mijn vrouw gaat vreemd

10-06-2013 19:39 288 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben een man van 34 en mijn vrouw is 29. 6 weken terug ben ik er achter gekomen dat zij vreemd gaat met een collega van haar sinds januari. net daarvoor zijn we eenweekend in Parijs geweest en heeft ze mij op de heenweg vertelt dat ze zit te denken om een einde aanonze relatie te maken toenhad ik direct door dat er een ander in het spel was. Dus de week daarna heb ik alles ondekt op haar tablet etc. We hebben eenkind van1,5 jaar en vind het echt schaamteloos. Zij heet een postnataledpressie gehad na de geboorte waabij ik haar ontzettend heb gesteund. In januari is mijn vader door het lint gegaan en diect gaan scheiden van mijn moeder na 40 jaar huwelijk en we hebben hem nooit weer gezien terwijl we een goede familieband hadden. Het was dus emotioneel een heftig jaar en mevrouwtje gaat vreemd na 10 jaar huwelijk en een kind van 1,5. Ik was er kapot van 4 weken lang. Ze heeft gezegd dat ze direct gestopt is. Na 4 weken kom ik er achter dat ze vrolijk doorgaat met mailen etc. Nu weer 2 weken later gaat het nog steeds door. Wanneer ik aandring op een scheiding wil ze dit absoluut niet maar ze is wel verliefd. Ik weet bij god niet wat ik moet doen. Ik wil niet net als mijn vader binnen 2 maand scheiden en later spijt krijgen. Ook vind ik het verschrikelijk voor onze zoon. Ik wil ook niet als een speelbal worden gebruikt om deze verliefdheid verder te onderzoeken. Als ik ga scheiden wordt ik een weekend vader terwijl ik nu een goede band met hem heb mede omdat ik ouderschaps verlof heb. Help!
Alle reacties Link kopieren
quote:david213 schreef op 11 juni 2013 @ 19:03:

Ik snap dat het niet netjes is maar toen het uit is gekomen heeft hij mij gemaild en zijn excuses aangeboden en beloofd ons met rust te laten. Vervolgens moet ik ze eerst 2 keer betappen dat ze nog steeds contact hebben.Heeft nog steeds niks met hem en zijn ouders van doen.
Alle reacties Link kopieren
Je had beter met een vriend naar de sportschool kunnen gaan en daar een boksbal in elkaar kunnen beuken.



Nu heb je processen in werking gesteld die moeilijk tot stoppen zijn te krijgen. Mails sturen naar minnaar en zijn ouders... Ik snáp je wel, maar waar is (nogmaals) je eigenwaarde? Je zelfrespect?



Ik bedenk ook de meest vreselijke dingen die ik wil zeggen aan iedereen als het uit is, maar je voert het niet uit.



Je kan dit niet meer ongedaan maken. Je kan wel tegen je vrouw zeggen dat dit de eerste en de laatste emotionele uitbarsting is geweest waarin je in een vlaag van verstandsverbijstering hebt gehandeld. En daarna rust nemen voor een periode voordat je verder gaat met de scheiding en alles wat erbij komt kijken.



En ga weer aan het werk voor je jezelf helemaal in de stront draait.
quote:david213 schreef op 11 juni 2013 @ 19:03:

Ik snap dat het niet netjes is maar toen het uit is gekomen heeft hij mij gemaild en zijn excuses aangeboden en beloofd ons met rust te laten. Vervolgens moet ik ze eerst 2 keer betappen dat ze nog steeds contact hebben.



Joh, begrip voor wat je gedaan hebt, hebben we allemaal wel denk ik.

Gebeurd is gebeurd. Maar van nu af aan moet je echt je verstand gebruiken en zorgen dat jij en je kind hier zonder al teveel kleerscheuren vanaf komt.
Alle reacties Link kopieren
Oei..



David jou actie is heel begrijpelijk. Mijn vriend geeft hier net zelf toe dat hij in zijn hoofd de meest vreselijke dingen liet gebeuren met zijn ex.. Maar hij heeft nooit iets in het werk gesteld om het ook echt uit te voeren :-) dus hou het in het vervolg bij fantaseren want alles wat je zegt en doet kan en zal tegen je gebruikt worden.



Misschien is het inderdaad ook goed om aan het werk te gaan. Zorg dat je je nuttig voelt. Dan zit je weer beter in je vel en groeit je zelfvertrouwen. Contact met andere collega's zal je goed doen. Even terug in het normale ritme, gedachten verzetten enzo..



Dikke knuffel!
Hoe ontzettend klote dit ook is allemaal, ik vraag me af waarom jij al 4 weken niet kan werken.

Ten eerste is het een goede afleiding, dat heb je nodig. Je maakt jezelf alleen maar gek door thuis te blijven zitten.

Ten tweede zou ik m'n baan hiervoor niet op het spel willen zetten.
Alle reacties Link kopieren
Oei.. Ik moet mijn woorden terugnemen.. :s



Mijn vriend is ooit helemaal door het lint gegaan toen zijn ex voor de zoveelste keer 's avonds niet thuis kwam. Toen hij haar belde om te vragen waar ze zat duwde ze per ongeluk op "beantwoorden" ipv "negeren" op haar gsm en hoorde hij zijn ex dus in actie met 1 van haar scharrels. Toen is hij naar de slaapkamer gegaan en heeft haar kleren vanaf de eerste verdieping in de voortuin gegooid.. Theorie erachter: zo hoefde ze niet binnen te komen om haar spullen te pakken en kon ze direct terug naar die andere vent.



Dus.. Zo'n dingen zijn menselijk. Iedereen heeft zijn grenzen, maar dan nog.. Zoiets valt niet goed te praten plus je vrouw kan dit in de scheiding tegen je gebruiken. Dus voor geen van de partijen wenselijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:elena78 schreef op 11 juni 2013 @ 18:49:

[...]



Nee, naar mijn idee is het de intimiteit die een liefdesrelatie kenmerkt. Geslachtsgemeenschap is naar mijn ervaring maar zo'n klein onderdeel van intimiteit binnen een duurzame relatie.. En ik word nogal moe van al dat gezeur over monogamie hier.Je hoeft niet mee te lezen! Het is je eigen keuze, niemand dwingt je....
Alle reacties Link kopieren
Ondanks dat de ouders van de minnaar hier inderdaad niets mee van doen hebben vind ik het helemaal niet zo'n slechte actie om zijn ouders te bellen. Ook niet perse een goede actie maar ook geen slechte.



David geeft hiermee aan dat hij het echt zat is maar ook dat hij heel erg gekwetst is. Ik vind niet dat hij daarmee geen gevoel van eigenwaarde zou tonen. Hij is woest en voelt zich verraden en mag hij?! Ik denk dat dit een duidelijk signaal is naar zn vrouw en haar minnaar dat hij dit gedrag niet tolereerd.

Je kan natuurlijk ook onder het mom van de eer aan jezelf houden stilzwijgend lijden en het allemaal beschaafd willen houden maar ik mag dat wel, een man die laat zien hoe verdrietig en kwaad hij is!



Heel anders dan de man die hier een tijdje geleden een topic opende waarvan zijn vrouw al 2 jaar lang een minnaar had en hij dat maar had te accepteren en hij dat ook schoorvoetend deed terwijl hij er wel heel ongelukkig van werd. David toont tenminste ballen!
Alle reacties Link kopieren
Ik zou eerder haar ouders gebeld hebben ipv die van de minnaar vermoedik.
Alle reacties Link kopieren
quote:fideldiedee schreef op 12 juni 2013 @ 14:46:

Ik zou eerder haar ouders gebeld hebben ipv die van de minnaar vermoedik.Ja, dat was nog beter geweest idd!
Alle reacties Link kopieren
Ze heeft zelf haar ouders gebeld, dat scheelt!
Alle reacties Link kopieren
Hoe gaat het intussen met jou David?
Alle reacties Link kopieren
Vandaag gaat het goed, ben rustig. Ben vandaag samen met mijn vrouw naat de psycholoog geweest waar mijn vrouw sinds een aantal weken heen gaat. En blijkt toch met de pnd te maken te hebben en eigenlijk geen kind wou tenminste niet op dat moment, dit verklaart de pnd en ze verwijt mij dat ik het zo graag wou en nu is ze rebels. Dit in het kort gezegd.
Alle reacties Link kopieren
Hmm.. Is dat een conclusie die de psych getrokken heeft of zegt jou ex dat? Vind het een beetje een raar verhaal.



