Relaties
alle pijlers
Longdistance deel 10!!!!
dinsdag 26 augustus 2008 om 11:40
Heej Ine! Vroeg me gisteren toevallig af hoe het was daar in Turkije! Bloedheet dus. Nou ja, je hebt in elk geval zon!
Veel plezier!!
Ik zit maar weer eens op mijn luie gat in mijn pyama. Lekker lang uitgeslapen, geen kikkerogen meer, maar nu ben ik natuurljk weer niet vooruit te branden. Ik wilde een kaartje boeken voor de TGV, maar zo stom, ik kan het alleen maar ophalen als ik in Brussel ben, maar dat is dat niet op het station waar ik aankom en ook de TGV moet pakken. Super suf en onhandig en dus heb ik nog niet geboekt want nu heb ik eerst weer mijn vraag gestuurt naar de helpdesk. Allemaal zo onhandig!
Frankrijk is in elk geval geregeld als ik tenminste dat treinkaartje te pakken krijg! Ik ga naar Normandie. Dit is de beschrijving:
Description:
Accueille jeunes et moins jeunes (2-3 personnes à la fois) pour échanger, entraide, participer à la cueillette et à l'élaboration de conserves et confitures, chutney ainsi qu'une aide à l'entretien des haies / clôtures. Je donne des cours de français à des citoyens britanniques s'étant installés en Normandie, il est possible d'y participer gracieusement. Aide souhaitée de mars à octobre, 4H/J, 5J/S. Logement en chambre privée, camping ou caravane. Enfant bienvenu. Repas std ou végétarien. Séjour min : 4J. Séjour max : 1M. Français, anglais, espagnol et polonais (quelques bases) parlés.
Maar omdat ze al 2 vrijwilligers heeft hoef ik geen dingen in de tuin te doen. Er moesten nog tomaten geconserveerd worden, mss wat dingen geverfd of behangen, administratie enz. Ik zal het wel zien! De reden dat ik hiervoor gekozen heb is dat ik 3x in de week (gratis) mee mag doen met de Franse les! En dat is uiteindelijk de reden dat ik daar heen ga: Frans leren. Dus ik ben benieuwd!
Veel plezier!!
Ik zit maar weer eens op mijn luie gat in mijn pyama. Lekker lang uitgeslapen, geen kikkerogen meer, maar nu ben ik natuurljk weer niet vooruit te branden. Ik wilde een kaartje boeken voor de TGV, maar zo stom, ik kan het alleen maar ophalen als ik in Brussel ben, maar dat is dat niet op het station waar ik aankom en ook de TGV moet pakken. Super suf en onhandig en dus heb ik nog niet geboekt want nu heb ik eerst weer mijn vraag gestuurt naar de helpdesk. Allemaal zo onhandig!
Frankrijk is in elk geval geregeld als ik tenminste dat treinkaartje te pakken krijg! Ik ga naar Normandie. Dit is de beschrijving:
Description:
Accueille jeunes et moins jeunes (2-3 personnes à la fois) pour échanger, entraide, participer à la cueillette et à l'élaboration de conserves et confitures, chutney ainsi qu'une aide à l'entretien des haies / clôtures. Je donne des cours de français à des citoyens britanniques s'étant installés en Normandie, il est possible d'y participer gracieusement. Aide souhaitée de mars à octobre, 4H/J, 5J/S. Logement en chambre privée, camping ou caravane. Enfant bienvenu. Repas std ou végétarien. Séjour min : 4J. Séjour max : 1M. Français, anglais, espagnol et polonais (quelques bases) parlés.
Maar omdat ze al 2 vrijwilligers heeft hoef ik geen dingen in de tuin te doen. Er moesten nog tomaten geconserveerd worden, mss wat dingen geverfd of behangen, administratie enz. Ik zal het wel zien! De reden dat ik hiervoor gekozen heb is dat ik 3x in de week (gratis) mee mag doen met de Franse les! En dat is uiteindelijk de reden dat ik daar heen ga: Frans leren. Dus ik ben benieuwd!
dinsdag 26 augustus 2008 om 12:58
Oh dames ik wordt hier serieus gek. Gek van de scriptie natuurlijk. En dan ligt het niet aan de inhoud, of het werk wat er gedaan moet worden, maar puur aan het feit dat ik het niet durf. Ja, daar zijn wij gisteren achter gekomen. Ik durf niet af te studeren. Zit volgens mij echt iets van waarheid in, want ik moest de laaste jaren steeds nog aan die scriptie werken en heb daarom mijn leven op veel punten on hold gezet. Maar als het nu af is, dan moet ik weer vanalles. En dat is eng.
