Relaties
alle pijlers
mediator en schoonmoeder
woensdag 26 september 2018 om 18:50
Hallo allemaal,
ik weet niet meer wat ik moet doen/denken. en moet ergens mijn verhaal kwijt en misschien dat jullie hetzelfde meemaken en mij kunnen helpen.
we hebben al 5 haar een relatie, we hebben een paar breuken gehad maar al 2 jaar gewoon samen zonder breuk. mijn schoonmoeder is altijd opdringerig geweest. 1x per wk bij haar langs is te weinig en ze verwachte altijd van mij dat ik gezellig bij haar extra op de koffie kom. vaak heeft ze ook opmerkingen gemaakt als "tussen haar en haar zoon komt er niemand" gwn waar ik bij was.
OP haar opdringerig gedrag en haar kut opmerkingen heb ik altijd met een korreltje zou genomen. een oor in andere oor uit, prima.
Toen hebben wij besloten een kind te nemen. na 3 miskramen, ging het een keer goed. we zijn nu al bijna 6 maanden trotse ouders van een mooie dochter.
ik was uitgerekend rondom de paasdagen, mijn schoonmoeder plande onze hele agenda in, ook al was ik hoogzwanger en met hoge bloeddruk.
10 minuten na de bevalling had mijn man een bericht naar haar gestuurd dat ze kon komen . 1,5u na de bevalling zat de verloskamer helemaal vol. schoonmoeder, schoonvader, schoonzus, 3 kinderen. ik was op. maar oke ik dacht hoort erbij.
in de 1e 2 weken, zag ik mijn schoonmoeder 3-4x per wk. en de andere 3 kinderen erbij. Nou voor degenen die ook moeder zijn snappen ook wel dat dit te druk was. Maar oke, ik dacht hoort erbij, ik slik het wel in. 2 weken na de bevalling had ze een bed geregeld, zodat onze dochter bij haar kon logeren. ik dacht wat ? spoort ze wel ??
me schoonmoeder maakte opmerkingen over, "ook al heb ik een koortslip ik ga toch met mijn kleindochter knuffelen want bij die en die ging het ook goed". nou nee want mijn hele schoonfamilie heeft koortslip, dus nee dat gaat niet goed
toen onze dochter 1 week oud was liet zij de anderen kinderen onze dochter op de mond kussen, dan denk ik wat the fuck? puntje bij paaltje, ik wil niet dat zij oppast. van begin af probeer ik een gesprek met haar en mijn man aan te gaan om "regels" te bespreken mbt oppassen omdat ZIJ zo graag wilt oppassen (het is niet eens nodig). maandenlang kon dat niet, wou mijn man het niet, want zij heeft hem ook opgevoedt en het ging goed.
1 week voordat wij een wkdje weg zouden gaan met de hele schoonfamilie ben ik een gesprek aan gegaan met mijn schoonmoeder, even alle puntjes op de "i" en zorgen dat we op een normale manier met elkaar konden omgaan, tevens ook de "regels" besproken mbt oppassen. ze heeft ook nogmaals benoemd dat ze haar kleindochter "nooit"ziet, terwijl mijn man iedere week erheen gaat met de kleine, maar nee hoor dat is niet genoeg
Tijdens het wkd weg, ja hoor. alles gedaan wat ik niet wou, ik vond mijn dochter van 4 maanden in de zon, op de grond met speelgoed die op de grond lag in de tuin, en oh ja ook nog eens van die klote opmerkingen gemaakt over mij. diezelfde middag kreeg mijn dochter koorts en was ze aan de diarree, toeval? dat kan, maar het gaat erom dat ze mijn wensen niet volgt. en die "wensen" zijn er omdat ik wil dat mijn dochter veilig is.
Laatste ging zij kroelen met mijn dochter terwijl ze een koortslip had. ze is inmiddels bijna 6 maanden maar toch.
mijn dochter had een paar plekjes op haar gezicht, leek op mugenbulten, vraagt mijn schoonvader of ze waterpokken heeft gehad. Ik zeg nee, zijn muggenbulten, waarop mijn schoonmoeder zegt: oh de andere kindjes hebben waterpokken gehad dus kon net zo zijn dat ze besmet was"... Pardon !!! zoiets zeg je dan toch? ik bel de huisarts om te overleggen, de huisarts wilt dezelfde dag nog mijn dochter zien!!
Nu ben ik al een paar weken op relatie therapie met mijn man, door mijn schoonmoeder. want ja hij ziet niets, hij vindt alles goed. en al die lage streken dat zij uithaalt bij mij dat ziet hij ook niet.
Vandaag kwam het weer, mijn moeder wilt oppassen zegt hij. dat hoort en je ontneemt die geluk van haar. Kom op zeg !! ja ik vind belangrijk dat mijn dochter een band krijgt met haar oma, tuurlijk. maar ze moet wel mijn wensen respecteren en niet alles doen waar ze zin in heeft?
moet ik het toelaten dat ze met mijn dochter kroelt terwijl ze een koortslip heeft?
moet ik toelaten dat mijn dochter bij haar gaat logeren, terwijl dat tegen mijn gevoel in gaat ?
moet ik toelaten dat ze kusjes op de mond van mijn dochter geven ? (ja schoonouders zus en kinderen?
ons therapeut stelt voor dat ik met zijn moeder op gesprek ga met een mediator erbij. dit is toch te gek voor woorden? het is zijn moeder, en ook zijn dochter. is het echt te veel gevraagd dat hij zijn dochter als prioriteit ziet en haar ook wilt beschermen? Als zij die "regels"/ "wensen" volgt dan mag ze prima oppassen, 1e uiteraard vertrouwen terug winnen, maar dit is toch te gek voor woorden?
ik weet werkelijk waar niet meer wat ik moet doen. ik wil mijn dochter beschermen en dat kan blijkbaar niet. ik denk vaak aan scheiden, soms vraag ik me af of ons relatie nog wel zin heeft, ik voel me zo alleen. Alsof ik alleen voor sta. ik aan een kant, en hij met zijn familie aan de andere kant
ik weet niet meer wat ik moet doen/denken. en moet ergens mijn verhaal kwijt en misschien dat jullie hetzelfde meemaken en mij kunnen helpen.
we hebben al 5 haar een relatie, we hebben een paar breuken gehad maar al 2 jaar gewoon samen zonder breuk. mijn schoonmoeder is altijd opdringerig geweest. 1x per wk bij haar langs is te weinig en ze verwachte altijd van mij dat ik gezellig bij haar extra op de koffie kom. vaak heeft ze ook opmerkingen gemaakt als "tussen haar en haar zoon komt er niemand" gwn waar ik bij was.
OP haar opdringerig gedrag en haar kut opmerkingen heb ik altijd met een korreltje zou genomen. een oor in andere oor uit, prima.
Toen hebben wij besloten een kind te nemen. na 3 miskramen, ging het een keer goed. we zijn nu al bijna 6 maanden trotse ouders van een mooie dochter.
ik was uitgerekend rondom de paasdagen, mijn schoonmoeder plande onze hele agenda in, ook al was ik hoogzwanger en met hoge bloeddruk.
10 minuten na de bevalling had mijn man een bericht naar haar gestuurd dat ze kon komen . 1,5u na de bevalling zat de verloskamer helemaal vol. schoonmoeder, schoonvader, schoonzus, 3 kinderen. ik was op. maar oke ik dacht hoort erbij.
in de 1e 2 weken, zag ik mijn schoonmoeder 3-4x per wk. en de andere 3 kinderen erbij. Nou voor degenen die ook moeder zijn snappen ook wel dat dit te druk was. Maar oke, ik dacht hoort erbij, ik slik het wel in. 2 weken na de bevalling had ze een bed geregeld, zodat onze dochter bij haar kon logeren. ik dacht wat ? spoort ze wel ??
me schoonmoeder maakte opmerkingen over, "ook al heb ik een koortslip ik ga toch met mijn kleindochter knuffelen want bij die en die ging het ook goed". nou nee want mijn hele schoonfamilie heeft koortslip, dus nee dat gaat niet goed
toen onze dochter 1 week oud was liet zij de anderen kinderen onze dochter op de mond kussen, dan denk ik wat the fuck? puntje bij paaltje, ik wil niet dat zij oppast. van begin af probeer ik een gesprek met haar en mijn man aan te gaan om "regels" te bespreken mbt oppassen omdat ZIJ zo graag wilt oppassen (het is niet eens nodig). maandenlang kon dat niet, wou mijn man het niet, want zij heeft hem ook opgevoedt en het ging goed.
1 week voordat wij een wkdje weg zouden gaan met de hele schoonfamilie ben ik een gesprek aan gegaan met mijn schoonmoeder, even alle puntjes op de "i" en zorgen dat we op een normale manier met elkaar konden omgaan, tevens ook de "regels" besproken mbt oppassen. ze heeft ook nogmaals benoemd dat ze haar kleindochter "nooit"ziet, terwijl mijn man iedere week erheen gaat met de kleine, maar nee hoor dat is niet genoeg
Tijdens het wkd weg, ja hoor. alles gedaan wat ik niet wou, ik vond mijn dochter van 4 maanden in de zon, op de grond met speelgoed die op de grond lag in de tuin, en oh ja ook nog eens van die klote opmerkingen gemaakt over mij. diezelfde middag kreeg mijn dochter koorts en was ze aan de diarree, toeval? dat kan, maar het gaat erom dat ze mijn wensen niet volgt. en die "wensen" zijn er omdat ik wil dat mijn dochter veilig is.
Laatste ging zij kroelen met mijn dochter terwijl ze een koortslip had. ze is inmiddels bijna 6 maanden maar toch.
mijn dochter had een paar plekjes op haar gezicht, leek op mugenbulten, vraagt mijn schoonvader of ze waterpokken heeft gehad. Ik zeg nee, zijn muggenbulten, waarop mijn schoonmoeder zegt: oh de andere kindjes hebben waterpokken gehad dus kon net zo zijn dat ze besmet was"... Pardon !!! zoiets zeg je dan toch? ik bel de huisarts om te overleggen, de huisarts wilt dezelfde dag nog mijn dochter zien!!
Nu ben ik al een paar weken op relatie therapie met mijn man, door mijn schoonmoeder. want ja hij ziet niets, hij vindt alles goed. en al die lage streken dat zij uithaalt bij mij dat ziet hij ook niet.
Vandaag kwam het weer, mijn moeder wilt oppassen zegt hij. dat hoort en je ontneemt die geluk van haar. Kom op zeg !! ja ik vind belangrijk dat mijn dochter een band krijgt met haar oma, tuurlijk. maar ze moet wel mijn wensen respecteren en niet alles doen waar ze zin in heeft?
moet ik het toelaten dat ze met mijn dochter kroelt terwijl ze een koortslip heeft?
moet ik toelaten dat mijn dochter bij haar gaat logeren, terwijl dat tegen mijn gevoel in gaat ?
moet ik toelaten dat ze kusjes op de mond van mijn dochter geven ? (ja schoonouders zus en kinderen?
ons therapeut stelt voor dat ik met zijn moeder op gesprek ga met een mediator erbij. dit is toch te gek voor woorden? het is zijn moeder, en ook zijn dochter. is het echt te veel gevraagd dat hij zijn dochter als prioriteit ziet en haar ook wilt beschermen? Als zij die "regels"/ "wensen" volgt dan mag ze prima oppassen, 1e uiteraard vertrouwen terug winnen, maar dit is toch te gek voor woorden?
ik weet werkelijk waar niet meer wat ik moet doen. ik wil mijn dochter beschermen en dat kan blijkbaar niet. ik denk vaak aan scheiden, soms vraag ik me af of ons relatie nog wel zin heeft, ik voel me zo alleen. Alsof ik alleen voor sta. ik aan een kant, en hij met zijn familie aan de andere kant
vrijdag 28 september 2018 om 13:25
[quote=mamsvan post_id=29068122 time=1538119086 user_id=
weer de wensen van TO (niks geen vader zijn wensen)
Ja Merle dat is wat ik lees dat TO zelf ook graag Haar Wil is Wet hanteert
[/quote]
Het is dan ook het kind van to en niet het kind van haar schoonmoeder. Dus logisch dat opvoeden en verzorgen dan gebeuren volgend de wensen van TO. Dan is haar wil inderdaad wet omdat het haar kind is.
Omdat vader blijkbaar een flapdrol zonder mening is of wel een mening heeft maar niet tegen zijnoefrt durft in te gaan betekent niet dat TO zich dan maar moet neerleggen bij wat schoonmoeder wil.
Bovendienn vertoont schoonmoeder gedrag wat schadelijk is voor een baby. Zoenen met koortslip en in de volle zon leggen.
Dan zal er toch iemand moeten zijn die opkomt voor de baby. En dan wordt to er banneschuldigd een niych te zijn omdat man zijn mond houdt.
Lekker makkelijk voor diean om zijn vrouw het werk te laten opknappen.
weer de wensen van TO (niks geen vader zijn wensen)
Ja Merle dat is wat ik lees dat TO zelf ook graag Haar Wil is Wet hanteert
[/quote]
Het is dan ook het kind van to en niet het kind van haar schoonmoeder. Dus logisch dat opvoeden en verzorgen dan gebeuren volgend de wensen van TO. Dan is haar wil inderdaad wet omdat het haar kind is.
Omdat vader blijkbaar een flapdrol zonder mening is of wel een mening heeft maar niet tegen zijnoefrt durft in te gaan betekent niet dat TO zich dan maar moet neerleggen bij wat schoonmoeder wil.
Bovendienn vertoont schoonmoeder gedrag wat schadelijk is voor een baby. Zoenen met koortslip en in de volle zon leggen.
Dan zal er toch iemand moeten zijn die opkomt voor de baby. En dan wordt to er banneschuldigd een niych te zijn omdat man zijn mond houdt.
Lekker makkelijk voor diean om zijn vrouw het werk te laten opknappen.
vrijdag 28 september 2018 om 13:55
vrijdag 28 september 2018 om 14:45
Dat is wel wat anders dan zeggen dat een man het hoofd van een gezin is.merle78 schreef: ↑28-09-2018 08:51Ik dacht al het meteen zo uitgelegd zou worden door iemand pffff.
Ik bedoel dat als je als man een gezin hebt, je niet de instelling van een flapdrol moet hebben, maar verantwoordelijk moet zijn zodat de gezinsleden weten dat ze op papa kunnen rekenen. Zo niet, dan is het gezin op los zand gebaseerd en voelen de gezinsleden zich onveilig
zaterdag 29 september 2018 om 01:01
Ik denk dat het vaker omgekeerd is.jeansjacket schreef: ↑28-09-2018 09:54Je moet de puntjes niet op de i zetten. Je moet als mensen met elkaar praten over jullie gevoel. Je neemt haar woorden heel zwaar op en dan ga jij dingen zeggen die niet leuk zijn en zitten jullie elkaar dwars. En je man die zit er midden in. Vergeet niet het is zijn moeder en daar zal hij ongetwijfeld van houden. Net als dat hij van jou houd.
En als man (die gelijk als zwakkeling afgescheept wordt) ben je maar mooi de klos.
Veel vrouwen zien onbewust hun schoonmoeder vaak als concurrentie in de liefde voor dezelfde man. Het is haar zoon zal ze altijd van blijven houden en hij van haar. Kom je niet tussen.
En natuurlijk zijn er ook schoonmoeders die hun schoondochter als concurrentie zien. Wat dan nog stommer is als moeder moet je je zelfverzekerd genoeg voelen om te weten dat je kind altijd je kind zal blijven.
)
zaterdag 29 september 2018 om 16:17
Ik vind dat voorstel om een mediator in te schakelen zo gek nog niet. Misschien wel vanuit het standpunt van to, maar de therapeut die het voorstel deed hoort ook de kant van de man van TO en wij niet. Vaak kiezen mensen partners zo dat hun relatie lijkt op die van hun ouders dus manlief kan zomaar het gevoel hebben enorm klem te zitten tussen vrouw en moeder. Dan kun je m verwijten dat ie een flapdrol is, maar dan kun je net zo goed meteen de scheiding aanvragen, en er van uit gaan dat wanneer de kinderen bij hun vader zijn, er gebeurt was zijn moeder wil. Een mediator kan er neutraal in staan en beide dames kaars kant laten zien. Dus TO heeft imho niets te verliezen en alles te winnen als het zou werken. Wil je je gelijk of geluk?
zaterdag 29 september 2018 om 16:35
Ik herken dit wel van mijn schoonfamilie. Bij ons waren er nog geen kinderen in het spel gelukkig, maar ben na anderhalf jaar flink uit mijn stekker gegaan en was zelfs in staat mijn man ervoor te verlaten. Knettergek werd ik ervan. Toen ik dit in mijn uitspatting duidelijk onder woorden bracht dat ik er klaar mee was en dat mijn man en ik uit elkaar zouden gaan zijn mijn schoonouders zo hard geschrokken dat ze nooit meer iets negatiefs gezegd hebben. Nu hebben we nog maar nauwelijks contact, alleen verjaardagen ga ik naartoe en verder kijken ze maar.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen, ook wij hebben toen relatie therapie gehad en die therapie was er echt op gericht dat mijn man en ik nu samen 1 zijn. Dat wij op 1 lijn liggen. In mijn geval was het dan mijn schoonvader waar ik problemen mee had, maar we hadden de afspraak als hij iets tegen mij had dan heeft hij ook iets tegen mijn man. En als ik me aangevallen voel op een moment dat ik dan de hand van mijn man zou pakken, of een hand op zijn been, zodat hij een signaal krijgt ‘hee het gebeurt weer’. En door die lichaamstaal het samen 1 zijn versterken . Zolang jij en je man niet op 1 lijn liggen heeft het in mijn ogen totaal geen zin om met je schoonmoeder te gaan praten. Jij hoeft helemaal niet een compromis je sluiten namelijk. Als jij niet wilt dat je kind een koortlip krijgt (euhhh nogal logisch) dan mag jij je kind daar gewoon voor verdedigen.
Je man is hier in mijn ogen degene die zijn houding aan moet passen. Jullie zijn nu een eigen gezin hoor en jij bent niet een of andere aanvulling op hun bestaande gezin. Word er gewoon alweer boos van als ik zulke berichten lees, ik kan me heeel goed in schoonfamilie verplaatsen dat het leuk is om die gezelligheid te hebben en om je kind niet kwijt te willen raken maar zo gaat dat nou eenmaal. Ik hoop echt dat ik nooit zo word. Gun mijn kind niet de ellende die wij hebben gehad door alle (verder echt wel goed bedoelde) bemoeienis.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen, ook wij hebben toen relatie therapie gehad en die therapie was er echt op gericht dat mijn man en ik nu samen 1 zijn. Dat wij op 1 lijn liggen. In mijn geval was het dan mijn schoonvader waar ik problemen mee had, maar we hadden de afspraak als hij iets tegen mij had dan heeft hij ook iets tegen mijn man. En als ik me aangevallen voel op een moment dat ik dan de hand van mijn man zou pakken, of een hand op zijn been, zodat hij een signaal krijgt ‘hee het gebeurt weer’. En door die lichaamstaal het samen 1 zijn versterken . Zolang jij en je man niet op 1 lijn liggen heeft het in mijn ogen totaal geen zin om met je schoonmoeder te gaan praten. Jij hoeft helemaal niet een compromis je sluiten namelijk. Als jij niet wilt dat je kind een koortlip krijgt (euhhh nogal logisch) dan mag jij je kind daar gewoon voor verdedigen.
Je man is hier in mijn ogen degene die zijn houding aan moet passen. Jullie zijn nu een eigen gezin hoor en jij bent niet een of andere aanvulling op hun bestaande gezin. Word er gewoon alweer boos van als ik zulke berichten lees, ik kan me heeel goed in schoonfamilie verplaatsen dat het leuk is om die gezelligheid te hebben en om je kind niet kwijt te willen raken maar zo gaat dat nou eenmaal. Ik hoop echt dat ik nooit zo word. Gun mijn kind niet de ellende die wij hebben gehad door alle (verder echt wel goed bedoelde) bemoeienis.
zondag 30 september 2018 om 13:40
Hoi meiden,
Sorry van mijn radiostilte. lange werkdagen, toch vaak ruzie thuis en een baby die ook zorg nodig heeft, de afgelopen dagen zijn niet echt positief geweest.
Heel erg bedankt voor jullie reactie, ik voel mij zkr ondersteund en fijn om te horen dat ik niet de enige ben die zo over denkt. Mijn vrienden/familie denkt namelijk net zo over. maar mijn man doet mij geloven dat ze zo reageren omdat zij aan mijn kant staan en om dat zij "mijn" vrienden zijn.
Heb ook al meerdere malen gezegd tegen hem dat hij met andere mensen moest praten, maar dat wilt hij niet.
Waar staat "TO' eigenlijk voor ?
Voor de mensen die aangeven dat het advies van de therapeut raar is:
hij stelde dat voor nadat hij meerdere malen bij mijn man had aangegeven dat hij de situatie met zijn moeder moest oplossen. Omdat hij het niet doet heeft de therapeut dus geadviseerd om bij een mediator te komen.
Mijn schoonvader wilt trouwens ook bij die gesprek aanwezig zijn, en mijn man. Waarop ik heb aangegeven dat ik die gesprek niet aan ga. Dan zijn het 3 mensen tegen mij. Gaan we niet doen. Ook al zegt mijn man dat hij aan mijn kant staat. zijn daden betekenen voor mij veel meer dan zijn woorden.
mbt huisarts en de waterpokken. nee klopt eenmaal besmet kan je er eigenlijk niet zoveel meer aan doen. Er zijn wel middelen die de symptomen kunnen verzachten zei hij. En aangezien de kleine best wel jong is wou hij haar beoordelen. Hij zei dat 5 maanden toch heel anders is dan vanaf 1 jaar.
Het klopt dat ik heel lang maar overal aan mee deed, omdat ik dacht dat het hoorde. Ik heb wel een paar jaar terug aangegeven dat ik mijn eigen ruimte terug wilde. dat continu met schoonfamilie zijn, dat gaf mij zo weinig tijd voor mezelf en mijn vrienden dat ik toen heb aangegeven "nu ff niet". Toentertijd is dus die opmerking gekomen van mijn schoonmoeder "tussen jou en mij komt er niemand". ik dacht het is een opmerking laat het los.
sinds de komst van de kleine is het steeds erger geworden. 2 weken na de bevalling heb ik dus weer aangegeven, het wordt mij te veel. toen ook om ruimte gevraagd. Mijn man zei ik regel het met mijn ma, dat is makkelijker. Toen ook aangegeven dat ik een gesprek wou, voordat ze ging oppassen. want toen waren er al een paar dingen gebeurt waar ik niet mee eens was mbt de kleine. Mijn man vond een gesprek onzin en bleef maar uitstellen.
nu inmiddels iets meer dan een maand geleden ben ik dus zelf naar mijn schoonmoeder gegaan voor een gesprek. zodat we uit konden praten en toen ook mijn "wensen/regels" benoemd. Toen ook aangegeven dat ik meer tijd wou voor mezelf, voor mijn gezin. Ja ik heb toen ook al de feestdagen benoemd. want ze vraagt sinds juni of wij daar de feestdagen doorbrengen. Toen ook aangegeven dat ik ook met mijn eigen kant wil zijn. Ik heb een zo mogelijk volwassen gesprek gevoerd. Praten in de "ik" vorm, niet aanvallen. Gevoel benoemen/klempunt en vervolgens oplossing en niet op een aanval manier maar gewoon "wij doen het zo thuis, wij zouden op prijs stellen als jullie op deze manier ook zouden doen....".
1 week later gingen wij dus met zn allen een wkd weg, ik liet mijn schoonmoeder voor 1-1,5uur oppassen en ze deed dus alles wat ik niet wou. Dat is voor mij dus een bewijs dat ik haar niet kan vertrouwen.
ik krijg nu op mijn kop gesmeten dat ik niemand vertrouw met mijn kind, dat ik haar niet wil delen. alle verwijten op mij. Mijn man geeft haar dat ik zijn moeder kapot maak, dat zij heel erg emotioneel is onder dit allemaal. ik krijg op mijn kop dat misschien wel aan post natale depressie lijd. ik krijg van alles op mijn kop.
terwijl
1. onze kleine gaat naar de kinderopvang (als ik niemand zou vertrouwen dat is een plek waar ik never nooit mijn kind zou laten).
2. zijn moeder is emotioneel ? en ik dan? ik lijdt ontzettend hieronder. Ik probeer mijn kind te beschermen en niemand laat dat toe. zijn moeder maakt onze relatie kapot en dat ziet hij niet.
van de week stond ik op het punt te vertrekken, na een heftige ruzie. ik ging van alles inpakken. hij ging voor de deur staan van de slaapkamer waar de kleine sliep en zei: je gaat mijn dochter niet meenemen. je kan zelf weg als je wilt maar zij blijft hier. ik dacht toen moet ik de politie bellen? wat moet ik doen? Even voor de moeders tussen ons, snappen jullie hoe ik me toen gevoeld heb? terwijl ik dit schrijft heb ik een brok in mijn keel. ik heb geen idee wat ik moet doen.
ik denk dat ik toch maar een mediator opzoek, dan maar die gesprek aan met hun. maar ik neem dan wel mijn eigen moeder mee. ook al krijg je een familie oorlog. maar het kan niet anders. ik ben al zolang hiermee bezig en hij doet zijn ogen niet open!
ik weet eigenlijk ook niet of nog moeite moet doen hiervoor. moet ik moeite doen voor iemand die niet aan mijn kant staat?
@ananas:
informatie uitprinten en geven heb ik meerdere malen gedaan. werkt niet. voor mijn man ook niet. hij vindt het maar raar dat ik van alles opzoek. waarop ik zeg. je denkt dat ik mij aanstel, ik zoek het voor jullie op zodat jullie bewijzen hebben dat wat ik aangeef helemaal niet zo gek is. Maar het werkt allemaal niet
Sorry van mijn radiostilte. lange werkdagen, toch vaak ruzie thuis en een baby die ook zorg nodig heeft, de afgelopen dagen zijn niet echt positief geweest.
Heel erg bedankt voor jullie reactie, ik voel mij zkr ondersteund en fijn om te horen dat ik niet de enige ben die zo over denkt. Mijn vrienden/familie denkt namelijk net zo over. maar mijn man doet mij geloven dat ze zo reageren omdat zij aan mijn kant staan en om dat zij "mijn" vrienden zijn.
Heb ook al meerdere malen gezegd tegen hem dat hij met andere mensen moest praten, maar dat wilt hij niet.
Waar staat "TO' eigenlijk voor ?
Voor de mensen die aangeven dat het advies van de therapeut raar is:
hij stelde dat voor nadat hij meerdere malen bij mijn man had aangegeven dat hij de situatie met zijn moeder moest oplossen. Omdat hij het niet doet heeft de therapeut dus geadviseerd om bij een mediator te komen.
Mijn schoonvader wilt trouwens ook bij die gesprek aanwezig zijn, en mijn man. Waarop ik heb aangegeven dat ik die gesprek niet aan ga. Dan zijn het 3 mensen tegen mij. Gaan we niet doen. Ook al zegt mijn man dat hij aan mijn kant staat. zijn daden betekenen voor mij veel meer dan zijn woorden.
mbt huisarts en de waterpokken. nee klopt eenmaal besmet kan je er eigenlijk niet zoveel meer aan doen. Er zijn wel middelen die de symptomen kunnen verzachten zei hij. En aangezien de kleine best wel jong is wou hij haar beoordelen. Hij zei dat 5 maanden toch heel anders is dan vanaf 1 jaar.
Het klopt dat ik heel lang maar overal aan mee deed, omdat ik dacht dat het hoorde. Ik heb wel een paar jaar terug aangegeven dat ik mijn eigen ruimte terug wilde. dat continu met schoonfamilie zijn, dat gaf mij zo weinig tijd voor mezelf en mijn vrienden dat ik toen heb aangegeven "nu ff niet". Toentertijd is dus die opmerking gekomen van mijn schoonmoeder "tussen jou en mij komt er niemand". ik dacht het is een opmerking laat het los.
sinds de komst van de kleine is het steeds erger geworden. 2 weken na de bevalling heb ik dus weer aangegeven, het wordt mij te veel. toen ook om ruimte gevraagd. Mijn man zei ik regel het met mijn ma, dat is makkelijker. Toen ook aangegeven dat ik een gesprek wou, voordat ze ging oppassen. want toen waren er al een paar dingen gebeurt waar ik niet mee eens was mbt de kleine. Mijn man vond een gesprek onzin en bleef maar uitstellen.
nu inmiddels iets meer dan een maand geleden ben ik dus zelf naar mijn schoonmoeder gegaan voor een gesprek. zodat we uit konden praten en toen ook mijn "wensen/regels" benoemd. Toen ook aangegeven dat ik meer tijd wou voor mezelf, voor mijn gezin. Ja ik heb toen ook al de feestdagen benoemd. want ze vraagt sinds juni of wij daar de feestdagen doorbrengen. Toen ook aangegeven dat ik ook met mijn eigen kant wil zijn. Ik heb een zo mogelijk volwassen gesprek gevoerd. Praten in de "ik" vorm, niet aanvallen. Gevoel benoemen/klempunt en vervolgens oplossing en niet op een aanval manier maar gewoon "wij doen het zo thuis, wij zouden op prijs stellen als jullie op deze manier ook zouden doen....".
1 week later gingen wij dus met zn allen een wkd weg, ik liet mijn schoonmoeder voor 1-1,5uur oppassen en ze deed dus alles wat ik niet wou. Dat is voor mij dus een bewijs dat ik haar niet kan vertrouwen.
ik krijg nu op mijn kop gesmeten dat ik niemand vertrouw met mijn kind, dat ik haar niet wil delen. alle verwijten op mij. Mijn man geeft haar dat ik zijn moeder kapot maak, dat zij heel erg emotioneel is onder dit allemaal. ik krijg op mijn kop dat misschien wel aan post natale depressie lijd. ik krijg van alles op mijn kop.
terwijl
1. onze kleine gaat naar de kinderopvang (als ik niemand zou vertrouwen dat is een plek waar ik never nooit mijn kind zou laten).
2. zijn moeder is emotioneel ? en ik dan? ik lijdt ontzettend hieronder. Ik probeer mijn kind te beschermen en niemand laat dat toe. zijn moeder maakt onze relatie kapot en dat ziet hij niet.
van de week stond ik op het punt te vertrekken, na een heftige ruzie. ik ging van alles inpakken. hij ging voor de deur staan van de slaapkamer waar de kleine sliep en zei: je gaat mijn dochter niet meenemen. je kan zelf weg als je wilt maar zij blijft hier. ik dacht toen moet ik de politie bellen? wat moet ik doen? Even voor de moeders tussen ons, snappen jullie hoe ik me toen gevoeld heb? terwijl ik dit schrijft heb ik een brok in mijn keel. ik heb geen idee wat ik moet doen.
ik denk dat ik toch maar een mediator opzoek, dan maar die gesprek aan met hun. maar ik neem dan wel mijn eigen moeder mee. ook al krijg je een familie oorlog. maar het kan niet anders. ik ben al zolang hiermee bezig en hij doet zijn ogen niet open!
ik weet eigenlijk ook niet of nog moeite moet doen hiervoor. moet ik moeite doen voor iemand die niet aan mijn kant staat?
@ananas:
informatie uitprinten en geven heb ik meerdere malen gedaan. werkt niet. voor mijn man ook niet. hij vindt het maar raar dat ik van alles opzoek. waarop ik zeg. je denkt dat ik mij aanstel, ik zoek het voor jullie op zodat jullie bewijzen hebben dat wat ik aangeef helemaal niet zo gek is. Maar het werkt allemaal niet
anoniem_351107 wijzigde dit bericht op 30-09-2018 14:06
0.09% gewijzigd
zondag 30 september 2018 om 13:43
zondag 30 september 2018 om 17:47
Jeetje wat een situatie. Het allerbelangrijkste is dat je man er niet voor jou en eigenlijk ook voor jullie dochter is. Zijn gezin zou boven alles moeten gaan.
Het zou natuurlijk fijn zijn als het contact met je schoonouders goed zou kunnen zijn maar eerst moet jullie relatie in orde komen. Het lijkt erop dat jullie relatietherapie nog niet zo goed gaat. Ook vreemd dat de therapeut je man al meerdere keren heeft verteld dat je man met zijn moeder moet praten om het op te lossen en dat hij het gewoon niet doet.
Het contact met zijn kant van de familie lijkt wel erg benauwend, jouw man hangt misschien wel heel erg aan zijn ouders.
Voor je man lijken zijn ouders belangrijker te zijn dat jij. Ik hoop dat jullie er met therapie uitkomen want op dit moment liggen jullie mijlen uit elkaar.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je er in eerste instantie met je man uitkomt.
I
Het zou natuurlijk fijn zijn als het contact met je schoonouders goed zou kunnen zijn maar eerst moet jullie relatie in orde komen. Het lijkt erop dat jullie relatietherapie nog niet zo goed gaat. Ook vreemd dat de therapeut je man al meerdere keren heeft verteld dat je man met zijn moeder moet praten om het op te lossen en dat hij het gewoon niet doet.
Het contact met zijn kant van de familie lijkt wel erg benauwend, jouw man hangt misschien wel heel erg aan zijn ouders.
Voor je man lijken zijn ouders belangrijker te zijn dat jij. Ik hoop dat jullie er met therapie uitkomen want op dit moment liggen jullie mijlen uit elkaar.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je er in eerste instantie met je man uitkomt.
I
zondag 30 september 2018 om 19:12
zondag 30 september 2018 om 19:46
Het lijkt wel of je man met zijn moeder getrouwd is.
Als je elke keer te horen krijgt dat je onredelijk en gestoord bent,
ga je het bijna geloven.
zondag 30 september 2018 om 21:36
Ik reageer morgen op je update. Wat een gedoe, terwijl je rustig met je baby zou moeten kunnen bonden. Ze moeten je met rust laten en jouw positie als moeder respecteren. Het lijken me types die niet houden van mensen met gezonde grenzen. Daar ben jij maar mooi klaar mee...
Hou je eigen moeder bij je in de buurt, dat kun je nu goed gebruiken. Haar steun doet meer dan die van je man.
Hou je eigen moeder bij je in de buurt, dat kun je nu goed gebruiken. Haar steun doet meer dan die van je man.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 01-10-2018 18:01
18.22% gewijzigd
maandag 1 oktober 2018 om 07:40
Pff wat een erg verhaal zeg, inderdaad heel goed van je dat je dat gesprek niet aangaan met zn 3en. 3 tegen 1 ga je niet trekken. Vind het echt heel erg voor je, jouw man zal echt moeten veranderen anders gaan jullie dit niet redden hoor
ik ga mee met bovenstaand bericht, laat je niks aanpraten en zoek vooral steun bij je eigen familie. Een beetje jou verantwoordelijk houden voor het gedrag van zijn moeder. Dat is niet normaal hoor.
ik ga mee met bovenstaand bericht, laat je niks aanpraten en zoek vooral steun bij je eigen familie. Een beetje jou verantwoordelijk houden voor het gedrag van zijn moeder. Dat is niet normaal hoor.
maandag 1 oktober 2018 om 13:40
Is dit weer een suggestie dat TO's wil wet is? Een opgeheven vingertje....
maandag 1 oktober 2018 om 13:49
nee geen vinger
als ze scheiden dat kan, heeft ze de helft van de tijd geen controle over wat er met het kind gebeurd, wie er op past en wie haar zoent etc etc
als ze bij elkaar blijven ook niet, gezien het niet alleen haar kind is waar ze wat over te beslissen heeft maar ook van vader,
mijn advies zo zijn om dat gewoon los te laten,
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
maandag 1 oktober 2018 om 17:07
@Mamsvan Ja, dat is zo bij een scheiding. Ook als je kind op school zit e.d.
Maar wat volgens mij het probleem is dat haar positie als moeder van de baby niet wordt gerespecteerd en niet dat oma het niet precies doet zoals TO het zelf zou doen.
Het zou niet zo moeten zijn dat de moeder van de baby haar opvoeding moet verdedigen tegenover oma. Als iemand aanvoelt wat goed is voor haar baby dan is het wel de vrouw die het 9 maanden heeft gedragen. Ik bedoel, daar kun je toch weinig tegenin brengen? Ja, misschien in het geval dat moeder geestelijk gestoord is, maar dat lijkt me hier niet het geval.
TO moet nu al haar energie steken in het in toom houden van oma, terwijl die energie voor haar baby hoort te zijn.
Haar man en zijn dominante moeder hebben beiden een mentaliteitsprobleem. Dat is mijns inziens het grootste probleem van TO, niet de koortslippen e.d.
Maar wat volgens mij het probleem is dat haar positie als moeder van de baby niet wordt gerespecteerd en niet dat oma het niet precies doet zoals TO het zelf zou doen.
Het zou niet zo moeten zijn dat de moeder van de baby haar opvoeding moet verdedigen tegenover oma. Als iemand aanvoelt wat goed is voor haar baby dan is het wel de vrouw die het 9 maanden heeft gedragen. Ik bedoel, daar kun je toch weinig tegenin brengen? Ja, misschien in het geval dat moeder geestelijk gestoord is, maar dat lijkt me hier niet het geval.
TO moet nu al haar energie steken in het in toom houden van oma, terwijl die energie voor haar baby hoort te zijn.
Haar man en zijn dominante moeder hebben beiden een mentaliteitsprobleem. Dat is mijns inziens het grootste probleem van TO, niet de koortslippen e.d.
maandag 1 oktober 2018 om 18:09
Ik denk dat je je gezonde grenzen en zelfrespect als moeder, echtgenote en schoondochter nooit los moet laten.mamsvan schreef: ↑01-10-2018 13:49nee geen vinger
als ze scheiden dat kan, heeft ze de helft van de tijd geen controle over wat er met het kind gebeurd, wie er op past en wie haar zoent etc etc
als ze bij elkaar blijven ook niet, gezien het niet alleen haar kind is waar ze wat over te beslissen heeft maar ook van vader,
mijn advies zo zijn om dat gewoon los te laten,
donderdag 4 oktober 2018 om 17:52
Dank jullie wel voor de steun.
We gaan het zien hoe het verder gaat lopen. maar hoop echt dat we goed uitkomen.
heb weer een gesprek met hem gehad. hij zegt dat hij achter mij staat.
Binnenkort dus het gesprek met schoonmoeder, hoop dat wat hij zegt overeenkomt met wat hij gaat doen.
@Merle78. Daar ben ik idd met je eens, ben niet anders bezig geweest sinds dat ik moeder ben. Ik zie mijn schoonmoeder ook niet meer zo vaak als eerder, maar ze laat alles "spelen" via de zoon, dus zorgt ook idd voor stress voor mij. Maar ik sta weer positief hier tegenover, we gaan het zien.
@Boomtak: ja idd. gelukkig heb ik wel vrienden/familie die mij ook steunt hierin.
We gaan het zien hoe het verder gaat lopen. maar hoop echt dat we goed uitkomen.
heb weer een gesprek met hem gehad. hij zegt dat hij achter mij staat.
Binnenkort dus het gesprek met schoonmoeder, hoop dat wat hij zegt overeenkomt met wat hij gaat doen.
@Merle78. Daar ben ik idd met je eens, ben niet anders bezig geweest sinds dat ik moeder ben. Ik zie mijn schoonmoeder ook niet meer zo vaak als eerder, maar ze laat alles "spelen" via de zoon, dus zorgt ook idd voor stress voor mij. Maar ik sta weer positief hier tegenover, we gaan het zien.
@Boomtak: ja idd. gelukkig heb ik wel vrienden/familie die mij ook steunt hierin.