Mijn vriend is te lief

18-12-2011 12:39 135 berichten
Alle reacties Link kopieren
Jullie zullen wel denken: wat zeur je nou, wees blij dat je een lieve vriend hebt! Daarom zal ik het even toelichten.



Mijn vriend en ik zijn ruim 1,5 jaar samen, toen we 3 maanden bij elkaar waren is hij bij mij ingetrokken en hebben al snel samen een huis gekocht. Nu zit ik sinds een paar maanden met het volgende probleem:



Ik begin me steeds meer aan hem te ergeren.

Zijn hele leven draait om mij en om het mij naar mijn zin te maken. Alles wat ik zeg, doe en vraag is goed, hij heeft totaal geen eigen mening.

Als ik hem vraag: wat wil je vanavond eten? Zegt hij: maakt me niet uit. Als ik vraag: wat wil je gaan doen dit weekend? Zegt hij: maakt me niet uit, verzin jij maar iets, ik vind het allemaal goed.

Ook in bed is hij vreselijk lief en daar kan ik ook niet mee omgaan, ik heb hem al een paar keer gezegd dat hij eens niet zo lief moet zijn maar het helpt niks.



Ik heb een behoorlijk sterke eigen mening en persoonlijkheid, waar ik best trots op ben. Mede hierdoor heb ik nu een hartstikke leuke functie op mijn werk, ik kan prima alleen wonen en sta mijn mannetje wel. Nee ik ben geen uberbitch. Maar heb wel iemand nodig die me eens wat tegengas geeft of even het heft in handen neemt en zelf initiatieven neemt binnen de relatie.

Ook in bed heb ik liever een wat dominantere man.



Ik ben aardig gebleven, ben boos geworden, heb hints gegeven, heb het duidelijk gezegd, heb hem gevraagd waarom.... zijn antwoord is: omdat ik van je hou en jou graag blij maak.

Dat is iets dat ik vertaal naar: ik ben bang om je kwijt te raken dus doe ik alles wat je zegt.



Vrijdag is het hoge woord eruit gekomen, ik ben hem duidelijk verteld dat ik twijfel over onze relatie en dat ik denk dat we te verschillend zijn. Zo ziet hij het uiteraard niet, hij is dolgelukkig met mij en wil voor altijd bij mij blijven.

Nu heb ik voorgesteld om ons huis te verkopen en apart te gaan wonen zodat hij wat zelfstandiger wordt, hij is namelijk rechtstreeks vanuit moeders schoot gaan samenwonen en dat merk je aan alles.



Zou het helpen? Zou hij misschien wat harder en zelfstandiger worden als hij op zichzelf gaat wonen?

Of is dit "het begin van einde"...? Accepteren dat wij gewoon niet bij elkaar passen en doorgaan met ons leven, apart van elkaar?
Alle reacties Link kopieren
Tja, een mens moet wat te zeuren hebben.

En blijf vooral de woorden van je vriend vertalen.
Alle reacties Link kopieren
Jezus mina, je hebt een fantastische man die van je houdt en je blij maakt en dat is niet goed? Ouch, als ik jouw problemen had, dan was ik gelukkig (zei mijn moeder altijd. Heel irritant )
Alle reacties Link kopieren
quote:galadriel schreef op 18 december 2011 @ 12:45:

Tja, een mens moet wat te zeuren hebben.

En blijf vooral de woorden van je vriend vertalen.Ik zie het dagelijks in de praktijk bevestigd worden dus die vertaling klopt wel aardig. Of zou jij het wel fijn vinden, samenleven met een ja-knikker?
Alle reacties Link kopieren
Hij hoeft niet harder en zelfstandiger te worden. Hij moet gewoon een vriendin zoeken die bij hem past.



Je kunt het ook omdraaien. Apart gaan wonen zodat JIJ kunt proberen, om net zo lief te worden zoals hij. Klinkt dat dom of niet?
Alle reacties Link kopieren
Is het niet een beetje je eigen schuld ook? Jij bent toch zelf na al 3 maanden gaan samenwonen met een kerel die nog nooit zelfstandig is geweest.... ik denk dat therapie het beste werkt in dit door gevallen want samen ga je hier niet uitkomen!
Alle reacties Link kopieren
quote:Annelize schreef op 18 december 2011 @ 12:47:

Jezus mina, je hebt een fantastische man die van je houdt en je blij maakt en dat is niet goed? Ouch, als ik jouw problemen had, dan was ik gelukkig (zei mijn moeder altijd. Heel irritant )



Ja hij is hartstikke lief, dat klopt.

