Mijn ex wilt me terug! Wat nu?

Zeven jaren lange relatie gehad. De reden waarom ik uit heb gemaakt heb is omdat hij me geestelijk en lichamelijk mishandelde. Ik leefde van angst en werd paniekerig. Ik deed alles wat zijn hartje begeerde om gewoon geen donderslag te krijgen van hem. Hij was nogal agressief en sloeg spullen kapot en daarna mij. Hij was nergens tevreden. Films gehuurd, bioscoop kaartjes, cadeautjes niks was hij tevreden. Eerste jaar was leuk en lief in 2003 Maar in 2004 t/m 2007 was hij echt een klootzak. Hij was altijd weg met sporten, school en werken. Daarna was weer hetzelfde liedje.

Waarom blijf je bij hem? Vroegen mensen zich af? Hij was nogal kribbig en nors. Maar ik heb een goed hart en ik kon me verplaatsen op andermans problemen, hij had een bult op zijn hoofd en dacht dat het kanker was, school ging niet goed etc. Ik geloof in hem dat hij zal veranderen.

3 jaar geleden werd mijn moeder chronisch ziek, mijn vader gleed van de badkamer en werd lichamelijk gehandicapt en mijn broertje had uitslag dat hij zwaar autistisch is. Allemaal in 1 jaar. Ernstige was, hij bleef me maar slaan en toen heb ik het uitgemaakt. Daarna zei hij dat hij zou veranderen en dat hij mij nooit zal slaan. Ik moest van hem naar therapie. Ik werd verwezen naar een psychiater en hij constateer dat ik angststoornis had, agorafobie en paniekaanvallen. Ik kreeg zware medicijnen en werd erg numb. Mijn ex veranderde en ging me niet meer slaan. Toch verwaarloosde hij me om geen aandacht te besteden, dus ging ik online videospel spelen.



Daar ontmoette een leuke jongen. Leuke uiterlijk en leuke innerlijk. Moeite waard om contact te houden. Hoewel ik numb was de medicijnen vroeg ik de hele tijd waar m'n gevoelens waren, want ik voelde me net als een klein kind in plaats van vrouw. Ik ontmoette hem, als vrienden. We deden leuke dingen.



Toen heb ik besloten om zomaar te stoppen met m'n medicijnen. De gevolgen waren: Elektrische schokken door m'n lichaam, piepende geluiden door m'n oren suizen, heftige paniek aanvallen, dingen horen en zien wat niet bestond, hallucineren. Het werd later na drie maanden wat minder/niets. Mijn sex libido kwam terug en de jongen waar ik 2 jaar ge-chat had, ben ik dus vreemd gegaan.



Vreemd genoeg voel ik me niet schuldig toen ik ben vreemdgegaan. En ook niet schuldig toen ik de relatie uit had gemaakt. Via vrienden wist hij het dat ik was vreemdgegaan. Daarna trapte hij mij ziel...



De schuld gevoelens kwam twee maanden later nadat ik uit had gemaakt. Hij print foto's van vroeger toen we heel gelukkig waren de eerste jaar en doet het in lijstjes. Hij heeft bioscoop kaartjes gekocht en we gingen naar een horror film. Hij maakte voor mij een verjaardagstaart met kaarsjes. Hij veranderde gewoon eng, zijn expressie leek alsof ik hem kende de allereerste keer dat ik hem ontmoet had.



Ik ben happy single en wilt niet terug. Maar hij wilt me dolgraag terug. Wat moet ik nu met hem? Ik mist hem, maar wil niet meer met hem al die jaren in de shit zitten.



En die leuke jongen die ik ontmoet heb wil ik verder gaan settelen en verder gaan in mijn leven, want ik doe dingen met hem. Maar mijn ex zit nog steeds in mijn gedachtes.

De reden waarom ik bij hem bleef, weet niet. Als ik weg zou gaan dan was ik bang voor een donderslag. De eerste keer dat hij het heeft gedaan, heeft hij me gestalkt. Ging hij me achterna en verbleef hij bij m'n ouders en speelde doodeng met mijn autistische broertje. En ging met mijn andere broertje om als vrienden. En hij nam contact met mijn beste vriend. Hij praatte met mijn familie en snapte niet veel van (de onschuld uithangen). Verder heb ik tegen niemand verteld, uit schaamte. Uitgaan deed ik ook niet. Vrienden heb ik ook niet, alleen hem. Ik kon goed opschieten met zijn vader en moeder, die waren maandelijks op bezoek. Mijn ouders kwamen niet meer sinds hun ziektes. Mijn ex ging slecht praten over hen. Hij zei dat ze slecht waren en dat ze nooit op bezoek kwamen. Mijn vader was jarig en hij wilde niet naar zijn verjaardag, terwijl die man niet meer kan lopen Dat was vorig jaar augustus. Nog meer ernstige dingen dat me beginnen te realiseren van 2004, hij heeft me opgesloten in een kast. Omdat het eten was aangebrand. Hij had me eerst gewurgd en daarna naar de kast opgesloten. En ik riep: Waarom doe je dit? Ik hou van je! Hij had toen die tijd een bult op zijn hoofd en vond het zielig, omdat zijn tante was overleden aan tumor. Maar de operatie ging goed. Hij had niets. Maar toen die tijd mishandelde mij elke dag. Hij heeft me met een alunium folie rol recht in mijn linker oog gegooid. Wist niet wat mijn reden was. Heb hem weleens gevraagd waarom hij doet. Hij vond me irritant en een nietsnut. Hij deed school (HBO) en werkte niet eens. En ik werkte 40 uur per week in de slagerij waarvan ik ook anderhalf uur heen en weer moest reizen. Hij sloeg me door en ging hulp zoeken. En had het sociale hulpverlener alles verteld. Zij werd boos en vroeg of ze wou praten met hem. Hij kreeg de feiten te horen wat ze van hem vond. Daarna zei hij dat zij allemaal leugens vertelde, wat ik geloofde. Ik was jong en naief, maar ik dacht alleen dat hij wel zou veranderen.

In 2006 ging het goed en mishandelde mij niet lichamelijk, maar nog steeds zegt hij verschrikkelijke dingen zoals trut en de K woord. Ik verdiende veel geld, werkte 40 uur in de winkel, ik deed freelance werk en deed avond school. Ik was niet zovaak thuis, altijd werken. Toen kwam een jeugdvriend van hem naar Nederland, omdat hij uitgeschopt was uit Zuid Afrika door een fake paspoort. Hij vroeg of hij bij ons mocht wonen voor een tijdje. Ik stemde toe. Waarom niet. Altijd goed om iemand te helpen dacht ik. Maar ik begon die jeugdvriend te ergeren. Ze deden alles letterlijk samen! Eten, sporten, film kijken! En ik maar werken en me zoet houden. 2007 ging alles mis. Bedrijf ging failiet, freelance werk werd steeds minder en de avond school kon ik niet meer doen omdat producties voor gingen en mijn moeder werd ernstig ziek. Die lag in de hart bewaking. Mijn leven was gewoon een grote hel!!! En toen het financieel niet goed ging. Ging hij me weer slaan!

Ik had uitgemaakt maar ging weer bij hem terug. De reden, hij beloofde me niet meer te slaan. Mensen verklaren mij voor gek. Ik zag het als oplossing. Vrienden had ik niet, familie was helemaal in rep en roer. Collega's zeiden dat ik niet stabiel meer was. Dus de enige oplossing was hij.

Dat is de reden dat ik bij hem bleef. Ik zat klem.



Maar sinds ik jullie reacties lees, ik wil NOOIT meer terug. En ik maar denken dat het normaal was