Tel daarbij op dat ik eigenlijk nog teveel moet doen om het in mijn ogen echt goed te krijgen en ik ook niet precies weet wat dat echt goed nu inhoud, want iedereen die die inhoud tot nu toe kent vind het goed en sterk geformuleerd, behalve mijn begeleider, die is geloof ik meer van "tough love" of zo, maar ook hij heeft nog niet gezegt, meid laat het maar zitten het wordt toch niets meer. Dus zal het wel de goede kant opgaan, maar wat is dat eng. Ik durf mijn conclusie geloof ik niet op te schrijven, omdat ik daarin een aantal experts op dat gebied tegenspreek. Ik heb dat wel alles onderbouwd en het is politicologie, dus er is geen echt goed en fout, maar ik vind het me toch vreemd en nog eens eng.
Maar goed, ik ga door de zure appel heenbijten en toch maar die conclusie uitwerken. En dan morgen inleveren. Twee dagen voor de absolute deadline tot wanneer de scriptie beoordeeld moet zijn. Dus wijzigingen kan ik dan niet meer aanbrengen, alleen hopen dat het een voldoende wordt.
En het wordt gewoon een voldoende, want de opbouw en structuur zijn goed, er is relevante literatuur gebruikt en alles is theoretisch onderbouwd. Maar wat als de inhoud nu te zwak is?
Duimen jullie even mee?
Tel daarbij op dat ik eigenlijk nog teveel moet doen om het in mijn ogen echt goed te krijgen en ik ook niet precies weet wat dat echt goed nu inhoud, want iedereen die die inhoud tot nu toe kent vind het goed en sterk geformuleerd, behalve mijn begeleider, die is geloof ik meer van "tough love" of zo, maar ook hij heeft nog niet gezegt, meid laat het maar zitten het wordt toch niets meer. Dus zal het wel de goede kant opgaan, maar wat is dat eng. Ik durf mijn conclusie geloof ik niet op te schrijven, omdat ik daarin een aantal experts op dat gebied tegenspreek. Ik heb dat wel alles onderbouwd en het is politicologie, dus er is geen echt goed en fout, maar ik vind het me toch vreemd en nog eens eng.
Maar goed, ik ga door de zure appel heenbijten en toch maar die conclusie uitwerken. En dan morgen inleveren. Twee dagen voor de absolute deadline tot wanneer de scriptie beoordeeld moet zijn. Dus wijzigingen kan ik dan niet meer aanbrengen, alleen hopen dat het een voldoende wordt.
En het wordt gewoon een voldoende, want de opbouw en structuur zijn goed, er is relevante literatuur gebruikt en alles is theoretisch onderbouwd. Maar wat als de inhoud nu te zwak is?
Duimen jullie even mee?
dinsdag 26 augustus 2008 om 18:23
Denk dat je niet de eerste bent hoor met scriptie-inlever-vrees. Hoewel ik me er zelf weinig bij voor kan stellen, ik hou er niet van om ergens op te blijven hangen, wil altijd maar door. (is ook niet altijd zo goed). Maar geloof me: het leven na het inleveren van je scriptie is ook leuk! Echt! Er gaan juist weer allemaal leuke/ nieuwe dingen gebeuren en jij hebt vast een voldoende! Ik ga voor de zekerheid nog wel even voor je duimen!
Treinkaartje TGV opsturen doen ze dus niet als je minder dan 7 dagen van tevoren boekt (en aangezien ik maandag 1 september weg ga..) Ben er echt de hele dag mee bezig geweest, niet normaal! Zal jullie de email correspondentie en het hele verhaal besparen, maar uiteindelijk heb ik een ticket kunnen boeken Brussel - Parijs (moet dan zelf nog op Parijs een kaartje naar Vire Gare kopen, maar dat moet toch niet zo moeilijk zijn) wat dan in Breda wordt klaargelegd. Mellebel (van Marok partners) die komt vrijdag hierheen en die neemt het dan voor me mee (bedankt Mel!) Echt waar: een vliegtuigticket boeken is makkelijker!
Nu hopen dat ik het daar ook leuk vind, want de optie als-ik-het-niet-leuk-vind-kom-ik-gewoon-weer-terug is niet aan de orde, of ik moet een heel nieuw kaartje voor de TGV kopen wat vanuit de middle of nowhere met een slechte internetverbinding (oh jee, daar moet ik ook nog echt van gaan afkicken!) vast niet mogelijk is (en zonde van het geld van het tickt wat ik nu al heb). Met andere woorden: ik ga het daar gewoon leuk hebben en ik kom vloeiend Frans sprekend terug!