Maar ik zou zo graag willen dat hij eens het initiatief nam, dat hij MIJN rots in de branding zou zijn ipv andersom. Hij leunt zo ontzettend op mij, ik voel me soms net zijn moeder.
Alle reacties Link kopieren
quote:spectral schreef op 18 december 2011 @ 12:50:

Is het niet een beetje je eigen schuld ook? Jij bent toch zelf na al 3 maanden gaan samenwonen met een kerel die nog nooit zelfstandig is geweest....Ja dat klopt. Maar ja, dat is iets dat ik niet terug kan draaien.
Alle reacties Link kopieren
Apart gaan wonen is het begin van het einde.

Een vriend kan in mijn ogen nooit te lief zijn.



Maar geen mening hebben vind ik niet gelijk aan lief zijn.

Geen mening hebben is gemakzucht en geen moeite willen doen. Het is natuurlijk veel makkelijker om op jouw vraag wat wil je vandaag eten te zeggen maakt niet uit schatje waar jij zin in hebt dan zelf te moeten nadenken.

Om een leuk uitstapje voor het weekend te bedenken moet je moeite doen en je loopt ook nog eens het risico dat de ander het afwijst. Als het toch niet zo leuk blijkt te zijn kan de ander zeggen ja het was jouw idee ik zag het toch al niet zo zitten.

Kortom wat hij doet is eigenlijk het tegenovergestelde van lief hij zadelt jou op met verantwoordelijkheden die hij zelf ontduikt.



Als hij altijd maar zegt maakt mij niets uit dan zou ik in het uiterste geval gewoon een keer niet voor hem koken of eens een poosje op stap gaan zonder hem want hij wist toch niet wat hij wilde eten of naar toe wil.
Alle reacties Link kopieren
Dus neem je verantwoordelijkheid nu dan ook en probeer het samen te veranderen!
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
quote:Herfstvogel schreef op 18 december 2011 @ 12:50:

Hij hoeft niet harder en zelfstandiger te worden. Hij moet gewoon een vriendin zoeken die bij hem past.



Je kunt het ook omdraaien. Apart gaan wonen zodat JIJ kunt proberen, om net zo lief te worden zoals hij. Klinkt dat dom of niet?



Ik ben best lief hoor

Ontbijt op bed, koffie zetten als hij heel vroeg op moet, eten koken als hij thuis komt. Ik ben best een verzorgend typje :P



Maar ik doe dat omdat ik het leuk vind om te doen en niet omdat ik bang ben om hem kwijt te raken.
Alle reacties Link kopieren
doe mij ook zo n man....
Oei.,. Moeilijk..



Ik ben zelf ook iemand met een vrij grote mond (klein hartje hoor ) en heb ook tegengas nodig.. Sterker nog.. Ik vind een man die alleen maar lief voor me is SAAAAI. En nee, dat is in mijn ogen niet oké. Want aan een niet lieve vent heb je ook geen donder..



Ik zou bij mezelf eens te rade gaan waarom je dit niet wilt?

Heb je liever iemand bij wie je onzeker moet zijn en moet strijden voor zijn liefde? (En realiseer je je ook, dat als je een vent hebt bij wie je idd moet vechten... Jij de benen neemt zodra hij "eindelijk verandert" en lief wordt?)
Alle reacties Link kopieren
Zou je hem niet op een praktische manier een beetje kunnen uitlokken/ uitdagen.



Door bijv. gewoon te zeggen "Jij kookt vandaag, lekker boodschappen gaan doen en ik ben benieuwd wat je gaat maken'.



Waarschijnlijk heeft hij dit soort dingen thuis niet geleerd en weet niet hoe hij het nu 'over moet/ kan nemen'.



Stimuleer hem wat meer ipv hem op zijn liefheid aan te spreken.
Oef, lastig lijkt me dat! Ik heb ook wel eens zulke types gehad en dat gebrek aan daadkracht is echt killing. Mijn exen van datzelfde kaliber hebben het allemaal niet gered.



