Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 3 maart 2010 om 12:36
@ Sann, bij mij is het nu 5 weken uit. Wel is hij na anderhalve week terug gekomen.. een heel weekend bij me geweest en toen zei hij dat hij er voor wilde vechten, dat hij ons mist en niet zonder ons wil. Maar een week later was hij volgens mij al klaar met vechten want echt veel moeite deed hij niet. Ik kreeg ook fysieke klachten. Ben een paar keer flauw gevallen omdat ik zo slecht eet. Ben in 5 weken tijd ruim 6 kilo afgevallen, elke avond hoofdpijn. Niet echt ernstige dingen maar genoeg om voor mezelf te weten dat het afgelopen moet zijn. Af en toe heb ik van die paniekmomentjes (weet niet of jullie dat ook hebben) dat ik gewoon mijn spullen wil pakken en weg wil gaan. Alsof ik dan de pijn ook achter zou laten..
woensdag 3 maart 2010 om 12:37
@sloopthard ik snap het hoor, dat herken ik wel de deur dichtgooien is zo definitief maar je geeft jezelf wel een cadeau op die manier, je kunt dan weer openstaan voor iemand die je wel verdient. Het moet namelijk geen gevecht zijn in een relatie.. (goh wat weten we het weer goed sanne maar we doen er niets mee.. grrr..
woensdag 3 maart 2010 om 12:39
quote:sloopthard schreef op 03 maart 2010 @ 12:34:
@sparks: je hebt helemaal gelijk, maar het is wel
echt lastig om onder ogen te zien.
@diay en sann: heel herkenbaar, alleen zit ik nog
in de fase dat ik denk dat vechten nog helpt. Dat ik
nog zoveel hoop heb dat dat me op de been houdt.
Ik kan me niet voorstellen dat ie niet meer wil
vechten, dat ie er klaar mee is.. Het wil niet tot me
doordringen. Maar jullie verhalen zetten me wel
heel erg aan het denken. Dat stoppen met vechten
is alleen echt veel moeilijker! Het loslaten.. en net
wat je zegt diay dat het na een tijdje ook nog goed
kan komen maar dat er dan zoveel is gebeurd dat het
dan onwaarschijnlijk is.. Ik heb ook dat idee. Dus
probeer nu krampachtig contact te houden, hem te zien
etc. zodat we niet uit elkaar groeien. Zodat het
toch nog goed kan komen. Ik durf die deur niet dich
te gooien!Ik heb dat gevoel ook ergens nog wel hoor. Ik wil nog zo graag vechten. Ik wil nog zo graag dat het goed komt. Maar het is heel dubbel want ergens voel ik dat dat niet zo is en dat ik alleen met mijn kindje verder moet. Ik blijf hopen maar hij schopt die hoop heel snel weg doordat hij niet vecht. Dat krampachtige gevoel ken ik ook. Allemaal manieren zoeken om contact te krijgen, maar ook dat word minder. Ik voel dat die drang bij mij steeds minder word in ieder geval..
@sparks: je hebt helemaal gelijk, maar het is wel
echt lastig om onder ogen te zien.
@diay en sann: heel herkenbaar, alleen zit ik nog
in de fase dat ik denk dat vechten nog helpt. Dat ik
nog zoveel hoop heb dat dat me op de been houdt.
Ik kan me niet voorstellen dat ie niet meer wil
vechten, dat ie er klaar mee is.. Het wil niet tot me
doordringen. Maar jullie verhalen zetten me wel
heel erg aan het denken. Dat stoppen met vechten
is alleen echt veel moeilijker! Het loslaten.. en net
wat je zegt diay dat het na een tijdje ook nog goed
kan komen maar dat er dan zoveel is gebeurd dat het
dan onwaarschijnlijk is.. Ik heb ook dat idee. Dus
probeer nu krampachtig contact te houden, hem te zien
etc. zodat we niet uit elkaar groeien. Zodat het
toch nog goed kan komen. Ik durf die deur niet dich
te gooien!Ik heb dat gevoel ook ergens nog wel hoor. Ik wil nog zo graag vechten. Ik wil nog zo graag dat het goed komt. Maar het is heel dubbel want ergens voel ik dat dat niet zo is en dat ik alleen met mijn kindje verder moet. Ik blijf hopen maar hij schopt die hoop heel snel weg doordat hij niet vecht. Dat krampachtige gevoel ken ik ook. Allemaal manieren zoeken om contact te krijgen, maar ook dat word minder. Ik voel dat die drang bij mij steeds minder word in ieder geval..
