Liefdesverdriet, hoe lang?

08-01-2020 12:17 34 berichten
Hi Allen, ik vroeg mij af hoe lang jullie liefdesverdriet hebben gehad bij een verbroken relatie en hoe lang die relatie heeft geduurd.

Ik trap m af:

Relatie: een klein jaar, maar wel 3,5 jaar in totaal daten
Uit sinds: 6-7 weken en af en toe nog even een aanvalletje van 'oh heb ik hier goed aan gedaan'. Echt huilen alleen de eerste 2 dagen. Geen contact meer gehad met ex.

Wie volgt?
Alle reacties Link kopieren
Lang, namelijk nog steeds.

Bijna 3 jaar een relatie gehad. Mijn ex vond het een puik plan om mij te dumpen op vakantie waar zijn hele familie bij was. :thumbsup: Heb nog een aantal dagen daar met hem moeten zitten. :facepalm: wat de situatie voor mij niet beter maakte. Ik kwam depressief en volledig uitgeput van alle emoties thuis.

Ik heb voornamelijk liefdesverdriet of beter gezegd een trauma omdat ik geen kans kreeg om het op een normale manier af te kunnen sluiten. Hij vond dat niet nodig, en wilde op geen enkele manier over de hele situatie praten. Voor hem was het klaar.

Nu vier jaar later ondervind ik nog steeds de gevolgen van de hele situatie. Met daten krijg ik vaak na een aantal dates bindingsangst en kap dan alles af. Bang om weer op zo'n manier gekwetst te worden zoals hij dat toen heeft gedaan.
Je waardeert pas wat je hebt, tot je het mist, zoals toiletpapier.
Relatie 1; 8jr samen en kind gekregen --> nog 4 mnd een verdrietig gevoel gehad maar stond wel achter onze keuze

Relatie 2; 3jr samen, samengewoond--> geen dag verdriet na de beslissing, veel verdriet tijdens de relatie maar toen ik de knoop doorhakte voelde ik alleen maar rust.

Echter.. af en toe overvalt het verdrietige gevoel om de verloren relatie met de vader van mijn kind mij wel. Niet dat ik hem terug wil of nog gevoelens heb maar ik denk dat dit nog steeds een stukje rouw is? En omdat er na hem voor mij nog steeds geen geluk op mijn pad is gekomen ben ik denk ik ook erg pessimistisch geworden.
ik had een relatie van een jaar, wat bijna een week over is. ( mijn keuze).
Ik voelde mij meerdere dagen kut in de relatie dan nu het over is.
Alhoewel ik je de details zal besparen hoe mijn relatie ging.

Ik woon nog tot zaterdag met hem in een huis.
Ik wil juist geen contact meer, en ik zal veel afleiding nodig hebben om hierdoor heen te komen. echter heeft hij het mij ontzettend moeilijk gemaakt en weet ik dat ik de juiste keuze heb genomen. ik zal ook zeker nooit meer terug gaan.

Wat mij eerlijk gezegd veel geholpen heeft is de reacties van andere mensen hier, en in mijn directe omgeving.
Het kan natuurlijk zijn dat ik de ''klap'' van dat de relatie echt over is nog moet krijgen. Maar ik heb al zoveel tranen gelaten in de relatie dat ik ze er nu niet meer uit krijg.
Alle reacties Link kopieren
Eennieuwestart schreef:
08-01-2020 19:08
Ik vind je mantra mooi en heel kloppend. Bij mij is de situatie (natuurlijk) anders aangezien de relatie verbroken werd door mij, alleen kreeg ik na afloop spijt. Of dit echt spijt is of een ideaalbeeld/fantasie is die ik nu aan het creëren ben in mijn hoofd, weet ik niet.

....
Ik heb na het verbreken van de 12-jarige relatie niet echt spijt gehad maar heb wel getwijfeld of ik er goed aan gedaan had en dat het niet een soort vroege midlife crisis was en dat het wel meeviel en dat ik niet zo ongelukkig was als ik gedacht had. Dat was meer angst voor het onbekende want we waren zo lang samen geweest. En ja, ik ging hem ook idealiseren. Ik had er geen verdriet van, ik denk dat het verdriet al tijdens de relatie verwerkt was. Ik wist al lang dat ik er een punt achter wilde zetten maar ik durfde niet want zo heel slecht was de relatie nou ook weer niet (dacht ik toen).

Maar als ik nu terug kijk ben ik zoooo blij dat ik de relatie verbroken heb. Ik had natuurlijk echt wel goede redenen om er niet mee door te gaan en in mijn huidige relatie is dat helemaal niet aan de orde. Ik ben nu al weer een aantal jaren samen met een heel leuke man. Het is heerlijk ongecompliceerd en we hebben het echt gezellig samen. Dat zou ik nooit gehad hebben als ik aan nr. 1 was blijven hangen.
Alle reacties Link kopieren
Onbekend, wat heftig zeg. Dat van die tranen tijdens de relatie, dat snap ik heel goed. Soms is de opluchting gewoon groter dan het mogelijke verdriet.
Alle reacties Link kopieren
@Lady-Day Het is inderdaad ook bang zijn voor het onbekende en vind het heel moeilijk om alleen te zijn. Ik mis het om de dag of moeilijke beslissingen met een partner te kunnen delen, het is toch anders dan met vriendinnen. Ik vind het super fijn om te horen dat je alweer een tijd een leuke en fijne relatie hebt!

@onbekend klinkt heftig! Ik wens je veel sterkte
Alle reacties Link kopieren
Eennieuwestart, zodra je het oude loslaat is er ruimte voor iets nieuws. Ik weet nog dat ik na het verbreken van die relatie met mijn rugzak op naar Bali ben gevlogen. En op een gegeven moment liep ik daar en dacht ik 'waar ben ik mee bezig?' Ik wil dit niet, ik wil weer terug.' Maar tegelijkertijd wist ik ook wel dat dit mijn angst was. Angst voor het onbekende, angst om alleen te zijn. Ik ben uiteindelijk een jaar weg geweest en ben mezelf echt wel tegen gekomen. Maar ik wist toen wel dat ik het alleen wel kon.

Bij relatie nr. 2 was het dan ook veel makkelijker om los te laten. Ik wist dat het niet ging werken en heb niet al te lang na hoeven denken toen ik de relatie wilde beëindigen.
Alle reacties Link kopieren
Eennieuwestart schreef:
08-01-2020 19:12
Ik heb ook nog liefdesverdriet, niet meer zo extreem als in het begin stadium, toen was het constant huilen én zelfs een week niet kunnen werken. Over vier maanden is het bij mij al een jaar uit. Ik schrok me dood, zo snel al! Hebben jullie nog contact?
Wij hebben elkaar ongeveer iedere 5 weken daarna nog gezien. Dit aangezien we tijdens de relatie nooit goed met elkaar gepraat hebben. Het ish heel moeilijk om elkaar dan niet ff te zien.
Alle reacties Link kopieren
28 jaar samen geweest, 3 kinderen samen en nu bijna 2 jaar uit elkaar (hij is van de ene op de andere dag naar een ander vertrokken, heb niks aan zien komen)
Heb nu nog wel verdriet het moet slijten en wie weet blijft het altijd een zeer plekje maar het gaat toch al wel veel beter, kan weer genieten met vrienden, vriendinnen en kinderen en bouw weer langzaam mijn leventje op.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven