Relaties
alle pijlers
mijn man is hypochonder
vrijdag 27 april 2012 om 13:39
Hallo, ik wil iets delen hier en ik hoop dat daar goed mee omgegaan wordt.
Mijn man is geboren met een hartafwijking. Hij is meermalen geopereerd, en heeft ook weleens last gehad van endocarditis (bacterie op /rondom je hartklep, is gevaarlijk) waar hij voor behandeld is met antibiotica.
De laatste weken denkt hij steeds dat hij weer ziek wordt. Afgelopen zaterdag zijn we zelfs naar het ziekenhuis gegaan (Spoedeisende hulp) om ter plekke een hartfilmpje en bloedtest te laten doen. Uit die test is gebleken dat hij niet ziek is en zijn bloed schoon. Nu, bijna een week later, heeft hij het er nog steeds over dat hij denkt dat hij ziek is. Hij baseert dit echt nergens op, alleen dat hij soms zweet, en dat hij prikkende ogen heeft. Ik probeer hem steeds op te peppen maar het kost me extreem veel energie. Ik ben altijd heel inlevend als het gaat om zijn hartafwijking maar het feit dat hij een hypochonder is maakt onze relatie wel heel moeilijk.
Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Mijn man is geboren met een hartafwijking. Hij is meermalen geopereerd, en heeft ook weleens last gehad van endocarditis (bacterie op /rondom je hartklep, is gevaarlijk) waar hij voor behandeld is met antibiotica.
De laatste weken denkt hij steeds dat hij weer ziek wordt. Afgelopen zaterdag zijn we zelfs naar het ziekenhuis gegaan (Spoedeisende hulp) om ter plekke een hartfilmpje en bloedtest te laten doen. Uit die test is gebleken dat hij niet ziek is en zijn bloed schoon. Nu, bijna een week later, heeft hij het er nog steeds over dat hij denkt dat hij ziek is. Hij baseert dit echt nergens op, alleen dat hij soms zweet, en dat hij prikkende ogen heeft. Ik probeer hem steeds op te peppen maar het kost me extreem veel energie. Ik ben altijd heel inlevend als het gaat om zijn hartafwijking maar het feit dat hij een hypochonder is maakt onze relatie wel heel moeilijk.
Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
vrijdag 27 april 2012 om 13:42
Ik ben er nog niet van overtuigd dat je man een hypochonder is. Tenminste niet op basis van wat je geschreven heb.
Wat ik lees is dat je man zich angstig/bezorgd maakt over zijn gezondheid, dat hij zich niet lekker voelt, en dat zijn vrouw hem niet helemaal serieus neemt.
Als je man het gevoel heeft dat je hem niet serieus neemt, dan zal hij vaker gaan "klagen" omdat hij toch gehoord wil worden.
Kortom, toch maar eens gaan luisteren wat er nu precies aan de hand is?
Wat ik lees is dat je man zich angstig/bezorgd maakt over zijn gezondheid, dat hij zich niet lekker voelt, en dat zijn vrouw hem niet helemaal serieus neemt.
Als je man het gevoel heeft dat je hem niet serieus neemt, dan zal hij vaker gaan "klagen" omdat hij toch gehoord wil worden.
Kortom, toch maar eens gaan luisteren wat er nu precies aan de hand is?
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
vrijdag 27 april 2012 om 13:47
Zijn deze klachten van de laatste tijd of heeft ie al jaren een hypochondrische inslag?
Als je naar een SEH gaat voor je hart, kijken ze vaak alleen maar naar waar je last van hebt. Dus: hart in dit geval. Misschien moet hij naar de huisarts met de klachten en krijgt hij een verwijzing voor bijv internist. Misschien eens een algehele check om klachten te bekijken. Uitgebreid lab etc. Want een lichaam is meer dan een hart.
Als je naar een SEH gaat voor je hart, kijken ze vaak alleen maar naar waar je last van hebt. Dus: hart in dit geval. Misschien moet hij naar de huisarts met de klachten en krijgt hij een verwijzing voor bijv internist. Misschien eens een algehele check om klachten te bekijken. Uitgebreid lab etc. Want een lichaam is meer dan een hart.
vrijdag 27 april 2012 om 13:47
Hypochondrie is een psychische aandoening die in het DSM-IV is ingedeeld bij de somatoforme stoornissen. Een andere term voor de aandoening is ziektevrees. Wie aan hypochondrie lijdt, heeft een chronische preoccupatie of een overmatige angst om een ernstige lichamelijke ziekte te hebben, terwijl hiervan uit onderzoek niets blijkt. De persoon kan vaak de locatie, ernst en duur van de symptomen gedetailleerd aangeven, maar deze zijn door een arts niet als een duidelijk lichamelijk ziektebeeld te herkennen. Als de patiënt daadwerkelijk een (lichte) ziekte heeft, interpreteert hij het ziektebeeld als veel ernstiger dan het in werkelijkheid is. Als een arts de patiënt heeft onderzocht en de patiënt geruststelt, vreest de patiënt dat de arts de ware oorzaak niet heeft kunnen vinden. Omdat de patiënt er sterk van overtuigd is dat er iets mis is, zijn behandeling en herstel vaak gecompliceerd. Bij hypochondrie hoort het somatiseren; het verlichamelijken van emotionele klachten.
Hypochondrische symptomen kunnen optreden als onderdeel van een ander ziektebeeld, bijvoorbeeld een angststoornis. Er is dan meestal sprake van een ander type klachten.
Het DSM-IV geeft de volgende criteria voor hypochondrie:
* A. Preoccupatie met of angst voor het hebben van een ernstige ziekte op basis van onjuiste interpretatie van lichamelijke symptomen.
* B. De preoccupatie blijft bestaan ondanks toepasselijke medische evaluatie en geruststelling.
* C. De preoccupatie uit criterium A heeft niet de vorm van een waan (zoals bij een waanstoornis van het somatische type) en blijft niet beperkt tot aangegeven zorgen over het uiterlijk (zoals in een stoornis van de lichaamsbeleving).
* D. De preoccupatie veroorzaakt klinisch duidelijk lijden of problemen in de sociale omgang, op het werk of op andere belangrijke terreinen.
* E. De duur van de stoornis is minimaal zes maanden.
* F. De preoccupatie treedt niet uitsluitend op als onderdeel van de gegeneraliseerde angststoornis, obsessieve-compulsieve stoornis, paniekstoornis, een depressieve episode, separatieangst of een andere somatoforme stoornis.
Hypochondrische symptomen kunnen optreden als onderdeel van een ander ziektebeeld, bijvoorbeeld een angststoornis. Er is dan meestal sprake van een ander type klachten.
Het DSM-IV geeft de volgende criteria voor hypochondrie:
* A. Preoccupatie met of angst voor het hebben van een ernstige ziekte op basis van onjuiste interpretatie van lichamelijke symptomen.
* B. De preoccupatie blijft bestaan ondanks toepasselijke medische evaluatie en geruststelling.
* C. De preoccupatie uit criterium A heeft niet de vorm van een waan (zoals bij een waanstoornis van het somatische type) en blijft niet beperkt tot aangegeven zorgen over het uiterlijk (zoals in een stoornis van de lichaamsbeleving).
* D. De preoccupatie veroorzaakt klinisch duidelijk lijden of problemen in de sociale omgang, op het werk of op andere belangrijke terreinen.
* E. De duur van de stoornis is minimaal zes maanden.
* F. De preoccupatie treedt niet uitsluitend op als onderdeel van de gegeneraliseerde angststoornis, obsessieve-compulsieve stoornis, paniekstoornis, een depressieve episode, separatieangst of een andere somatoforme stoornis.
vrijdag 27 april 2012 om 13:48
Ik heb mijn man al geadviseerd in therapie te gaan want hij gaat heel ver in zijn angsten. Hij beelt zich vaker in dat hij iets heeft, en dan blijkt er vervolgens niet aan de hand te zijn. Tuurlijk is het heel erg dat hij een hartafwijking heeft maar dat betekent niet dat je je hele leven hierdoor moet laten bepalen. Als partner is dat heel zwaar om mee om te gaan (jammer dat er nog geen ervaringsdeskundigen reageren)
vrijdag 27 april 2012 om 13:50
Herkenning hier, niet met de hypochondrie op zich maar angsten na een hartziekte.
Mijn vriend heeft op 44 jarige leeftijd een zware (zeer zware) hartaanval gehad en heeft nu angsten.
Om dus geen hypochonder te worden of ziek te worden vermijd hij vanalles.
Vooral openbaar vervoer. Ook heeft hij angst en paniekaanvallen.
Hij wil het zelf oplossen en ik steun hem daarin. Maar het liefste stuur ik hem naar een psych en dat is mijn advies ook aan jou en je man.
Zoek professionele hulp.
Mijn vriend heeft op 44 jarige leeftijd een zware (zeer zware) hartaanval gehad en heeft nu angsten.
Om dus geen hypochonder te worden of ziek te worden vermijd hij vanalles.
Vooral openbaar vervoer. Ook heeft hij angst en paniekaanvallen.
Hij wil het zelf oplossen en ik steun hem daarin. Maar het liefste stuur ik hem naar een psych en dat is mijn advies ook aan jou en je man.
Zoek professionele hulp.
vrijdag 27 april 2012 om 13:58
Ik zou je man adviseren om hulp te zoeken bij een psycholoog. Kan hij via de huisarts doen. Echt, hij komt hier in zijn eentje niet uit. Hij is geconfronteerd met zijn eigen kwetsbaarheid door de dingen die hij heeft meegemaakt en dat is zo ingrijpend dat de angst zich in zijn systeem heeft genesteld. Hulp zoeken dus!
vrijdag 27 april 2012 om 15:38
vrijdag 27 april 2012 om 16:56
Ik denk niet dat hij hypochonder is, maar dat hij eerder in paniek is op zulke momenten. Hij heeft nogal wat voor zijn kiezen gehad met zijn gezondheid en een partner die het allemaal af doet als "aanstelleritis" zal alleen nog maar meer stress en onzekerheid teweegbrengen. Ik wil jullie adviseren om naar een psycholoog te gaan om jouw man met zijn angst te leren omgaan en jou met jouw man's ziekte en welke impact het heeft op jullie relatie.
vrijdag 27 april 2012 om 17:08
Mijn man heeft een ligte vorm van hypochondrie. Komt doordat hij zijn vader heeft verloren aan kanker.
Hij heeft dit aan de huisarts verteld, zodat die het weet. Het is bij hem echter niet nodig om psychische hulp te krijgen.
Afhankelijk van hoe lekker hij in zijn vel zit (of dus niet) interpreteert hij dingen (bultjes, hoofdpijn, andere dingen) heftiger. Waarbij kanker en zijn hart de grootste zorg zijn.
Waar ik hem mee help is zorgen dat hij de feiten gaat benoemen. In zijn hoofd kan een kleinbultje al snel uitgroeien tot iets ernstigs. Dus ik vraag hem dan wanneer hij iets voelt, hoe vaak, etc. hoe groot de bult is. Koppel hoofdpijn en vermoeidheid aan wat hij die week gedaan heeft.
Hij mag van mij ook niet Googlen. Dat is echt een ramp voor hypochonders. Gelukkig doet hij dat vaak ook niet.
Hij heeft dit aan de huisarts verteld, zodat die het weet. Het is bij hem echter niet nodig om psychische hulp te krijgen.
Afhankelijk van hoe lekker hij in zijn vel zit (of dus niet) interpreteert hij dingen (bultjes, hoofdpijn, andere dingen) heftiger. Waarbij kanker en zijn hart de grootste zorg zijn.
Waar ik hem mee help is zorgen dat hij de feiten gaat benoemen. In zijn hoofd kan een kleinbultje al snel uitgroeien tot iets ernstigs. Dus ik vraag hem dan wanneer hij iets voelt, hoe vaak, etc. hoe groot de bult is. Koppel hoofdpijn en vermoeidheid aan wat hij die week gedaan heeft.
Hij mag van mij ook niet Googlen. Dat is echt een ramp voor hypochonders. Gelukkig doet hij dat vaak ook niet.
vrijdag 27 april 2012 om 17:13
Ik weet niet hoor mijn man had ook vreemde klachten. Last van zijn been, last van blauwe plekken, last van hoofdpijn, last van tintelende gevoelens in zijn lichaam enz. Bij onderzoek kwam niks naar voren. Toen hij verlamd raakte is er nog meer onderzoek gedaan en bleek hij leukemie te hebben. Ik ben erg blij dat ik mijn man telkens wel geloofde ik moet er niet aan denken hoe hij (en ikzelf) zich gevoeld moet hebben als ik gezegd dat hij hypochonder was en dit natuurlijk helemaal niet klopte.
Ik denk ook dat jouw man gewoon erg alert is en wellicht wat overbezorgd over zichzelf. Ik zeg natuurlijk niet dat jouw man ook (nog) een dodelijke ziekte heeft maar schrijf het niet te snel af op zijn psyche.
Ik denk ook dat jouw man gewoon erg alert is en wellicht wat overbezorgd over zichzelf. Ik zeg natuurlijk niet dat jouw man ook (nog) een dodelijke ziekte heeft maar schrijf het niet te snel af op zijn psyche.
vrijdag 27 april 2012 om 20:04
vrijdag 27 april 2012 om 20:37
quote:pseudo schreef op 27 april 2012 @ 20:04:
TO, je schrijft dat dit iets van de laatste weken is. Ik vind het ontzettend aanmatigend om na die paar weken (mét klachten) meteen te roepen dat t een hypochonder is. En, ik vind het heel egoïstisch om te miepen over hoe vervelend dit wel niet is voor jou.En dit ^. Zelfs al is hij een hypochonder, dan heeft die ook een ziekte waar hij last van heeft, en nog meer dan jij last van hebt TO. Ik weet niet of je beseft hoe pijnlijk het is wanneer je je niet goed voelt (mentaal of fysiek) en jouw partner gelooft je niet. Hint: erg pijnlijk en het schaadt de relatie ook.
TO, je schrijft dat dit iets van de laatste weken is. Ik vind het ontzettend aanmatigend om na die paar weken (mét klachten) meteen te roepen dat t een hypochonder is. En, ik vind het heel egoïstisch om te miepen over hoe vervelend dit wel niet is voor jou.En dit ^. Zelfs al is hij een hypochonder, dan heeft die ook een ziekte waar hij last van heeft, en nog meer dan jij last van hebt TO. Ik weet niet of je beseft hoe pijnlijk het is wanneer je je niet goed voelt (mentaal of fysiek) en jouw partner gelooft je niet. Hint: erg pijnlijk en het schaadt de relatie ook.
vrijdag 27 april 2012 om 20:49
Ik zie d'r ook geen hypochonder in. Een hypochonder is iemand die in zijn hoofd vérstrekkende gevolgen pathologische gevolgen verbindt aan onschuldige verschijnseltjes, en dat doet jouw man niet. Die hartafwijking van hem is immers reëel, en dat een volgende endocarditis wel eens verkeerd kan aflopen is ook al geen rare gedachte.
Eigenlijk denk ik dat jij hem niet serieus neemt uit angst hem te verliezen. Dat kan ik me trouwens helemaal voorstellen, maar tegenover je man is het niet zo aardig zeg maar. Misschien zou het prettiger zijn als jullie samen zouden kunnen praten over jullie angsten... ik zeg maar wat hoor.
Eigenlijk denk ik dat jij hem niet serieus neemt uit angst hem te verliezen. Dat kan ik me trouwens helemaal voorstellen, maar tegenover je man is het niet zo aardig zeg maar. Misschien zou het prettiger zijn als jullie samen zouden kunnen praten over jullie angsten... ik zeg maar wat hoor.