Heb je hem verteld hoe irritant het is dat alles op jouw schouders terechtkomt waar het keuzes maken betreft?
Alle reacties Link kopieren
quote:eleine schreef op 18 december 2011 @ 12:55:

Oei.,. Moeilijk..



Ik ben zelf ook iemand met een vrij grote mond (klein hartje hoor ) en heb ook tegengas nodig.. Sterker nog.. Ik vind een man die alleen maar lief voor me is SAAAAI. En nee, dat is in mijn ogen niet oké. Want aan een niet lieve vent heb je ook geen donder..



Ik zou bij mezelf eens te rade gaan waarom je dit niet wilt?

Heb je liever iemand bij wie je onzeker moet zijn en moet strijden voor zijn liefde? (En realiseer je je ook, dat als je een vent hebt bij wie je idd moet vechten... Jij de benen neemt zodra hij "eindelijk verandert" en lief wordt?)



Inderdaad moeilijk....



Nee ik hoef geen klootzak als vriend, maar wel graag een gelijkwaardige relatie. Iemand die gewoon eten kookt op zijn vrije dag ipv afwachten tot ik thuis om vervolgens te vragen wat we gaan eten want "hij wist niet wat ik wilde eten".

Vervolgens kan ik dan zelf gaan koken omdat hij "niet zo goed kan koken" .... Maak gewoon Spaghetti ofzo, hartstikke makkelijk en ik heb al 10x laten zien hoe het moet.



Al die kleine dingen bij elkaar ... ik heb het idee dat ik de hele dag zijn handje moet vasthouden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ik begin me steeds meer aan hem te ergeren.

Zijn hele leven draait om mij en om het mij naar mijn zin te maken. Alles wat ik zeg, doe en vraag is goed, hij heeft totaal geen eigen mening.

Als ik hem vraag: wat wil je vanavond eten? Zegt hij: maakt me niet uit. Als ik vraag: wat wil je gaan doen dit weekend? Zegt hij: maakt me niet uit, verzin jij maar iets, ik vind het allemaal goed. Ook in bed is hij vreselijk lief en daar kan ik ook niet mee omgaan, ik heb hem al een paar keer gezegd dat hij eens niet zo lief moet zijn maar het helpt niks.

Dan zeg je hem: "Jij mag koken vandaag, en beslis zelf maar wat".



Geef hem voor het weekend 3 opties, laat hem kiezen. Als hij niet kan kiezen, ga je alleen iets doen.





Oh, en misschien is een assertiviteitscursus iets voor hem?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Ai.. Nu je dat zo zegt (vrije dag, nix uitvoeren, en jij moet alsnog koken) lijkt het mij dus niet zo dat hij alles doet om het jou naar de zin te maken..



Hij had ook kunnen smsen wat je wilde eten.. Hij spant je voor z'n karretje.. Idd alsof je zijn mamma bent.



Ik heb eerder het idee dat hij het wel makkelijk vindt dat jij alle keuzes maakt.



Ik weet hoe moeilijk het is.. Maar probeer je eens net zo op te stellen als hij. Maak er desnoods een wedstrijdje van.. Wellicht triggert dat iets.
Alle reacties Link kopieren
quote:flow2011 schreef op 18 december 2011 @ 13:02:

[...]





Inderdaad moeilijk....



Nee ik hoef geen klootzak als vriend, maar wel graag een gelijkwaardige relatie. Iemand die gewoon eten kookt op zijn vrije dag ipv afwachten tot ik thuis om vervolgens te vragen wat we gaan eten want "hij wist niet wat ik wilde eten".

Vervolgens kan ik dan zelf gaan koken omdat hij "niet zo goed kan koken" .... Maak gewoon Spaghetti ofzo, hartstikke makkelijk en ik heb al 10x laten zien hoe het moet.



Al die kleine dingen bij elkaar ... ik heb het idee dat ik de hele dag zijn handje moet vasthouden.

Stop ermee, stop zijn moeder te zijn en zijn handje vast te houden.

Spreek af wat je van hem verwacht. Begin bijvoorbeeld met een week menu en verdeel de taken.
Alle reacties Link kopieren
quote:flow2011 schreef op 18 december 2011 @ 13:02:

[...]





Inderdaad moeilijk....