woensdag 3 maart 2010 om 12:55
quote:Diay schreef op 03 maart 2010 @ 12:36:
@ Sann, bij mij is het nu 5 weken uit. Wel is hij na anderhalve week terug gekomen.. een heel weekend bij me geweest en toen zei hij dat hij er voor wilde vechten, dat hij ons mist en niet zonder ons wil. Maar een week later was hij volgens mij al klaar met vechten want echt veel moeite deed hij niet. Ik kreeg ook fysieke klachten. Ben een paar keer flauw gevallen omdat ik zo slecht eet. Ben in 5 weken tijd ruim 6 kilo afgevallen, elke avond hoofdpijn. Niet echt ernstige dingen maar genoeg om voor mezelf te weten dat het afgelopen moet zijn. Af en toe heb ik van die paniekmomentjes (weet niet of jullie dat ook hebben) dat ik gewoon mijn spullen wil pakken en weg wil gaan. Alsof ik dan de pijn ook achter zou laten..oh meis.. heftig zeg.. logisch dat je nog van slag bent, dan krijg je nog een keer een knauw als je het toch nog probeert.. denk aan jezelf hoor! dit moet zeker een teken zijn dat het afgelopen is.. Je verdient beter! zorg goed voor jezelf hoor, dat is belangrijk.. je moet verder.. kon je idd maar alles pakken en alles achter je laten maar zo werkt het niet, op alle plekke van de wereld neem je je verdriet mee, je moet het aanpakken en dan kan (helaas) alleen jijzelf..
@ Sann, bij mij is het nu 5 weken uit. Wel is hij na anderhalve week terug gekomen.. een heel weekend bij me geweest en toen zei hij dat hij er voor wilde vechten, dat hij ons mist en niet zonder ons wil. Maar een week later was hij volgens mij al klaar met vechten want echt veel moeite deed hij niet. Ik kreeg ook fysieke klachten. Ben een paar keer flauw gevallen omdat ik zo slecht eet. Ben in 5 weken tijd ruim 6 kilo afgevallen, elke avond hoofdpijn. Niet echt ernstige dingen maar genoeg om voor mezelf te weten dat het afgelopen moet zijn. Af en toe heb ik van die paniekmomentjes (weet niet of jullie dat ook hebben) dat ik gewoon mijn spullen wil pakken en weg wil gaan. Alsof ik dan de pijn ook achter zou laten..oh meis.. heftig zeg.. logisch dat je nog van slag bent, dan krijg je nog een keer een knauw als je het toch nog probeert.. denk aan jezelf hoor! dit moet zeker een teken zijn dat het afgelopen is.. Je verdient beter! zorg goed voor jezelf hoor, dat is belangrijk.. je moet verder.. kon je idd maar alles pakken en alles achter je laten maar zo werkt het niet, op alle plekke van de wereld neem je je verdriet mee, je moet het aanpakken en dan kan (helaas) alleen jijzelf..
woensdag 3 maart 2010 om 13:35
Dank je Sann. Het is zo'n dubbel gevoel. Ik weet dat het afgelopen moet zijn. Dat is het ook. Ik wil niet met iemand zijn die niet voor mij vecht. Ik weet dat ik iemand verdien die alles voor me over heeft, net zoals ik had/heb voor mijn ex dus wat dat betreft ben ik er klaar mee maar er zit zo'n stemmetje in mijn hoofd die eerst heel hard schreeuwde dat het niet over was. Nu is het een heel rustig stemmetje die af en toe zegt dat alles goed komt tussen hem en mij. Nee ik hoor geen stemmen maar weet even niet hoe ik het anders uit moet leggen, dat gevoel haha.
Heb vandaag wel een redelijk goede dag. Ik heb mezelf net betrapt dat ik nog steeds kan lachen en dan mijn ex even een paar seconden vergeet dus ik voel echt dat het de goede kant op gaat en dat doet me goed!
Heb vandaag wel een redelijk goede dag. Ik heb mezelf net betrapt dat ik nog steeds kan lachen en dan mijn ex even een paar seconden vergeet dus ik voel echt dat het de goede kant op gaat en dat doet me goed!
woensdag 3 maart 2010 om 13:47
@diay: zo herkenbaar dat van je spullen pakken.
Bedacht me gister ook dat k ook al me spullen kon
pakken naar australie zou gaan en al me spaargeld
opneem en daar mooi een ander bestaan op ga bouwen.
Dat is leuk, maar ik word er niet gelukkiger van.
Wat sann zegt je neemt je problemen toch alleen
maar mee en daar ben je ook nog eens zonder familie
en vrienden.. Dus.. Niet handig wel een verleidelijke
Gedachte! En let een beetje op jezelf! Ik merk ook
dat de situatie misselijk wordt en 's nachts met
hoofdpijn wakker wordt.. Dus let op je gezondheid
hoor! Het lijkt me heel naar al die stress en duizeligheid
Bedacht me gister ook dat k ook al me spullen kon
pakken naar australie zou gaan en al me spaargeld
opneem en daar mooi een ander bestaan op ga bouwen.
Dat is leuk, maar ik word er niet gelukkiger van.
Wat sann zegt je neemt je problemen toch alleen
maar mee en daar ben je ook nog eens zonder familie
en vrienden.. Dus.. Niet handig wel een verleidelijke
Gedachte! En let een beetje op jezelf! Ik merk ook
dat de situatie misselijk wordt en 's nachts met
hoofdpijn wakker wordt.. Dus let op je gezondheid
hoor! Het lijkt me heel naar al die stress en duizeligheid
woensdag 3 maart 2010 om 14:02
@sloopthard: het is ook verdomd lastig om die deur dicht te gooien. Ook ik wilde contact blijven houden zodat we niet uit elkaar zouden groeien. Heb uiteindelijk geen contact gezocht. Het is 4 weken over ongeveer, en nog steeds heb ik hoop. Ook al weet ik dat hij denkt dat hij de goede keuze heeft gemaakt. Ergens komt de gedachte in me op dat hij anders zal gaan denken. Maar zoals al zo vaak is geschreven: als je echt bij elkaar hoort groei je niet uit elkaar. dan kom je opeens weer op elkaars pad en dan is het goed. Maar dat is pas over een tijd. Voor nu: ik zou er ook niet tegen vechten dat je die hoop hebt. Dat hoort nu eenmaal bij het proces. De volgende keer als je het weer hebt denk je, ok, dit hoort er ook bij, dat hopen. Dan kun je misschien tegen jezelf zeggen dat het nu toch nog niet goed gaat, nu staat er nog teveel tussen jullie in. Een innerlijke dialoog dus, helpt bij mij heel goed. Ga in plaats van aan hem denken ook eens na wat jij nu eigenlijk geleerd hebt in deze relatie. En wat zou jij graag anders willen zien? Wat is er fout gegaan bij jullie?
@Noah, spannend! zet m op meid je kunt het. Hoop dat het een beetje redelijk blijft allemaal, ben benieuwd!
@Noah, spannend! zet m op meid je kunt het. Hoop dat het een beetje redelijk blijft allemaal, ben benieuwd!
woensdag 3 maart 2010 om 14:02
Succes Noahtb!!!
