Relaties
alle pijlers
moeder dochter relatie...
donderdag 6 mei 2010 om 10:46
Na lang wikken en wegen heb ik me maar aangemeld voor dit forum om een probleem met jullie te bespreken
Het wordt waarschijnlijk een lang verhaal, dus ga er maar voor zitten!
2 jaar geleden hebben mijn, nu ex man en ik besloten om samen met mijn moeder een landhuis in Frankijk te kopen en daar een B&B te beginnen.
Mijn moeder was net met pensioen en wilde wat anders en wij hadden de financiele middelen niet om zo'n groot huis te kopen dus het idee om dit samen te doen kwam super uit.
Helaas liep mijn relatie niet zoals het moest en zijn we, in goed overleg en in vrede, gescheiden.
Mijn ex waarschuwde me al voor mijn moeder, ze claimde mij volledig en was totaal afhankelijk van mij.
Nu heb ik een nieuwe Nederlandse vriend en die ziet hetzelfde probleem als mijn ex, mijn moeder woont nu al 2 jaar in Frankrijk en spreekt nog amper frans waardoor ik al haar zaken voor haar moet regelen, een afspraak bij de kapper, mee naar de huisarts etcetc.
Ik heb haar al meerdere keren verteld dat ze nu toch echt de taal moet leren daar ik redelijk gestoord word van al het regelwerk.
Dit is dus probleem 1.
Probleem 2 is dat ze mij geen enkele vrijheid geeft, als mijn vriend er is dan roept ze me elke 10 minuten, ga ik bij vrienden langs dan wil ze weten hoelaat ik weer thuis ben en als ik in de auto stap om even iets te halen dan wil ze weten waar ik heen ga,met wie etcetc.
Ik word over 2 maanden 31 dus jullie begrijpen dat dit vrij vervelend is.
Ook dit probleem is aangekaart, besproken, gaat 2 weken goed en dan begint het weer.
En jaaaa, nog een probleem (sorry voor mijn klaagzang).
Probleem 3.haar negativiteit.
Alles wat ik doe is slecht of niet goed.
Ik doe alles in de tuin bijvoorbeeld,maar plant niet goed of verkeerd.
Zelf kan ze amper dit soort dingen door haar Artrose dus ben ik met dit soort zaken de tuinier,schoonmaakster,tolk enzovoort.
In haar ogen doe ik niks goed.
Zelf ben ik al aardig afgestompt voor dit soort opmerkingen,maar mijn schoonouders waren hier een paar weken geleden en die waren gewoonweg in shock over de opmerkingen die ze naar mijn hoofd gooide en het enge is dat ik ze niet eens meer hoor!
Vriendinnen die langskwamen zeiden hetzelfde, mijn vriend stoort zich er hevig aan en ik merk het niet eens meer!
Nu delen wij de inkomsten van onze B&B en gezien het feit dat mijn moeder niet zoveel meer kan (of pretendeert niet te kunnen) kan ik geen baan nemen omdat ik het grootste gedeelte van het werk op het terrein en in huis doe.
Probleem (4) is dus dat al het geld op haar rekening binnenkomt en ze het deel gedeelte " vergeten" is.
Maw ik moet bedelen om het geld waar ik recht op het, wederom dit probleem is meerdere keren door mij aangekaart en dan gaat het weer even goed.
Laatst zag ik bijvoorbeeld een leuke jurk die ik wilde kopen, mijn moeder vondt het niks en ik kon dus niet de jurk kopen omdat zij mij geen geld wilde geven.
Zoals gezegd, ik ben bijna 31, wil de relatie met mijn virend uitbouwen,maar aan de andere kant voel ik me weer lullig om mijn moeder achter te laten daar we dit "avontuur" samen begonnen zijn.
Ze is minder mobiel door haar artrose, spreekt geen frans en is het enige familielid wat ik nog heb (mijn vader overleed toen ik 1 jaar was en de rest is er ook niet meer).
Ondanks haar gedrag vind ik het leven in Frankrijk heerlijk,maar zij is een storende factor en nu ben ik niet hoogbejaard,maar ik ben wel 31 en wil graag met mijn vriend verder.
Nu heb ik hier wel een hoop vrienden die haar zeker willen helpen met de tuin en de B&B,maar ondanks dat heb ik een enorm schuldgevoel om haar achter te laten.
Hier blijven kan natuurlijk ook,maar het is niet ideaal.
Graag hoor ik de mening van jullie buitenstaanders!
Het wordt waarschijnlijk een lang verhaal, dus ga er maar voor zitten!
2 jaar geleden hebben mijn, nu ex man en ik besloten om samen met mijn moeder een landhuis in Frankijk te kopen en daar een B&B te beginnen.
Mijn moeder was net met pensioen en wilde wat anders en wij hadden de financiele middelen niet om zo'n groot huis te kopen dus het idee om dit samen te doen kwam super uit.
Helaas liep mijn relatie niet zoals het moest en zijn we, in goed overleg en in vrede, gescheiden.
Mijn ex waarschuwde me al voor mijn moeder, ze claimde mij volledig en was totaal afhankelijk van mij.
Nu heb ik een nieuwe Nederlandse vriend en die ziet hetzelfde probleem als mijn ex, mijn moeder woont nu al 2 jaar in Frankrijk en spreekt nog amper frans waardoor ik al haar zaken voor haar moet regelen, een afspraak bij de kapper, mee naar de huisarts etcetc.
Ik heb haar al meerdere keren verteld dat ze nu toch echt de taal moet leren daar ik redelijk gestoord word van al het regelwerk.
Dit is dus probleem 1.
Probleem 2 is dat ze mij geen enkele vrijheid geeft, als mijn vriend er is dan roept ze me elke 10 minuten, ga ik bij vrienden langs dan wil ze weten hoelaat ik weer thuis ben en als ik in de auto stap om even iets te halen dan wil ze weten waar ik heen ga,met wie etcetc.
Ik word over 2 maanden 31 dus jullie begrijpen dat dit vrij vervelend is.
Ook dit probleem is aangekaart, besproken, gaat 2 weken goed en dan begint het weer.
En jaaaa, nog een probleem (sorry voor mijn klaagzang).
Probleem 3.haar negativiteit.
Alles wat ik doe is slecht of niet goed.
Ik doe alles in de tuin bijvoorbeeld,maar plant niet goed of verkeerd.
Zelf kan ze amper dit soort dingen door haar Artrose dus ben ik met dit soort zaken de tuinier,schoonmaakster,tolk enzovoort.
In haar ogen doe ik niks goed.
Zelf ben ik al aardig afgestompt voor dit soort opmerkingen,maar mijn schoonouders waren hier een paar weken geleden en die waren gewoonweg in shock over de opmerkingen die ze naar mijn hoofd gooide en het enge is dat ik ze niet eens meer hoor!
Vriendinnen die langskwamen zeiden hetzelfde, mijn vriend stoort zich er hevig aan en ik merk het niet eens meer!
Nu delen wij de inkomsten van onze B&B en gezien het feit dat mijn moeder niet zoveel meer kan (of pretendeert niet te kunnen) kan ik geen baan nemen omdat ik het grootste gedeelte van het werk op het terrein en in huis doe.
Probleem (4) is dus dat al het geld op haar rekening binnenkomt en ze het deel gedeelte " vergeten" is.
Maw ik moet bedelen om het geld waar ik recht op het, wederom dit probleem is meerdere keren door mij aangekaart en dan gaat het weer even goed.
Laatst zag ik bijvoorbeeld een leuke jurk die ik wilde kopen, mijn moeder vondt het niks en ik kon dus niet de jurk kopen omdat zij mij geen geld wilde geven.
Zoals gezegd, ik ben bijna 31, wil de relatie met mijn virend uitbouwen,maar aan de andere kant voel ik me weer lullig om mijn moeder achter te laten daar we dit "avontuur" samen begonnen zijn.
Ze is minder mobiel door haar artrose, spreekt geen frans en is het enige familielid wat ik nog heb (mijn vader overleed toen ik 1 jaar was en de rest is er ook niet meer).
Ondanks haar gedrag vind ik het leven in Frankrijk heerlijk,maar zij is een storende factor en nu ben ik niet hoogbejaard,maar ik ben wel 31 en wil graag met mijn vriend verder.
Nu heb ik hier wel een hoop vrienden die haar zeker willen helpen met de tuin en de B&B,maar ondanks dat heb ik een enorm schuldgevoel om haar achter te laten.
Hier blijven kan natuurlijk ook,maar het is niet ideaal.
Graag hoor ik de mening van jullie buitenstaanders!
donderdag 6 mei 2010 om 12:23
Vergeet heel die moeilijk relatie met je moeder en haar bizarre gedrag. Focus je op de vraag: waar wil jij over 2 jaar zijn? En wat is daarvoor nodig? Ik denk dat het dan niet zo ingewikkeld is als het lijkt.
Jij wilt je met je vriend ergens vestigen waar hij kan werken. Dus da's niet in de buurt van het B&B. Kan moeder het B&B zelfstandig runnen? Lijkt me niet waarschijnlijk. Conclusie: B&B gaat in de verkoop of jullie nemen iemand aan die het voor jullie runt - al naar gelang de financiele situatie. Jij gaat met je vriend verder, en je moeder pakt ook haar eigen leven weer op (een fijn aanleunappartement ergens in Nl lijkt me dan een goede optie want het Frankrijk avontuur heeft haar zo te lezen ook niet gebracht wat ze ervan hoopte).
Dat dat emotioneel moeilijk is geloof ik graag. Maar de situatie waarin je jezelf nu laat zitten is niet normaal en niet gezond. Als je het voort laat duren eindig je inderdaad als vrijgezelle, onbetaalde bejaardenverzorgster/congierge/keukenhulp/manusje van alles.
Jij wilt je met je vriend ergens vestigen waar hij kan werken. Dus da's niet in de buurt van het B&B. Kan moeder het B&B zelfstandig runnen? Lijkt me niet waarschijnlijk. Conclusie: B&B gaat in de verkoop of jullie nemen iemand aan die het voor jullie runt - al naar gelang de financiele situatie. Jij gaat met je vriend verder, en je moeder pakt ook haar eigen leven weer op (een fijn aanleunappartement ergens in Nl lijkt me dan een goede optie want het Frankrijk avontuur heeft haar zo te lezen ook niet gebracht wat ze ervan hoopte).
Dat dat emotioneel moeilijk is geloof ik graag. Maar de situatie waarin je jezelf nu laat zitten is niet normaal en niet gezond. Als je het voort laat duren eindig je inderdaad als vrijgezelle, onbetaalde bejaardenverzorgster/congierge/keukenhulp/manusje van alles.
donderdag 6 mei 2010 om 12:24
Ik ga het vanavond maar nog eens duidelijk en helder met haar bespreken, alle knelpunten benoemen en kijken wat haar reactie hierop is.
Mocht ze weer zoals altijd ja en amen zeggen dan zie ik de situatie een paar weken aan en mocht er geen verandering komen dan ben ik een paar weken weg en zoekt ze het maar even uit.
Haar gedrag kost me gewoon te veel energie en hoelanger ik doorga hoemeer ik me aan haar ga irriteren en hoe schuldiger ik me voel.
Mocht ze weer zoals altijd ja en amen zeggen dan zie ik de situatie een paar weken aan en mocht er geen verandering komen dan ben ik een paar weken weg en zoekt ze het maar even uit.
Haar gedrag kost me gewoon te veel energie en hoelanger ik doorga hoemeer ik me aan haar ga irriteren en hoe schuldiger ik me voel.
donderdag 6 mei 2010 om 12:32
quote:Helenita2 schreef op 06 mei 2010 @ 12:23:
Vergeet heel die moeilijk relatie met je moeder en haar bizarre gedrag. Focus je op de vraag: waar wil jij over 2 jaar zijn? En wat is daarvoor nodig? Ik denk dat het dan niet zo ingewikkeld is als het lijkt.
