Relaties
alle pijlers
Loslaten
maandag 25 juni 2018 om 12:50
Hey
Ik heb nog nooit iets op een forum geplaatst dus here we go.
Ik hoop hier een beetje kracht uit te halen om mijn ex los te laten. Had bijna 3j een relatie. Mijn ex is nogal heel vrijgevochten en kan nooit alleen zijn en sprak continue af met mensen, waardoor ik mij op den duur niet belangrijk meer voelde. Ik werd heel onzeker in de relatie en probeerde er wel voor te vechten. Alles ging beter maar toen toch één ambras en toen dumpte ze mij. Een maand geleden.
Nu heb ik achterhaald dat ze mij dumpte opdat ik gewoon zou veranderen van gedrag en haar zo kon terugwinnen. Belachelijk. We hadden nu afgelopen maand nog contact waarbij ze me hoop gaf en ik in onzekerheid zat en tegelijk zoveel verdriet had. Dat is telkens geëscaleerd, ook omdat zij een vat vol frustratie is, geen greintje emotie in haar lijf en hele tijd ligt te roepen. Terwijl ze wel zegt als het meant to be is we samen zullen zijn. Dus zit ze me ergens nog wel die hoop te geven maar ik wil het niet meer. Ik wil geen hoop meer hebben. Hoe schakel je dat uit?
Ik wil nu graag loslaten en ook het schuldgevoel kwijt raken, dat ze me keer op keer geeft. Maar ik weet niet hoe.. Het zou mij al veel doen als ik weet dat ze zelf ook enig verdriet heeft maar die is nog geen enkele keer op haar eigen geweest dus kan ze er niet bij stilstaan. Op een maand tijd is heel het beeld dat ik van haar had veranderd naar een beeld van een monster. Hoe hard ook. Zou de frustratie ooit wegebben? Het is natuurlijk makkelijker om daar aan vast te houden maar tegelijk denk ik dat ik haar zo gemaakt heb. Het is dubbel. Ik weet niet goed hoe ik ermee moet om gaan dus had graag wat meningen gehad hoe ik het moet bezien. Hoe harder hoe beter
.
Ik heb nog nooit iets op een forum geplaatst dus here we go.
Ik hoop hier een beetje kracht uit te halen om mijn ex los te laten. Had bijna 3j een relatie. Mijn ex is nogal heel vrijgevochten en kan nooit alleen zijn en sprak continue af met mensen, waardoor ik mij op den duur niet belangrijk meer voelde. Ik werd heel onzeker in de relatie en probeerde er wel voor te vechten. Alles ging beter maar toen toch één ambras en toen dumpte ze mij. Een maand geleden.
Nu heb ik achterhaald dat ze mij dumpte opdat ik gewoon zou veranderen van gedrag en haar zo kon terugwinnen. Belachelijk. We hadden nu afgelopen maand nog contact waarbij ze me hoop gaf en ik in onzekerheid zat en tegelijk zoveel verdriet had. Dat is telkens geëscaleerd, ook omdat zij een vat vol frustratie is, geen greintje emotie in haar lijf en hele tijd ligt te roepen. Terwijl ze wel zegt als het meant to be is we samen zullen zijn. Dus zit ze me ergens nog wel die hoop te geven maar ik wil het niet meer. Ik wil geen hoop meer hebben. Hoe schakel je dat uit?
Ik wil nu graag loslaten en ook het schuldgevoel kwijt raken, dat ze me keer op keer geeft. Maar ik weet niet hoe.. Het zou mij al veel doen als ik weet dat ze zelf ook enig verdriet heeft maar die is nog geen enkele keer op haar eigen geweest dus kan ze er niet bij stilstaan. Op een maand tijd is heel het beeld dat ik van haar had veranderd naar een beeld van een monster. Hoe hard ook. Zou de frustratie ooit wegebben? Het is natuurlijk makkelijker om daar aan vast te houden maar tegelijk denk ik dat ik haar zo gemaakt heb. Het is dubbel. Ik weet niet goed hoe ik ermee moet om gaan dus had graag wat meningen gehad hoe ik het moet bezien. Hoe harder hoe beter
.
maandag 25 juni 2018 om 13:07
Het lijkt mij om te beginnen verstandig als je al het contact met haar verbreekt. Dan kan ze je geen schuldgevoel meer aanpraten, geen valse hoop meer geven, niet de hele tijd 'liggen roepen' (althans niet zo dat jij er last van hebt), et cetera.
Het is uit en ik krijg niet de indruk dat jullie echt op vriendschappelijke voet staan, dus waarom zou je überhaupt nog met haar omgaan? Kap het af. Het is klaar.
