Relaties
alle pijlers
Mijn vriendin en de liefde...
maandag 10 mei 2010 om 10:02
Ik heb een hele lieve, mooie en leuke vriendin. Ze heeft behoorlijk wat pech in de liefde gehad.
Van een man met losse handjes naar eenzaam in een huwelijk, een dramatische affaire, een lapzwans met losse handjes en toen even alleen. Even maar. Want ze heeft de liefde van haar leven gevonden. .
Omdat ik wéét van de pech en de geschiedenis met haar ex-vriendjes en man, gun ik haar de liefde zo. Een man die haar gelukkig maakt.
Of dit hem is, dat weet je nooit zeker. Ze is dolverliefd, praat graag over hem en weet zeker dat ze dit nog niet eerder heeft gevoeld. En ik ben natuurlijk harstikke blij!
De laatste vriend heeft 3 maanden geleden definitief zijn koffers gepakt. En nu zou ze het liefst willen samenwonen met haar nieuwe lief. Het probleem is dat hij bekeerd Moslim is (wel van Marokkaanse afkomst) en dus uit geloofsovertuiging eerst wilt trouwen. En, oh ja... hij heeft een tijdelijke verblijfsvergunning. Het kan wel anders; hij kan zich in België vestigen, maar goed. De liefde in Nederland.
Ik zie en hoor mijn vriendin opleven. Ze is verliefd. En ja, het is een heel aardige jongen. Hij is lief voor haar, lief voor haar kind. Hij voegt wat toe aan haar leven. Ik heb hem een paar keer gesproken en hij komt oprecht over.
Maar op de één of andere manier kan ik het helpen, ik blijf twijfels hebben bij de relatie. En ik ben daar ook eerlijk in naar mijn vriendin toe. Waarom gelijk trouwen? En al die regels (volgens zijn eigen interpretatie van de Koran). Alles wordt doorgesproken; of avondjes stappen met vriendinnen nog mogen, of er gedronken mag worden, of ze mannelijke vrienden mag hebben, al het vlees moet hallal. Persoonlijk word ik er kriegel van, mijn vriendin zegt dat ze hier rust in vindt.
Ik wil oprecht dat ze gelukkig word en ik zou het zo fijn vinden als ze eindelijk de liefde van haar leven vind. Maar anderzijds blijf ik kritische kanttekeningen plaatsen. Wat ik voor haar ook niet leuk vind. En wat ze gisteren ook vertelde; niemand is echt blij en iedereen heeft dezelfde twijfels over haar nieuwe lief. Ze is ook huiverig voor de reactie van haar vader, want die moet tenslotte bij het huwelijk in Marokko aanwezig zijn. En ze vraagt zich af of die daar zin in heeft.
Omdat mijn vriendin ook nog in een voogdijprocedure over haar kind zit, lijkt me deze hele situatie ook een voordeel voor de vader scheppen. Terwijl ze haar kind niet kwijt wilt.
Dit zijn dus min of meer mijn twijfels. En de dingen die zij ook overweegt. En waar onze gesprekken op het moment min of meer over gaan. Terwijl ik het ook een eerlijke kans wil geven en niet de hele tijd kritisch mbt haar liefde wil zijn.
Ik weet dat het me niks aangaat. Maar ik geef wel heel veel om mijn vriendin. Daarom ben ik zo bang voor een drama. Misschien niet terecht, maar toch.
Hoe zouden jullie hierin staan?
Van een man met losse handjes naar eenzaam in een huwelijk, een dramatische affaire, een lapzwans met losse handjes en toen even alleen. Even maar. Want ze heeft de liefde van haar leven gevonden. .
Omdat ik wéét van de pech en de geschiedenis met haar ex-vriendjes en man, gun ik haar de liefde zo. Een man die haar gelukkig maakt.
Of dit hem is, dat weet je nooit zeker. Ze is dolverliefd, praat graag over hem en weet zeker dat ze dit nog niet eerder heeft gevoeld. En ik ben natuurlijk harstikke blij!
De laatste vriend heeft 3 maanden geleden definitief zijn koffers gepakt. En nu zou ze het liefst willen samenwonen met haar nieuwe lief. Het probleem is dat hij bekeerd Moslim is (wel van Marokkaanse afkomst) en dus uit geloofsovertuiging eerst wilt trouwen. En, oh ja... hij heeft een tijdelijke verblijfsvergunning. Het kan wel anders; hij kan zich in België vestigen, maar goed. De liefde in Nederland.
