Relaties
alle pijlers
Keuzes
donderdag 10 juni 2010 om 11:44
Hallo iedereen,
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en meningen en gebruik dit forum ook om even van me af te schrijven.
Mijn vriend en ik staan aan de vooravond van een aantal grote veranderingen. Ik begin per 1 juli in een nieuwe functie (binnen hetzelfde bedrijf) en mijn vriend heeft onlangs een tweede gesprek gehad en zit nu in dubio of hij in zijn huidige functie moet blijven of over moet stappen naar een andere werkgever. Hij zal beter betaald krijgen in zijn nieuwe baan maar hij vind het ook heel erg eng (logisch!) wat nou als ik de verkeerde keuze maak etc, zijn gedachtes die door zijn hoofd gaan.
Ook gaan we morgen het voorlopig koopcontract van ons appartementje tekenen, ook een behoorlijke stap. We wonen al een jaar samen maar samen een huis kopen is een hele leuke maar ook spannende stap.
Al met al een hoop spannende dingen in ons leventje! Ik voel mijn vriend enorm goed aan, ik voel een hoop onrust en van nature is hij al geen prater. Hij heeft nooit echt geleerd zijn gevoelens te delen of op iemand anders dan zichzelf te leunen. Sinds wij een relatie hebben doet hij dat al veel meer. Stelt zijn grenzen, geeft zijn behoeftes aan en deelt steeds meer en meer zijn gedachten en gevoelens met mij of met sommige vrienden.
Ik probeer er voor hem te zijn, met hem te praten, soms hem even te laten, lieve kaartjes met steunende woorden. Maar soms ben ik wel heel erg bang dat hij misschien ook wel twijfeld om samen met mij een huis te kopen en ben dan bang dat alle andere spannende dingen ervoor kunnen zorgen dat een druppel de emmer doet overlopen.
Ook wil ik voorkomen dat ik hem te weinig ruimte geeft om zijn eigen gedachten te ordenen, het liefst duik ik er boven op en wil al zijn nare gevoelens weghalen maar volgens mij werkt dat juist averechts...
Ik ben een prater, misschien zelfs wel te veel en hij niet
Ik hoop dat mijn verhaal niet al te onduidelijk is ?
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en meningen en gebruik dit forum ook om even van me af te schrijven.
Mijn vriend en ik staan aan de vooravond van een aantal grote veranderingen. Ik begin per 1 juli in een nieuwe functie (binnen hetzelfde bedrijf) en mijn vriend heeft onlangs een tweede gesprek gehad en zit nu in dubio of hij in zijn huidige functie moet blijven of over moet stappen naar een andere werkgever. Hij zal beter betaald krijgen in zijn nieuwe baan maar hij vind het ook heel erg eng (logisch!) wat nou als ik de verkeerde keuze maak etc, zijn gedachtes die door zijn hoofd gaan.
Ook gaan we morgen het voorlopig koopcontract van ons appartementje tekenen, ook een behoorlijke stap. We wonen al een jaar samen maar samen een huis kopen is een hele leuke maar ook spannende stap.
Al met al een hoop spannende dingen in ons leventje! Ik voel mijn vriend enorm goed aan, ik voel een hoop onrust en van nature is hij al geen prater. Hij heeft nooit echt geleerd zijn gevoelens te delen of op iemand anders dan zichzelf te leunen. Sinds wij een relatie hebben doet hij dat al veel meer. Stelt zijn grenzen, geeft zijn behoeftes aan en deelt steeds meer en meer zijn gedachten en gevoelens met mij of met sommige vrienden.
Ik probeer er voor hem te zijn, met hem te praten, soms hem even te laten, lieve kaartjes met steunende woorden. Maar soms ben ik wel heel erg bang dat hij misschien ook wel twijfeld om samen met mij een huis te kopen en ben dan bang dat alle andere spannende dingen ervoor kunnen zorgen dat een druppel de emmer doet overlopen.
Ook wil ik voorkomen dat ik hem te weinig ruimte geeft om zijn eigen gedachten te ordenen, het liefst duik ik er boven op en wil al zijn nare gevoelens weghalen maar volgens mij werkt dat juist averechts...
Ik ben een prater, misschien zelfs wel te veel en hij niet
Ik hoop dat mijn verhaal niet al te onduidelijk is ?
donderdag 10 juni 2010 om 11:52
Hoi Suus,
Dat niet alleen maar ook hoe jullie partners zijn? Misschien wat advies? Het is voor mij soms lastig als iemand niet praat maar in zichzelf aan de gang gaat met zijn/haar gedachten. Er zit hier geen goed of fout aan.
Misschien zijn hier mensen die ook een partner hebben die niet zo praterig zijn terwijl zij wel zo zijn, of andersom!!
Dat niet alleen maar ook hoe jullie partners zijn? Misschien wat advies? Het is voor mij soms lastig als iemand niet praat maar in zichzelf aan de gang gaat met zijn/haar gedachten. Er zit hier geen goed of fout aan.
Misschien zijn hier mensen die ook een partner hebben die niet zo praterig zijn terwijl zij wel zo zijn, of andersom!!
donderdag 10 juni 2010 om 11:58
Ik heb soms het idee dat hoe meer je probeert te dwingen hoe minder een niet-prater praat. Je zegt dat jij het liefste er bovenop zou duiken. Vraag me niet hoe maar ik denk dat iemand dat kan aanvoelen. Probeer het los te laten en geef het wat lucht. Dat lucht op, voor jou en voor hem. En dan gaat het misschien wel meer vanzelf.
donderdag 10 juni 2010 om 12:00
quote:SoulSearch schreef op 10 juni 2010 @ 11:44:
Ik voel mijn vriend enorm goed aan,.
Maar soms ben ik wel heel erg bang dat hij misschien ook wel twijfeld om samen met mij een huis te kopen
Ook wil ik voorkomen dat ik hem te weinig ruimte geeft om zijn eigen gedachten te ordenen, het liefst duik ik er boven op Je spreekt jezelf wel tegen.
Ik voel mijn vriend enorm goed aan,.
Maar soms ben ik wel heel erg bang dat hij misschien ook wel twijfeld om samen met mij een huis te kopen
Ook wil ik voorkomen dat ik hem te weinig ruimte geeft om zijn eigen gedachten te ordenen, het liefst duik ik er boven op Je spreekt jezelf wel tegen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 10 juni 2010 om 12:06
Hoezo spreek ik mezelf tegen? Ik voel aan dat hij onrustig is maar door mijn eigen onzekerheid kan ik niet precies aanvoelen wat het is.
Verstandelijk weet ik dat er boven op duiken het alleen maar erger kan maken ipv beter. Ieder mens is anders en zal verschillend met emoties en spanningen omgaan.
Mijn vriend gaat dan in zijn eigen wereldje zitten en ik verschil daarin.
Verstandelijk weet ik dat er boven op duiken het alleen maar erger kan maken ipv beter. Ieder mens is anders en zal verschillend met emoties en spanningen omgaan.
Mijn vriend gaat dan in zijn eigen wereldje zitten en ik verschil daarin.
donderdag 10 juni 2010 om 12:09
Maar vraag je dan naar manieren om hem uit dat wereldje te trekken? Want dat gaat je namelijk niet lukken. Hij komt uit dat wereldje als hij daar aan toe is. Niet omdat jij onzeker bent. Beetje vetrouwen proberen te hebben. Dat is het enige dat je kunt doen. Hoe meer hij zich op zn gemak voelt, des te meer zal hij met jou delen.
donderdag 10 juni 2010 om 12:11
Het lucht geven, klinkt heel makkelijk maar is misschien wel een hele goede oplossing!
Vind het wel moeilijk hoor, ik kan de keuzes niet voor hem maken, zie hem tobben, wikken en wegen. Van de week sliep hij zelfs enorm onrustig. Dit is totaal niks voor hem, al viel de wereld naar beneden vriendlief sliep als een os.
Vind het wel moeilijk hoor, ik kan de keuzes niet voor hem maken, zie hem tobben, wikken en wegen. Van de week sliep hij zelfs enorm onrustig. Dit is totaal niks voor hem, al viel de wereld naar beneden vriendlief sliep als een os.
donderdag 10 juni 2010 om 12:14
Misschien uit ik het een beetje krom.
Ik ben niet op zoek naar manieren om hem uit dat wereldje te trekken, ik zie in dat dat niet werkt. Misschien manieren voor mij om er meer berusting in te vinden als hij in dat wereldje zit. Soms voelt het voor mij aan, als buitengesloten worden, verstandelijk weet ik wel dat het niet zo is. Maar gevoel en verstand kunnen soms bij mij niet op 1 lijn liggen.
Als hij wilt praten, dan praat hij wel en als hij dat niet wilt is dat ook goed. Soms maakt het me onzeker, vraag me af, waar denk je allemaal aan? Dat is toch niet zo gek? Het steeds vragen werkt niet en dat wil ik ook niet..Maar manieren om mezelf dan gerust te stellen?
Ik ben niet op zoek naar manieren om hem uit dat wereldje te trekken, ik zie in dat dat niet werkt. Misschien manieren voor mij om er meer berusting in te vinden als hij in dat wereldje zit. Soms voelt het voor mij aan, als buitengesloten worden, verstandelijk weet ik wel dat het niet zo is. Maar gevoel en verstand kunnen soms bij mij niet op 1 lijn liggen.
Als hij wilt praten, dan praat hij wel en als hij dat niet wilt is dat ook goed. Soms maakt het me onzeker, vraag me af, waar denk je allemaal aan? Dat is toch niet zo gek? Het steeds vragen werkt niet en dat wil ik ook niet..Maar manieren om mezelf dan gerust te stellen?
donderdag 10 juni 2010 om 12:24
Misschien moet je jezelf afvragen waarom jij onzeker bent. Waarom ben jij bang dat die druppel zo´n negatief effect op jullie relatie zou kunnen hebben. Is het niet juist mogelijk dat hij jou ziet als het stabiele in zijn leven? Als het rustpunt? Waarbij hij rustig kan ademhalen en zijn zorgen even kan laten voor wat ze zijn. En waarbij hij het idee heeft dat wat hij ook besluit, jij toch wel van hem houdt..
Begrijp trouwens wel dat het moeilijk kan zijn om met een binnenvetter te leven hoor.
Begrijp trouwens wel dat het moeilijk kan zijn om met een binnenvetter te leven hoor.
donderdag 10 juni 2010 om 12:39
T.o.,
Ik ben ook een prater en mijn man een binnenvetter. Man en ik hebben de afspraak dat als er wat is dat we dan naar elkaar toe kunnen komen. Als de behoefte er is vanuit diegene. Bij man broeit het meestal even en op een gegeven moment komt hij er wel mee. Hij vindt het super irritant als ik om de 5 minuten vraag wat er is/ waar hij aan denkt/ of er wat is. Vandaar onze afspraak.
Voor mijn man is de wetenschap dat ik er voor hem ben en dat hij altijd bij me terecht kan, het belangrijkste. Ongeacht of hij dat wel of niet doet.
Ik ben ook een prater en mijn man een binnenvetter. Man en ik hebben de afspraak dat als er wat is dat we dan naar elkaar toe kunnen komen. Als de behoefte er is vanuit diegene. Bij man broeit het meestal even en op een gegeven moment komt hij er wel mee. Hij vindt het super irritant als ik om de 5 minuten vraag wat er is/ waar hij aan denkt/ of er wat is. Vandaar onze afspraak.
Voor mijn man is de wetenschap dat ik er voor hem ben en dat hij altijd bij me terecht kan, het belangrijkste. Ongeacht of hij dat wel of niet doet.
anoniem_39014 wijzigde dit bericht op 10-06-2010 12:40
Reden: woord weg gehaald anders lijkt het net alsof man alleen met belangrijke zaken naar me toe kan komen
Reden: woord weg gehaald anders lijkt het net alsof man alleen met belangrijke zaken naar me toe kan komen
% gewijzigd