Het is uit en ik krijg niet de indruk dat jullie echt op vriendschappelijke voet staan, dus waarom zou je überhaupt nog met haar omgaan? Kap het af. Het is klaar.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 25 juni 2018 om 13:14
"Het is natuurlijk makkelijker om daar aan vast te houden maar tegelijk denk ik dat ik haar zo gemaakt heb"
Misschien is het een troost om te weten, dat jij een ander niet maakt zoals ze zijn.
Soms lijkt het misschien zo, maar die persoon kiest er zelf voor om zich op een bepaalde manier te gedragen, te voelen etc..zoveel macht heeft niemand.
Verder lijkt het me prima hoe jij tegen de situatie aankijkt, probeer het te blijven zien voor wat het is, hoe jij je voelt en verder geen dingen in te vullen over het waarom, want het verandert niets aan de situatie zelf, en dat is al een eerste stap in loslaten.
Misschien is het een troost om te weten, dat jij een ander niet maakt zoals ze zijn.
Soms lijkt het misschien zo, maar die persoon kiest er zelf voor om zich op een bepaalde manier te gedragen, te voelen etc..zoveel macht heeft niemand.
Verder lijkt het me prima hoe jij tegen de situatie aankijkt, probeer het te blijven zien voor wat het is, hoe jij je voelt en verder geen dingen in te vullen over het waarom, want het verandert niets aan de situatie zelf, en dat is al een eerste stap in loslaten.
maandag 25 juni 2018 om 13:25
Ja mijn ratiogedeelte zegt mij dat ook maar ik ben iemand dat rap schuldgevoelens heeft en ik vind het voornamelijk moeilijk hoe emotieloos die nu is, totaal een ander mens, alsof de relatie niets waard was. Zij wou nog vrienden zijn, ze probeerde mij ook te troosten in de eerste week. Ze vond dat ze er voor mij was terwijl ze de oorzaak van mijn verdriet was. De mensheid is iets moeilijk te begrijpen denk ik soms. Zij begrijpt gewoon niet hoeveel verdriet ik had en wilt dat ik normaal gedrag vertoon naar haar en inderdaad dat is niet realistisch en wil ook geen contact meer maar tegelijk wil ik ook niet dat het zo n dramatisch einde kent. Heb het daar echt lastig mee. Ze vroeg tijd en rust en ik kon het haar niet geven, waardoor het helemaal fout gegaan is, dus langst de andere kant is het mijn gedrag inderdaad maar ook daar moet ik mij toch niet schuldig om voelen? Want heeft iedereen niet recht op zijn emoties? T is toch niet de bedoeling dat je jezelf wegcijfert omdat een ander tijd en rust nodig heeft, om aan die persoon zijn behoefte te voldoen?
maandag 25 juni 2018 om 13:36
Ik snap je dilemma,
Daarvoor is afstand nemen juist uitgevonden, als jullie beide op dit moment niet op een voor beide fijne manier met elkaar om kunnen gaan, dan zullen jullie elkaar ruimte moeten geven, zodat geen van beide andermans grens kan overgaan.
Misschien kunnen jullie over een tijdje wel weer normaal in dezelfde ruimte een gesprek hebben, maar zolang de emoties hoog oplopen, is het soms verstandiger om uit elkaars buurt te blijven, en ja het is rot, maar iets waar je toch door heen moet gaan.
En misschien zijn jullie over een tijdje wel op een punt beland, dat jullie helemaal geen behoefte meer hebben om te praten.
Hoe een relatie afloopt hoeft niets te zeggen over wat de relatie waard was, mensen veranderen nou eenmaal, en de een gaat er heel anders mee om dan de ander.
Ik snap die emoties ook wel hoor, ik heb ze ook gehad net na een breuk, jaren geleden, maar als er tijd overheen is gegaan, komt de ratio steeds meer terug, dus ja er doorheen gaan, en als jullie niet goed communiceren, afstand houden, en met je eigen gevoel bezig gaan, je hebt nu even niet ook nog het verdriet of gevoel van de ander daarbij nodig.
Daarvoor is afstand nemen juist uitgevonden, als jullie beide op dit moment niet op een voor beide fijne manier met elkaar om kunnen gaan, dan zullen jullie elkaar ruimte moeten geven, zodat geen van beide andermans grens kan overgaan.
Misschien kunnen jullie over een tijdje wel weer normaal in dezelfde ruimte een gesprek hebben, maar zolang de emoties hoog oplopen, is het soms verstandiger om uit elkaars buurt te blijven, en ja het is rot, maar iets waar je toch door heen moet gaan.
En misschien zijn jullie over een tijdje wel op een punt beland, dat jullie helemaal geen behoefte meer hebben om te praten.
Hoe een relatie afloopt hoeft niets te zeggen over wat de relatie waard was, mensen veranderen nou eenmaal, en de een gaat er heel anders mee om dan de ander.
Ik snap die emoties ook wel hoor, ik heb ze ook gehad net na een breuk, jaren geleden, maar als er tijd overheen is gegaan, komt de ratio steeds meer terug, dus ja er doorheen gaan, en als jullie niet goed communiceren, afstand houden, en met je eigen gevoel bezig gaan, je hebt nu even niet ook nog het verdriet of gevoel van de ander daarbij nodig.
anoniem_370584 wijzigde dit bericht op 25-06-2018 13:40
Reden: toevoeging.
Reden: toevoeging.
18.14% gewijzigd
maandag 25 juni 2018 om 13:38
Nou...Touchandgo schreef: ↑25-06-2018 13:25T is toch niet de bedoeling dat je jezelf wegcijfert omdat een ander tijd en rust nodig heeft, om aan die persoon zijn behoefte te voldoen?
Ik weet niet hoe jij een leuk samenzijn precies definieert, maar de behoeftes van een ander doen er wel degelijk toe.
maandag 25 juni 2018 om 13:44
Ten koste van uzelf? Na de breuk, nadat iemand u zo'n pijn gedaan heeft en zelf amper verdriet heeft? Neen dan zou ik me graag wijsmaken dat de mijne op dat moment belangrijker zijn dan de hare. Ik heb mij in de relatie genoeg weggecijferd voor haar behoeftes en dat heeft mij niets opgeleverd.Toverspiegel schreef: ↑25-06-2018 13:38Nou...
Ik weet niet hoe jij een leuk samenzijn precies definieert, maar de behoeftes van een ander doen er wel degelijk toe.
maandag 25 juni 2018 om 13:46
Kijk en daarom kunnen jullie beter afstand houden, want nu is het voor jullie beide ook niet fijn.Touchandgo schreef: ↑25-06-2018 13:44Ten koste van uzelf? Na de breuk, nadat iemand u zo'n pijn gedaan heeft en zelf amper verdriet heeft? Neen dan zou ik me graag wijsmaken dat de mijne op dat moment belangrijker zijn dan de hare. Ik heb mij in de relatie genoeg weggecijferd voor haar behoeftes en dat heeft mij niets opgeleverd.
maandag 25 juni 2018 om 13:48
Ja ik begrijp dat wel, hoor. Maar ik denk dat ik de realiteit niet zo goed aankan dat ik ze verder heb weggeduwd door geen tijd en rust te geven. We hadden in eerste instantie afstand moeten houden en dan hadden de kaarten misschien anders gelegen maar ik wil mij gewoon ook niet daaromtrent nog schuldig voelen, denk ik. ik wil het echt kunnen loslaten en daarvoor moet ik mij bij de situatie neerleggen.
maandag 25 juni 2018 om 13:50
De mate waarin iemand verdriet heeft rechtvaardigt volgens mij je acties niet.Touchandgo schreef: ↑25-06-2018 13:44Ten koste van uzelf? Na de breuk, nadat iemand u zo'n pijn gedaan heeft en zelf amper verdriet heeft? Neen dan zou ik me graag wijsmaken dat de mijne op dat moment belangrijker zijn dan de hare. Ik heb mij in de relatie genoeg weggecijferd voor haar behoeftes en dat heeft mij niets opgeleverd.
Ik zie niet in wat het je nu zou kunnen opleveren door tegen haar wil in contact te blijven zoeken. Wat wil je nu eigenlijk bereiken?
Hou de eer aan jezelf, krabbel op en maak ruimte in je hoofd voor een nieuwe stap in je leven. Iemand die misschien wat beter bij je past.
maandag 25 juni 2018 om 13:52
Alle contact verbreken. Jij blijft dingen van haar verwachten; je wil zien dat ze verdriet heeft, vindt van alles van haar gedrag, vindt haar emotieloos. Dat moet stoppen. Het is uit. Er zijn geen kinderen in het spel, toch? Dan hoeft je ook geen verwachtingen meer te koesteren jegens haar. Dat is niet realistisch. Bovendien blijf jij dan steeds schommelen tussen teleurstelling en hoop. Echt, leg dat niet bij haar. Jíj hebt de macht om dit te veranderen. Je hoeft alleen maar het contact te verbreken.
maandag 25 juni 2018 om 13:56
Dat is ook de reden waarom ik op dit forum post omdat ik nood heb aan 'buitenstaanders' die mij met de neus op de feiten drukken en mij inderdaad die richting van afstand en loslaten duwen. Het eventjes van een andere visie te zien, ook. Omdat ik mijzelf mss wel te veel laat leiden door emotie en ik heb de ratio van een ander nodig om mij mee te overtuigen, denk ik, dat het beter zo is en dat het effectief over is ondanks wat zij mij soms ligt wijs te maken. Daar mag ik idd niet op verder gaan want dan leef ik weer in die emotie.