Nee ik hoef geen klootzak als vriend, maar wel graag een gelijkwaardige relatie. Iemand die gewoon eten kookt op zijn vrije dag ipv afwachten tot ik thuis om vervolgens te vragen wat we gaan eten want "hij wist niet wat ik wilde eten".

Vervolgens kan ik dan zelf gaan koken omdat hij "niet zo goed kan koken" .... Maak gewoon Spaghetti ofzo, hartstikke makkelijk en ik heb al 10x laten zien hoe het moet.



Al die kleine dingen bij elkaar ... ik heb het idee dat ik de hele dag zijn handje moet vasthouden.

Geschikt kerstkado:



“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
quote:willemeen schreef op 18 december 2011 @ 13:01:

Oef, lastig lijkt me dat! Ik heb ook wel eens zulke types gehad en dat gebrek aan daadkracht is echt killing. Mijn exen van datzelfde kaliber hebben het allemaal niet gered.



Heb je hem verteld hoe irritant het is dat alles op jouw schouders terechtkomt waar het keuzes maken betreft?



Ja al meer dan eens.

Maar het helpt niet.



Nog een voorbeeldje: we hebben 2 auto's, 1 waar hij in rijdt en 1 waar ik in rijd. De remmen van zijn auto waren al een tijdje aan het piepen dus ik had al een paar keer gezegd dat hij naar de garage moest gaan. Deed hij niet. Gevolg: flinke rekening omdat de remblokjes op waren en te lang mee door gereden = nieuwe remschijf.



Nog een voorbeeldje: hij heeft last van flinke hoofdpijnen en heeft daar pillen voor gekregen. Pillen werkten goed. Vervolgens zijn de pillen op en heeft hij geen nieuwe gehaald. En waarom? Geen idee! Laksheid? Bang om de dokter te bellen? Gewend dat zijn moeder alles voor hem regelt?



Nog een voorbeeld: hij was niet gelukkig op zijn werk. Nieuwe baan zoeken ho maar ... pas toen ik een vacature naar hem gemaild heb en gevraagd of hij er op wilde reageren deed hij dat. Nu heeft hij een nieuwe baan waar hij 900 bruto meer verdient en veel meer mogelijkheden heeft. Als ik dat niet had gedaan zat hij nu nog bij zijn oude werk.
Ik denk dat je moet accepteren dat jullie niet bij elkaar passen.

Hij heeft een karakter waar jij niet op valt.

Hij hoeft niet te veranderen, want met lief zijn is niets mis. Het is alleen niet goed voor jou.



Zet het huis te koop en ga ieder je eigen weg.
Alle reacties Link kopieren
quote:flow2011 schreef op 18 december 2011 @ 13:02:

[...]





Inderdaad moeilijk....



Nee ik hoef geen klootzak als vriend, maar wel graag een gelijkwaardige relatie. Iemand die gewoon eten kookt op zijn vrije dag ipv afwachten tot ik thuis om vervolgens te vragen wat we gaan eten want "hij wist niet wat ik wilde eten".

Vervolgens kan ik dan zelf gaan koken omdat hij "niet zo goed kan koken" .... Maak gewoon Spaghetti ofzo, hartstikke makkelijk en ik heb al 10x laten zien hoe het moet.



Al die kleine dingen bij elkaar ... ik heb het idee dat ik de hele dag zijn handje moet vasthouden.



Ik zou dit ook erg vervelend vinden maar ik denk wel dat je er echt iets aan kunt doen. Heb je al een klein voorbeeldje gegeven.



Het is bij dit soort types een kwestie van gedrag aanpakken ipv aanspreken. Waarschijnlijk voelt ie zich alleen nog maar meer aangevallen en gaat hij nog meer zijn best doen om het jou naar de zin te maken? Haha! Daar zit je volgens mij niet echt op te wachten.



Gewoon beetje aansturen. "Kook jij maar! Je weet wat ik wel en niet lekker vind".



Touwtjes in handen geven, hij kijkt maar op welke manier hij ze gebruikt.
Alle reacties Link kopieren
Je hebt het ook zelf in stand gehouden door zelf alles te doen en te beslissen... naw je hebt je ook als zijn moeder gedragen. En nu geef je hem de schuld van jouw "verzorgende" gedrag?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven