Relaties
alle pijlers
moeder dochter relatie...
donderdag 6 mei 2010 om 10:46
Na lang wikken en wegen heb ik me maar aangemeld voor dit forum om een probleem met jullie te bespreken
Het wordt waarschijnlijk een lang verhaal, dus ga er maar voor zitten!
2 jaar geleden hebben mijn, nu ex man en ik besloten om samen met mijn moeder een landhuis in Frankijk te kopen en daar een B&B te beginnen.
Mijn moeder was net met pensioen en wilde wat anders en wij hadden de financiele middelen niet om zo'n groot huis te kopen dus het idee om dit samen te doen kwam super uit.
Helaas liep mijn relatie niet zoals het moest en zijn we, in goed overleg en in vrede, gescheiden.
Mijn ex waarschuwde me al voor mijn moeder, ze claimde mij volledig en was totaal afhankelijk van mij.
Nu heb ik een nieuwe Nederlandse vriend en die ziet hetzelfde probleem als mijn ex, mijn moeder woont nu al 2 jaar in Frankrijk en spreekt nog amper frans waardoor ik al haar zaken voor haar moet regelen, een afspraak bij de kapper, mee naar de huisarts etcetc.
Ik heb haar al meerdere keren verteld dat ze nu toch echt de taal moet leren daar ik redelijk gestoord word van al het regelwerk.
Dit is dus probleem 1.
Probleem 2 is dat ze mij geen enkele vrijheid geeft, als mijn vriend er is dan roept ze me elke 10 minuten, ga ik bij vrienden langs dan wil ze weten hoelaat ik weer thuis ben en als ik in de auto stap om even iets te halen dan wil ze weten waar ik heen ga,met wie etcetc.
Ik word over 2 maanden 31 dus jullie begrijpen dat dit vrij vervelend is.
Ook dit probleem is aangekaart, besproken, gaat 2 weken goed en dan begint het weer.
En jaaaa, nog een probleem (sorry voor mijn klaagzang).
Probleem 3.haar negativiteit.
Alles wat ik doe is slecht of niet goed.
Ik doe alles in de tuin bijvoorbeeld,maar plant niet goed of verkeerd.
Zelf kan ze amper dit soort dingen door haar Artrose dus ben ik met dit soort zaken de tuinier,schoonmaakster,tolk enzovoort.
In haar ogen doe ik niks goed.
Zelf ben ik al aardig afgestompt voor dit soort opmerkingen,maar mijn schoonouders waren hier een paar weken geleden en die waren gewoonweg in shock over de opmerkingen die ze naar mijn hoofd gooide en het enge is dat ik ze niet eens meer hoor!
Vriendinnen die langskwamen zeiden hetzelfde, mijn vriend stoort zich er hevig aan en ik merk het niet eens meer!
Nu delen wij de inkomsten van onze B&B en gezien het feit dat mijn moeder niet zoveel meer kan (of pretendeert niet te kunnen) kan ik geen baan nemen omdat ik het grootste gedeelte van het werk op het terrein en in huis doe.
Probleem (4) is dus dat al het geld op haar rekening binnenkomt en ze het deel gedeelte " vergeten" is.
Maw ik moet bedelen om het geld waar ik recht op het, wederom dit probleem is meerdere keren door mij aangekaart en dan gaat het weer even goed.
Laatst zag ik bijvoorbeeld een leuke jurk die ik wilde kopen, mijn moeder vondt het niks en ik kon dus niet de jurk kopen omdat zij mij geen geld wilde geven.
Zoals gezegd, ik ben bijna 31, wil de relatie met mijn virend uitbouwen,maar aan de andere kant voel ik me weer lullig om mijn moeder achter te laten daar we dit "avontuur" samen begonnen zijn.
Ze is minder mobiel door haar artrose, spreekt geen frans en is het enige familielid wat ik nog heb (mijn vader overleed toen ik 1 jaar was en de rest is er ook niet meer).
Ondanks haar gedrag vind ik het leven in Frankrijk heerlijk,maar zij is een storende factor en nu ben ik niet hoogbejaard,maar ik ben wel 31 en wil graag met mijn vriend verder.
Nu heb ik hier wel een hoop vrienden die haar zeker willen helpen met de tuin en de B&B,maar ondanks dat heb ik een enorm schuldgevoel om haar achter te laten.
Hier blijven kan natuurlijk ook,maar het is niet ideaal.
Graag hoor ik de mening van jullie buitenstaanders!
Het wordt waarschijnlijk een lang verhaal, dus ga er maar voor zitten!
2 jaar geleden hebben mijn, nu ex man en ik besloten om samen met mijn moeder een landhuis in Frankijk te kopen en daar een B&B te beginnen.
Mijn moeder was net met pensioen en wilde wat anders en wij hadden de financiele middelen niet om zo'n groot huis te kopen dus het idee om dit samen te doen kwam super uit.
Helaas liep mijn relatie niet zoals het moest en zijn we, in goed overleg en in vrede, gescheiden.
Mijn ex waarschuwde me al voor mijn moeder, ze claimde mij volledig en was totaal afhankelijk van mij.
Nu heb ik een nieuwe Nederlandse vriend en die ziet hetzelfde probleem als mijn ex, mijn moeder woont nu al 2 jaar in Frankrijk en spreekt nog amper frans waardoor ik al haar zaken voor haar moet regelen, een afspraak bij de kapper, mee naar de huisarts etcetc.
Ik heb haar al meerdere keren verteld dat ze nu toch echt de taal moet leren daar ik redelijk gestoord word van al het regelwerk.
Dit is dus probleem 1.
Probleem 2 is dat ze mij geen enkele vrijheid geeft, als mijn vriend er is dan roept ze me elke 10 minuten, ga ik bij vrienden langs dan wil ze weten hoelaat ik weer thuis ben en als ik in de auto stap om even iets te halen dan wil ze weten waar ik heen ga,met wie etcetc.
Ik word over 2 maanden 31 dus jullie begrijpen dat dit vrij vervelend is.
Ook dit probleem is aangekaart, besproken, gaat 2 weken goed en dan begint het weer.
En jaaaa, nog een probleem (sorry voor mijn klaagzang).
Probleem 3.haar negativiteit.
Alles wat ik doe is slecht of niet goed.
Ik doe alles in de tuin bijvoorbeeld,maar plant niet goed of verkeerd.
Zelf kan ze amper dit soort dingen door haar Artrose dus ben ik met dit soort zaken de tuinier,schoonmaakster,tolk enzovoort.
In haar ogen doe ik niks goed.
Zelf ben ik al aardig afgestompt voor dit soort opmerkingen,maar mijn schoonouders waren hier een paar weken geleden en die waren gewoonweg in shock over de opmerkingen die ze naar mijn hoofd gooide en het enge is dat ik ze niet eens meer hoor!
Vriendinnen die langskwamen zeiden hetzelfde, mijn vriend stoort zich er hevig aan en ik merk het niet eens meer!
Nu delen wij de inkomsten van onze B&B en gezien het feit dat mijn moeder niet zoveel meer kan (of pretendeert niet te kunnen) kan ik geen baan nemen omdat ik het grootste gedeelte van het werk op het terrein en in huis doe.
Probleem (4) is dus dat al het geld op haar rekening binnenkomt en ze het deel gedeelte " vergeten" is.
Maw ik moet bedelen om het geld waar ik recht op het, wederom dit probleem is meerdere keren door mij aangekaart en dan gaat het weer even goed.
Laatst zag ik bijvoorbeeld een leuke jurk die ik wilde kopen, mijn moeder vondt het niks en ik kon dus niet de jurk kopen omdat zij mij geen geld wilde geven.
Zoals gezegd, ik ben bijna 31, wil de relatie met mijn virend uitbouwen,maar aan de andere kant voel ik me weer lullig om mijn moeder achter te laten daar we dit "avontuur" samen begonnen zijn.
Ze is minder mobiel door haar artrose, spreekt geen frans en is het enige familielid wat ik nog heb (mijn vader overleed toen ik 1 jaar was en de rest is er ook niet meer).
Ondanks haar gedrag vind ik het leven in Frankrijk heerlijk,maar zij is een storende factor en nu ben ik niet hoogbejaard,maar ik ben wel 31 en wil graag met mijn vriend verder.
Nu heb ik hier wel een hoop vrienden die haar zeker willen helpen met de tuin en de B&B,maar ondanks dat heb ik een enorm schuldgevoel om haar achter te laten.
Hier blijven kan natuurlijk ook,maar het is niet ideaal.
Graag hoor ik de mening van jullie buitenstaanders!
donderdag 6 mei 2010 om 10:51
Aan jou om je grenzen aan te geven alsmede het geld op jouw rekening te laten storten (anders doe je niks meer). Jij laat dit gebeuren. Ik kan me voorstellen dat je vriend zich stoort dat je niet voor jezelf opkomt. Idd, je bent 31. Hup, gedraag je als zodanig.
Ik weet wel dat jij je moeder niet in de steek wil laten, maar je laat haar niet in de steek door je eigen leven te leiden.
Ik weet wel dat jij je moeder niet in de steek wil laten, maar je laat haar niet in de steek door je eigen leven te leiden.
donderdag 6 mei 2010 om 10:53
Zonde om je b&b op te geven.
Ga met je moeder om tafel... bespreek de knelpunten en schrijf ze op..maak een contract, laat het door haar ondertekenen en onderteken het zelf ook. Als ze weer in oud gedrag vervalt duw je het onder haar neus.
Vergeet vooral niet te vertellen hoe belangrijk ze voor je is..is voor moeders ook wel leuk om te horen.
Open een bankrekening en laat elke maand een deel overmaken of beter nog, laat het geld op jouw rekening binnenkomen en stort de helft naar haar...schandalig dat ze dit vergeet terwijl jij al het werk doet!!
Duidelijkheid en afspraken... anders gaat dit niet lang werken vrees ik. Succes!!
Ga met je moeder om tafel... bespreek de knelpunten en schrijf ze op..maak een contract, laat het door haar ondertekenen en onderteken het zelf ook. Als ze weer in oud gedrag vervalt duw je het onder haar neus.
Vergeet vooral niet te vertellen hoe belangrijk ze voor je is..is voor moeders ook wel leuk om te horen.
Open een bankrekening en laat elke maand een deel overmaken of beter nog, laat het geld op jouw rekening binnenkomen en stort de helft naar haar...schandalig dat ze dit vergeet terwijl jij al het werk doet!!
Duidelijkheid en afspraken... anders gaat dit niet lang werken vrees ik. Succes!!
donderdag 6 mei 2010 om 10:56
Hoi Moeilijk,
Ik denk dat je een gesprek met je moeder zou moeten aangaan waarin je dit soort zaken goed gaat regelen. Afspraken op papier zetten, desnoods via een notaris.
En wat domnaiefmutsje zegt, je bent er zelf bij, je laat het gebeuren. Ik begrijp wel dat het een patroon van jaren is wat je niet zomaar doorbreekt, maar als je niets doet zal er ook niets veranderen!
Ik wens je veel wijsheid.
NannieB
Ik denk dat je een gesprek met je moeder zou moeten aangaan waarin je dit soort zaken goed gaat regelen. Afspraken op papier zetten, desnoods via een notaris.
En wat domnaiefmutsje zegt, je bent er zelf bij, je laat het gebeuren. Ik begrijp wel dat het een patroon van jaren is wat je niet zomaar doorbreekt, maar als je niets doet zal er ook niets veranderen!
Ik wens je veel wijsheid.
NannieB
donderdag 6 mei 2010 om 11:01
Eerste vraag die in me opkomt: Hoe was je relatie met je moeder toen je nog in Nederland woonde?
Een hele stap om zo´n avontuur aan te gaan met je moeder. Zeker omdat ze alleen is, als ze een partner had gehad was het misschien anders gegaan. Ze lijkt erg aan je te hangen, en machtsspelletjes te spelen om zich toch een beetje belangrijk te voelen, of zo.
Lastige situatie, het is toch je moeder. Maar je moet het echt op tafel gooien, dat het zo helemaal niet werkt voor jou, en hoe je je hieronder voelt. Dit maakt jullie relatie kapot, en dat lijkt me toch niet de bedoeling.
Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst, een hele lastige en pijnlijke situatie..
Een hele stap om zo´n avontuur aan te gaan met je moeder. Zeker omdat ze alleen is, als ze een partner had gehad was het misschien anders gegaan. Ze lijkt erg aan je te hangen, en machtsspelletjes te spelen om zich toch een beetje belangrijk te voelen, of zo.
Lastige situatie, het is toch je moeder. Maar je moet het echt op tafel gooien, dat het zo helemaal niet werkt voor jou, en hoe je je hieronder voelt. Dit maakt jullie relatie kapot, en dat lijkt me toch niet de bedoeling.
Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst, een hele lastige en pijnlijke situatie..
donderdag 6 mei 2010 om 11:04
Jullie hebben absoluut een punt.
Ik wilde meteen bij aankoop van het huis alle zaken op papier zetten,maar dat was volgens haar niet nodig.
Bijna elke maand hebben we dezelfdee discussie, leer frans,wees socialer ga eens naar buiten,leer even normaal tegen mij te doen and show me the money!
Dan gaat het weer even goed.
Als ik mijn verhaal zo lees klink ik als een enorme stille, verlegen,suffe doos,maar dat ben ik juist helemaal niet! Alleen van mijn moeder accepteer ik blijkbaar dit soort onzin.
Ik was altijd enorm zelfstandig en in 2 jaar tijd heeft ze mij volledig onder haar duimpje gekregen en dat begin ik onderhand enorm zat te worden (jaja, ook al menig maal met haar besproken).
In deze regio is er jammer genoeg geen passend werk voor mijn vriend te vinden was dat wel zo dan hadden wij samen een huis in de buurt gekocht dan had ik meer vrijheid, nu moeten we het hebben van 2 weekendjes in de maand met een bejaarde stoorzender aan de overkant.
Het is een moeilijk en pijnlijke situatie want wat doe ik als er binnen 3 maanden geen verandering komt? ga ik weg dan is de kans dat ik ooit nog contact met haar heb vrij klein en laat ik haar eigenlijk aan haar lot over blijf ik dan zal ik de rest van haar leven aan haar grillen onderhevig zijn en word ik waarschijnlijk een gestoord kattenvrouwtje
Ik wilde meteen bij aankoop van het huis alle zaken op papier zetten,maar dat was volgens haar niet nodig.
Bijna elke maand hebben we dezelfdee discussie, leer frans,wees socialer ga eens naar buiten,leer even normaal tegen mij te doen and show me the money!
Dan gaat het weer even goed.
Als ik mijn verhaal zo lees klink ik als een enorme stille, verlegen,suffe doos,maar dat ben ik juist helemaal niet! Alleen van mijn moeder accepteer ik blijkbaar dit soort onzin.
Ik was altijd enorm zelfstandig en in 2 jaar tijd heeft ze mij volledig onder haar duimpje gekregen en dat begin ik onderhand enorm zat te worden (jaja, ook al menig maal met haar besproken).
In deze regio is er jammer genoeg geen passend werk voor mijn vriend te vinden was dat wel zo dan hadden wij samen een huis in de buurt gekocht dan had ik meer vrijheid, nu moeten we het hebben van 2 weekendjes in de maand met een bejaarde stoorzender aan de overkant.
Het is een moeilijk en pijnlijke situatie want wat doe ik als er binnen 3 maanden geen verandering komt? ga ik weg dan is de kans dat ik ooit nog contact met haar heb vrij klein en laat ik haar eigenlijk aan haar lot over blijf ik dan zal ik de rest van haar leven aan haar grillen onderhevig zijn en word ik waarschijnlijk een gestoord kattenvrouwtje
donderdag 6 mei 2010 om 11:05
Ik zou idd zorgen dat het geld op jouw rekening binnenkomt en haar dan elke maand haar deel overmaken.
En zakelijke afspraken op papier gaan zetten.
En duidelijk je grenzen aan geven.
En die grenzen kun je aangeven door haar maar gewoon eens een maandje zelf dingen te laten regelen... dus even de boel de boel te laten (met het gevaar dat dingen gewoon niet gebeuren). Als je nu zegt: Mam ik ga een maand bij mijn vriend wonen. Ik neem vakantie omdat ik het heel vervelend vind hoe jij met mij omgaat en daar even van bij moet komen. Ik heb dit dit en dit voor je geregeld. De rest (dit dit en dit) moet je zelf doen. Mijn telefoon luister ik 1x per dag af dus als er wat is dan kun je me bellen en neem ik de volgende dag contact met je op.
