Relaties
alle pijlers
Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
woensdag 23 november 2011 om 16:31
quote:woofy schreef op 23 november 2011 @ 15:16:
[...]
Fysiek contact en seks zijn twee heel verschillende dingen; ik reken lekker bij elkaar kruipen en knuffelen namelijk niet tot seks.
En als je man daar geil van wordt, wat dan?
Ik vind het schokkend dat er mensen zijn die met droge ogen kunnen beweren dat je eigenwaarde niet achteruit gaat als je keer op keer afgewezen wordt door je partner, omdat eigenwaarde kennelijk uit jezelf komt. Mijn God, wat probeer je dan voor jezelf goed te praten?
[...]
Fysiek contact en seks zijn twee heel verschillende dingen; ik reken lekker bij elkaar kruipen en knuffelen namelijk niet tot seks.
En als je man daar geil van wordt, wat dan?
Ik vind het schokkend dat er mensen zijn die met droge ogen kunnen beweren dat je eigenwaarde niet achteruit gaat als je keer op keer afgewezen wordt door je partner, omdat eigenwaarde kennelijk uit jezelf komt. Mijn God, wat probeer je dan voor jezelf goed te praten?
woensdag 23 november 2011 om 16:33
quote:woofy schreef op 23 november 2011 @ 15:16:
[...]
Fysiek contact en seks zijn twee heel verschillende dingen; ik reken lekker bij elkaar kruipen en knuffelen namelijk niet tot seks.In het gros van zulke situaties wordt alle fysieke contact dan al onder seks geschaard, of onder de aanloop naar seks.
[...]
Fysiek contact en seks zijn twee heel verschillende dingen; ik reken lekker bij elkaar kruipen en knuffelen namelijk niet tot seks.In het gros van zulke situaties wordt alle fysieke contact dan al onder seks geschaard, of onder de aanloop naar seks.
woensdag 23 november 2011 om 17:54
'Waarom blijf je posten eigenlijk, als je toch alleen maar uit je eigen ervaring (je 7-jarige relatie met een a-seksuele man) reageert die totaal niets te maken heeft met het probleem waar TO en haar man mee zitten?'
Eens, niet dat TO nog kijkt, maar wel die herhaling steeds. Ik begrijp nog steeds niet dat ik wel op een bepaalde manier leef, vergelijkbaar met man, maar me wel kan invoelen in situatie van vrouw. Als anderen dat nu ook eens zouden proberen.
Eens, niet dat TO nog kijkt, maar wel die herhaling steeds. Ik begrijp nog steeds niet dat ik wel op een bepaalde manier leef, vergelijkbaar met man, maar me wel kan invoelen in situatie van vrouw. Als anderen dat nu ook eens zouden proberen.
woensdag 23 november 2011 om 18:21
quote:_made_lief_ schreef op 23 november 2011 @ 17:54:
'Waarom blijf je posten eigenlijk, als je toch alleen maar uit je eigen ervaring (je 7-jarige relatie met een a-seksuele man) reageert die totaal niets te maken heeft met het probleem waar TO en haar man mee zitten?'
Eens, niet dat TO nog kijkt, maar wel die herhaling steeds. Ik begrijp nog steeds niet dat ik wel op een bepaalde manier leef, vergelijkbaar met man, maar me wel kan invoelen in situatie van vrouw. Als anderen dat nu ook eens zouden proberen.
Ho, ho..dit heeft niks met empathie te maken. Denk dat er aardig wat moeders in dit topic voorbij komen inclusief de daarbij behorende moeheid, zorg en verantwoordelijkheid die een jong gezin met zich meebrengt, herkennen.
Er zijn legio mensen met kleine kinderen, mensen die drukke banen hebben, met veel verdriet ook nog es een ziek kind...en toch weten die mensen hun huwelijk wel bij elkaar te houden en hun sexleven enigszins vorm te geven.
Je man twee jaar op hold zeggen omdat je kwaad bent dat het niet gaat zoals jij wilt -die situatie- daar heb ik geen begrip voor. Ik kan me de situatie voorstellen, maar ik vind de keuze die ze maakt erg stom. Je legt een bom onder je huwelijk. En ja, dat is een mening, geen gebrek aan empathie.
'Waarom blijf je posten eigenlijk, als je toch alleen maar uit je eigen ervaring (je 7-jarige relatie met een a-seksuele man) reageert die totaal niets te maken heeft met het probleem waar TO en haar man mee zitten?'
Eens, niet dat TO nog kijkt, maar wel die herhaling steeds. Ik begrijp nog steeds niet dat ik wel op een bepaalde manier leef, vergelijkbaar met man, maar me wel kan invoelen in situatie van vrouw. Als anderen dat nu ook eens zouden proberen.
Ho, ho..dit heeft niks met empathie te maken. Denk dat er aardig wat moeders in dit topic voorbij komen inclusief de daarbij behorende moeheid, zorg en verantwoordelijkheid die een jong gezin met zich meebrengt, herkennen.
Er zijn legio mensen met kleine kinderen, mensen die drukke banen hebben, met veel verdriet ook nog es een ziek kind...en toch weten die mensen hun huwelijk wel bij elkaar te houden en hun sexleven enigszins vorm te geven.
Je man twee jaar op hold zeggen omdat je kwaad bent dat het niet gaat zoals jij wilt -die situatie- daar heb ik geen begrip voor. Ik kan me de situatie voorstellen, maar ik vind de keuze die ze maakt erg stom. Je legt een bom onder je huwelijk. En ja, dat is een mening, geen gebrek aan empathie.
woensdag 23 november 2011 om 19:56
quote:xxxlondon schreef op 23 november 2011 @ 16:02:
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.
Ik las dat ze weet dat het ook aan haar ligt en ze beseft dat ze ook wil veranderen. Ze weet dat ze het gevoel voor haar man weer terug moet krijgen om zo weer een seksleven met hem te hebben. Haar voorstel is dat ze tijd voor elkaar nemen, door gezellige avondjes te organiseren en dat zonder de druk van seks. Seks komt dan vanzelf wel.
Daarnaast zou ze het fijn vinden als haar man ook mee helpt met de kinderen en het huishouden als hij thuis is. Ja, in dit opzicht betekent het dat hij moet veranderen, maar ik mag toch hopen dat er niemand is die vindt dat hij niet hoeft mee te helpen in een huis met 3 jonge kinderen waarvan er 1 extra zorg nodig heeft.
Vervolgens heb je het over "tegen je zin vrijen" geen oplossing is, maar jij leest dan vervolgens weer niet mijn posting die een reactie daarop is.
Je had het over de verschillende vormen van intimiteit en seks, en dat bijvoorbeeld bloot tegen elkaar aan liggen in bed dan al te veel zou zijn. Die grens is bij iedereen anders, daar valt dus niet veel over te zeggen denk ik, behalve dat je moet doen waar je je prettig bij voelt en niet waar de ander zich prettig bij voelt.
Ik vind het allemaal best eigenlijk. TO heeft haar gezicht al een tijdje niet laten zien, reageert ook niet meer dus als zij het al niet meer belangrijk vindt, waarom zou ik me dan nog druk maken om háár situatie. De discussie kreeg daarom ook een meer algemene wending. En wat mij betreft was ie welkom.Uit eigen ervaring weet ik dat dit kan worden opgelost, als haar man er ook voor open staat en geen druk legt op seks.
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.
Ik las dat ze weet dat het ook aan haar ligt en ze beseft dat ze ook wil veranderen. Ze weet dat ze het gevoel voor haar man weer terug moet krijgen om zo weer een seksleven met hem te hebben. Haar voorstel is dat ze tijd voor elkaar nemen, door gezellige avondjes te organiseren en dat zonder de druk van seks. Seks komt dan vanzelf wel.
Daarnaast zou ze het fijn vinden als haar man ook mee helpt met de kinderen en het huishouden als hij thuis is. Ja, in dit opzicht betekent het dat hij moet veranderen, maar ik mag toch hopen dat er niemand is die vindt dat hij niet hoeft mee te helpen in een huis met 3 jonge kinderen waarvan er 1 extra zorg nodig heeft.
Vervolgens heb je het over "tegen je zin vrijen" geen oplossing is, maar jij leest dan vervolgens weer niet mijn posting die een reactie daarop is.
Je had het over de verschillende vormen van intimiteit en seks, en dat bijvoorbeeld bloot tegen elkaar aan liggen in bed dan al te veel zou zijn. Die grens is bij iedereen anders, daar valt dus niet veel over te zeggen denk ik, behalve dat je moet doen waar je je prettig bij voelt en niet waar de ander zich prettig bij voelt.
Ik vind het allemaal best eigenlijk. TO heeft haar gezicht al een tijdje niet laten zien, reageert ook niet meer dus als zij het al niet meer belangrijk vindt, waarom zou ik me dan nog druk maken om háár situatie. De discussie kreeg daarom ook een meer algemene wending. En wat mij betreft was ie welkom.Uit eigen ervaring weet ik dat dit kan worden opgelost, als haar man er ook voor open staat en geen druk legt op seks.
woensdag 23 november 2011 om 20:35
quote:justme27 schreef op 23 november 2011 @ 14:38:
Ooit wel eens gelezen/gehoord wat het met de ontwikkeling van baby's doet als hen fysiek contact ontzegd wordt? Dat gaat ook op voor volwassenen.
Nee dat gaat niet op voor volwassenen want die zijn in tegenstelling tot de zuigeling al ontwikkeld. Dit is nou juist het verschil tussen de twee. We kunnen op onze leeftijd wel hevig verlangen naar aandacht, bevestiging, koestering etc. kortom emotionele voeding maar de gezonde evenwichtige identiteit onder ons zal niet aangetast worden, beschadigd raken, een ontwikkelingsstoornis oplopen of sterven wanneer we allemaal de daadwerkelijke vervulling van deze verlangens moeten ontberen. Voor een baby ligt dat anders en dat is in mijn optiek dan meer overeenkomstig personen met een zwakke identiteit die net als die van de baby nog niet ontwikkeld is, laat staan stevig gerijpt.
quote:VisitorFromMars schreef op 23 november 2011 @ 14:57:
Volwassen partnerrelatie betekent niet dat seks daar geen onderdeel van is. Dat heeft voor zover ik goed bijgelezen ben ook niemand beweerd.
Ooit wel eens gelezen/gehoord wat het met de ontwikkeling van baby's doet als hen fysiek contact ontzegd wordt? Dat gaat ook op voor volwassenen.
Nee dat gaat niet op voor volwassenen want die zijn in tegenstelling tot de zuigeling al ontwikkeld. Dit is nou juist het verschil tussen de twee. We kunnen op onze leeftijd wel hevig verlangen naar aandacht, bevestiging, koestering etc. kortom emotionele voeding maar de gezonde evenwichtige identiteit onder ons zal niet aangetast worden, beschadigd raken, een ontwikkelingsstoornis oplopen of sterven wanneer we allemaal de daadwerkelijke vervulling van deze verlangens moeten ontberen. Voor een baby ligt dat anders en dat is in mijn optiek dan meer overeenkomstig personen met een zwakke identiteit die net als die van de baby nog niet ontwikkeld is, laat staan stevig gerijpt.
quote:VisitorFromMars schreef op 23 november 2011 @ 14:57:
Volwassen partnerrelatie betekent niet dat seks daar geen onderdeel van is. Dat heeft voor zover ik goed bijgelezen ben ook niemand beweerd.
donderdag 24 november 2011 om 04:15
quote:xxxlondon schreef op 23 november 2011 @ 16:02:
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.
Vervolgens heb je het over "tegen je zin vrijen" geen oplossing is, maar jij leest dan vervolgens weer niet mijn posting die een reactie daarop is.
Ik vind het allemaal best eigenlijk. TO heeft haar gezicht al een tijdje niet laten zien, reageert ook niet meer dus als zij het al niet meer belangrijk vindt, waarom zou ik me dan nog druk maken om háár situatie. De discussie kreeg daarom ook een meer algemene wending. En wat mij betreft was ie welkom.Veranderd ten opzichte van? Vroeger? Toen je als vrouw echt geen nee durfde te zeggen tegen je man en verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar was?
Ik heb daar ook niet overheen gelezen hoor Bammetjebam. Jij blijft maar roepen dat er veel veranderd is, dat het blijkbaar normaal is dat jonge moeders hun lust verliezen en dat mannen dat maar hebben te slikken want anders hadden ze een condoom moeten gebruiken. Oh en TO wil graag praten en hém veranderen. Corrigeer me maar als ik onjuist samenvat.
Vervolgens heb je het over "tegen je zin vrijen" geen oplossing is, maar jij leest dan vervolgens weer niet mijn posting die een reactie daarop is.
Ik vind het allemaal best eigenlijk. TO heeft haar gezicht al een tijdje niet laten zien, reageert ook niet meer dus als zij het al niet meer belangrijk vindt, waarom zou ik me dan nog druk maken om háár situatie. De discussie kreeg daarom ook een meer algemene wending. En wat mij betreft was ie welkom.Veranderd ten opzichte van? Vroeger? Toen je als vrouw echt geen nee durfde te zeggen tegen je man en verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar was?
donderdag 24 november 2011 om 08:17
quote:fashionvictim schreef op 22 november 2011 @ 14:07:
Moet hij die levenskeuze dan ook sponsoren, ook al heeft hij principiele bezwaren tegen vegetariers?Naar aanleiding van deze opmerking vroeg ik me nog af of je het anders zou vinden als het andersom was, als hij haar af zou wijzen terwijl zij wel seks wil. Omdat je over sponsoren begint. Heeft hij in jouw ogen andere 'rechten', omdat hij kostwinner is?
Moet hij die levenskeuze dan ook sponsoren, ook al heeft hij principiele bezwaren tegen vegetariers?Naar aanleiding van deze opmerking vroeg ik me nog af of je het anders zou vinden als het andersom was, als hij haar af zou wijzen terwijl zij wel seks wil. Omdat je over sponsoren begint. Heeft hij in jouw ogen andere 'rechten', omdat hij kostwinner is?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 24 november 2011 om 08:56
quote:Susan schreef op 24 november 2011 @ 08:17:
[...]
Naar aanleiding van deze opmerking vroeg ik me nog af of je het anders zou vinden als het andersom was, als hij haar af zou wijzen terwijl zij wel seks wil. Omdat je over sponsoren begint. Heeft hij in jouw ogen andere 'rechten', omdat hij kostwinner is?
Nee, dan zou ik het niet anders vinden. Partners die van elkaar houden, onthouden elkaar geen seks. Dat legt een bom onder je relatie.
Ik begon over sponsoren omdat prutteldepruttel zei dat haar man haar levenskeuze maar te respecteren had. Als je levenskeuze is dat je nooit meer seks wil, is dat prima, maar dan moet je ook voor die keuze staan. En nooit seks willen is niet verenigbaar met een liefdesrelatie of huwelijk. Dus dan heb je wat mij betreft ook geen recht meer op de andere lusten die bij dat huwelijk horen.
[...]
Naar aanleiding van deze opmerking vroeg ik me nog af of je het anders zou vinden als het andersom was, als hij haar af zou wijzen terwijl zij wel seks wil. Omdat je over sponsoren begint. Heeft hij in jouw ogen andere 'rechten', omdat hij kostwinner is?
Nee, dan zou ik het niet anders vinden. Partners die van elkaar houden, onthouden elkaar geen seks. Dat legt een bom onder je relatie.
Ik begon over sponsoren omdat prutteldepruttel zei dat haar man haar levenskeuze maar te respecteren had. Als je levenskeuze is dat je nooit meer seks wil, is dat prima, maar dan moet je ook voor die keuze staan. En nooit seks willen is niet verenigbaar met een liefdesrelatie of huwelijk. Dus dan heb je wat mij betreft ook geen recht meer op de andere lusten die bij dat huwelijk horen.
Am Yisrael Chai!
donderdag 24 november 2011 om 12:16
quote:jansenenjanssens schreef op 24 november 2011 @ 04:15:
[...]
Veranderd ten opzichte van? Vroeger? Toen je als vrouw echt geen nee durfde te zeggen tegen je man en verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar was?
Met "veel veranderd is" doel ik op het feit dat TO in 4 jaar 3 kinderen heeft gekregen.
En verkrachting binnen een huwelijk...dat je dat in je mond durft te nemen in een topic als deze. Deze man leeft al twee jaar noodgedwongen celibatair bij zijn eigen vrouw, al twee jaar mag hij haar niet aanraken, liefhebben en beminnen...en jij hebt het over verkrachting binnen een huwelijk?? Ik ben echt flabbergasted.
Het zou mij niet verbazen als die man besluit "zich niet zo prettig te voelen" bij dat hij zijn salaris moet delen. Of dat het opeens "niet meer zo prettig vindt" dat zij meegaat op vakantie. Je moet tenslotte niks tegen je zin doen...
[...]
Veranderd ten opzichte van? Vroeger? Toen je als vrouw echt geen nee durfde te zeggen tegen je man en verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar was?
Met "veel veranderd is" doel ik op het feit dat TO in 4 jaar 3 kinderen heeft gekregen.
En verkrachting binnen een huwelijk...dat je dat in je mond durft te nemen in een topic als deze. Deze man leeft al twee jaar noodgedwongen celibatair bij zijn eigen vrouw, al twee jaar mag hij haar niet aanraken, liefhebben en beminnen...en jij hebt het over verkrachting binnen een huwelijk?? Ik ben echt flabbergasted.
Het zou mij niet verbazen als die man besluit "zich niet zo prettig te voelen" bij dat hij zijn salaris moet delen. Of dat het opeens "niet meer zo prettig vindt" dat zij meegaat op vakantie. Je moet tenslotte niks tegen je zin doen...
donderdag 24 november 2011 om 13:31
Er is nu inderdaad geen sprake van verkrachting binnen het huwelijk, maar van aanranding kun je hier wel spreken.
En wat gebeurt er als TO haar man zijn zin geeft en haar benen spreidt terwijl er verder niets veranderd? Dan heeft ze gedwongen sex, een vorm van verkrachting binnen het huwelijk dus.
Zo vergezocht is het dus niet als het op het eerste gezicht lijkt. Een mens heeft recht op zijn of haar lichamelijke integriteit binnen het huelijk en geen recht op sex. Die tijd is echt voorbij.
En wat gebeurt er als TO haar man zijn zin geeft en haar benen spreidt terwijl er verder niets veranderd? Dan heeft ze gedwongen sex, een vorm van verkrachting binnen het huwelijk dus.
Zo vergezocht is het dus niet als het op het eerste gezicht lijkt. Een mens heeft recht op zijn of haar lichamelijke integriteit binnen het huelijk en geen recht op sex. Die tijd is echt voorbij.
donderdag 24 november 2011 om 14:00
quote:iris1969 schreef op 24 november 2011 @ 13:31:
Er is nu inderdaad geen sprake van verkrachting binnen het huwelijk, maar van aanranding kun je hier wel spreken.
En wat gebeurt er als TO haar man zijn zin geeft en haar benen spreidt terwijl er verder niets veranderd? Dan heeft ze gedwongen sex, een vorm van verkrachting binnen het huwelijk dus.
Zo vergezocht is het dus niet als het op het eerste gezicht lijkt. Een mens heeft recht op zijn of haar lichamelijke integriteit binnen het huelijk en geen recht op sex. Die tijd is echt voorbij.
Aanranding?!?! Hij raakt haar met geen vinger aan! Hij geeft alleen aan dat hij graag wil vrijen....wat een schending van integriteit, pfffffffff.
Nee, recht op sex zoals JIJ het bedoelt (als in: ik pak mijn vrouw, of ze nou wil of niet) heb je niet. Maar als je partner langdurig weigert je behoeftes te vervullen op dat gebied, mag je wat mij betreft gewoon buiten de deur gaan. Dan moet zo'n vrouw ook niet zeiken.
Er is nu inderdaad geen sprake van verkrachting binnen het huwelijk, maar van aanranding kun je hier wel spreken.
En wat gebeurt er als TO haar man zijn zin geeft en haar benen spreidt terwijl er verder niets veranderd? Dan heeft ze gedwongen sex, een vorm van verkrachting binnen het huwelijk dus.
Zo vergezocht is het dus niet als het op het eerste gezicht lijkt. Een mens heeft recht op zijn of haar lichamelijke integriteit binnen het huelijk en geen recht op sex. Die tijd is echt voorbij.
Aanranding?!?! Hij raakt haar met geen vinger aan! Hij geeft alleen aan dat hij graag wil vrijen....wat een schending van integriteit, pfffffffff.
Nee, recht op sex zoals JIJ het bedoelt (als in: ik pak mijn vrouw, of ze nou wil of niet) heb je niet. Maar als je partner langdurig weigert je behoeftes te vervullen op dat gebied, mag je wat mij betreft gewoon buiten de deur gaan. Dan moet zo'n vrouw ook niet zeiken.
donderdag 24 november 2011 om 14:05
quote:Mopsie41 schreef op 24 november 2011 @ 14:00:
[...]
Aanranding?!?! Hij raakt haar met geen vinger aan! Hij geeft alleen aan dat hij graag wil vrijen....wat een schending van integriteit, pfffffffff.
Hij raakt haar wel aan, dat staat in haar posts beschreven. Iedere keer als zij wat toenadering zoekt begint hij direct te graaien en gaat hij veel te snel en verpest dus alles weer.
Nee, recht op sex zoals JIJ het bedoelt (als in: ik pak mijn vrouw, of ze nou wil of niet) heb je niet. Maar als je partner langdurig weigert je behoeftes te vervullen op dat gebied, mag je wat mij betreft gewoon buiten de deur gaan. Dan moet zo'n vrouw ook niet zeiken.
Hij heeft geen recht op sex, dus in die zin ook geen recht op vreemdgaan als hij het niet krijgt. Ik begrijp echter wel dat hij dit uiteindelijk zal doen, omdat hij ook behoeftes heeft.
[...]
Aanranding?!?! Hij raakt haar met geen vinger aan! Hij geeft alleen aan dat hij graag wil vrijen....wat een schending van integriteit, pfffffffff.
Hij raakt haar wel aan, dat staat in haar posts beschreven. Iedere keer als zij wat toenadering zoekt begint hij direct te graaien en gaat hij veel te snel en verpest dus alles weer.
Nee, recht op sex zoals JIJ het bedoelt (als in: ik pak mijn vrouw, of ze nou wil of niet) heb je niet. Maar als je partner langdurig weigert je behoeftes te vervullen op dat gebied, mag je wat mij betreft gewoon buiten de deur gaan. Dan moet zo'n vrouw ook niet zeiken.
Hij heeft geen recht op sex, dus in die zin ook geen recht op vreemdgaan als hij het niet krijgt. Ik begrijp echter wel dat hij dit uiteindelijk zal doen, omdat hij ook behoeftes heeft.
donderdag 24 november 2011 om 14:40
donderdag 24 november 2011 om 14:40
quote:Mopsie41 schreef op 24 november 2011 @ 12:55:
Haha! Zijn we hier nou nog steeds aan het meuten?
(waar zijn mijn smileys)
Eens met FV en London.
Jansenenjanssens maakt het helemaal mooi. Verkrachting. Typisch een gevalletje van: ik heb het hele topic niet doorgelezen, maar ik roep maar effe wat.........
Ik zie toch echt vooral jou effe wat roepen, want je weigert nog altijd verder te kijken dan "TO wil geen seks". Accepteer nou toch eens dat zij als koppel een grote verandering hebben doorgemaakt de afgelopen jaren, en dat niet iedereen daar even makkelijk mee kan omgaan.
Je hebt ook blijkbaar nog steeds niet haar posts goed gelezen, dan zou je dondersgoed weten dat haar man haar wel aanraakt, maar dat er voor hem altijd seksuele bijbedoelingen aan vast zitten terwijl zij er zonder druk naar toe wilt werken.
Haha! Zijn we hier nou nog steeds aan het meuten?
(waar zijn mijn smileys)Eens met FV en London.
Jansenenjanssens maakt het helemaal mooi. Verkrachting. Typisch een gevalletje van: ik heb het hele topic niet doorgelezen, maar ik roep maar effe wat.........
Ik zie toch echt vooral jou effe wat roepen, want je weigert nog altijd verder te kijken dan "TO wil geen seks". Accepteer nou toch eens dat zij als koppel een grote verandering hebben doorgemaakt de afgelopen jaren, en dat niet iedereen daar even makkelijk mee kan omgaan.
Je hebt ook blijkbaar nog steeds niet haar posts goed gelezen, dan zou je dondersgoed weten dat haar man haar wel aanraakt, maar dat er voor hem altijd seksuele bijbedoelingen aan vast zitten terwijl zij er zonder druk naar toe wilt werken.
donderdag 24 november 2011 om 14:44
quote:xxxlondon schreef op 24 november 2011 @ 12:16:
Het zou mij niet verbazen als die man besluit "zich niet zo prettig te voelen" bij dat hij zijn salaris moet delen. Of dat het opeens "niet meer zo prettig vindt" dat zij meegaat op vakantie. Je moet tenslotte niks tegen je zin doen...Dat vind ik een redelijk kinderachtige redenering. Seksuele handelingen verrichten terwijl je je daar niet prettig bij voelt, doet meer schade dan je salaris delen. Het gaat hier om het geven van je lichaam, je vertrouwen, je gevoel, je kwetsbaarheid, niet om een paar centen of ander materiële zaken.
Het zou mij niet verbazen als die man besluit "zich niet zo prettig te voelen" bij dat hij zijn salaris moet delen. Of dat het opeens "niet meer zo prettig vindt" dat zij meegaat op vakantie. Je moet tenslotte niks tegen je zin doen...Dat vind ik een redelijk kinderachtige redenering. Seksuele handelingen verrichten terwijl je je daar niet prettig bij voelt, doet meer schade dan je salaris delen. Het gaat hier om het geven van je lichaam, je vertrouwen, je gevoel, je kwetsbaarheid, niet om een paar centen of ander materiële zaken.
donderdag 24 november 2011 om 14:48
quote:Bammetjebam schreef op 24 november 2011 @ 14:40:
[...]
Ik zie toch echt vooral jou effe wat roepen, want je weigert nog altijd verder te kijken dan "TO wil geen seks". Accepteer nou toch eens dat zij als koppel een grote verandering hebben doorgemaakt de afgelopen jaren, en dat niet iedereen daar even makkelijk mee kan omgaan.
Je hebt ook blijkbaar nog steeds niet haar posts goed gelezen, dan zou je dondersgoed weten dat haar man haar wel aanraakt, maar dat er voor hem altijd seksuele bijbedoelingen aan vast zitten terwijl zij er zonder druk naar toe wilt werken.
Ik heb álles gelezen en niks overgeslagen, wij hebben alleen een hele andere mening en kijk op de situatie. In voorgaande posts heb ik al gereageerd op de nu door jou aangehaalde punten. Jij bekijkt het vanuit een heel ander licht dan ik. Alleen denk jij dat ik jou/TO niet wil snappen mbt de veranderingen binnen de relatie, de spanningen etc. Ik begrijp echt wel , wat voor een stress en vermoeidheid dat met zich meebrengt en welke impact dat heeft op beide partners en de relatie in het geheel.
Ik snap ze absoluut wel, alleen ben ik het niet eens met de denkwijze/benadering van TO. Dat mag toch?
[...]
Ik zie toch echt vooral jou effe wat roepen, want je weigert nog altijd verder te kijken dan "TO wil geen seks". Accepteer nou toch eens dat zij als koppel een grote verandering hebben doorgemaakt de afgelopen jaren, en dat niet iedereen daar even makkelijk mee kan omgaan.
Je hebt ook blijkbaar nog steeds niet haar posts goed gelezen, dan zou je dondersgoed weten dat haar man haar wel aanraakt, maar dat er voor hem altijd seksuele bijbedoelingen aan vast zitten terwijl zij er zonder druk naar toe wilt werken.
Ik heb álles gelezen en niks overgeslagen, wij hebben alleen een hele andere mening en kijk op de situatie. In voorgaande posts heb ik al gereageerd op de nu door jou aangehaalde punten. Jij bekijkt het vanuit een heel ander licht dan ik. Alleen denk jij dat ik jou/TO niet wil snappen mbt de veranderingen binnen de relatie, de spanningen etc. Ik begrijp echt wel , wat voor een stress en vermoeidheid dat met zich meebrengt en welke impact dat heeft op beide partners en de relatie in het geheel.
Ik snap ze absoluut wel, alleen ben ik het niet eens met de denkwijze/benadering van TO. Dat mag toch?
donderdag 24 november 2011 om 14:50
Wow.... Wat zijn sommige van jullie banaal zeg! Alsof het die man puur om de sex gaat! Alsof mannen geen menselijke gevoelens hebben, maar een stel primaten zijn met slechts lichamelijke lusten.
Het gaat niet om de sex voor de sex. Hij wil gewoon weer geliefd, begeerd, bemind worden, ergens anders voor dienen dan alleen voor de geldstroom, de afwas, de vuilniszakken en als luisterend oor voor onze beschadigde TO. Hij wil weer voelen dat hij aantrekkelijk en houden-van-waardig is!
Dat is een eerste levensbehoefte!! En als TO dat nou in zou zien, dan hoeft ze van mij helemaal niet tegen haar zin sex te hebben, absoluut niet.. maar wat is er mis met je partner in elk geval tegemoet komen, proberen er een oplossing te vinden, of al is het alleen maar een beetje medeleven van "Goh ik vind het rot dat het zo gaat en dat jij je zo alleen voelt, dat is niet mijn bedoeling".
Maar ik hoor TO alleen maar haar partner afkraken en opsommen wat hij allemaal verkeerd doet Deze man is al 13 jaar lang haar partner en vader van haar kinderen!
Eens met FV: het lijkt wel alsof ze niet meer van hem houdt - door welke redenen dan ook. Ik zou mijn vent nóóóit zo behandelen. Schokkend dat veel vrouwen blijkbaar vinden dat dit okee is
Het gaat niet om de sex voor de sex. Hij wil gewoon weer geliefd, begeerd, bemind worden, ergens anders voor dienen dan alleen voor de geldstroom, de afwas, de vuilniszakken en als luisterend oor voor onze beschadigde TO. Hij wil weer voelen dat hij aantrekkelijk en houden-van-waardig is!
Dat is een eerste levensbehoefte!! En als TO dat nou in zou zien, dan hoeft ze van mij helemaal niet tegen haar zin sex te hebben, absoluut niet.. maar wat is er mis met je partner in elk geval tegemoet komen, proberen er een oplossing te vinden, of al is het alleen maar een beetje medeleven van "Goh ik vind het rot dat het zo gaat en dat jij je zo alleen voelt, dat is niet mijn bedoeling".
Maar ik hoor TO alleen maar haar partner afkraken en opsommen wat hij allemaal verkeerd doet Deze man is al 13 jaar lang haar partner en vader van haar kinderen!
Eens met FV: het lijkt wel alsof ze niet meer van hem houdt - door welke redenen dan ook. Ik zou mijn vent nóóóit zo behandelen. Schokkend dat veel vrouwen blijkbaar vinden dat dit okee is
donderdag 24 november 2011 om 14:50
quote:Bammetjebam schreef op 24 november 2011 @ 14:40:
[...]
Ik zie toch echt vooral jou effe wat roepen, want je weigert nog altijd verder te kijken dan "TO wil geen seks". Accepteer nou toch eens dat zij als koppel een grote verandering hebben doorgemaakt de afgelopen jaren, en dat niet iedereen daar even makkelijk mee kan omgaan.
Je hebt ook blijkbaar nog steeds niet haar posts goed gelezen, dan zou je dondersgoed weten dat haar man haar wel aanraakt, maar dat er voor hem altijd seksuele bijbedoelingen aan vast zitten terwijl zij er zonder druk naar toe wilt werken.Misschien moet jij dan eens accepteren dat de meningen daarover gewoon verschillen. En weet je wat? Dat mag gewoon. Er zijn hier gewoon twee kampen. En geen daarvan heeft gelijk of ongelijk. Ik accepteer prima hoe mensen met een andere mening daarover denken. Maar dat maakt niet dat ik mijn mening moet aanpassen naar de mening van die anderen. Ik (en zo te zien anderen met mij) denken anders en dat maakt die mening net zo waardevol.
[...]
Ik zie toch echt vooral jou effe wat roepen, want je weigert nog altijd verder te kijken dan "TO wil geen seks". Accepteer nou toch eens dat zij als koppel een grote verandering hebben doorgemaakt de afgelopen jaren, en dat niet iedereen daar even makkelijk mee kan omgaan.
Je hebt ook blijkbaar nog steeds niet haar posts goed gelezen, dan zou je dondersgoed weten dat haar man haar wel aanraakt, maar dat er voor hem altijd seksuele bijbedoelingen aan vast zitten terwijl zij er zonder druk naar toe wilt werken.Misschien moet jij dan eens accepteren dat de meningen daarover gewoon verschillen. En weet je wat? Dat mag gewoon. Er zijn hier gewoon twee kampen. En geen daarvan heeft gelijk of ongelijk. Ik accepteer prima hoe mensen met een andere mening daarover denken. Maar dat maakt niet dat ik mijn mening moet aanpassen naar de mening van die anderen. Ik (en zo te zien anderen met mij) denken anders en dat maakt die mening net zo waardevol.
donderdag 24 november 2011 om 14:52
quote:Mopsie41 schreef op 24 november 2011 @ 14:40:
Hij heeft geen recht op sex, dus in die zin ook geen recht op vreemdgaan als hij het niet krijgt.
Dit meen je toch niet serieus he..........Dus kort gezegd: Een partner heeft wél het recht haar/zijn partner te verplichten tot een celibatair bestaan..........Wat een angstig idee.
Wat een vreemde conclusies trek je toch. Schrijf ik dat? Nee toch.
Hij heeft het recht om op te stappen als hij ongelukkig is of hij kan in overleg met TO een SV nemen of hij start relatietherapie op samen met TO zodat ze wellicht uiteindelijk wel weer sex zullen hebben
Vreemdgaan vind ik te stiekem, hoewel ik het wel begrijp.
Hij heeft geen recht op sex, dus in die zin ook geen recht op vreemdgaan als hij het niet krijgt.
Dit meen je toch niet serieus he..........Dus kort gezegd: Een partner heeft wél het recht haar/zijn partner te verplichten tot een celibatair bestaan..........Wat een angstig idee.
Wat een vreemde conclusies trek je toch. Schrijf ik dat? Nee toch.
Hij heeft het recht om op te stappen als hij ongelukkig is of hij kan in overleg met TO een SV nemen of hij start relatietherapie op samen met TO zodat ze wellicht uiteindelijk wel weer sex zullen hebben
Vreemdgaan vind ik te stiekem, hoewel ik het wel begrijp.