 maart 2012 om 16:18
quote:bella8128 schreef op 05 maart 2012 @ 14:01:
eigen rekeningen, eigen spaarrekeningen, niemand is gemachtigd.
Ook raar eigenlijk, na 12 jaar nog alles apart....
Misschien heb je onbewust al die tijd met een slag om de arm geleefd.
En terecht ook eigenlijk.
Regel woonruimte en ga weg.
Dat is alles wat je hoeft te doen.
Je bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk, dat is hij.
Jij bent verantwoordelijk voor jezelf en je kinderen. Neem die verantwoordelijkheid op je.
Hij gaat er niet voor zorgen dat jullie veilig en gelukkig worden, echt niet. Ga daar dus ook niet op wachten.
Wat zou een time out helpen?
Hoop je dat hij je enorm gaat missen en daardoor veranderen?
Of denk je dat hij je alleen enorm gaat missen, zal zeggen dat hij gaat veranderen. Om vervolgens nog onzekerder te zijn en niet alleen in z'n oude gedrag vervallen, maar erger worden.
eigen rekeningen, eigen spaarrekeningen, niemand is gemachtigd.
Ook raar eigenlijk, na 12 jaar nog alles apart....
Misschien heb je onbewust al die tijd met een slag om de arm geleefd.
En terecht ook eigenlijk.
Regel woonruimte en ga weg.
Dat is alles wat je hoeft te doen.
Je bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk, dat is hij.
Jij bent verantwoordelijk voor jezelf en je kinderen. Neem die verantwoordelijkheid op je.
Hij gaat er niet voor zorgen dat jullie veilig en gelukkig worden, echt niet. Ga daar dus ook niet op wachten.
Wat zou een time out helpen?
Hoop je dat hij je enorm gaat missen en daardoor veranderen?
Of denk je dat hij je alleen enorm gaat missen, zal zeggen dat hij gaat veranderen. Om vervolgens nog onzekerder te zijn en niet alleen in z'n oude gedrag vervallen, maar erger worden.