Je moeder heeft ook niets hoeven regelen de afgelopen tijd, omdat jij het voor haar deed. dus ze hoefde ook geen frans te leren e.d. Als jij er een tijdje niet bent, zal ze zelf moeten...
En zakelijke afspraken op papier gaan zetten.
En duidelijk je grenzen aan geven.
En die grenzen kun je aangeven door haar maar gewoon eens een maandje zelf dingen te laten regelen... dus even de boel de boel te laten (met het gevaar dat dingen gewoon niet gebeuren). Als je nu zegt: Mam ik ga een maand bij mijn vriend wonen. Ik neem vakantie omdat ik het heel vervelend vind hoe jij met mij omgaat en daar even van bij moet komen. Ik heb dit dit en dit voor je geregeld. De rest (dit dit en dit) moet je zelf doen. Mijn telefoon luister ik 1x per dag af dus als er wat is dan kun je me bellen en neem ik de volgende dag contact met je op.
Je moeder heeft ook niets hoeven regelen de afgelopen tijd, omdat jij het voor haar deed. dus ze hoefde ook geen frans te leren e.d. Als jij er een tijdje niet bent, zal ze zelf moeten...
donderdag 6 mei 2010 om 11:12
Hallo,
Heb je er al over nagedacht om haar bepaalde dingen, die zij wel zelf zou moet en kunnen, ook zelf te laten doen? Waarom zou je een afspraak bij de kapper voor haar maken, ze kan er toch op de bonnefooi naar toe, laat het aan haar. Niet om hard te zijn, maar om haar wat meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheid te geven. Een moeder die geen goed woord over heeft voor haar kind, mag daar voor niet beloond worden, want bij iedere beloning wordt het een beetje erger tot je helemaal geen leven meer hebt. En vergeet niet, ze is nu nog bij de pinken, over 10 jaar zit je aan haar vastgeklonken, als je haar laat begaan.Weiger vanaf nu de dingen die zij zelf zou kunnen doen, als ze de taal had geleerd en laat haar maar en beetje aanmodderen, dan pakt ze het vanzelf een keertje aan. De kreet, ik heb toch maling aan je, zingt na mijn moeders overlijden in 1997, nog steeds door mijn hoofd, dus ik weet waar je bent. Zet haar alsjeblieft op haar punten, zorg dat alles contractueel vastligt, zorg er voor dat er gewoon geld op jouw rekening terecht komt en als ze klaagt, laat de boel vallen en zeg, doe het dan zelf maar. Voedt haar alsjeblieft op, anders is je leven voorbij.
Heb je er al over nagedacht om haar bepaalde dingen, die zij wel zelf zou moet en kunnen, ook zelf te laten doen? Waarom zou je een afspraak bij de kapper voor haar maken, ze kan er toch op de bonnefooi naar toe, laat het aan haar. Niet om hard te zijn, maar om haar wat meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheid te geven. Een moeder die geen goed woord over heeft voor haar kind, mag daar voor niet beloond worden, want bij iedere beloning wordt het een beetje erger tot je helemaal geen leven meer hebt. En vergeet niet, ze is nu nog bij de pinken, over 10 jaar zit je aan haar vastgeklonken, als je haar laat begaan.Weiger vanaf nu de dingen die zij zelf zou kunnen doen, als ze de taal had geleerd en laat haar maar en beetje aanmodderen, dan pakt ze het vanzelf een keertje aan. De kreet, ik heb toch maling aan je, zingt na mijn moeders overlijden in 1997, nog steeds door mijn hoofd, dus ik weet waar je bent. Zet haar alsjeblieft op haar punten, zorg dat alles contractueel vastligt, zorg er voor dat er gewoon geld op jouw rekening terecht komt en als ze klaagt, laat de boel vallen en zeg, doe het dan zelf maar. Voedt haar alsjeblieft op, anders is je leven voorbij.
donderdag 6 mei 2010 om 11:24
jeetje, wat een vervelende situatie! Dit is vast niet wat je voor ogen had... Jou moeder heeft dus totaal niet door wat een werk het is en wat jij daarvan doet.
Misschien een idee om een weekje naar Nederland te komen en je moeder daar te laten? Zonder de koelkast vol te stouwen of iets vooruit te regelen zonder dat je B&B in de war loopt. Dan is ze op zichzelf aangewezen en ziet ze wat jij allemaal doet. Jij laat toe wat ze jou aandoet, doorbreken!!! je bent niet alleen je moeders kind maar ook een volwassen vrouw die haar eigen leven wil, met recht!
verder (weer) om tafel met je mams, duidelijk maken dat het zo niet werkt en desnoods zeggen dat je het op deze manier niet meer ziet zitten. Jij hebt ook je eigen leven, je bent nog jong, straks willen jullie misschien kinderen..... OMG daar moet je met de bemoeizucht van je moeder niet aan denken. Dus structureel veranderen anders je eigen leven gaan leiden ipv lijden!
succes meid
Misschien een idee om een weekje naar Nederland te komen en je moeder daar te laten? Zonder de koelkast vol te stouwen of iets vooruit te regelen zonder dat je B&B in de war loopt. Dan is ze op zichzelf aangewezen en ziet ze wat jij allemaal doet. Jij laat toe wat ze jou aandoet, doorbreken!!! je bent niet alleen je moeders kind maar ook een volwassen vrouw die haar eigen leven wil, met recht!
verder (weer) om tafel met je mams, duidelijk maken dat het zo niet werkt en desnoods zeggen dat je het op deze manier niet meer ziet zitten. Jij hebt ook je eigen leven, je bent nog jong, straks willen jullie misschien kinderen..... OMG daar moet je met de bemoeizucht van je moeder niet aan denken. Dus structureel veranderen anders je eigen leven gaan leiden ipv lijden!
succes meid
donderdag 6 mei 2010 om 11:34
quote:WakeyWakey schreef op 06 mei 2010 @ 11:01:
Eerste vraag die in me opkomt: Hoe was je relatie met je moeder toen je nog in Nederland woonde?
Een hele stap om zo´n avontuur aan te gaan met je moeder. Zeker omdat ze alleen is, als ze een partner had gehad was het misschien anders gegaan. Ze lijkt erg aan je te hangen, en machtsspelletjes te spelen om zich toch een beetje belangrijk te voelen, of zo.
Lastige situatie, het is toch je moeder. Maar je moet het echt op tafel gooien, dat het zo helemaal niet werkt voor jou, en hoe je je hieronder voelt. Dit maakt jullie relatie kapot, en dat lijkt me toch niet de bedoeling.
Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst, een hele lastige en pijnlijke situatie..
In Nederland was het heel anders, toen ik nog thuis woonde werkte ze nog en toen ze eenmaal met pensioen was woonde ik aan de andere kant het het land.
Ik had me absoluut niet voorgesteld dat het zo zou lopen daar ze altijd een zeer zelfstadige vrouw was met een bijzonder hoge functie in de tijdschriftenwereld (nee, niet de Viva ).
Het zou inderdaad anders geweest zijn als ze een partner had gehad,maar ze is nu al zo gewent aan haar leventje alleen dat ik dat niet zie gebeuren.
quote:JOJO1 schreef op 06 mei 2010 @ 11:05:
Ik zou idd zorgen dat het geld op jouw rekening binnenkomt en haar dan elke maand haar deel overmaken.
En zakelijke afspraken op papier gaan zetten.
En duidelijk je grenzen aan geven.
En die grenzen kun je aangeven door haar maar gewoon eens een maandje zelf dingen te laten regelen... dus even de boel de boel te laten (met het gevaar dat dingen gewoon niet gebeuren). Als je nu zegt: Mam ik ga een maand bij mijn vriend wonen. Ik neem vakantie omdat ik het heel vervelend vind hoe jij met mij omgaat en daar even van bij moet komen. Ik heb dit dit en dit voor je geregeld. De rest (dit dit en dit) moet je zelf doen. Mijn telefoon luister ik 1x per dag af dus als er wat is dan kun je me bellen en neem ik de volgende dag contact met je op.
Je moeder heeft ook niets hoeven regelen de afgelopen tijd, omdat jij het voor haar deed. dus ze hoefde ook geen frans te leren e.d. Als jij er een tijdje niet bent, zal ze zelf moeten...
Heb ik ook al aan gedacht.
Een paar maanden geleden was ik 2 weken lang in Nederland en geloof me, de telefoon ging 4x per dag.
Niet voor belangrijke dingen, maar kansloze informatie als " de postbode is vandaag niet geweest, zou die nog komen? ".
Helaas heb ik geen mobiel dus ze belde op de huistelefoon en ging net zolang door tot er opgenomen werdt.
Ik kon hem niet uit de stekker trekken daar mijn vriend een belangrijk telefoontje verwachtte en als ik niet opnam belde ze net zolang tot er opgenomen werdt.
quote:Cateautje schreef op 06 mei 2010 @ 11:12:
Hallo,
Heb je er al over nagedacht om haar bepaalde dingen, die zij wel zelf zou moet en kunnen, ook zelf te laten doen? Waarom zou je een afspraak bij de kapper voor haar maken, ze kan er toch op de bonnefooi naar toe, laat het aan haar. Niet om hard te zijn, maar om haar wat meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheid te geven. Een moeder die geen goed woord over heeft voor haar kind, mag daar voor niet beloond worden, want bij iedere beloning wordt het een beetje erger tot je helemaal geen leven meer hebt. En vergeet niet, ze is nu nog bij de pinken, over 10 jaar zit je aan haar vastgeklonken, als je haar laat begaan.Weiger vanaf nu de dingen die zij zelf zou kunnen doen, als ze de taal had geleerd en laat haar maar en beetje aanmodderen, dan pakt ze het vanzelf een keertje aan. De kreet, ik heb toch maling aan je, zingt na mijn moeders overlijden in 1997, nog steeds door mijn hoofd, dus ik weet waar je bent. Zet haar alsjeblieft op haar punten, zorg dat alles contractueel vastligt, zorg er voor dat er gewoon geld op jouw rekening terecht komt en als ze klaagt, laat de boel vallen en zeg, doe het dan zelf maar. Voedt haar alsjeblieft op, anders is je leven voorbij.
Ook dit heb ik geprobeert, maar dan krijgt mevrouw een woedeaanval en zeikt ze net zolang door tot ik het zat ben.
Weglopen van zo'n aanval is ook geen optie want als ik terug zitten alle deuren op slot en kan ik dus niet meer naar binnen of ik krijg 3 uur lang een stilte/negeer attack (in de vorm van wel beeld maar geen geluid).
Als ze naar de kapper moet dan moet ik met haar mee, doe ik dat niet dan belt ze niet af en gaat ze gewoonweg niet omdat ik niet mee wilde.
Als ik niet mee wil naar de markt dan gaat ze ook niet.
Wil ik niet mee naar de supermarkt dan hebben we geen eten in huis want alleen gaat ze niet.
De aan haar lot overlaten tactiek werkt dus niet zolang ik hier ben, want dan doet ze gewoonweg niks, dan zit ze achter de pc patience te spelen de hele dag.
quote:meds schreef op 06 mei 2010 @ 11:15:
ik zou zeggen ga eerst het gesprek maar eens aanHet gesprek is in 2 jaar tijd al 24 keer aangegaan, maar dat werkt blijkbaar maar even
Eerste vraag die in me opkomt: Hoe was je relatie met je moeder toen je nog in Nederland woonde?
Een hele stap om zo´n avontuur aan te gaan met je moeder. Zeker omdat ze alleen is, als ze een partner had gehad was het misschien anders gegaan. Ze lijkt erg aan je te hangen, en machtsspelletjes te spelen om zich toch een beetje belangrijk te voelen, of zo.
Lastige situatie, het is toch je moeder. Maar je moet het echt op tafel gooien, dat het zo helemaal niet werkt voor jou, en hoe je je hieronder voelt. Dit maakt jullie relatie kapot, en dat lijkt me toch niet de bedoeling.
Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst, een hele lastige en pijnlijke situatie..
In Nederland was het heel anders, toen ik nog thuis woonde werkte ze nog en toen ze eenmaal met pensioen was woonde ik aan de andere kant het het land.
Ik had me absoluut niet voorgesteld dat het zo zou lopen daar ze altijd een zeer zelfstadige vrouw was met een bijzonder hoge functie in de tijdschriftenwereld (nee, niet de Viva ).
Het zou inderdaad anders geweest zijn als ze een partner had gehad,maar ze is nu al zo gewent aan haar leventje alleen dat ik dat niet zie gebeuren.
quote:JOJO1 schreef op 06 mei 2010 @ 11:05:
Ik zou idd zorgen dat het geld op jouw rekening binnenkomt en haar dan elke maand haar deel overmaken.
En zakelijke afspraken op papier gaan zetten.
En duidelijk je grenzen aan geven.
En die grenzen kun je aangeven door haar maar gewoon eens een maandje zelf dingen te laten regelen... dus even de boel de boel te laten (met het gevaar dat dingen gewoon niet gebeuren). Als je nu zegt: Mam ik ga een maand bij mijn vriend wonen. Ik neem vakantie omdat ik het heel vervelend vind hoe jij met mij omgaat en daar even van bij moet komen. Ik heb dit dit en dit voor je geregeld. De rest (dit dit en dit) moet je zelf doen. Mijn telefoon luister ik 1x per dag af dus als er wat is dan kun je me bellen en neem ik de volgende dag contact met je op.
Je moeder heeft ook niets hoeven regelen de afgelopen tijd, omdat jij het voor haar deed. dus ze hoefde ook geen frans te leren e.d. Als jij er een tijdje niet bent, zal ze zelf moeten...
Heb ik ook al aan gedacht.
Een paar maanden geleden was ik 2 weken lang in Nederland en geloof me, de telefoon ging 4x per dag.
Niet voor belangrijke dingen, maar kansloze informatie als " de postbode is vandaag niet geweest, zou die nog komen? ".
Helaas heb ik geen mobiel dus ze belde op de huistelefoon en ging net zolang door tot er opgenomen werdt.
Ik kon hem niet uit de stekker trekken daar mijn vriend een belangrijk telefoontje verwachtte en als ik niet opnam belde ze net zolang tot er opgenomen werdt.
quote:Cateautje schreef op 06 mei 2010 @ 11:12:
Hallo,
Heb je er al over nagedacht om haar bepaalde dingen, die zij wel zelf zou moet en kunnen, ook zelf te laten doen? Waarom zou je een afspraak bij de kapper voor haar maken, ze kan er toch op de bonnefooi naar toe, laat het aan haar. Niet om hard te zijn, maar om haar wat meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheid te geven. Een moeder die geen goed woord over heeft voor haar kind, mag daar voor niet beloond worden, want bij iedere beloning wordt het een beetje erger tot je helemaal geen leven meer hebt. En vergeet niet, ze is nu nog bij de pinken, over 10 jaar zit je aan haar vastgeklonken, als je haar laat begaan.Weiger vanaf nu de dingen die zij zelf zou kunnen doen, als ze de taal had geleerd en laat haar maar en beetje aanmodderen, dan pakt ze het vanzelf een keertje aan. De kreet, ik heb toch maling aan je, zingt na mijn moeders overlijden in 1997, nog steeds door mijn hoofd, dus ik weet waar je bent. Zet haar alsjeblieft op haar punten, zorg dat alles contractueel vastligt, zorg er voor dat er gewoon geld op jouw rekening terecht komt en als ze klaagt, laat de boel vallen en zeg, doe het dan zelf maar. Voedt haar alsjeblieft op, anders is je leven voorbij.
Ook dit heb ik geprobeert, maar dan krijgt mevrouw een woedeaanval en zeikt ze net zolang door tot ik het zat ben.
Weglopen van zo'n aanval is ook geen optie want als ik terug zitten alle deuren op slot en kan ik dus niet meer naar binnen of ik krijg 3 uur lang een stilte/negeer attack (in de vorm van wel beeld maar geen geluid).
Als ze naar de kapper moet dan moet ik met haar mee, doe ik dat niet dan belt ze niet af en gaat ze gewoonweg niet omdat ik niet mee wilde.
Als ik niet mee wil naar de markt dan gaat ze ook niet.
Wil ik niet mee naar de supermarkt dan hebben we geen eten in huis want alleen gaat ze niet.
De aan haar lot overlaten tactiek werkt dus niet zolang ik hier ben, want dan doet ze gewoonweg niks, dan zit ze achter de pc patience te spelen de hele dag.
quote:meds schreef op 06 mei 2010 @ 11:15:
ik zou zeggen ga eerst het gesprek maar eens aanHet gesprek is in 2 jaar tijd al 24 keer aangegaan, maar dat werkt blijkbaar maar even
donderdag 6 mei 2010 om 11:39
quote:mimootje schreef op 06 mei 2010 @ 11:24:
jeetje, wat een vervelende situatie! Dit is vast niet wat je voor ogen had... Jou moeder heeft dus totaal niet door wat een werk het is en wat jij daarvan doet.
Misschien een idee om een weekje naar Nederland te komen en je moeder daar te laten? Zonder de koelkast vol te stouwen of iets vooruit te regelen zonder dat je B&B in de war loopt. Dan is ze op zichzelf aangewezen en ziet ze wat jij allemaal doet. Jij laat toe wat ze jou aandoet, doorbreken!!! je bent niet alleen je moeders kind maar ook een volwassen vrouw die haar eigen leven wil, met recht!
verder (weer) om tafel met je mams, duidelijk maken dat het zo niet werkt en desnoods zeggen dat je het op deze manier niet meer ziet zitten. Jij hebt ook je eigen leven, je bent nog jong, straks willen jullie misschien kinderen..... OMG daar moet je met de bemoeizucht van je moeder niet aan denken. Dus structureel veranderen anders je eigen leven gaan leiden ipv lijden!
succes meid
Ja daar zat ik dus ook al aan te denken.
Zoderekt raak ik onverwachts zwanger (zit niet in de planning maar je weet maar nooit), dan kan ik dus fijn mijn vriend elke maand een foto'tje sturen van mijn vooruitgang aangezien moeders niet alleen kan blijven.
Niet een fijne gedachte.
En inderdaad momenteel heb ik echt het gevoel dat ik mijn leven aan het lijden ipv leiden.
Ik heb echt het idee dat ik door haar in een hoekje gedreven word en niets meer voor mezelf kan bepalen.
Mocht ik de ballen krijgen in een keer te vertrekken en een week weg te blijven (dan moet ik eerst aan benzinegeld zien te komen omg wat triest) dan krijg ik me toch een ruzie.
jeetje, wat een vervelende situatie! Dit is vast niet wat je voor ogen had... Jou moeder heeft dus totaal niet door wat een werk het is en wat jij daarvan doet.
Misschien een idee om een weekje naar Nederland te komen en je moeder daar te laten? Zonder de koelkast vol te stouwen of iets vooruit te regelen zonder dat je B&B in de war loopt. Dan is ze op zichzelf aangewezen en ziet ze wat jij allemaal doet. Jij laat toe wat ze jou aandoet, doorbreken!!! je bent niet alleen je moeders kind maar ook een volwassen vrouw die haar eigen leven wil, met recht!
verder (weer) om tafel met je mams, duidelijk maken dat het zo niet werkt en desnoods zeggen dat je het op deze manier niet meer ziet zitten. Jij hebt ook je eigen leven, je bent nog jong, straks willen jullie misschien kinderen..... OMG daar moet je met de bemoeizucht van je moeder niet aan denken. Dus structureel veranderen anders je eigen leven gaan leiden ipv lijden!
succes meid
Ja daar zat ik dus ook al aan te denken.
Zoderekt raak ik onverwachts zwanger (zit niet in de planning maar je weet maar nooit), dan kan ik dus fijn mijn vriend elke maand een foto'tje sturen van mijn vooruitgang aangezien moeders niet alleen kan blijven.
Niet een fijne gedachte.
En inderdaad momenteel heb ik echt het gevoel dat ik mijn leven aan het lijden ipv leiden.
Ik heb echt het idee dat ik door haar in een hoekje gedreven word en niets meer voor mezelf kan bepalen.
Mocht ik de ballen krijgen in een keer te vertrekken en een week weg te blijven (dan moet ik eerst aan benzinegeld zien te komen omg wat triest) dan krijg ik me toch een ruzie.
donderdag 6 mei 2010 om 11:41
Volgens mij voel je je enorm verantwoordelijk voor je moeder.
Jij kiest ervoor om te reageren op haar zeur/klaagzang dus waarom zou ze uberhaupt dan stoppen?
Je moeder gaat niet naar de kapper en supermarkt als je niet mee gaat. Dan is het gewoon geen kapsel, daar kiest zij zelf voor.
Be je wel eens in gesprek gegaan waarom ze dit gedrag laat zien? Voelt zij zich ook afhankelijk van jou of dat weer niet?
Jij kiest ervoor om te reageren op haar zeur/klaagzang dus waarom zou ze uberhaupt dan stoppen?
Je moeder gaat niet naar de kapper en supermarkt als je niet mee gaat. Dan is het gewoon geen kapsel, daar kiest zij zelf voor.
Be je wel eens in gesprek gegaan waarom ze dit gedrag laat zien? Voelt zij zich ook afhankelijk van jou of dat weer niet?
Nee echt?
donderdag 6 mei 2010 om 11:46
quote:suus0105 schreef op 06 mei 2010 @ 11:41:
Volgens mij voel je je enorm verantwoordelijk voor je moeder.
Jij kiest ervoor om te reageren op haar zeur/klaagzang dus waarom zou ze uberhaupt dan stoppen?
Je moeder gaat niet naar de kapper en supermarkt als je niet mee gaat. Dan is het gewoon geen kapsel, daar kiest zij zelf voor.
Be je wel eens in gesprek gegaan waarom ze dit gedrag laat zien? Voelt zij zich ook afhankelijk van jou of dat weer niet?
Hier heb je zeker een punt.
Ik voel me absoluut te verantwoordelijk voor mijn moeder.
Het voelt lullig dat ik in 2 jaar tijd vloeiend frans spreek en een grote vriendengroep heb en zij niks.
Ik weet dat het haar eigen schuld is, maar telkens weer probeer ik haar te betrekken in dingen hier in het dorp in de hoop dat ze virenden maakt en de taal gaat leren.
Ik heb ook al menig maal aangekaart dat ze op deze manier hartstikke aan mij hangt en het voor haar ook niet prettig moet zijn zo afhankelijk te zijn, maar zo ziet ze het zelf blijkbaar niet.
Zij is volgens mij naar Frankrijk gegaan om lekker te relaxen en heeft mij meegenomen als manusje van alles/ personal assistant.
Ik reageer inderdaad na een tijdje op haar klaagzang omdat ze precies weet welke knopjes ze in moet drukken tot ik het zat ben en het maar voor haar doe terwijl ik weet dat ik niet moet reageren.
Volgens mij voel je je enorm verantwoordelijk voor je moeder.
Jij kiest ervoor om te reageren op haar zeur/klaagzang dus waarom zou ze uberhaupt dan stoppen?
Je moeder gaat niet naar de kapper en supermarkt als je niet mee gaat. Dan is het gewoon geen kapsel, daar kiest zij zelf voor.
Be je wel eens in gesprek gegaan waarom ze dit gedrag laat zien? Voelt zij zich ook afhankelijk van jou of dat weer niet?
Hier heb je zeker een punt.
Ik voel me absoluut te verantwoordelijk voor mijn moeder.
Het voelt lullig dat ik in 2 jaar tijd vloeiend frans spreek en een grote vriendengroep heb en zij niks.
Ik weet dat het haar eigen schuld is, maar telkens weer probeer ik haar te betrekken in dingen hier in het dorp in de hoop dat ze virenden maakt en de taal gaat leren.
Ik heb ook al menig maal aangekaart dat ze op deze manier hartstikke aan mij hangt en het voor haar ook niet prettig moet zijn zo afhankelijk te zijn, maar zo ziet ze het zelf blijkbaar niet.
Zij is volgens mij naar Frankrijk gegaan om lekker te relaxen en heeft mij meegenomen als manusje van alles/ personal assistant.
Ik reageer inderdaad na een tijdje op haar klaagzang omdat ze precies weet welke knopjes ze in moet drukken tot ik het zat ben en het maar voor haar doe terwijl ik weet dat ik niet moet reageren.
donderdag 6 mei 2010 om 11:46
hebben jullie niet een zakelijke rekening? Ik zou eisen dat je de helft van het geld krijgt en gewoon gaan naar Nederland, laat haar maar voelen wat het allemaal is wat jij doet.
je moet je niet in een hoek laten drijven, je laat het toe en DAT doe jezelf! Kom voor jezelf op, wat is er gebeurt dat deze manier van omgang er in is geslopen?? Houd haar eens een spiegel voor en gebruik haar eigen woorden tegen haar, op dezelfde rottige manier. Misschien ziet ze het dan??
waar zit je in Frankrijk??
je moet je niet in een hoek laten drijven, je laat het toe en DAT doe jezelf! Kom voor jezelf op, wat is er gebeurt dat deze manier van omgang er in is geslopen?? Houd haar eens een spiegel voor en gebruik haar eigen woorden tegen haar, op dezelfde rottige manier. Misschien ziet ze het dan??
waar zit je in Frankrijk??
donderdag 6 mei 2010 om 11:46
als ik haar reacties lees op jouw eerdere acties.... Tjeetje wat een kind zeg!! Het lijkt net alsof ik het verhaal over mijn eigen PEUTERPUBER lees... (nu kan hij nog geen deuren op slot doen enzo).... maar mijn hemel dit is echt niet normaal!!
En ja zo lang jij niet consequent bent, zal zij daar gebruik van maken.... Misschien moet je het eventjes zo bekijken...
Als ze iets niet doet omdat jij niet mee gaat... jammer dan... gewoon negeren en zorgen dat je zelf geen last hebt van het feit dat zij iets niet wil... daar zijn ook echt wel creatieve manieren voor denk ik... zorg voor je eigen eten, zorg voor een deur die niet van het slot kan (dus dat je gewoon naar binnen kunt)
Als je moeder zo'n goede functie had en zelfstandig kon leven dan is er toch iets veranderd... misschien baalt ze verschrikkelijk van het feit dat ze artrose heeft en onthand is of ze hangt gewoon erg aan je omdat ze bang is om alleen en eenzaam te zijn... Dus probeer eens met haar te praten over wat zij iin de toekomst ziet en hoe zij dat graag zou zien en praat dan over hoe jij je toekomst ziet.
En ja zo lang jij niet consequent bent, zal zij daar gebruik van maken.... Misschien moet je het eventjes zo bekijken...
Als ze iets niet doet omdat jij niet mee gaat... jammer dan... gewoon negeren en zorgen dat je zelf geen last hebt van het feit dat zij iets niet wil... daar zijn ook echt wel creatieve manieren voor denk ik... zorg voor je eigen eten, zorg voor een deur die niet van het slot kan (dus dat je gewoon naar binnen kunt)
Als je moeder zo'n goede functie had en zelfstandig kon leven dan is er toch iets veranderd... misschien baalt ze verschrikkelijk van het feit dat ze artrose heeft en onthand is of ze hangt gewoon erg aan je omdat ze bang is om alleen en eenzaam te zijn... Dus probeer eens met haar te praten over wat zij iin de toekomst ziet en hoe zij dat graag zou zien en praat dan over hoe jij je toekomst ziet.
donderdag 6 mei 2010 om 11:54
[quote][message=5922926,noline]moeilijk1 schreef op 06 mei
Een paar maanden geleden was ik 2 weken lang in Nederland en geloof me, de telefoon ging 4x per dag.
Niet voor belangrijke dingen, maar kansloze informatie als " de postbode is vandaag niet geweest, zou die nog komen? ".
Helaas heb ik geen mobiel dus ze belde op de huistelefoon en ging net zolang door tot er opgenomen werdt."
Wat weerhoudt je er dan van om een mobiel aan te schaffen?
Ook dit heb ik geprobeert, maar dan krijgt mevrouw een woedeaanval en zeikt ze net zolang door tot ik het zat ben.
En dus geef je toe?
"Weglopen van zo'n aanval is ook geen optie want als ik terug zitten alle deuren op slot en kan ik dus niet meer naar binnen of ik krijg 3 uur lang een stilte/negeer attack (in de vorm van wel beeld maar geen geluid)."
Dat is dus precies wat jij m.i., zult moeten leren: negeren van die buien van je moeder!
"Als ze naar de kapper moet dan moet ik met haar mee, doe ik dat niet dan belt ze niet af en gaat ze gewoonweg niet omdat ik niet mee wilde."
Mooi, dan gaat ze maar niet naar de kapper en dat is dan haar probleem, niet de jouwe!
Het lijkt erop dat jij het gedrag van je moeder net zo in stand houdt hoor. De financiele zaak is volgens mij goed te regelen door het geld op jouw rekening te laten storten en dan aan je moeder haar deel over te maken.
Jij zult voor jezelf eerst uit moeten maken wat jij echt wilt, of terug naar Nederland of in Frankrijk blijven. Kies je voor dat laatste zul je een aantal zaken mbt je moeder moeten veranderen, haar dit ook meedelen en daarin consequent zijn. Dus niet maar weer toegeven omdat je haar gedrag zo irritant vindt!
Een paar maanden geleden was ik 2 weken lang in Nederland en geloof me, de telefoon ging 4x per dag.
Niet voor belangrijke dingen, maar kansloze informatie als " de postbode is vandaag niet geweest, zou die nog komen? ".
Helaas heb ik geen mobiel dus ze belde op de huistelefoon en ging net zolang door tot er opgenomen werdt."
Wat weerhoudt je er dan van om een mobiel aan te schaffen?
Ook dit heb ik geprobeert, maar dan krijgt mevrouw een woedeaanval en zeikt ze net zolang door tot ik het zat ben.
En dus geef je toe?
"Weglopen van zo'n aanval is ook geen optie want als ik terug zitten alle deuren op slot en kan ik dus niet meer naar binnen of ik krijg 3 uur lang een stilte/negeer attack (in de vorm van wel beeld maar geen geluid)."
Dat is dus precies wat jij m.i., zult moeten leren: negeren van die buien van je moeder!
"Als ze naar de kapper moet dan moet ik met haar mee, doe ik dat niet dan belt ze niet af en gaat ze gewoonweg niet omdat ik niet mee wilde."
Mooi, dan gaat ze maar niet naar de kapper en dat is dan haar probleem, niet de jouwe!
Het lijkt erop dat jij het gedrag van je moeder net zo in stand houdt hoor. De financiele zaak is volgens mij goed te regelen door het geld op jouw rekening te laten storten en dan aan je moeder haar deel over te maken.
Jij zult voor jezelf eerst uit moeten maken wat jij echt wilt, of terug naar Nederland of in Frankrijk blijven. Kies je voor dat laatste zul je een aantal zaken mbt je moeder moeten veranderen, haar dit ook meedelen en daarin consequent zijn. Dus niet maar weer toegeven omdat je haar gedrag zo irritant vindt!
donderdag 6 mei 2010 om 11:54
Lastig hoor, juist omdat je zakelijk en prive erg in elkaar over laat gaan.
Zakelijk moet je dingen echt gaan regelen. De voorbeelden die hier benoemd zijn zoals een zakelijke rekening. Misschien een taakomschrijving voor elk (voorbeeld je moeder maakt reclame op internet e.d en de financiele afhandeling) en bepaalde dingen die je samen doet.
Ik denk ook dat het verstandig is om haar beeld duidelijk te krijgen over 'het naar Frankrijk gaan en een b&b hebben'. Het is pittig en hard werken en had zij dat vantevoren gerealiseerd? Is ze nu in een soort van (sociaal) gat gevallen en dat jij haar reddingsboei bent? Dat je moeder tegen jou op kijkt omdat je het allemaal (gemakkelijk) oppakt en zij achter de computer zit spelletjes te spelen?
Misschien het erover hebben wat haar toekomstperspectief is met zichzelf, de b&b en jij?
Zakelijk moet je dingen echt gaan regelen. De voorbeelden die hier benoemd zijn zoals een zakelijke rekening. Misschien een taakomschrijving voor elk (voorbeeld je moeder maakt reclame op internet e.d en de financiele afhandeling) en bepaalde dingen die je samen doet.
Ik denk ook dat het verstandig is om haar beeld duidelijk te krijgen over 'het naar Frankrijk gaan en een b&b hebben'. Het is pittig en hard werken en had zij dat vantevoren gerealiseerd? Is ze nu in een soort van (sociaal) gat gevallen en dat jij haar reddingsboei bent? Dat je moeder tegen jou op kijkt omdat je het allemaal (gemakkelijk) oppakt en zij achter de computer zit spelletjes te spelen?
Misschien het erover hebben wat haar toekomstperspectief is met zichzelf, de b&b en jij?
Nee echt?
donderdag 6 mei 2010 om 11:57
quote:moeilijk1 schreef op 06 mei 2010 @ 11:34:
[...]
In Nederland was het heel anders, toen ik nog thuis woonde werkte ze nog en toen ze eenmaal met pensioen was woonde ik aan de andere kant het het land.
Ik had me absoluut niet voorgesteld dat het zo zou lopen daar ze altijd een zeer zelfstadige vrouw was met een bijzonder hoge functie in de tijdschriftenwereld (nee, niet de Viva ).
Het zou inderdaad anders geweest zijn als ze een partner had gehad,maar ze is nu al zo gewent aan haar leventje alleen dat ik dat niet zie gebeuren.
[...]
Heb ik ook al aan gedacht.
Een paar maanden geleden was ik 2 weken lang in Nederland en geloof me, de telefoon ging 4x per dag.
Niet voor belangrijke dingen, maar kansloze informatie als " de postbode is vandaag niet geweest, zou die nog komen? ".
Helaas heb ik geen mobiel dus ze belde op de huistelefoon en ging net zolang door tot er opgenomen werdt.
Ik kon hem niet uit de stekker trekken daar mijn vriend een belangrijk telefoontje verwachtte en als ik niet opnam belde ze net zolang tot er opgenomen werdt.
[...]
Ook dit heb ik geprobeert, maar dan krijgt mevrouw een woedeaanval en zeikt ze net zolang door tot ik het zat ben.
Weglopen van zo'n aanval is ook geen optie want als ik terug zitten alle deuren op slot en kan ik dus niet meer naar binnen of ik krijg 3 uur lang een stilte/negeer attack (in de vorm van wel beeld maar geen geluid).
Als ze naar de kapper moet dan moet ik met haar mee, doe ik dat niet dan belt ze niet af en gaat ze gewoonweg niet omdat ik niet mee wilde.
Als ik niet mee wil naar de markt dan gaat ze ook niet.
Wil ik niet mee naar de supermarkt dan hebben we geen eten in huis want alleen gaat ze niet.
De aan haar lot overlaten tactiek werkt dus niet zolang ik hier ben, want dan doet ze gewoonweg niks, dan zit ze achter de pc patience te spelen de hele dag.
[...]
Het gesprek is in 2 jaar tijd al 24 keer aangegaan, maar dat werkt blijkbaar maar even
Is zo'n stilte/negeerperiode niet iets wat je zou kunnen zien , als het beste wat je kan overkomen? Waarom geef je niet aan dat je het zo heerlijk rustig vindt, of liever, zeg niets en breng die tijd door met je vriend, kortom, maak er iets positiefs van voor jezelf.
Ik weet dat het lijkt alsof ik gemakkelijk praten heb, maar toen mijn moeder was overleden en de hele uitvaart was achter de rug, toen kreeg ik ineens een hele heftige huilbui en realiseerde ik me dat ik haar nooit meer tegen kon komen en dat was zo'n opluchting dat ik me er gewoon een beetje voor zat te schamen,daar in mijn eentje. Laat het niet zo ver komen, ook zij is nog op te voeden enne als zij niet naar de kapper wilt, dan gaat ze maar lekker niet, simpel.Ga zelf naar de supermarkt, zonder haar en naar de markt , als het moet, dan voelt ze zich snel genoeg buitengesloten als zij door krijgt ,dat je haar niet nodig hebt.
Schreeuw alsjeblieft een keer.
[...]
In Nederland was het heel anders, toen ik nog thuis woonde werkte ze nog en toen ze eenmaal met pensioen was woonde ik aan de andere kant het het land.
Ik had me absoluut niet voorgesteld dat het zo zou lopen daar ze altijd een zeer zelfstadige vrouw was met een bijzonder hoge functie in de tijdschriftenwereld (nee, niet de Viva ).
Het zou inderdaad anders geweest zijn als ze een partner had gehad,maar ze is nu al zo gewent aan haar leventje alleen dat ik dat niet zie gebeuren.
[...]
Heb ik ook al aan gedacht.
Een paar maanden geleden was ik 2 weken lang in Nederland en geloof me, de telefoon ging 4x per dag.
Niet voor belangrijke dingen, maar kansloze informatie als " de postbode is vandaag niet geweest, zou die nog komen? ".
Helaas heb ik geen mobiel dus ze belde op de huistelefoon en ging net zolang door tot er opgenomen werdt.
Ik kon hem niet uit de stekker trekken daar mijn vriend een belangrijk telefoontje verwachtte en als ik niet opnam belde ze net zolang tot er opgenomen werdt.
[...]
Ook dit heb ik geprobeert, maar dan krijgt mevrouw een woedeaanval en zeikt ze net zolang door tot ik het zat ben.
Weglopen van zo'n aanval is ook geen optie want als ik terug zitten alle deuren op slot en kan ik dus niet meer naar binnen of ik krijg 3 uur lang een stilte/negeer attack (in de vorm van wel beeld maar geen geluid).
Als ze naar de kapper moet dan moet ik met haar mee, doe ik dat niet dan belt ze niet af en gaat ze gewoonweg niet omdat ik niet mee wilde.
Als ik niet mee wil naar de markt dan gaat ze ook niet.
Wil ik niet mee naar de supermarkt dan hebben we geen eten in huis want alleen gaat ze niet.
De aan haar lot overlaten tactiek werkt dus niet zolang ik hier ben, want dan doet ze gewoonweg niks, dan zit ze achter de pc patience te spelen de hele dag.
[...]
Het gesprek is in 2 jaar tijd al 24 keer aangegaan, maar dat werkt blijkbaar maar even
Is zo'n stilte/negeerperiode niet iets wat je zou kunnen zien , als het beste wat je kan overkomen? Waarom geef je niet aan dat je het zo heerlijk rustig vindt, of liever, zeg niets en breng die tijd door met je vriend, kortom, maak er iets positiefs van voor jezelf.
Ik weet dat het lijkt alsof ik gemakkelijk praten heb, maar toen mijn moeder was overleden en de hele uitvaart was achter de rug, toen kreeg ik ineens een hele heftige huilbui en realiseerde ik me dat ik haar nooit meer tegen kon komen en dat was zo'n opluchting dat ik me er gewoon een beetje voor zat te schamen,daar in mijn eentje. Laat het niet zo ver komen, ook zij is nog op te voeden enne als zij niet naar de kapper wilt, dan gaat ze maar lekker niet, simpel.Ga zelf naar de supermarkt, zonder haar en naar de markt , als het moet, dan voelt ze zich snel genoeg buitengesloten als zij door krijgt ,dat je haar niet nodig hebt.
Schreeuw alsjeblieft een keer.
donderdag 6 mei 2010 om 12:01
quote:JOJO1 schreef op 06 mei 2010 @ 11:46:
als ik haar reacties lees op jouw eerdere acties.... Tjeetje wat een kind zeg!! Het lijkt net alsof ik het verhaal over mijn eigen PEUTERPUBER lees... (nu kan hij nog geen deuren op slot doen enzo).... maar mijn hemel dit is echt niet normaal!!
En ja zo lang jij niet consequent bent, zal zij daar gebruik van maken.... Misschien moet je het eventjes zo bekijken...
Als ze iets niet doet omdat jij niet mee gaat... jammer dan... gewoon negeren en zorgen dat je zelf geen last hebt van het feit dat zij iets niet wil... daar zijn ook echt wel creatieve manieren voor denk ik... zorg voor je eigen eten, zorg voor een deur die niet van het slot kan (dus dat je gewoon naar binnen kunt)
Als je moeder zo'n goede functie had en zelfstandig kon leven dan is er toch iets veranderd... misschien baalt ze verschrikkelijk van het feit dat ze artrose heeft en onthand is of ze hangt gewoon erg aan je omdat ze bang is om alleen en eenzaam te zijn... Dus probeer eens met haar te praten over wat zij iin de toekomst ziet en hoe zij dat graag zou zien en praat dan over hoe jij je toekomst ziet.
Je slaat de spijker op zijn kop!
Mijn vriend zegt ook heel vaak dat mijn moeder het kind is ipv andersom.
De kans ik vrij groot dat deze plotselinge afhankelijkheid komt door haar Artrose.
Door haar drukke baan had ze eigenlijk alleen maar collega's als vriendin en nu ze met pensioen is en zij nog werken hoort ze weinig van ze, dus er zit wel een zekere angst in haar dat ze alleen en eenzaam achterblijft.
zeker door mijn scheiding en het feit dat ik een nieuwe vriend heb is ze bang dat ik wegga denk ik.
Haar idee van de toekomst is dat ik de rest van haar leven hier blijf en voor haar zorg.
Ik heb al aangegeven dat dat ondenkbaar is,maar ze houdt stug vol.
als ik haar reacties lees op jouw eerdere acties.... Tjeetje wat een kind zeg!! Het lijkt net alsof ik het verhaal over mijn eigen PEUTERPUBER lees... (nu kan hij nog geen deuren op slot doen enzo).... maar mijn hemel dit is echt niet normaal!!
En ja zo lang jij niet consequent bent, zal zij daar gebruik van maken.... Misschien moet je het eventjes zo bekijken...
Als ze iets niet doet omdat jij niet mee gaat... jammer dan... gewoon negeren en zorgen dat je zelf geen last hebt van het feit dat zij iets niet wil... daar zijn ook echt wel creatieve manieren voor denk ik... zorg voor je eigen eten, zorg voor een deur die niet van het slot kan (dus dat je gewoon naar binnen kunt)
Als je moeder zo'n goede functie had en zelfstandig kon leven dan is er toch iets veranderd... misschien baalt ze verschrikkelijk van het feit dat ze artrose heeft en onthand is of ze hangt gewoon erg aan je omdat ze bang is om alleen en eenzaam te zijn... Dus probeer eens met haar te praten over wat zij iin de toekomst ziet en hoe zij dat graag zou zien en praat dan over hoe jij je toekomst ziet.
Je slaat de spijker op zijn kop!
Mijn vriend zegt ook heel vaak dat mijn moeder het kind is ipv andersom.
De kans ik vrij groot dat deze plotselinge afhankelijkheid komt door haar Artrose.
Door haar drukke baan had ze eigenlijk alleen maar collega's als vriendin en nu ze met pensioen is en zij nog werken hoort ze weinig van ze, dus er zit wel een zekere angst in haar dat ze alleen en eenzaam achterblijft.
zeker door mijn scheiding en het feit dat ik een nieuwe vriend heb is ze bang dat ik wegga denk ik.
Haar idee van de toekomst is dat ik de rest van haar leven hier blijf en voor haar zorg.
Ik heb al aangegeven dat dat ondenkbaar is,maar ze houdt stug vol.
donderdag 6 mei 2010 om 12:05
Natuurlijk houdt je moeder stug vol dat jij de rest van je leven wel daar blijft en voor haar zorgt ondanks dat jij haar aangeeft dat dit niet gaat gebeuren. Waarom? Omdat wat je zegt in tegenspraak is met je gedrag.
Je zegt tegen je moeder dat ze zelfstandiger moet worden maar vergezelt haar intussen naar al haar afspraken. Ze voelt de noodzaak beslist niet want haar dochter gaat toch wel mee ondanks dat ze af en toe een beetje tegensputtert.
Je zegt tegen je moeder dat ze zelfstandiger moet worden maar vergezelt haar intussen naar al haar afspraken. Ze voelt de noodzaak beslist niet want haar dochter gaat toch wel mee ondanks dat ze af en toe een beetje tegensputtert.
donderdag 6 mei 2010 om 12:08
quote:Ruby37 schreef op 06 mei 2010 @ 12:05:
Natuurlijk houdt je moeder stug vol dat jij de rest van je leven wel daar blijft en voor haar zorgt ondanks dat jij haar aangeeft dat dit niet gaat gebeuren. Waarom? Omdat wat je zegt in tegenspraak is met je gedrag.
Je zegt tegen je moeder dat ze zelfstandiger moet worden maar vergezelt haar intussen naar al haar afspraken. Ze voelt de noodzaak beslist niet want haar dochter gaat toch wel mee ondanks dat ze af en toe een beetje tegensputtert.
Helemaal eens.
Wees dan maar even de moeder in de relatie en wees consequent en stel grenzen!!
Natuurlijk houdt je moeder stug vol dat jij de rest van je leven wel daar blijft en voor haar zorgt ondanks dat jij haar aangeeft dat dit niet gaat gebeuren. Waarom? Omdat wat je zegt in tegenspraak is met je gedrag.
Je zegt tegen je moeder dat ze zelfstandiger moet worden maar vergezelt haar intussen naar al haar afspraken. Ze voelt de noodzaak beslist niet want haar dochter gaat toch wel mee ondanks dat ze af en toe een beetje tegensputtert.
Helemaal eens.
Wees dan maar even de moeder in de relatie en wees consequent en stel grenzen!!
donderdag 6 mei 2010 om 12:13
quote:Ruby37 schreef op 06 mei 2010 @ 12:05:
Natuurlijk houdt je moeder stug vol dat jij de rest van je leven wel daar blijft en voor haar zorgt ondanks dat jij haar aangeeft dat dit niet gaat gebeuren. Waarom? Omdat wat je zegt in tegenspraak is met je gedrag.
Je zegt tegen je moeder dat ze zelfstandiger moet worden maar vergezelt haar intussen naar al haar afspraken. Ze voelt de noodzaak beslist niet want haar dochter gaat toch wel mee ondanks dat ze af en toe een beetje tegensputtert.
Je hebt gelijk.
Ik doe er net zo hard aan mee en ben blijkbaar al zo murw geluld dat ik op de automatische piloot alles doe.
Tuurlijk sputter ik tegen, maar wat ik ook probeer ze dramt net zolang door tot ik toegeef en geloof me, ik heb geprobeert het te negeren.
Het eindigt dan dus vaak in gesloten deuren, sneren geven en vervelend tegen mijn vriend gaan doen (die zich op zijn beurt weer inhoudt,maar steeds dichter bij ontploffing komt).
En gezien het feit dat ik dus geen geld heb betekend een dichte deur geen toegang tot de keuken, ik weet het, het klinkt enorm triest.
Zakelijke rekening openen heb ik ook al aan gedacht en besproken,maar dat vindt ze neit nodig/weigert ze.
Natuurlijk houdt je moeder stug vol dat jij de rest van je leven wel daar blijft en voor haar zorgt ondanks dat jij haar aangeeft dat dit niet gaat gebeuren. Waarom? Omdat wat je zegt in tegenspraak is met je gedrag.
Je zegt tegen je moeder dat ze zelfstandiger moet worden maar vergezelt haar intussen naar al haar afspraken. Ze voelt de noodzaak beslist niet want haar dochter gaat toch wel mee ondanks dat ze af en toe een beetje tegensputtert.
Je hebt gelijk.
Ik doe er net zo hard aan mee en ben blijkbaar al zo murw geluld dat ik op de automatische piloot alles doe.
Tuurlijk sputter ik tegen, maar wat ik ook probeer ze dramt net zolang door tot ik toegeef en geloof me, ik heb geprobeert het te negeren.
Het eindigt dan dus vaak in gesloten deuren, sneren geven en vervelend tegen mijn vriend gaan doen (die zich op zijn beurt weer inhoudt,maar steeds dichter bij ontploffing komt).
En gezien het feit dat ik dus geen geld heb betekend een dichte deur geen toegang tot de keuken, ik weet het, het klinkt enorm triest.
Zakelijke rekening openen heb ik ook al aan gedacht en besproken,maar dat vindt ze neit nodig/weigert ze.