@ Sloopthard, hahaha ja dat heb ik dus ook! Wil het liefst alles achter laten en naar de andere kant van de wereld. Maar volgens mij word dan het nare gevoel alleen maar erger. We redden het wel, het komt ooit wel goed!
ps, lach je niet uit hoor maar vond het nogal grappig dat je australie kiest, ik koos ook een plek ver, heel ver weg en is dus zo herkenbaar
@ Sloopthard, hahaha ja dat heb ik dus ook! Wil het liefst alles achter laten en naar de andere kant van de wereld. Maar volgens mij word dan het nare gevoel alleen maar erger. We redden het wel, het komt ooit wel goed!
ps, lach je niet uit hoor maar vond het nogal grappig dat je australie kiest, ik koos ook een plek ver, heel ver weg en is dus zo herkenbaar
woensdag 3 maart 2010 om 14:11
Nou en als we toch bezig zijn heb ik hier nog wat tips die ik ook voor mezelf ben nagegaan en me erg hebben geholpen:
- wat doet er precies verdriet? (bv, hem als persoon verliezen, of warmte, aandacht, intimiteit, veiligheid, of het feit dat iemand jou heeft afgewezen)
- wat zijn de positieve kanten van de break up? (die zijn er vast wel!)
- stel jezelf voor als oud en wijs mens, en bedenk dan wat degene tegen jou zou willen zeggen om je door de huidige fase van je leven te willen helpen?
- Hoe ga ik zorgen dat ik hierover heen kom? (met een actie lijstje)
dit geeft veel houvast, hoop dat jullie er ook wat mee kunnen
- wat doet er precies verdriet? (bv, hem als persoon verliezen, of warmte, aandacht, intimiteit, veiligheid, of het feit dat iemand jou heeft afgewezen)
- wat zijn de positieve kanten van de break up? (die zijn er vast wel!)
- stel jezelf voor als oud en wijs mens, en bedenk dan wat degene tegen jou zou willen zeggen om je door de huidige fase van je leven te willen helpen?
- Hoe ga ik zorgen dat ik hierover heen kom? (met een actie lijstje)
dit geeft veel houvast, hoop dat jullie er ook wat mee kunnen
woensdag 3 maart 2010 om 14:57
@sparkss
wat er verdriet doet, vooral de afwijzing denk ik en dat zegt ook al genoeg he.. hoe kan hij mij nu laten gaan!! en de geborgenheid, iemand waar je voor naar huis kunt gaan. maar dat zijn al geen hele essentiele dingen.Natuurlijk mis ik hem als persoon ook wel een beetje maar dan enkel zijn geborgenheid en liefde want er waren ook een heleboel dingen wat hij niet had.. wat ik miste.. hij ging niet door het vuur voor mij, hij was erg makkelijk, een bankhanger, bang voor de toekomst durfde niet voor mij te kiezen door mijn huis te verkopen en toekomstplannen te maken dan wil je toch niet eens bij iemand blijven? hij had een kind en ik ging voor hun allebei door het vuur, bleef vechten terwijl ik geen waardering of complimentjes hiervoor terugkreeg..
Positieve kant is dus dat ik rust heb, dat ik nu iemand anders in mijn leven kan laten die mij wel relaxter laat zijn en mij gewaardeerd en bijzonder laat voelen dat je weet dat het goed zit..
en als ik een oud mensie was zou ik zeggen, laat het gaan meis, je hebt al zoveel gestreden geef het op, je verdient zoveel beter en dat zit in het verschiet echt!!
hoe kom ik eroverheen?! geen idee!! nou mijn vakantie volgende week om te beginnen, er niet meer mee bezig te gaan maar dat neem ik me elke keer voor.. misschien moet ik toch maar s gaan zitten voor dat actielijstje..
heb mn ex nu verteld dat er iemand op mijn pad is gekomen dat ik daar nog niet open voor sta omdat ik nog teveel met ex bezig ben en vandaar ook sms had gestuurd omdat ik na telefoongesprek er wel weer voor wilde gaan, dat hij nu duidelijk aangeeft dat hij dit niet wil en dat ik dus dan toch verder moet gaan. Hij stuurde terug dat hij een emo moment had toen hij dat las maar me wel veel geluk wilde wensen en hoopte dat ik een goeie toekomst tegemoet ging zonder problemen.. gewoon een vrijbrief dus! pff.. hoe duidelijker moet het nu nog worden dat hij gewoon niet meer geinteresseerd is en toch denk ik nog, ja maar hij komt vast wel een keer op zn beslissing terug.. nou ja nu heb ik zo de deur dichtgegooid denk ik dat ik nu niet anders kan dan doorgaan.. en mijn verzonnen verhaaltje in de praktijk moet brengen.. als hij echt voor me wilde gaan had hij toch gelijk gezegd, ho stop ik voel hetzelfde laten we nog eens praten!?!?