Ben wel blij dat je wat rustiger bent EN dat jullie samen aan het werk zijn gegaan. Ik hoop op het beste! (Verlies je grenzen echter niet uit het oog)
Alle reacties Link kopieren
Nou er speelt meer natuurlijk, heeft ook met iets uit haar kindertijd te maken en dat ze leeft volgens de verwachtingen van haar omgeving en geen keuzes kan maken. Dit is geexplodeerd sinds de geboorte van ons kind, die ze dus eigenlijk nog niet wou.
Raar verhaal, TO. Er is jullie relatie. Er is jullie kind. Niemand is gebaat bij excuses voor- of verklaringen van haar gedrag. Iedereen is gebaat bij afspraken over de toekomst. Laat je niet naaien.
quote:david213 schreef op 12 juni 2013 @ 19:02:

Vandaag gaat het goed, ben rustig. Ben vandaag samen met mijn vrouw naat de psycholoog geweest waar mijn vrouw sinds een aantal weken heen gaat. En blijkt toch met de pnd te maken te hebben en eigenlijk geen kind wou tenminste niet op dat moment, dit verklaart de pnd en ze verwijt mij dat ik het zo graag wou en nu is ze rebels. Dit in het kort gezegd.lulkoek
Alle reacties Link kopieren
Ok. Het is dus duidelijk dat ze nog geen kind wou (triest. ) en dat daarmee de pnd verklaard is, maar waarom zo lang vreemdgaan? Dat komt dan weer voort uit de pnd dan? Maar dan kom je weer op de discussie of depressie een excuus is voor vreemdgaan.



Anyway.. Je hebt dus een vrouw met veel bagage en dat is zich nu aan het uiten. Ik vind het heel knap dat je er nog staat voor haar.



Ik heb een beeld van de situatie en daar mijn mening rond gevormd. Echter, ik ken de juiste situatie niet en mijn mening doet er niet toe.



Wat je ook doet. In mijn ogen ben je een sterke vent hoor!
Ik heb zojuist een nieuw motto gevonden.
Alle reacties Link kopieren
Lulkoek weet ik niet, was een behoorlijk emotionele sessie die ik vandaag heb gezien. Wil niet zeggen dat ik dit goedkeur en dat alles nu koek en ei is. Maar ik zie dat er nu besef is voor haar gedrag. En het in ieder geval te vroeg is om te scheiden.
Ik ben zojuist gestopt je serieus te nemen, waarbij
Nooit vergeten TO: je kunt nooit het gedrag van een ander veranderen, je kunt slechts je eigen gedrag veranderen.
quote:Amand schreef op 12 juni 2013 @ 19:29:

Ik ben zojuist gestopt je serieus te nemen, waarbij





Want? Omdat ik het verhaal afdoe als lulkoek? Het is toch waanzin dat een psycholoog zou zeggen dat het vreemdgaan van zijn vrouw een reden heeft? Dat is lulkoek.



of vanwege mijn motto
Ik kan mij overigens ook niet voorstellen dat een psycholoog toestemt in een toeschouwer.
Alle reacties Link kopieren
quote:david213 schreef op 12 juni 2013 @ 19:27:

Lulkoek weet ik niet, was een behoorlijk emotionele sessie die ik vandaag heb gezien. Wil niet zeggen dat ik dit goedkeur en dat alles nu koek en ei is. Maar ik zie dat er nu besef is voor haar gedrag. En het in ieder geval te vroeg is om te scheiden.



Daar kan ik me wat bij voorstellen. Maar wat nu? Hebben jullie daar over gepraat? Een kind laat zich niet terugstoppen, jullie kunnen niet terug naar daarvoor.



Ziet zij een toekomst voor zich waarin ze wel vrede heeft met de keuzes en consequenties? Want uiteindelijk maakt het niet uit waarom, je hebt er gewoon mee te dealen, de feiten van je leven. Anders ontstaat er zo makkelijk een slachtofferrol en daar kunnen mensen lang in blijven hangen. Zeker met, bij en "door" een kind kan dat heel schadelijk aflopen, het is nu eenmaal de verantwoordelijkheid van de volwassenen, niet een onschuldig kind.



Denk je dat ze die mentale stap kan maken?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven