Relaties
alle pijlers
**LDR deel 15**
dinsdag 5 oktober 2010 om 15:20
Koffiebarbaren! Ik ga een dezer dagen een espresso kannetje aanschaffen want ik vind de koffie in het koffiezetapparaat net slootwater en ik mis s ochtends mijn zelfgemaakt latte machiatto... hmm
Ik was het ook niet in de ak hoor, geen idee waar dat is trouwens
Klinkt trouwens ranzig, koffiedrab in je douchgel.
Ik was het ook niet in de ak hoor, geen idee waar dat is trouwens
Klinkt trouwens ranzig, koffiedrab in je douchgel.
dinsdag 5 oktober 2010 om 16:01
dinsdag 5 oktober 2010 om 17:43
Goede tip Spijker! Ik woon bij de Action in de straat (levensgevaarlijk) dus ik kan t wel eens proberen
@Kym: dit jaar vaak omdat hij voor 3 maanden hier is geweest in de zomer. Normaal gesproken zien we elkaar gemiddeld 4 keer per jaar, dus om de drie maanden ongeveer. Nu zit er 3,5 maand tussen en dat is best lang. Wij houden dat nu al anderhalf jaar vol, maar ik moet er niet aan denken om dit nog zo een jaar te doen (al is die kans er wel). Ik wil daarheen emigreren uit eindelijk.
@Kym: dit jaar vaak omdat hij voor 3 maanden hier is geweest in de zomer. Normaal gesproken zien we elkaar gemiddeld 4 keer per jaar, dus om de drie maanden ongeveer. Nu zit er 3,5 maand tussen en dat is best lang. Wij houden dat nu al anderhalf jaar vol, maar ik moet er niet aan denken om dit nog zo een jaar te doen (al is die kans er wel). Ik wil daarheen emigreren uit eindelijk.
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:02
Kym, toen we nog in hetzelfde land wonen zagen we elkaar 1 a 2 keer per maand (maar ja, dat was maar kort, want ik vertrok al snel naar een verder land). Sinds ik uit de UK weg ben, nu meer dan 6 maanden hebben we elkaar 2 keer gezien en binnenkort weer. Het voordeel is dat we beide redelijk flexibel zijn met werk (op bepaalde periodes na, dan kan ik of hij gewoon echt niet wegens werk). Ik of hij kan soms ook een congres in ieders land als aanleiding nemen om op bezoek te gaan (en zo de reiskosten te drukken. da's dan wel weer handig).
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:10
quote:Kym schreef op 05 oktober 2010 @ 17:44:
Hmm, dat is nog te doen lijkt me. Waar woont hij?
Aan de andere kant van de oceaan (tussen de elanden en de bevers)
Het is te doen... inderdaad... daar is ook alles mee gezegd. Dit jaar hadden wij geluk dat ik AL mijn vrije dagen heb gespaard voor vakantie, en hij had in de zomer 3 maanden vrij. Maar ook dat geluk moet je maar net hebben natuurlijk
Hmm, dat is nog te doen lijkt me. Waar woont hij?
Aan de andere kant van de oceaan (tussen de elanden en de bevers)
Het is te doen... inderdaad... daar is ook alles mee gezegd. Dit jaar hadden wij geluk dat ik AL mijn vrije dagen heb gespaard voor vakantie, en hij had in de zomer 3 maanden vrij. Maar ook dat geluk moet je maar net hebben natuurlijk
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:14
Hm, nou ja, gelukkig is mijn vriend zelfstandig ondernemen en kan hij in principe weg wanneer hij zelf wil. Dat scheelt. Voor mij zal het echter een heel ander verhaal zijn; als ik aan die studie vastzit, dan zit ik dat ook aan schoolvakanties en mijn werkfunctie. Maar ja, voor latere zorg wellicht...
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:34
quote:Kym schreef op 05 oktober 2010 @ 18:21:
Heejhallo, hoe lang redden jullie je nu al met deze constructie dan?
Ongeveer en jaar. Da's dus nog niet zo lang besef ik. We zijn vooral begonnen met 'we zien wel waar het schip strand' en zijn er dus ook niet aan gewend om in dezelfde plaats, laat staan hetzelfde huis te wonen. Toch voelt het heel solide en gaan we er allebei echt 100% voor, dat hadden we al snel besloten (moet denk ik ook wel in deze situatie). Dus we waren wel serieus, ook al wisten we nog niet precies hoe we er vorm aan zouden geven (dat bedoel ik met 'het schip en zien waar het strand' en tegelijk serieus zijn).
We waren, toen we elkaar tegenkwamen, eigenlijk allebei ontzettend druk met ons werk en ik had dus net mijn baan hier aangeboden gekregen. We zitten allebei in een gebied dat vrij specialistisch is (wel ander onderwerp hoor), dus in dit geval wilde ik ook niet zomaar besluiten deze baan niet te nemen (het is/was een buitenkans), want ze liggen voor mij niet voor het oprapen. Ook ben ik erg , ja het klinkt zo cliche, gepassioneerd voor wat ik doe, en hij ook. Ik denk dat dat het makkelijker maakt. Ik zit hier met een reden, en hij daar ook met een reden en we doen allebei iets wat we echt waanzinnig leuk vinden. (Dat zeggen we ook vaak tegen elkaar 'wat hebben we het toch goed eigenlijk, dat we zulke leuke dingen doen en er betaald voor krijgen').
Als ik bijvoorbeeld directiesecretaresse was geweest, had ik in zijn omgeving banen gezocht. Maar ja, als ik dat was geweest, was ik hier ook niet beland.
Wel wil ik het in de toekomst anders, en op zoek gaan naar iets dichterbij, of kijken of we samen ergens anders aan de bak kunnen. Want ik wil niet tot in het einde der dagen LDR-en. Maar ik wi look wat ik hier heb afmaken en goed afronden.
Het is niet altijd makkelijk hoor, maar ik heb het er tot nu toe voor over. Als ik zou MOETEN kiezen, dan zou ik hier weggaan, denk ik. Uiteindelijk is de liefde toch belangrijker in mijn leven, maar dat zou ik met heel veel pijn in mijn hart voor mijn baan en carriere doen hoor, ik heb veel geinvesteerd in waar ik nu ben. Gelukkig hoef ik die keuze niet te maken en zien we het allebei op deze manier nog zitten. Hij zou nooit van mij vragen alles op te geven en andersom ik ook van hem niet, want zijn werk is voor hem net zo belangrijk als voor mij.
Wat mij vannaf het begin erg geruststelde is dat 1 van mijn beste vriendinnen haar huidige man en vader van haar kind 3 weken voordat ze voor 2 jaar naar Tanzania ging leerde kennen. En ze zijn met ster het leukste en liefste stel uit mijn vriendenkring. Dus ik had vannaf het begin een goed voorbeeld
Nou ja, misschien een onsamenhangend verhaal en meer antwoord dan wat je vroeg.
Heejhallo, hoe lang redden jullie je nu al met deze constructie dan?
Ongeveer en jaar. Da's dus nog niet zo lang besef ik. We zijn vooral begonnen met 'we zien wel waar het schip strand' en zijn er dus ook niet aan gewend om in dezelfde plaats, laat staan hetzelfde huis te wonen. Toch voelt het heel solide en gaan we er allebei echt 100% voor, dat hadden we al snel besloten (moet denk ik ook wel in deze situatie). Dus we waren wel serieus, ook al wisten we nog niet precies hoe we er vorm aan zouden geven (dat bedoel ik met 'het schip en zien waar het strand' en tegelijk serieus zijn).
We waren, toen we elkaar tegenkwamen, eigenlijk allebei ontzettend druk met ons werk en ik had dus net mijn baan hier aangeboden gekregen. We zitten allebei in een gebied dat vrij specialistisch is (wel ander onderwerp hoor), dus in dit geval wilde ik ook niet zomaar besluiten deze baan niet te nemen (het is/was een buitenkans), want ze liggen voor mij niet voor het oprapen. Ook ben ik erg , ja het klinkt zo cliche, gepassioneerd voor wat ik doe, en hij ook. Ik denk dat dat het makkelijker maakt. Ik zit hier met een reden, en hij daar ook met een reden en we doen allebei iets wat we echt waanzinnig leuk vinden. (Dat zeggen we ook vaak tegen elkaar 'wat hebben we het toch goed eigenlijk, dat we zulke leuke dingen doen en er betaald voor krijgen').
Als ik bijvoorbeeld directiesecretaresse was geweest, had ik in zijn omgeving banen gezocht. Maar ja, als ik dat was geweest, was ik hier ook niet beland.
Wel wil ik het in de toekomst anders, en op zoek gaan naar iets dichterbij, of kijken of we samen ergens anders aan de bak kunnen. Want ik wil niet tot in het einde der dagen LDR-en. Maar ik wi look wat ik hier heb afmaken en goed afronden.
Het is niet altijd makkelijk hoor, maar ik heb het er tot nu toe voor over. Als ik zou MOETEN kiezen, dan zou ik hier weggaan, denk ik. Uiteindelijk is de liefde toch belangrijker in mijn leven, maar dat zou ik met heel veel pijn in mijn hart voor mijn baan en carriere doen hoor, ik heb veel geinvesteerd in waar ik nu ben. Gelukkig hoef ik die keuze niet te maken en zien we het allebei op deze manier nog zitten. Hij zou nooit van mij vragen alles op te geven en andersom ik ook van hem niet, want zijn werk is voor hem net zo belangrijk als voor mij.
Wat mij vannaf het begin erg geruststelde is dat 1 van mijn beste vriendinnen haar huidige man en vader van haar kind 3 weken voordat ze voor 2 jaar naar Tanzania ging leerde kennen. En ze zijn met ster het leukste en liefste stel uit mijn vriendenkring. Dus ik had vannaf het begin een goed voorbeeld
Nou ja, misschien een onsamenhangend verhaal en meer antwoord dan wat je vroeg.
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:39
Duidelijk verhaal hoor
Snap heel goed dat jullie beide willen gaan voor jullie passies. Zie dat ook wel terug in mijn relatie. Hij zijn gedrevenheid voor zijn zaak en ik die me wil specialiseren en vooral niet stil wil zitten.
Wat allemaal als een grote crisis begon (pas een week geleden), is inmiddels een milde situatie waarin we beide heel erg duidelijk hebben waarom het zo gaat zoals het gaat. We zijn beide ambitieus en misschien lukt het niet die liefde nu op nr. 1 te zetten, of is het gewoon slim om beide eerst 'binnen' te zijn mbt onze carrieres en dan pas plaats maken voor stabiliteit.
Oh, nu heb ik ook het gevoel alsof mijn stukje heel chaotisch is geworden.
Snap heel goed dat jullie beide willen gaan voor jullie passies. Zie dat ook wel terug in mijn relatie. Hij zijn gedrevenheid voor zijn zaak en ik die me wil specialiseren en vooral niet stil wil zitten.
Wat allemaal als een grote crisis begon (pas een week geleden), is inmiddels een milde situatie waarin we beide heel erg duidelijk hebben waarom het zo gaat zoals het gaat. We zijn beide ambitieus en misschien lukt het niet die liefde nu op nr. 1 te zetten, of is het gewoon slim om beide eerst 'binnen' te zijn mbt onze carrieres en dan pas plaats maken voor stabiliteit.
Oh, nu heb ik ook het gevoel alsof mijn stukje heel chaotisch is geworden.
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:48
Ik weet niet of ik dat hier al een keer gemeld had in deze discussie, maar ik sta er nu ook heel anders in dan toen ik zeg maar 20 was. Toen had ik een Nlse vriend die een half jaar naar het buitenland ging en het daar heel erg naar zijn zin had. Zo erg dat ik dacht: "Die blijft daar om te werken". Als dat was gebeurd (gebeurde niet hoor), had ik zo mijn spullen gepakt om hem achterna te reizen en daar verder te studeren. Had me harstikke psannend geleken.
Maar nu, bijna 10 jaar later, is het toch allemaal wat anders. Je weet beter wat je wel en niet wilt. Andere landen en continenten heb ik al gezien, dus weer verhuizen naar een andere plek hoef ik niet meer zo nodig voor het 'spannende' (klinkt een beetje pretentieus, maar daarin vind ik dat ik me naar mezelf toe eigenlijk wel heb 'bewezen'). Wat werk betreft snap ik nu dat mijn sector er een van de lange adem is en dat wanneer ik nu hier in investeer, ik daar misschien 10 jaar later de vruchten van pluk (wegens samenwerkingen die ik nu doe, of publicaties die ik nu schrijf).
En last but not least, relaties zijn ook sneller serieus en er zijn meer afwegingen te maken.
Nou ja, wat ik zeggen wil, is dat mijn eigen houding tegenover mijn LDR, en bijvoorbeeld iemand achterna verhuizen, nu heel anders is dan jaren geleden.
Maar nu, bijna 10 jaar later, is het toch allemaal wat anders. Je weet beter wat je wel en niet wilt. Andere landen en continenten heb ik al gezien, dus weer verhuizen naar een andere plek hoef ik niet meer zo nodig voor het 'spannende' (klinkt een beetje pretentieus, maar daarin vind ik dat ik me naar mezelf toe eigenlijk wel heb 'bewezen'). Wat werk betreft snap ik nu dat mijn sector er een van de lange adem is en dat wanneer ik nu hier in investeer, ik daar misschien 10 jaar later de vruchten van pluk (wegens samenwerkingen die ik nu doe, of publicaties die ik nu schrijf).
En last but not least, relaties zijn ook sneller serieus en er zijn meer afwegingen te maken.
Nou ja, wat ik zeggen wil, is dat mijn eigen houding tegenover mijn LDR, en bijvoorbeeld iemand achterna verhuizen, nu heel anders is dan jaren geleden.
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:49
dinsdag 5 oktober 2010 om 18:58
Je klinkt heel realistisch HH, goed. Dat lijkt me op z'n minst nodig voor de relatie die je hebt.
Waarom hij hier is en het toch niet leuk vindt is heel simpel te verklaren: in een ontwikkelingsland is alles in wederopbouw en weinig concurrentie, dus valt er in relatief korte tijd veel geld te verdienen.
Waarom hij hier is en het toch niet leuk vindt is heel simpel te verklaren: in een ontwikkelingsland is alles in wederopbouw en weinig concurrentie, dus valt er in relatief korte tijd veel geld te verdienen.
woensdag 6 oktober 2010 om 02:21
Kym, ik zag effe op je eigen topic dat je door een opmerking van een ander (no offense) even van slag was. Ik wi lalleen mar zeggen dat elke relatie uniek is, en dat wat een ander zich wel of niet kan voorstellen geen bal met je eigen situatie te maken hoeft te hebben. Bijna een jaar voordat ik mijn lief leerde kennen overkwam me bijna hetzelfde, leuke man ontmoet, die ver weg woonde en we hadden een leuk weekend. Maarrrrr voor mij was het heel duidelijk dat ik hem niet leuk genoeg vond om er de moeite van een ldr in te stoppen. Had je me op dat moment gevraagd wat ik van een reltie als die ik nu heb zou denken, dan had ik waarschijnlijk gezegd: Ja doei, mij veels te ingewikkeld. en nu ik er in zit, is het voor mezelf het meest logische wat ik kan doen.
Ik bedoel maar, het is in de allereerste plek aan jullie twee om te beslissen hoe dit verder gaat.
(En trouwens, ik kan me in ieder geval voorstellen dat je een eigen deel mist, iets waar je zelf in kan groeien. Mijn eigen leventje wat ik heb opgebouwd is toch ook erg belangrijk voor me. En misschien is het wel ego of misplaatste trots of zo, maar dan denk ik altijd maar uit de regels uit een liedje wat ik mooi vind: Pride comes for the fall, but darling I can only climb so high on no pride at all. en zo voel ik het ook, mijn werk wat ik doe is echt onderdeel van me).
Ik bedoel maar, het is in de allereerste plek aan jullie twee om te beslissen hoe dit verder gaat.
(En trouwens, ik kan me in ieder geval voorstellen dat je een eigen deel mist, iets waar je zelf in kan groeien. Mijn eigen leventje wat ik heb opgebouwd is toch ook erg belangrijk voor me. En misschien is het wel ego of misplaatste trots of zo, maar dan denk ik altijd maar uit de regels uit een liedje wat ik mooi vind: Pride comes for the fall, but darling I can only climb so high on no pride at all. en zo voel ik het ook, mijn werk wat ik doe is echt onderdeel van me).
woensdag 6 oktober 2010 om 02:26
HH, ja natuurlijk ken ik uiteindelijk mijn eigen situatie het beste, maar juist op deze wankele momenten, waarin ik me al zo ontzettend k*t voel, komen sommige opmerkingen/vragen van anderen wat harder aan dan het normaal gesproken misschien zou doen. Ik neem alles onder de loep nu, twijfel aan alles, aan mezelf, aan hier, aan hem, ik weet het gewoon even niet. Morgenochtend weet ik het misschien weer wel, het wisselt zo en dat is doodvermoeiend.
woensdag 6 oktober 2010 om 09:23
quote:Kym schreef op 05 oktober 2010 @ 17:03:
Ik kom weer even om 't hoekje kijken...
Zeg, voor diegenen die nog altijd een ldr hebben, hoe vaak zien jullie hem eigenlijk?Helaas niet zo vaak. Australie ligt niet bepaald naast de deur, dus we hebben elkaar 2x gezien sinds ik terug ben van daar. Over een paar maanden komt hij terug naar Europa dus dan verwacht ik wel dat we elkaar vaker zien!
Ik kom weer even om 't hoekje kijken...
Zeg, voor diegenen die nog altijd een ldr hebben, hoe vaak zien jullie hem eigenlijk?Helaas niet zo vaak. Australie ligt niet bepaald naast de deur, dus we hebben elkaar 2x gezien sinds ik terug ben van daar. Over een paar maanden komt hij terug naar Europa dus dan verwacht ik wel dat we elkaar vaker zien!
woensdag 6 oktober 2010 om 09:30
Ik heb vannacht gedroomd dat Spijker hier een vriend had en hier woonde (en dat niet verteld had, waar ik lichtelijk verbolgen over was) en dat ik bij Cadi langs ging. 
Kym, maar hoe denk je dat het zit met zijn (tijdelijke) passiviteit en een ldr? Denk je dat hij zichzelf dan wel tot actie kan zetten?
Kym, maar hoe denk je dat het zit met zijn (tijdelijke) passiviteit en een ldr? Denk je dat hij zichzelf dan wel tot actie kan zetten?
woensdag 6 oktober 2010 om 11:42
quote:heejhallo schreef op 05 oktober 2010 @ 18:48:
...
En last but not least, relaties zijn ook sneller serieus en er zijn meer afwegingen te maken.
Nou ja, wat ik zeggen wil, is dat mijn eigen houding tegenover mijn LDR, en bijvoorbeeld iemand achterna verhuizen, nu heel anders is dan jaren geleden.
Ik ben het hiermee eens en niet.
Toen ik 20 was ben ik wel voor langere tijd naar het Buitenland gegaan, maar achterna reizen deed ik niet. Meer uit 'angst' dan uit wat anders.
Ik kreeg uiteindelijk wel een LDR (omdat ik terug naar NL ging), maar was nog te 'kort-zichtig' en heb het toen uitgemaakt omdat ik het niet trok, zo heeeeeel lang alleen en ver. Dat heel lang was iets meer dan een jaar. In mijn beleving toen onoverkomelijk.
Dik 10 jaar later begon ik aan een 5 jaar lange LDR op dezelfde afstand, wat in eerste instantie ook de planning was.
Iemand die ik voor mijn gevoel wel achterna had kunnen reizen. Niet in eerwste instantie vanwege die persoon (hoewel hij natuurlijk wel heel erg ge-wel-dig is) want ik hield ook van de eerste LDR echt heel veel. Maar des te meer door mijn volwassenerdere blik.
Kortom: Juist omdat ik nu ik ouder ben het gevoel heb dat het leven te kort is om te dralen en draaien, en een relatie sneller serieuzer is, zou ik iemand juist wél achterna gaan.
Maar ja, ik heb dan ook geen zelfde soort ambitie (promoveren ofzo) en heb kinderen, dus ik sta anders in het leven.
...
En last but not least, relaties zijn ook sneller serieus en er zijn meer afwegingen te maken.
Nou ja, wat ik zeggen wil, is dat mijn eigen houding tegenover mijn LDR, en bijvoorbeeld iemand achterna verhuizen, nu heel anders is dan jaren geleden.
Ik ben het hiermee eens en niet.
Toen ik 20 was ben ik wel voor langere tijd naar het Buitenland gegaan, maar achterna reizen deed ik niet. Meer uit 'angst' dan uit wat anders.
Ik kreeg uiteindelijk wel een LDR (omdat ik terug naar NL ging), maar was nog te 'kort-zichtig' en heb het toen uitgemaakt omdat ik het niet trok, zo heeeeeel lang alleen en ver. Dat heel lang was iets meer dan een jaar. In mijn beleving toen onoverkomelijk.
Dik 10 jaar later begon ik aan een 5 jaar lange LDR op dezelfde afstand, wat in eerste instantie ook de planning was.
Iemand die ik voor mijn gevoel wel achterna had kunnen reizen. Niet in eerwste instantie vanwege die persoon (hoewel hij natuurlijk wel heel erg ge-wel-dig is) want ik hield ook van de eerste LDR echt heel veel. Maar des te meer door mijn volwassenerdere blik.
Kortom: Juist omdat ik nu ik ouder ben het gevoel heb dat het leven te kort is om te dralen en draaien, en een relatie sneller serieuzer is, zou ik iemand juist wél achterna gaan.
Maar ja, ik heb dan ook geen zelfde soort ambitie (promoveren ofzo) en heb kinderen, dus ik sta anders in het leven.
woensdag 6 oktober 2010 om 13:05
quote:fille schreef op 06 oktober 2010 @ 09:30:
..
Kym, maar hoe denk je dat het zit met zijn (tijdelijke) passiviteit en een ldr? Denk je dat hij zichzelf dan wel tot actie kan zetten?
Fille, ik zie die passitiviteit bij hem vooral ontstaan (en we hebben het er natuurlijk ook uitgebreid over gehad) doordat hij niet lekker in zijn vel zit hier en heel hard werkt. Hij heeft gewoonweg geen zin om hier te investeren in een sociaal leven, hoe maf dat ook klinkt.
We zijn ook samen in andere landen geweest en daar was het anders hoor, het is van nature geen feestbeest, maar ik ken hem ook in andere stemming en dat staat 'm veel beter (en is beter voor ons samen, vanzelfsprekend). Maar nu is het niet mogelijk verandering aan te brengen in de situatie zoals ie nu is. Hij kan hier voorlopig niet weg vanwege de verantwoordelijkheid voor zijn bedrijf.
..
Kym, maar hoe denk je dat het zit met zijn (tijdelijke) passiviteit en een ldr? Denk je dat hij zichzelf dan wel tot actie kan zetten?
Fille, ik zie die passitiviteit bij hem vooral ontstaan (en we hebben het er natuurlijk ook uitgebreid over gehad) doordat hij niet lekker in zijn vel zit hier en heel hard werkt. Hij heeft gewoonweg geen zin om hier te investeren in een sociaal leven, hoe maf dat ook klinkt.
We zijn ook samen in andere landen geweest en daar was het anders hoor, het is van nature geen feestbeest, maar ik ken hem ook in andere stemming en dat staat 'm veel beter (en is beter voor ons samen, vanzelfsprekend). Maar nu is het niet mogelijk verandering aan te brengen in de situatie zoals ie nu is. Hij kan hier voorlopig niet weg vanwege de verantwoordelijkheid voor zijn bedrijf.