wat er verdriet doet, vooral de afwijzing denk ik en dat zegt ook al genoeg he.. hoe kan hij mij nu laten gaan!! en de geborgenheid, iemand waar je voor naar huis kunt gaan. maar dat zijn al geen hele essentiele dingen.Natuurlijk mis ik hem als persoon ook wel een beetje maar dan enkel zijn geborgenheid en liefde want er waren ook een heleboel dingen wat hij niet had.. wat ik miste.. hij ging niet door het vuur voor mij, hij was erg makkelijk, een bankhanger, bang voor de toekomst durfde niet voor mij te kiezen door mijn huis te verkopen en toekomstplannen te maken dan wil je toch niet eens bij iemand blijven? hij had een kind en ik ging voor hun allebei door het vuur, bleef vechten terwijl ik geen waardering of complimentjes hiervoor terugkreeg..
Positieve kant is dus dat ik rust heb, dat ik nu iemand anders in mijn leven kan laten die mij wel relaxter laat zijn en mij gewaardeerd en bijzonder laat voelen dat je weet dat het goed zit..
en als ik een oud mensie was zou ik zeggen, laat het gaan meis, je hebt al zoveel gestreden geef het op, je verdient zoveel beter en dat zit in het verschiet echt!!
hoe kom ik eroverheen?! geen idee!! nou mijn vakantie volgende week om te beginnen, er niet meer mee bezig te gaan maar dat neem ik me elke keer voor.. misschien moet ik toch maar s gaan zitten voor dat actielijstje..
heb mn ex nu verteld dat er iemand op mijn pad is gekomen dat ik daar nog niet open voor sta omdat ik nog teveel met ex bezig ben en vandaar ook sms had gestuurd omdat ik na telefoongesprek er wel weer voor wilde gaan, dat hij nu duidelijk aangeeft dat hij dit niet wil en dat ik dus dan toch verder moet gaan. Hij stuurde terug dat hij een emo moment had toen hij dat las maar me wel veel geluk wilde wensen en hoopte dat ik een goeie toekomst tegemoet ging zonder problemen.. gewoon een vrijbrief dus! pff.. hoe duidelijker moet het nu nog worden dat hij gewoon niet meer geinteresseerd is en toch denk ik nog, ja maar hij komt vast wel een keer op zn beslissing terug.. nou ja nu heb ik zo de deur dichtgegooid denk ik dat ik nu niet anders kan dan doorgaan.. en mijn verzonnen verhaaltje in de praktijk moet brengen.. als hij echt voor me wilde gaan had hij toch gelijk gezegd, ho stop ik voel hetzelfde laten we nog eens praten!?!?
woensdag 3 maart 2010 om 15:01
Haha diary; ik denk dat een vakantie tzt als alles wat
beter gaat eerst es beter is dan dat gevlucht!
Sparks wat een wijze posts allemaal! Het helpt wel
om erzo over te denken. Een actieplan kan ik niet
echt op komen. Maar ik weet wel zeker dat ik hem
mis op wie hij was, en hoe ik me bij hem voelde.
Het is niet een stuk gewenning dat wegvalt.
Maar als ik over de positieve kanten nadenk voel
ik me meer en meer opgelucht dat het over is! Hij
had allerlei pshychische problemen waaronder angst.
Daardoor wilde die niet vaak iets asfspreken maar
moest het meer spontaan gebeuren. Dat betekende
dat ik vaak erg voorzichtig was met afspraken met
vriendinnen plannen om ruimte te houden om spontaan
met hem af te spreken. We deden niet vaak dingen
in drukke ruimtes, hij bleef niet vaak slapen. Hij wilde
me niet echt betrekken in de rest van zn leven (met zn
vrienden, voorstellen aan ouders etc). Dat deed vaak
pijn en leidde vaak tot gepieker van mijn kant. Het
positieve van de break up is dat ik me daar niet meer
druk om hoef te maken. Dat is een opluchting. Hoef
me alleen nog maar druk te maken over hoe het met
mij gaat niet met hem..
@ noahtb: is die al weg? Hoe was het? Heeft ie alles
meegenomen?
beter gaat eerst es beter is dan dat gevlucht!
Sparks wat een wijze posts allemaal! Het helpt wel
om erzo over te denken. Een actieplan kan ik niet
echt op komen. Maar ik weet wel zeker dat ik hem
mis op wie hij was, en hoe ik me bij hem voelde.
Het is niet een stuk gewenning dat wegvalt.
Maar als ik over de positieve kanten nadenk voel
ik me meer en meer opgelucht dat het over is! Hij
had allerlei pshychische problemen waaronder angst.
Daardoor wilde die niet vaak iets asfspreken maar
moest het meer spontaan gebeuren. Dat betekende
dat ik vaak erg voorzichtig was met afspraken met
vriendinnen plannen om ruimte te houden om spontaan
met hem af te spreken. We deden niet vaak dingen
in drukke ruimtes, hij bleef niet vaak slapen. Hij wilde
me niet echt betrekken in de rest van zn leven (met zn
vrienden, voorstellen aan ouders etc). Dat deed vaak
pijn en leidde vaak tot gepieker van mijn kant. Het
positieve van de break up is dat ik me daar niet meer
druk om hoef te maken. Dat is een opluchting. Hoef
me alleen nog maar druk te maken over hoe het met
mij gaat niet met hem..
@ noahtb: is die al weg? Hoe was het? Heeft ie alles
meegenomen?
woensdag 3 maart 2010 om 15:08
@sann
Ja, dat denk ik wel. Dan zou dat het moment zijn dat hij paniekerig wordt en beseft dat hij je echt kwijt raakt. Maar wees blij dat je nu nog een beetje meer duidelijk hebt gekregen dat hij echt niet meer wil, dan kun jij ook weer beter verder.
Afwijzing doet ook zeer. Het krenkt je ego en dat is een vreselijk gevoel. Maar realiseer je dat als hij jou niet leuk genoeg vindt, dat niet wil zeggen dat dat ook zo IS. Jullie passen niet goed genoeg bij elkaar, en welke omstandigheden er nog meer spelen, dat heeft ook allemaal invloed erop. Jij blijft gewoon heel leuk, lief mooi grappig etc.
Voor mij geldt ook dat ik de geborgenheid mis, het veilige en vertrouwde. Ik kom nu thuis in een leeg huisje, ik kan niet meer voor iemand koken. Ik moet alleen in slaap vallen en wakker worden etc. maarrrr dit zijn dingen die ik ook bij iemand anders kan vinden, en jij ook!
Luister maar naar dat oude wijze mensje in je, luister er vaak naar, dan ga je het op een begeven moment ook geloven, im sure
Ja, dat denk ik wel. Dan zou dat het moment zijn dat hij paniekerig wordt en beseft dat hij je echt kwijt raakt. Maar wees blij dat je nu nog een beetje meer duidelijk hebt gekregen dat hij echt niet meer wil, dan kun jij ook weer beter verder.
Afwijzing doet ook zeer. Het krenkt je ego en dat is een vreselijk gevoel. Maar realiseer je dat als hij jou niet leuk genoeg vindt, dat niet wil zeggen dat dat ook zo IS. Jullie passen niet goed genoeg bij elkaar, en welke omstandigheden er nog meer spelen, dat heeft ook allemaal invloed erop. Jij blijft gewoon heel leuk, lief mooi grappig etc.
Voor mij geldt ook dat ik de geborgenheid mis, het veilige en vertrouwde. Ik kom nu thuis in een leeg huisje, ik kan niet meer voor iemand koken. Ik moet alleen in slaap vallen en wakker worden etc. maarrrr dit zijn dingen die ik ook bij iemand anders kan vinden, en jij ook!
Luister maar naar dat oude wijze mensje in je, luister er vaak naar, dan ga je het op een begeven moment ook geloven, im sure
woensdag 3 maart 2010 om 15:12
@sloopthard
nou dat zijn toch al een heleboel punten die eigenlijk niet goed zijn in een relatie! Stel je eens voor dat een jongen jou wel betrekt in zijn leven, je iets kunt afspreken en je er 2 dagen op kunt verheugen om hem weer te zien, jou trots voorstelt aan zijn ouders, en je hierdoor niet meer hoeft te piekeren en onzeker wordt.
Zou dat niet heerlijk zijn!
nou dat zijn toch al een heleboel punten die eigenlijk niet goed zijn in een relatie! Stel je eens voor dat een jongen jou wel betrekt in zijn leven, je iets kunt afspreken en je er 2 dagen op kunt verheugen om hem weer te zien, jou trots voorstelt aan zijn ouders, en je hierdoor niet meer hoeft te piekeren en onzeker wordt.
Zou dat niet heerlijk zijn!
woensdag 3 maart 2010 om 15:22
Sparks; de tranen springen in mn ogen. Maar dat
zou echt heerlijk zijn. Om geen onzekerheid meer
te voelen over de status van de relatie en hoe gek
die is op mij.. Door me voor te stellen, door iets
te plannen of een weekendje weg te plannen, of
met me mee te willen naar mijn ouders of kerst
niet zonder me te willen vieren...
Wel een eyeopener te bedenken wat ik allemaal mis
zou echt heerlijk zijn. Om geen onzekerheid meer
te voelen over de status van de relatie en hoe gek
die is op mij.. Door me voor te stellen, door iets
te plannen of een weekendje weg te plannen, of
met me mee te willen naar mijn ouders of kerst
niet zonder me te willen vieren...
Wel een eyeopener te bedenken wat ik allemaal mis
woensdag 3 maart 2010 om 15:22
Ik heb me overigens voorgenomen om een independent woman te worden. Dit is nu mijn streven. Ik wil weer van mezelf gaan houden, en het leuk hebben in mijn eentje.
Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet. Als er dan iemand op je pad komt, dan is dat mooi meegenomen. Dan is het een aanvulling op je leven, geen invulling meer. Die fout heb ik namelijk gemaakt, mijn leven draaide om hem, juist omdat hij zich afsloot door zijn problemen ging ik harder aan hem trekken en me aan hem vastklampen: niet goed!
Gelukkig worden met jezelf en je leven, dat is toch het allerbelangrijkste! Wie doet er met me mee?
Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet. Als er dan iemand op je pad komt, dan is dat mooi meegenomen. Dan is het een aanvulling op je leven, geen invulling meer. Die fout heb ik namelijk gemaakt, mijn leven draaide om hem, juist omdat hij zich afsloot door zijn problemen ging ik harder aan hem trekken en me aan hem vastklampen: niet goed!
Gelukkig worden met jezelf en je leven, dat is toch het allerbelangrijkste! Wie doet er met me mee?
woensdag 3 maart 2010 om 15:28
Sparkss!! thanks voor je wijze woorden, je hebt zo gelijk!!!! je slaat de spijker op zn kop, het zijn ook geen essentiele dingen en die kun je ook weer bij iemand anders vinden en ik moet ook naar het oude mensje luisteren in mij..
En ja ik heb me al weken geleden voorgenomen om independent te worden! ik heb me compleet verloren in de relatie, me compleet weggecijferd en ook ik klampte me helemaal vast.. niet goed nee!!
Ik ben heel erg bezig met het opnieuw houden van mezelf en te realiseren dat een man een aanvulling is geen opvulling dus ik doe zeker mee!!! jezelf op de eerste plaats!! en don't settle for less..
En ja ik heb me al weken geleden voorgenomen om independent te worden! ik heb me compleet verloren in de relatie, me compleet weggecijferd en ook ik klampte me helemaal vast.. niet goed nee!!
Ik ben heel erg bezig met het opnieuw houden van mezelf en te realiseren dat een man een aanvulling is geen opvulling dus ik doe zeker mee!!! jezelf op de eerste plaats!! en don't settle for less..
woensdag 3 maart 2010 om 15:29
quote:sprakss schreef op 03 maart 2010 @ 15:22:
Ik heb me overigens voorgenomen om een independent woman te worden. Dit is nu mijn streven. Ik wil weer van mezelf gaan houden, en het leuk hebben in mijn eentje.
Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet. Als er dan iemand op je pad komt, dan is dat mooi meegenomen. Dan is het een aanvulling op je leven, geen invulling meer. Die fout heb ik namelijk gemaakt, mijn leven draaide om hem, juist omdat hij zich afsloot door zijn problemen ging ik harder aan hem trekken en me aan hem vastklampen: niet goed!
Gelukkig worden met jezelf en je leven, dat is toch het allerbelangrijkste! Wie doet er met me mee?Ik doe zeker mee! Zo voelde ik me namelijk voor mijn relatie. Ik was al best een tijd vrijgezel maar het ging prima, kon me prima redden met mijn kindje en nu.. pff nu moet ik dat weer allemaal op gaan bouwen. Maar ik doe zeker weten mee!!
Ik heb me overigens voorgenomen om een independent woman te worden. Dit is nu mijn streven. Ik wil weer van mezelf gaan houden, en het leuk hebben in mijn eentje.
Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet. Als er dan iemand op je pad komt, dan is dat mooi meegenomen. Dan is het een aanvulling op je leven, geen invulling meer. Die fout heb ik namelijk gemaakt, mijn leven draaide om hem, juist omdat hij zich afsloot door zijn problemen ging ik harder aan hem trekken en me aan hem vastklampen: niet goed!
Gelukkig worden met jezelf en je leven, dat is toch het allerbelangrijkste! Wie doet er met me mee?Ik doe zeker mee! Zo voelde ik me namelijk voor mijn relatie. Ik was al best een tijd vrijgezel maar het ging prima, kon me prima redden met mijn kindje en nu.. pff nu moet ik dat weer allemaal op gaan bouwen. Maar ik doe zeker weten mee!!
woensdag 3 maart 2010 om 15:29
sloopthard, ooit zul je die persoon tegen komen die jou dat kan bieden. Ik zou geen genoegen meer nemen met minder! Dat is toch waar het om draait in de liefde? Liefde zou je toch juist een fijn en warm gevoel moeten geven,je zou er niet onzeker door moeten worden. Dan is het foute boel.
Weetje, vaak zoek je in een relatie iets dat je mist. Wat het ook mag zijn, geborgenheid, warmte, aandacht,opvullen van leegte, rust, bevestiging etc. Vul maar in!
Je kunt voor jezelf nagaan waar jij zo naar verlangt, wat je zo graag zou willen hebben en kijken hoe je dit kunt krijgen.
Dus,
-wat wil ik ECHT?
-hoe kan ik dat krijgen wat ik echt verlang?
Warmte vind je ook in vriendschappen, bij familie, net als geborgenheid. Maar dan moet je er wel bij stilstaan en het ervaren. Aandacht kun je ook in de kroeg krijgen: lekker flirten!!
En ga zo maar door...
Weetje, vaak zoek je in een relatie iets dat je mist. Wat het ook mag zijn, geborgenheid, warmte, aandacht,opvullen van leegte, rust, bevestiging etc. Vul maar in!
Je kunt voor jezelf nagaan waar jij zo naar verlangt, wat je zo graag zou willen hebben en kijken hoe je dit kunt krijgen.
Dus,
-wat wil ik ECHT?
-hoe kan ik dat krijgen wat ik echt verlang?
Warmte vind je ook in vriendschappen, bij familie, net als geborgenheid. Maar dan moet je er wel bij stilstaan en het ervaren. Aandacht kun je ook in de kroeg krijgen: lekker flirten!!
En ga zo maar door...