Ik zie en hoor mijn vriendin opleven. Ze is verliefd. En ja, het is een heel aardige jongen. Hij is lief voor haar, lief voor haar kind. Hij voegt wat toe aan haar leven. Ik heb hem een paar keer gesproken en hij komt oprecht over.
Maar op de één of andere manier kan ik het helpen, ik blijf twijfels hebben bij de relatie. En ik ben daar ook eerlijk in naar mijn vriendin toe. Waarom gelijk trouwen? En al die regels (volgens zijn eigen interpretatie van de Koran). Alles wordt doorgesproken; of avondjes stappen met vriendinnen nog mogen, of er gedronken mag worden, of ze mannelijke vrienden mag hebben, al het vlees moet hallal. Persoonlijk word ik er kriegel van, mijn vriendin zegt dat ze hier rust in vindt.
Ik wil oprecht dat ze gelukkig word en ik zou het zo fijn vinden als ze eindelijk de liefde van haar leven vind. Maar anderzijds blijf ik kritische kanttekeningen plaatsen. Wat ik voor haar ook niet leuk vind. En wat ze gisteren ook vertelde; niemand is echt blij en iedereen heeft dezelfde twijfels over haar nieuwe lief. Ze is ook huiverig voor de reactie van haar vader, want die moet tenslotte bij het huwelijk in Marokko aanwezig zijn. En ze vraagt zich af of die daar zin in heeft.
Omdat mijn vriendin ook nog in een voogdijprocedure over haar kind zit, lijkt me deze hele situatie ook een voordeel voor de vader scheppen. Terwijl ze haar kind niet kwijt wilt.
Dit zijn dus min of meer mijn twijfels. En de dingen die zij ook overweegt. En waar onze gesprekken op het moment min of meer over gaan. Terwijl ik het ook een eerlijke kans wil geven en niet de hele tijd kritisch mbt haar liefde wil zijn.
Ik weet dat het me niks aangaat. Maar ik geef wel heel veel om mijn vriendin. Daarom ben ik zo bang voor een drama. Misschien niet terecht, maar toch.
Hoe zouden jullie hierin staan?
maandag 10 mei 2010 om 10:06
maandag 10 mei 2010 om 10:24
quote:essiej schreef op 10 mei 2010 @ 10:06:
Ze moet zich gelukkig prijzen met jou als vriendin.
Weet je ik zou het voor nu nog even aankijken maar als je tekenen oppikt dat het niet goed gaat met haar praten. En voorderest gewoon langs blijven gaan enzo. Dat in het geval het zo mocht gebeuren dat ze zich niet gaat afzonderen.
Ik hoop ook dat ze zich gelukkig prijst. Ik voel me op het moment vaak een zure bemoeial die erg kritisch over haar relatie is. En ik wil heel graag net zo blij zijn voor haar.
Ik blijf zeker gewoon langsgaan en haar vriendin!
Ze moet zich gelukkig prijzen met jou als vriendin.
Weet je ik zou het voor nu nog even aankijken maar als je tekenen oppikt dat het niet goed gaat met haar praten. En voorderest gewoon langs blijven gaan enzo. Dat in het geval het zo mocht gebeuren dat ze zich niet gaat afzonderen.
Ik hoop ook dat ze zich gelukkig prijst. Ik voel me op het moment vaak een zure bemoeial die erg kritisch over haar relatie is. En ik wil heel graag net zo blij zijn voor haar.
Ik blijf zeker gewoon langsgaan en haar vriendin!
maandag 10 mei 2010 om 10:26
Ik heb ook zo'n vriendin. Eentje die altijd foute vriendjes heeft, eentje die met al die foute vriendjes ook nog heel erg hard van stapel loopt. Ze is een lieve, intelligente meid, maar als het op relaties aankomt, gaat het gewoon altijd mis. En erger nog: ze ziet zelf niet dat die jongens niet zo lekker zijn, en onderkent niet dat ze zelf een rol in speelt in haar drama's.
Ik praat dus maar zo min mogelijk over relaties met haar. Advies wil ze niet, mijn mening al helemaal niet. Ik kan niet goed doen alsof ik haar vriendjes leuk vind, dus ontwijk ik het onderwerp zoveel mogelijk. Op alle andere vlakken hebben we het best gezellig, zolang we haar relaties prive houden.
Ik praat dus maar zo min mogelijk over relaties met haar. Advies wil ze niet, mijn mening al helemaal niet. Ik kan niet goed doen alsof ik haar vriendjes leuk vind, dus ontwijk ik het onderwerp zoveel mogelijk. Op alle andere vlakken hebben we het best gezellig, zolang we haar relaties prive houden.
maandag 10 mei 2010 om 10:37
Oh, wat lastig, Nastik. En ik snap je angsten. Mij klinkt het ook zorgwekkend in de oren, dat wat je vertelt over hem. Maar wat kun je werkelijk doen? Als zij zo verliefd is (.. of denkt te zijn) zal ze toch niet echt naar jou, noch naar haar omgeving willen luisteren. Pfff, huwelijk? Meteen trouwen? Eng.
Misschien zal het argument over haar kind wél bij haar aankomen?..
Misschien zal het argument over haar kind wél bij haar aankomen?..
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 10 mei 2010 om 10:42
Mijn ervaring is overigens dat het niet helpt om je mening te geven. Ze zal zich alleen maar van je afkeren omdat je de liefde van haar leven afkeurt. Bij mijn vriendin heb ik gekozen voor de vriendschap: ze wil mijn mening niet, ze wil mijn vriendschap. En ze wil dat ik er voor haar ben als het misgaat. Dat doe ik dus. Haar behoeden voor fouten is een zinloze excercitie.
Ik denk dat dat bij jouw vriendin ook het geval is. Ze zal vermoedelijk niet naar je luisteren als je zegt dat op stel en sprong trouwen met een Moslim op de lange termijn waarschijnlijk een flink aantal problemen met zich meebrengt. Een keer zeggen is voldoende: dan weet ze wat je ervan vindt. Haar proberen te overtuigen? Dat werkt niet, denk ik.
Ik denk dat dat bij jouw vriendin ook het geval is. Ze zal vermoedelijk niet naar je luisteren als je zegt dat op stel en sprong trouwen met een Moslim op de lange termijn waarschijnlijk een flink aantal problemen met zich meebrengt. Een keer zeggen is voldoende: dan weet ze wat je ervan vindt. Haar proberen te overtuigen? Dat werkt niet, denk ik.
maandag 10 mei 2010 om 10:43
quote:Elmervrouw schreef op 10 mei 2010 @ 10:37:
Oh, wat lastig, Nastik. En ik snap je angsten. Mij klinkt het ook zorgwekkend in de oren, dat wat je vertelt over hem. Maar wat kun je werkelijk doen? Als zij zo verliefd is (.. of denkt te zijn) zal ze toch niet echt naar jou, noch naar haar omgeving willen luisteren. Pfff, huwelijk? Meteen trouwen? Eng.
Misschien zal het argument over haar kind wél bij haar aankomen?..
Inderdaad, ze hoort de argumenten wel, ze verteld ook dat het de dingen zijn die ze zelf vaak overdenkt.
Maar waarom gelijk zo'n zwaar "label" aan de liefde hangen, gelijk trouwen, gelijk familie ontmoeten, gelijk de mogelijkheden tot bekering bespreken (dat MOET want anders mag je niet trouwen). Toen ze vertelde dat ze hem had leren kennen heb ik gelijk gezegd; mooi! Geniet ervan, maar duik nou niet meteen in het diepe...
Ik ben misschien niet het beste voorbeeld, want ik ben wel binnen een jaar met mijn man getrouwd.
Ik maak me gewoon zorgen, misschien om niets. Maar waarom nou niet even lekker verliefd zijn, verliefde mensen dingen doen, genieten en dan wel zien of er toekomst inzit. Er worden nu dingen besproken die helemaal niet terzake zouden moeten doen als je 4 weken verkering hebt...
Oh, wat lastig, Nastik. En ik snap je angsten. Mij klinkt het ook zorgwekkend in de oren, dat wat je vertelt over hem. Maar wat kun je werkelijk doen? Als zij zo verliefd is (.. of denkt te zijn) zal ze toch niet echt naar jou, noch naar haar omgeving willen luisteren. Pfff, huwelijk? Meteen trouwen? Eng.
Misschien zal het argument over haar kind wél bij haar aankomen?..
Inderdaad, ze hoort de argumenten wel, ze verteld ook dat het de dingen zijn die ze zelf vaak overdenkt.
Maar waarom gelijk zo'n zwaar "label" aan de liefde hangen, gelijk trouwen, gelijk familie ontmoeten, gelijk de mogelijkheden tot bekering bespreken (dat MOET want anders mag je niet trouwen). Toen ze vertelde dat ze hem had leren kennen heb ik gelijk gezegd; mooi! Geniet ervan, maar duik nou niet meteen in het diepe...
Ik ben misschien niet het beste voorbeeld, want ik ben wel binnen een jaar met mijn man getrouwd.
Ik maak me gewoon zorgen, misschien om niets. Maar waarom nou niet even lekker verliefd zijn, verliefde mensen dingen doen, genieten en dan wel zien of er toekomst inzit. Er worden nu dingen besproken die helemaal niet terzake zouden moeten doen als je 4 weken verkering hebt...
maandag 10 mei 2010 om 10:46
quote:Zamirah schreef op 10 mei 2010 @ 10:39:
Tijdelijke verbijfsvergunning + willen trouwen...
Alle alarmbellen gaan hier af!!!
Bij mij dus ook. Zijn argument is dat je niet ongetrouwd mag samenwonen.
En misschien is de liefde wel echt en oordeel ik te snel. Maar ik heb haar de afgelopen jaren al zo vaak op haar bek zien gaan. Ik vind het klote. Wil haar behoeden voor verdriet.
En misschien zijn ze juist wel heel gelukkig. En zit ik echt helemaal fout.
Tijdelijke verbijfsvergunning + willen trouwen...
Alle alarmbellen gaan hier af!!!
Bij mij dus ook. Zijn argument is dat je niet ongetrouwd mag samenwonen.
En misschien is de liefde wel echt en oordeel ik te snel. Maar ik heb haar de afgelopen jaren al zo vaak op haar bek zien gaan. Ik vind het klote. Wil haar behoeden voor verdriet.
En misschien zijn ze juist wel heel gelukkig. En zit ik echt helemaal fout.
maandag 10 mei 2010 om 10:49
quote:AlettaJacobs schreef op 10 mei 2010 @ 10:42:
Mijn ervaring is overigens dat het niet helpt om je mening te geven. Ze zal zich alleen maar van je afkeren omdat je de liefde van haar leven afkeurt. Bij mijn vriendin heb ik gekozen voor de vriendschap: ze wil mijn mening niet, ze wil mijn vriendschap. En ze wil dat ik er voor haar ben als het misgaat. Dat doe ik dus. Haar behoeden voor fouten is een zinloze excercitie.
Ik denk dat dat bij jouw vriendin ook het geval is. Ze zal vermoedelijk niet naar je luisteren als je zegt dat op stel en sprong trouwen met een Moslim op de lange termijn waarschijnlijk een flink aantal problemen met zich meebrengt. Een keer zeggen is voldoende: dan weet ze wat je ervan vindt. Haar proberen te overtuigen? Dat werkt niet, denk ik.
True.
Alleen praat ze zelf heel veel over de dingen die ze bespreken. De invulling van hun relatie en de rol van de naleving van de Koran.
Ik vind overigens mensen die volgens de regels van de Bijbel leven ook heel eng hoor. Het ligt niet aan zijn geloofsovertuiging, wel aan het feit dat hij regels opdringt aan mijn vriendin. Overigens dringt hij ze niet op, maar laat het zo vaak naar voren komen in gesprekken en legt daarbij heel erg de nadruk op het feit dat niks moet, dat hij alles goed vind. Bijvoorbeeld dat hij ons na het stappen wilt ophalen en altijd wilt weten waar we zijn, zodat hij ons kan beschermen. En terwijl zij dat heel lief en beschermend vind, vind ik het heel irritant en controlerend.
Maar oké, ik heb geen relatie met he,.
Mijn ervaring is overigens dat het niet helpt om je mening te geven. Ze zal zich alleen maar van je afkeren omdat je de liefde van haar leven afkeurt. Bij mijn vriendin heb ik gekozen voor de vriendschap: ze wil mijn mening niet, ze wil mijn vriendschap. En ze wil dat ik er voor haar ben als het misgaat. Dat doe ik dus. Haar behoeden voor fouten is een zinloze excercitie.
Ik denk dat dat bij jouw vriendin ook het geval is. Ze zal vermoedelijk niet naar je luisteren als je zegt dat op stel en sprong trouwen met een Moslim op de lange termijn waarschijnlijk een flink aantal problemen met zich meebrengt. Een keer zeggen is voldoende: dan weet ze wat je ervan vindt. Haar proberen te overtuigen? Dat werkt niet, denk ik.
True.
Alleen praat ze zelf heel veel over de dingen die ze bespreken. De invulling van hun relatie en de rol van de naleving van de Koran.
Ik vind overigens mensen die volgens de regels van de Bijbel leven ook heel eng hoor. Het ligt niet aan zijn geloofsovertuiging, wel aan het feit dat hij regels opdringt aan mijn vriendin. Overigens dringt hij ze niet op, maar laat het zo vaak naar voren komen in gesprekken en legt daarbij heel erg de nadruk op het feit dat niks moet, dat hij alles goed vind. Bijvoorbeeld dat hij ons na het stappen wilt ophalen en altijd wilt weten waar we zijn, zodat hij ons kan beschermen. En terwijl zij dat heel lief en beschermend vind, vind ik het heel irritant en controlerend.
Maar oké, ik heb geen relatie met he,.
maandag 10 mei 2010 om 10:50
Ik denk niet dat je fout zit met je gevoel. Vier weken..!
Ze lijkt wel wanhopig. Drie maanden geleden haar eerdere relatie uit, nu pas vier weken 'verkering' en dan meteen al die zware beslissingen en onderwerpen? Huwelijk in Marokko?
Ik lees dat ze bang is voor de reactie van haar vader. Ja, ik vroeg me dus ook af wat haar ouders ervan vinden.
Ze lijkt wel wanhopig. Drie maanden geleden haar eerdere relatie uit, nu pas vier weken 'verkering' en dan meteen al die zware beslissingen en onderwerpen? Huwelijk in Marokko?
Ik lees dat ze bang is voor de reactie van haar vader. Ja, ik vroeg me dus ook af wat haar ouders ervan vinden.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 10 mei 2010 om 10:53
quote:Elmervrouw schreef op 10 mei 2010 @ 10:50:
Ik denk niet dat je fout zit met je gevoel. Vier weken..!
Ze lijkt wel wanhopig. Drie maanden geleden haar eerdere relatie uit, nu pas vier weken 'verkering' en dan meteen al die zware beslissingen en onderwerpen? Huwelijk in Marokko?
Ik lees dat ze bang is voor de reactie van haar vader. Ja, ik vroeg me dus ook af wat haar ouders ervan vinden.
Ik weet wel dat alleen zijn niet leuk is, en iedereen heeft behoefte aan liefde. Iemand om je leven mee te delen.
Ze vertelde me dat het gebruikelijk is dat er een onderhandelaar met de vader van de bruidegom gaat praten om de bruidsschat vast te stellen. En dat haar vader dat dus zou moeten gaan doen.
Gewoon het feit dat dit soort dingen te sprake komen bezorgen mij de kriebels.
Ik denk niet dat je fout zit met je gevoel. Vier weken..!
Ze lijkt wel wanhopig. Drie maanden geleden haar eerdere relatie uit, nu pas vier weken 'verkering' en dan meteen al die zware beslissingen en onderwerpen? Huwelijk in Marokko?
Ik lees dat ze bang is voor de reactie van haar vader. Ja, ik vroeg me dus ook af wat haar ouders ervan vinden.
Ik weet wel dat alleen zijn niet leuk is, en iedereen heeft behoefte aan liefde. Iemand om je leven mee te delen.
Ze vertelde me dat het gebruikelijk is dat er een onderhandelaar met de vader van de bruidegom gaat praten om de bruidsschat vast te stellen. En dat haar vader dat dus zou moeten gaan doen.
Gewoon het feit dat dit soort dingen te sprake komen bezorgen mij de kriebels.
maandag 10 mei 2010 om 10:54
maandag 10 mei 2010 om 10:54
Van dat beschermen zou ik kotsneigingen krijgen, maar goed, ik ben jouw vriendin niet, en jij ook niet . Dit: dit leven, deze man, deze religie en zijn strakke regels, is de keuze die zij nu maakt. Dat het een keuze is die haar op de langere termijn misschien ongelukkig zal maken? Ja, misschien wel. Dat jij die keuze nooit zou maken? Ja, dat zeker.
Maar wat anderen er ook van vinden: het is haar leven, en haar keus. Zij maakt hem, wat anderen er ook van vinden. Het enige dat jij kunt doen is er ofwel voor haar zijn als het misgaat, ofwel besluiten dat je er niet meer tegen kunt dat ze zoveel drama over zichzelf afroept en de vriendschap opgeven. Of natuurlijk blijven hameren op het feit dat dit een drama wordt, dan zal zij uiteindelijk kiezen. Of haar vriend
Maar wat anderen er ook van vinden: het is haar leven, en haar keus. Zij maakt hem, wat anderen er ook van vinden. Het enige dat jij kunt doen is er ofwel voor haar zijn als het misgaat, ofwel besluiten dat je er niet meer tegen kunt dat ze zoveel drama over zichzelf afroept en de vriendschap opgeven. Of natuurlijk blijven hameren op het feit dat dit een drama wordt, dan zal zij uiteindelijk kiezen. Of haar vriend
maandag 10 mei 2010 om 10:55
maandag 10 mei 2010 om 10:59
Dat vind ik wel herkenbaar. Ja, dan wil je des te harder bewijzen aan de buitenwereld dat 'wij' het samen wél redden!
'Wij zijn anders'. Zoiets. Dat speelde bij mij destijds ook mee om langer dan goed voor mij was in de relatie te blijven (en uiteraard ook het feit dat we inmiddels samen kinderen hadden).
'Wij zijn anders'. Zoiets. Dat speelde bij mij destijds ook mee om langer dan goed voor mij was in de relatie te blijven (en uiteraard ook het feit dat we inmiddels samen kinderen hadden).
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 10 mei 2010 om 11:19
Het ontbreekt me nu aan tijd om het uitgebreid uit de doeken te doen maar dit verhaal klopt niet. Google even op Belgie-route.quote:Nastik schreef op 10 mei 2010 @ 10:54:
[...]
Heb ik ook gezegd. Maar nee, dat is absoluut niet zo. Hij kan legaal in België gaan wonen, daar schijnt alles al rond te zijn.
[...]
Heb ik ook gezegd. Maar nee, dat is absoluut niet zo. Hij kan legaal in België gaan wonen, daar schijnt alles al rond te zijn.
maandag 10 mei 2010 om 11:30
maandag 10 mei 2010 om 11:38
quote:Habibti schreef op 10 mei 2010 @ 11:30:
http://www.buitenlandsepartner.nl/forum/forum.php?c=53
Ik heb Ge-Googled...
Het klinkt niet echt integer als je op deze manier aan een verblijfsvergunning voor de EU wilt komen.
http://www.buitenlandsepartner.nl/forum/forum.php?c=53
Ik heb Ge-Googled...
Het klinkt niet echt integer als je op deze manier aan een verblijfsvergunning voor de EU wilt komen.
maandag 10 mei 2010 om 11:48
Bij mij gingen er ook meteen alarmbellen af. Ten eerste vind ik dat je vriendin blij moet zijn met een vriendin als jij zeg! Daar naast ben ik wel bang dat ze niet naar je zal luisteren als ze zo verliefd is.Het verhaal over die Belgieroute lijkt hier wel in beeld te komen zoals jij het omschrijft. het is raar dat hij wil trouwen zo snel. Voor die Belgieroute is het noodzakelijk om getrouwd te zijn namelijk en het lijkt mij niet noodzakelijk dat je meteen gaat trouwen als je een relatie hebt , ook moslims kunnen toch gewoon tegenwoordig een verkering hebben??
Daarnaast als hij een tijdelijke verblijfsvergunning heeft in belgie op wat voor gronden is die dan? En dan verblijft hij nu dan ook illegaal in Nederland? Dat zou dan betekenen dat ze onderdak geeft aan een illegaal. Beseft ze dat wel?
Ik hoop voor jou dat ze naar je zorg luisterd en er iets mee doet want anders heb je groot de kans dat ze over een jaar of 3 wederom huilend op de bank zit.
Daarnaast als hij een tijdelijke verblijfsvergunning heeft in belgie op wat voor gronden is die dan? En dan verblijft hij nu dan ook illegaal in Nederland? Dat zou dan betekenen dat ze onderdak geeft aan een illegaal. Beseft ze dat wel?
Ik hoop voor jou dat ze naar je zorg luisterd en er iets mee doet want anders heb je groot de kans dat ze over een jaar of 3 wederom huilend op de bank zit.
maandag 10 mei 2010 om 14:03
quote:Nastik schreef op 10 mei 2010 @ 10:49:
Overigens dringt hij ze niet op, maar laat het zo vaak naar voren komen in gesprekken en legt daarbij heel erg de nadruk op het feit dat niks moet, dat hij alles goed vind. Bijvoorbeeld dat hij ons na het stappen wilt ophalen en altijd wilt weten waar we zijn, zodat hij ons kan beschermen. En terwijl zij dat heel lief en beschermend vind, vind ik het heel irritant en controlerend.
Dat is een uitstekende methode om een onzekere, verliefde persoon helemaal te vormen naar wat jij wilt. Wellicht niet bewust zijnerzijds, maar als iemand graag wil dat een relatie 'lukt', dan zal hij/zij de neiging hebben dit allemaal te gaan doen omdat het overduidelijk is dat de ander dat als voorkeur heeft. Het zeggen dat het van hem niet hoeft zorgt ervoor dat het niet dwingend overkomt. Mijn tip aan deze vriendin is scherp blijven voelen wat er gebeurt als ze wel tegen zijn wensen/voorkeuren ingaat. Overigens zeg ik dit niet vanuit een oordeel over cultuur oid. Ik heb dit soort gedrag bij een autochtone nederlander meegemaakt.
Overigens vind ik 1 maand wel heel snel om over dit soort zaken te praten, en zou ik als jouw vriendin ook goed in de gaten houden of aanpassingen en concessies door beiden gedaan worden. Het is een biculturele relatie he, er zijn twee mensen bij betrokken, waarbij idealiter beiden zich aanpassen aan elkaar, niet 1 volledig en de ander helemaal niet.
Overigens dringt hij ze niet op, maar laat het zo vaak naar voren komen in gesprekken en legt daarbij heel erg de nadruk op het feit dat niks moet, dat hij alles goed vind. Bijvoorbeeld dat hij ons na het stappen wilt ophalen en altijd wilt weten waar we zijn, zodat hij ons kan beschermen. En terwijl zij dat heel lief en beschermend vind, vind ik het heel irritant en controlerend.
Dat is een uitstekende methode om een onzekere, verliefde persoon helemaal te vormen naar wat jij wilt. Wellicht niet bewust zijnerzijds, maar als iemand graag wil dat een relatie 'lukt', dan zal hij/zij de neiging hebben dit allemaal te gaan doen omdat het overduidelijk is dat de ander dat als voorkeur heeft. Het zeggen dat het van hem niet hoeft zorgt ervoor dat het niet dwingend overkomt. Mijn tip aan deze vriendin is scherp blijven voelen wat er gebeurt als ze wel tegen zijn wensen/voorkeuren ingaat. Overigens zeg ik dit niet vanuit een oordeel over cultuur oid. Ik heb dit soort gedrag bij een autochtone nederlander meegemaakt.
Overigens vind ik 1 maand wel heel snel om over dit soort zaken te praten, en zou ik als jouw vriendin ook goed in de gaten houden of aanpassingen en concessies door beiden gedaan worden. Het is een biculturele relatie he, er zijn twee mensen bij betrokken, waarbij idealiter beiden zich aanpassen aan elkaar, niet 1 volledig en de ander helemaal niet.
maandag 10 mei 2010 om 14:09
Ennuh, als je heftig verliefd bent ben je niet toerekeningsvatbaar. Ik geloof er sterk in dat je niet in de eerste paar maanden dit soort beslissingen moet nemen. Als de roze wolk echt zo roze blijkt en blijft dan is hij dat ook nog wel een jaar later en dan is het dan nog steeds heel leuk om met elkaar te trouwen. En als hij dat niet is dan is het fijn dat je geland bent voor je zulke ingrijpende beslissingen neemt.
(Wij zijn na 11 maanden gaan samenwonen en gaan nu na 2,5 jaar na de start van de relatie trouwen. Nog helemaal blij met elkaar, maar genoeg geland om een realistische blik te hebben op hem en de relatie. Ik ben ook wel eens in 4 maanden van super in de wolken helemaal ervanaf gedonderd, dus vandaar)
(Wij zijn na 11 maanden gaan samenwonen en gaan nu na 2,5 jaar na de start van de relatie trouwen. Nog helemaal blij met elkaar, maar genoeg geland om een realistische blik te hebben op hem en de relatie. Ik ben ook wel eens in 4 maanden van super in de wolken helemaal ervanaf gedonderd, dus vandaar)