Treinkaartje TGV opsturen doen ze dus niet als je minder dan 7 dagen van tevoren boekt (en aangezien ik maandag 1 september weg ga..) Ben er echt de hele dag mee bezig geweest, niet normaal! Zal jullie de email correspondentie en het hele verhaal besparen, maar uiteindelijk heb ik een ticket kunnen boeken Brussel - Parijs (moet dan zelf nog op Parijs een kaartje naar Vire Gare kopen, maar dat moet toch niet zo moeilijk zijn) wat dan in Breda wordt klaargelegd. Mellebel (van Marok partners) die komt vrijdag hierheen en die neemt het dan voor me mee (bedankt Mel!) Echt waar: een vliegtuigticket boeken is makkelijker!
Nu hopen dat ik het daar ook leuk vind, want de optie als-ik-het-niet-leuk-vind-kom-ik-gewoon-weer-terug is niet aan de orde, of ik moet een heel nieuw kaartje voor de TGV kopen wat vanuit de middle of nowhere met een slechte internetverbinding (oh jee, daar moet ik ook nog echt van gaan afkicken!) vast niet mogelijk is (en zonde van het geld van het tickt wat ik nu al heb). Met andere woorden: ik ga het daar gewoon leuk hebben en ik kom vloeiend Frans sprekend terug!
dinsdag 26 augustus 2008 om 23:34
Op zich heel erg fijn. Met vooral nog een erg goed gesprek over onze toekomst in de auto. Nog niks besloten, maar wel veel plannen en mooie ideeën. En dat we veel van mekaar houden enzo. Nu nog 108 nachtjes (als ik goed heb geteld).
Thuiskomen was eigenlijk kutter. Errug leeg hier: nog een natte handdoek in de badkamer, nog een vuile koffiemok op het aanrecht, nog een... ach van alles eigenlijk. En drie kattenbeestjes die er ook niks van snappen maar wel begrijpen dat het vrouwtje verdrietig is en dat die leuke meneer er opeens niet meer is.
Maar zoals ik net al tegen Fille zei op MSN: we weten allebei, en jullie hier allemaal ook, dat de eerste dagen het ergst zijn en dat het echt wel weer went. Heel hard werken, veel leuke dingen doen en voor ik het weet is het kerst.
Maar het is wel erg leeeeeg hier en vooral in mijn bed...
Thuiskomen was eigenlijk kutter. Errug leeg hier: nog een natte handdoek in de badkamer, nog een vuile koffiemok op het aanrecht, nog een... ach van alles eigenlijk. En drie kattenbeestjes die er ook niks van snappen maar wel begrijpen dat het vrouwtje verdrietig is en dat die leuke meneer er opeens niet meer is.
Maar zoals ik net al tegen Fille zei op MSN: we weten allebei, en jullie hier allemaal ook, dat de eerste dagen het ergst zijn en dat het echt wel weer went. Heel hard werken, veel leuke dingen doen en voor ik het weet is het kerst.
Maar het is wel erg leeeeeg hier en vooral in mijn bed...
woensdag 27 augustus 2008 om 09:44
Nou dat is in elk geval een postieve instelling! Maar nu is het toch wel even wat heftiger. Want normaal is het 2/ 3 of 4 weken samen en dan weer alleen en nu heb je wel ff mooi 3 maanden een 'gewoon' leven geleid met zn tweeetje.. (maar ik wil het niet erger maken dan dat het al is..!).
Het is wel fijn dat jullie weten wat je aan elkaar hebt, dat je toekomst plannen hebt en dat het zo goed is gegaan! Je kan met een big smile terugdenken aan de periode samen! En wat een vriendin van mij ook zei: geniet van je periode alleen want straks ben je nog je hele leven samen!
Het is wel fijn dat jullie weten wat je aan elkaar hebt, dat je toekomst plannen hebt en dat het zo goed is gegaan! Je kan met een big smile terugdenken aan de periode samen! En wat een vriendin van mij ook zei: geniet van je periode alleen want straks ben je nog je hele leven samen!
woensdag 27 augustus 2008 om 10:02
Klopt hoor, Nemo, allebei de dingen die je zegt! Het IS ook heftiger omdat we inderdaad echt samenwoonden. In drie maanden ontwikkel je een heel ritme samen: wie doet wat, gewoontes in huis, even bellen als ik van mijn werk naar huis reed etc. Tot nu toe waren we steeds samen op reis of op vakantie en nu woonden we echt samen. Bovendien heeft B in de tijd hier echt heel veel in het huis gedaan en de tuin, zodat alles maar dan ook alles nu heel erg 'van ons' voelt en het dubbel zo raar is dat die andere helft 'van ons' er dan niet is.
Aan de andere kant zie ik ook echt wel de fijne dingen van weer even alleen zijn: de tv hoeft niet meer op geweldsfilms en Discovery Channel, ik kan weer laat naar bed in het weekend omdat ik zit te internetten, als ik na het werk nog iets wil gaan doen hoef ik niet te overleggen, ik kan helemaal zelf bepalen wat ik eet. Maar die dingen lijken wel peanuts nou...
En wat ik eigenlijk nog het raarst vind en ook echt he-le-maal niet leuk, is dat het allemaal in zo'n enorme roes voelt nu dat het net is of het niet is gebeurd. Het is weer precies zoals voor B kwam, alsof hij nooit hier is geweest (terwijl dus toch al die dingen om me heen iets anders zeggen). Misschien moet ik het anders zeggen: het voelt zo ontzettend onwerkelijk dat ik opeens weer helemaal niet kan geloven dat hij écht hier is geweest, zoals ik voor zijn komst niet geloven dat hij écht hier zou zijn. Heel erg bevreemdend voelt dat.
Goddank is mijn baas erg royaal als het om mijn kerstvakantie gaat. Hoogstwaarschijnlijk kan ik weg van 13 december tot 6 januari en dan kost het me geen 2200 euro (dat kost het als ik van 20 december tot 3 januari ga...) maar zo'n 820! Volgende week heb ik voldoende geld op mijn rekening om het ticket te kunnen boeken en dan kunnen we echt gaan aftellen.
Nu eerst zo maar eens naar buiten, naar mijn werk. De boze B-loze wereld onder ogen komen. En in de gaten houden of hij wel veilig landt straks. Want ik mag zelf dan voelen alsof hij al eeuwen weg is en ik al eeuwen eenzaam ben, hij is nog altijd onderweg en nog steeds niet thuis...
Aan de andere kant zie ik ook echt wel de fijne dingen van weer even alleen zijn: de tv hoeft niet meer op geweldsfilms en Discovery Channel, ik kan weer laat naar bed in het weekend omdat ik zit te internetten, als ik na het werk nog iets wil gaan doen hoef ik niet te overleggen, ik kan helemaal zelf bepalen wat ik eet. Maar die dingen lijken wel peanuts nou...
En wat ik eigenlijk nog het raarst vind en ook echt he-le-maal niet leuk, is dat het allemaal in zo'n enorme roes voelt nu dat het net is of het niet is gebeurd. Het is weer precies zoals voor B kwam, alsof hij nooit hier is geweest (terwijl dus toch al die dingen om me heen iets anders zeggen). Misschien moet ik het anders zeggen: het voelt zo ontzettend onwerkelijk dat ik opeens weer helemaal niet kan geloven dat hij écht hier is geweest, zoals ik voor zijn komst niet geloven dat hij écht hier zou zijn. Heel erg bevreemdend voelt dat.
Goddank is mijn baas erg royaal als het om mijn kerstvakantie gaat. Hoogstwaarschijnlijk kan ik weg van 13 december tot 6 januari en dan kost het me geen 2200 euro (dat kost het als ik van 20 december tot 3 januari ga...) maar zo'n 820! Volgende week heb ik voldoende geld op mijn rekening om het ticket te kunnen boeken en dan kunnen we echt gaan aftellen.
Nu eerst zo maar eens naar buiten, naar mijn werk. De boze B-loze wereld onder ogen komen. En in de gaten houden of hij wel veilig landt straks. Want ik mag zelf dan voelen alsof hij al eeuwen weg is en ik al eeuwen eenzaam ben, hij is nog altijd onderweg en nog steeds niet thuis...
woensdag 27 augustus 2008 om 18:28
quote:Etosha schreef op 27 augustus 2008 @ 10:02:
Aan de andere kant zie ik ook echt wel de fijne dingen van weer even alleen zijn: de tv hoeft niet meer op geweldsfilms en Discovery Channel,
Gelukkig. En zo herkenbaar.
Wat k*t, weer alleen! En goed dat je weet dat het binnenkort weer minder alleen voelt. Niet dat je daar heel veel aan hebt nu, maar toch.
En het was wel echt hoor, dat ie er was. Ik heb de foto's gezien, het is niet te ontkennen!
Marg: ben jij weer herenigd met de liefde?
En hebben de netwerkacties voor de vakantie al vruchten afgeworpen?
Nemo: wat vaag van die tgv-tickets. Inchecken om te vliegen kan met 'n printje, en voor de trein moet je ze zelf ophalen.
Hmm. Kan niet teruglezen hier. Dus ga effe eten maken.
Aan de andere kant zie ik ook echt wel de fijne dingen van weer even alleen zijn: de tv hoeft niet meer op geweldsfilms en Discovery Channel,
Gelukkig. En zo herkenbaar.
Wat k*t, weer alleen! En goed dat je weet dat het binnenkort weer minder alleen voelt. Niet dat je daar heel veel aan hebt nu, maar toch.
En het was wel echt hoor, dat ie er was. Ik heb de foto's gezien, het is niet te ontkennen!
Marg: ben jij weer herenigd met de liefde?
En hebben de netwerkacties voor de vakantie al vruchten afgeworpen?
Nemo: wat vaag van die tgv-tickets. Inchecken om te vliegen kan met 'n printje, en voor de trein moet je ze zelf ophalen.
Hmm. Kan niet teruglezen hier. Dus ga effe eten maken.
woensdag 27 augustus 2008 om 19:14
Waar ik ben en hoe het met mij is. Sja...
Met kindertjes alles prima.
Kjongen goedzak. Chip jantje lacht jantje zeikt.
Lichamlijk gezien wel ok. MRIscan van buik gehad. Ik heb geen kanker, geen grote verklevingen in baarmoedergebied. Wel weer een cyste die voor een hoop sores zorgt, maar waarvan de arts nog niet iets aan wil doen. Moet ik een second opinion gaan vragen. (Weer meer werk.)
Ik mis mijn meneer. Heel heel erg.
Eigenlijk wil ik het er niet over hebben, want dan ga ik (kijk daar ga ik..) voor het eerst in een maand heel hard huilen.
Ik mis hem dus. En zie eerlijk gezegd geen toekomst. Ik kom niet verder in mijn hoofd dan de volgende maand rekeningen betalen. Ook door slaaptekort heb ik gewoonweg eigenlijk de basale energie niet meer om het ook maar te proberen, te denken wat er achter de horizon lonkt.
Ik droom steeds meer dat Chip 5 wordt ofzo, en we nog in deze situatie zitten.
Op het werk heel heel erg naar mijn zin. Maar geen uitzicht op contract.(Vereiste nr 1: vast contract hebben voor je iemand binnen haalt)
De negatieve reacties op sollicitatiegesprekken/brieven knallen steeds meer als zweepslagen door mijn ziel.
Zijn Nederlands is bagger. (Vereiste nr 2: Nederlands spreken voordat je hier binnen komt) Heeft nooit een andere taal in een schoolsysteem geleerd. Is met Italiaans en Engels autodidact. En daarom komt een Nederlandse cursus, die volgende het middelbare school systeem een taal aanleert, gewoonweg niet aan. Met daarnaast natuurlijk het probleem, met wie moet hij het in goedesnaam oefenen?
En zolang dat niet is opgelost (hoe dan, vertel me HOE?!) zitten we in de wachtkamer. Een wachtkamer dat steeds meer lijkt op een SMkelder, waar ik nachtmerries en een gebroken hart van krijg.
(C/P)
Met kindertjes alles prima.
Kjongen goedzak. Chip jantje lacht jantje zeikt.
Lichamlijk gezien wel ok. MRIscan van buik gehad. Ik heb geen kanker, geen grote verklevingen in baarmoedergebied. Wel weer een cyste die voor een hoop sores zorgt, maar waarvan de arts nog niet iets aan wil doen. Moet ik een second opinion gaan vragen. (Weer meer werk.)
Ik mis mijn meneer. Heel heel erg.
Eigenlijk wil ik het er niet over hebben, want dan ga ik (kijk daar ga ik..) voor het eerst in een maand heel hard huilen.
Ik mis hem dus. En zie eerlijk gezegd geen toekomst. Ik kom niet verder in mijn hoofd dan de volgende maand rekeningen betalen. Ook door slaaptekort heb ik gewoonweg eigenlijk de basale energie niet meer om het ook maar te proberen, te denken wat er achter de horizon lonkt.
Ik droom steeds meer dat Chip 5 wordt ofzo, en we nog in deze situatie zitten.
Op het werk heel heel erg naar mijn zin. Maar geen uitzicht op contract.(Vereiste nr 1: vast contract hebben voor je iemand binnen haalt)
De negatieve reacties op sollicitatiegesprekken/brieven knallen steeds meer als zweepslagen door mijn ziel.
Zijn Nederlands is bagger. (Vereiste nr 2: Nederlands spreken voordat je hier binnen komt) Heeft nooit een andere taal in een schoolsysteem geleerd. Is met Italiaans en Engels autodidact. En daarom komt een Nederlandse cursus, die volgende het middelbare school systeem een taal aanleert, gewoonweg niet aan. Met daarnaast natuurlijk het probleem, met wie moet hij het in goedesnaam oefenen?
En zolang dat niet is opgelost (hoe dan, vertel me HOE?!) zitten we in de wachtkamer. Een wachtkamer dat steeds meer lijkt op een SMkelder, waar ik nachtmerries en een gebroken hart van krijg.
(C/P)
woensdag 27 augustus 2008 om 20:01
Shit gotver. Je moet vaker langskomen, want -ja want?...- Omdat ik 'n beetje bij wil blijven enzo. Kan 't niet uitleggen, vind 't gewoon meer dan erg kut voor je. En als je dan ineens schrijft over mri-scan van buik, denk ik bij mezelf 'wanneer heb ik uberhaupt gevraagd hoe 't met Kjong is?'
Dus: virtuele en een 'het-moet-goedkomen'
Dus: virtuele en een 'het-moet-goedkomen'
donderdag 28 augustus 2008 om 15:14
Kjong, ik vind t echt erg om te lezen dat je geen toekomst ziet, en hoop dat daar toch wel verandering in komt binnen niet al te lange tijd! Kan me voorstellen dat t heel vervelend is steeds afwijzingen te krijgen op sollicitaties, maar hou de moed er in. Je hebt maar één baan nodig, maar één werkgever die je een vast contract wil geven. Zijn er in Turkije geen talenscholen voor Nederlands? Aangezien dat toch wel een behoorlijk belangrijk herkomstland is dacht ik dat er wel cursussen gegeven zouden worden. Misschien kan Kman een tandem zoeken: een Nederlander die graag Turks wil leren en met wie hij dan eens per week of vaker een uurtje of langer afspreekt om te oefenen?
Ik hou zelf erg veel van ver vooruit plannen, maar stap voor stap kom je er ook. Als je met de auto s nachts over een donkere weg rijdt dan zie je ook niet verder dan een meter of anderhalf van je koplampen, en daarna is alles zwart. Maar als je steeds maar een meter vooruit kan kijken, dan kan je toch prima de weg volgen en kom je er toch, ondanks dat t eindpunt helemaal niet in zicht is.
Etosha, ja die eerste dagen zijn inderdaad altijd het allerzwaarst! Ik herken bijna alles wat je schrijft! Als je er drie maanden bent dan ben je niet meer op bezoek of op vakantie maar heb je idd een heel ritme samen. Ik vind t wel fijn dat jullie zo een heerlijke tijd hebben gehad en ook een prettig afscheid. Het zou niet goed zijn als je blij was dat hij weg was Succes deze dagen!
Es, hoe gaat het met de scriptie?
Fille, ja haha de meest besluiteloze persoon, een beetje wel , maar hey als jij t prima vindt zo waarom zou je dan stappen ondernemen om eea anders in te richten?!
Ik ben aan t verhuizen, ben zelf al in de stad van bestemming, mijn spullen zijn nog in mijn ouwe stad en ik ben nu een kamer aan t zoeken en een bedrijf dat mijn spullen wil brengen. Daarna ga ik werk zoeken en hopelijk gaat dat allemaal een beetje vlug! De stad is heerlijk, het is klein en overzichtelijk, er zijn een boel fietsers, er staan palmbomen en er zijn parken, er loopt een rivier dwars door de stad dus er zijn bruggen en er is een kade, er zijn terrasjes, het koelt s avonds af tot onder de 30 graden en het heeft prachtige oude gebouwen uit verschillende tijden, Moorse overheersing van 7 eeuwen zie je nog overal terug. Kortom: Im lovin it!
Ik heb ook heel veel zin om aan de slag te gaan, heb zin om geld te verdienen en om dan over een tijdje echt wat voor mezelf te zoeken. Maar ik heb ook zin om alles te ordenen (mijn spullen, mijn computer, mijn fotos, mijn administratie) en weer een beetje een leefritme te hebben dat voorspelbaar is , het voelt echt als een soort nieuwe start, en ik heb er zin in!
Ik hou zelf erg veel van ver vooruit plannen, maar stap voor stap kom je er ook. Als je met de auto s nachts over een donkere weg rijdt dan zie je ook niet verder dan een meter of anderhalf van je koplampen, en daarna is alles zwart. Maar als je steeds maar een meter vooruit kan kijken, dan kan je toch prima de weg volgen en kom je er toch, ondanks dat t eindpunt helemaal niet in zicht is.
Etosha, ja die eerste dagen zijn inderdaad altijd het allerzwaarst! Ik herken bijna alles wat je schrijft! Als je er drie maanden bent dan ben je niet meer op bezoek of op vakantie maar heb je idd een heel ritme samen. Ik vind t wel fijn dat jullie zo een heerlijke tijd hebben gehad en ook een prettig afscheid. Het zou niet goed zijn als je blij was dat hij weg was Succes deze dagen!
Es, hoe gaat het met de scriptie?
Fille, ja haha de meest besluiteloze persoon, een beetje wel , maar hey als jij t prima vindt zo waarom zou je dan stappen ondernemen om eea anders in te richten?!
Ik ben aan t verhuizen, ben zelf al in de stad van bestemming, mijn spullen zijn nog in mijn ouwe stad en ik ben nu een kamer aan t zoeken en een bedrijf dat mijn spullen wil brengen. Daarna ga ik werk zoeken en hopelijk gaat dat allemaal een beetje vlug! De stad is heerlijk, het is klein en overzichtelijk, er zijn een boel fietsers, er staan palmbomen en er zijn parken, er loopt een rivier dwars door de stad dus er zijn bruggen en er is een kade, er zijn terrasjes, het koelt s avonds af tot onder de 30 graden en het heeft prachtige oude gebouwen uit verschillende tijden, Moorse overheersing van 7 eeuwen zie je nog overal terug. Kortom: Im lovin it!
Ik heb ook heel veel zin om aan de slag te gaan, heb zin om geld te verdienen en om dan over een tijdje echt wat voor mezelf te zoeken. Maar ik heb ook zin om alles te ordenen (mijn spullen, mijn computer, mijn fotos, mijn administratie) en weer een beetje een leefritme te hebben dat voorspelbaar is , het voelt echt als een soort nieuwe start, en ik heb er zin in!
donderdag 28 augustus 2008 om 20:47
Marg, wat een 'christelijke' boodschap aan Kjong. Ik word er bijna bang van.
Ben wel iets besluitende hoor, maar wil dat hier niet ontvouwen.
Wat leuk dat je het zo naar je zin hebt in nieuwe stad.
Es, hoe gaat het met scriptie?
Kan goed hoor, het bang zijn voor het afstuderen. Ik denk dat heel veel mensen dat hebben.
Heeee Berliner op msn. En ik ook. Wat een zeldzaamheid.
Ben wel iets besluitende hoor, maar wil dat hier niet ontvouwen.
Wat leuk dat je het zo naar je zin hebt in nieuwe stad.
Es, hoe gaat het met scriptie?
Kan goed hoor, het bang zijn voor het afstuderen. Ik denk dat heel veel mensen dat hebben.
Heeee Berliner op msn. En ik ook. Wat een zeldzaamheid.
donderdag 28 augustus 2008 om 21:55
Even c/p uit een mailtje dat ik net stuurde.
Nou ik denk dat dat niets was vandaag en dat ik het afstuderen wel vergeten kan. Ik vond mijn begeleider net weer supervaag. Hij keek mij echt aan alsof hij het in spanje hoorde donderen en kon niet beloven dat hij het tot morgen ging lezen. Hij vroeg in eerste instantie ook of er een deadline aan zat. Alsof dat niet inmiddels al duidelijk was. Bovendien ging hij meteen in een van de voetnoten tekenen, hij zal wel iets gezien hebben dat hem niet aanstond.
Nou ja. uiteidelijk zei hij wel dat hij ernaar ging kijken en dat ik morgen van hem zou horen. Maar ik denk niet dat hij dat zegt dat het goed is.
Ik vond hem echt vreeselijk negatief. Nu weet ik ook wel dat ik heel wat vraag als ik vier jaar ergens mee bezig ben en dan min of meer out of the blue een stuk inlever en daar tot morgen van wil weten of het voldoende is. Ik heb ook geprobeerd hem duidelijk te maken dat ik dat snap en dat ik echt geen goedkeuring wil hebben voor een stuk dat niet goed IS. Maar dat ik vind dat ik nu wel een stuk heb waar ik tevreden mee ben en dat ik daarom het nu inlever want niet geschoten is altijd mis. maar ik heb ook gezegd dat ik als het niet voldoende is ik graag samen met hem wil kijken wat er mist en dat ik hoe dan ook binnen een paar weken het af wil hebben en dus hoe dan ook niet van plan was om er nu weer een jaar overheen te laten gaan.
Hij werd uiteindelijk wl iets positiver en zei dus dat ik van hem ging horen dus ik denk dat hij het wel gaat lezen tot morgen, maar het niet goed gaat keuren. Maar ja daar gingen wij eigenlijk al vanuit.
Waar ik mij nu wel zorgen om maak is dat hij zo negatief was mij tegenover. Het voelde gewoon echt niet goed daar te zijn. en ik had het gevoel dat hij mijn komen heel erg afkeurde en had ik tot nu toe steeds het gevoel dat hij uiteindelijk het beste met mij voorhad, heb ik dat nu niet. ik weet ook echt niet of ik het zie zitten om nog weer met hem rond de tafel te gaan zitten.
Nou ja ik wacht wel eerst zijn reactie af en dan zie ik verder, misschien is hij dan weer wat positiever.Ik had het echt het gevoel dat hij het onderwerp van a tot z afkeurde net zo als mijn aanpak. en ik had echt zoiets van: als je er nu helemaal niets in ziet, waarom heb je het mij dan laten doen? Weet je nog? op het mailtje waarin ik mijn aanpak uitlegde kreeg ik te horen, ok prima. En nu vroeg hij mij om hoeveel ects het eigenlijk ging en ging toen paginas zitten tellen. Ik ga er maar vanuit dat ik op een heel slecht moment kwam, maar als hij nu echt alles niets vind, dan begin ik liever helemaal opnieuw met een nieuwe begeleider. Daar zal ik dinsdag de studieadviseur wel om advies vragen.
Nou ik denk dat dat niets was vandaag en dat ik het afstuderen wel vergeten kan. Ik vond mijn begeleider net weer supervaag. Hij keek mij echt aan alsof hij het in spanje hoorde donderen en kon niet beloven dat hij het tot morgen ging lezen. Hij vroeg in eerste instantie ook of er een deadline aan zat. Alsof dat niet inmiddels al duidelijk was. Bovendien ging hij meteen in een van de voetnoten tekenen, hij zal wel iets gezien hebben dat hem niet aanstond.
Nou ja. uiteidelijk zei hij wel dat hij ernaar ging kijken en dat ik morgen van hem zou horen. Maar ik denk niet dat hij dat zegt dat het goed is.
Ik vond hem echt vreeselijk negatief. Nu weet ik ook wel dat ik heel wat vraag als ik vier jaar ergens mee bezig ben en dan min of meer out of the blue een stuk inlever en daar tot morgen van wil weten of het voldoende is. Ik heb ook geprobeerd hem duidelijk te maken dat ik dat snap en dat ik echt geen goedkeuring wil hebben voor een stuk dat niet goed IS. Maar dat ik vind dat ik nu wel een stuk heb waar ik tevreden mee ben en dat ik daarom het nu inlever want niet geschoten is altijd mis. maar ik heb ook gezegd dat ik als het niet voldoende is ik graag samen met hem wil kijken wat er mist en dat ik hoe dan ook binnen een paar weken het af wil hebben en dus hoe dan ook niet van plan was om er nu weer een jaar overheen te laten gaan.
Hij werd uiteindelijk wl iets positiver en zei dus dat ik van hem ging horen dus ik denk dat hij het wel gaat lezen tot morgen, maar het niet goed gaat keuren. Maar ja daar gingen wij eigenlijk al vanuit.
Waar ik mij nu wel zorgen om maak is dat hij zo negatief was mij tegenover. Het voelde gewoon echt niet goed daar te zijn. en ik had het gevoel dat hij mijn komen heel erg afkeurde en had ik tot nu toe steeds het gevoel dat hij uiteindelijk het beste met mij voorhad, heb ik dat nu niet. ik weet ook echt niet of ik het zie zitten om nog weer met hem rond de tafel te gaan zitten.
Nou ja ik wacht wel eerst zijn reactie af en dan zie ik verder, misschien is hij dan weer wat positiever.Ik had het echt het gevoel dat hij het onderwerp van a tot z afkeurde net zo als mijn aanpak. en ik had echt zoiets van: als je er nu helemaal niets in ziet, waarom heb je het mij dan laten doen? Weet je nog? op het mailtje waarin ik mijn aanpak uitlegde kreeg ik te horen, ok prima. En nu vroeg hij mij om hoeveel ects het eigenlijk ging en ging toen paginas zitten tellen. Ik ga er maar vanuit dat ik op een heel slecht moment kwam, maar als hij nu echt alles niets vind, dan begin ik liever helemaal opnieuw met een nieuwe begeleider. Daar zal ik dinsdag de studieadviseur wel om advies vragen.