Jij wilt je met je vriend ergens vestigen waar hij kan werken. Dus da's niet in de buurt van het B&B. Kan moeder het B&B zelfstandig runnen? Lijkt me niet waarschijnlijk. Conclusie: B&B gaat in de verkoop of jullie nemen iemand aan die het voor jullie runt - al naar gelang de financiele situatie. Jij gaat met je vriend verder, en je moeder pakt ook haar eigen leven weer op (een fijn aanleunappartement ergens in Nl lijkt me dan een goede optie want het Frankrijk avontuur heeft haar zo te lezen ook niet gebracht wat ze ervan hoopte).
Dat dat emotioneel moeilijk is geloof ik graag. Maar de situatie waarin je jezelf nu laat zitten is niet normaal en niet gezond. Als je het voort laat duren eindig je inderdaad als vrijgezelle, onbetaalde bejaardenverzorgster/congierge/keukenhulp/manusje van alles.
Over 2 jaar wil ik fijn samenwonen waar maakt me helemaal niks uit en een fijn leven leiden, dus inderdaad dan is de oplossing snel gemaakt,maar makkelijk is hij zeker niet.
Mijn moeder vindt het heeeeerlijk in frankrijk (wonder why) en wil er helemaal niet weg.
Nu wil een vriendin van mij die zelf ook een kleinschalige B&B heeft met alle liefde samen met mijn moeder haar B&B runnen.
Ze woont hier samen met haar man een kilometer bij vandaan en een andere vriend van mij zal met liefde de tuin voor haar doen, dus mocht ze willen dan kan ze altijd in Frankrijk blijven wonen en zullen er altijd mensen voor haar klaarstaan.
Alleen moet ze dan wel de taal leren natuurlijk.
Persoonlijk vind ik het wel weer jammer om eventueel weg te moeten gaan.
Ik voel me hier prima en op mijn gemak.
Het leven is hier rustiger dan in Nederland en de mensen behulpzamer, alleen die moeder van me he
Vergeet heel die moeilijk relatie met je moeder en haar bizarre gedrag. Focus je op de vraag: waar wil jij over 2 jaar zijn? En wat is daarvoor nodig? Ik denk dat het dan niet zo ingewikkeld is als het lijkt.
Jij wilt je met je vriend ergens vestigen waar hij kan werken. Dus da's niet in de buurt van het B&B. Kan moeder het B&B zelfstandig runnen? Lijkt me niet waarschijnlijk. Conclusie: B&B gaat in de verkoop of jullie nemen iemand aan die het voor jullie runt - al naar gelang de financiele situatie. Jij gaat met je vriend verder, en je moeder pakt ook haar eigen leven weer op (een fijn aanleunappartement ergens in Nl lijkt me dan een goede optie want het Frankrijk avontuur heeft haar zo te lezen ook niet gebracht wat ze ervan hoopte).
Dat dat emotioneel moeilijk is geloof ik graag. Maar de situatie waarin je jezelf nu laat zitten is niet normaal en niet gezond. Als je het voort laat duren eindig je inderdaad als vrijgezelle, onbetaalde bejaardenverzorgster/congierge/keukenhulp/manusje van alles.
Over 2 jaar wil ik fijn samenwonen waar maakt me helemaal niks uit en een fijn leven leiden, dus inderdaad dan is de oplossing snel gemaakt,maar makkelijk is hij zeker niet.
Mijn moeder vindt het heeeeerlijk in frankrijk (wonder why) en wil er helemaal niet weg.
Nu wil een vriendin van mij die zelf ook een kleinschalige B&B heeft met alle liefde samen met mijn moeder haar B&B runnen.
Ze woont hier samen met haar man een kilometer bij vandaan en een andere vriend van mij zal met liefde de tuin voor haar doen, dus mocht ze willen dan kan ze altijd in Frankrijk blijven wonen en zullen er altijd mensen voor haar klaarstaan.
Alleen moet ze dan wel de taal leren natuurlijk.
Persoonlijk vind ik het wel weer jammer om eventueel weg te moeten gaan.
Ik voel me hier prima en op mijn gemak.
Het leven is hier rustiger dan in Nederland en de mensen behulpzamer, alleen die moeder van me he
donderdag 6 mei 2010 om 12:49
quote:moeilijk1 schreef op 06 mei 2010 @ 12:32:
[...]
Over 2 jaar wil ik fijn samenwonen waar maakt me helemaal niks uit en een fijn leven leiden, dus inderdaad dan is de oplossing snel gemaakt,maar makkelijk is hij zeker niet.
Mijn moeder vindt het heeeeerlijk in frankrijk (wonder why) en wil er helemaal niet weg.
Nu wil een vriendin van mij die zelf ook een kleinschalige B&B heeft met alle liefde samen met mijn moeder haar B&B runnen.
Ze woont hier samen met haar man een kilometer bij vandaan en een andere vriend van mij zal met liefde de tuin voor haar doen, dus mocht ze willen dan kan ze altijd in Frankrijk blijven wonen en zullen er altijd mensen voor haar klaarstaan.
Alleen moet ze dan wel de taal leren natuurlijk.
Persoonlijk vind ik het wel weer jammer om eventueel weg te moeten gaan.
Ik voel me hier prima en op mijn gemak.
Het leven is hier rustiger dan in Nederland en de mensen behulpzamer, alleen die moeder van me heIs het dan geen idee om je moeder in dat gesprek deze opties te presenteren? Je bent dit avontuur 2 jaar geleden met haar aangegaan, het is niet gelopen zoals jullie van te voren hadden afgesproken en ze is niet ingegaan op de kansen die jij haar gegeven hebt om de situatie te verbeteren. Dan ben je nog heel coulant als je haar een termijn van 2 jaar geeft om - met jou hulp en de contacten die je voorstelt - het zelfstandig te redden. Mocht ze inderdaad in de tussentijd zodanig veranderen dat jij er wel mee kunt leven, dan kan je altijd nog besluiten om te blijven.
[...]
Over 2 jaar wil ik fijn samenwonen waar maakt me helemaal niks uit en een fijn leven leiden, dus inderdaad dan is de oplossing snel gemaakt,maar makkelijk is hij zeker niet.
Mijn moeder vindt het heeeeerlijk in frankrijk (wonder why) en wil er helemaal niet weg.
Nu wil een vriendin van mij die zelf ook een kleinschalige B&B heeft met alle liefde samen met mijn moeder haar B&B runnen.
Ze woont hier samen met haar man een kilometer bij vandaan en een andere vriend van mij zal met liefde de tuin voor haar doen, dus mocht ze willen dan kan ze altijd in Frankrijk blijven wonen en zullen er altijd mensen voor haar klaarstaan.
Alleen moet ze dan wel de taal leren natuurlijk.
Persoonlijk vind ik het wel weer jammer om eventueel weg te moeten gaan.
Ik voel me hier prima en op mijn gemak.
Het leven is hier rustiger dan in Nederland en de mensen behulpzamer, alleen die moeder van me heIs het dan geen idee om je moeder in dat gesprek deze opties te presenteren? Je bent dit avontuur 2 jaar geleden met haar aangegaan, het is niet gelopen zoals jullie van te voren hadden afgesproken en ze is niet ingegaan op de kansen die jij haar gegeven hebt om de situatie te verbeteren. Dan ben je nog heel coulant als je haar een termijn van 2 jaar geeft om - met jou hulp en de contacten die je voorstelt - het zelfstandig te redden. Mocht ze inderdaad in de tussentijd zodanig veranderen dat jij er wel mee kunt leven, dan kan je altijd nog besluiten om te blijven.
donderdag 6 mei 2010 om 13:44
Ja, het is een beetje een nu of nooit situatie.
Het was mij al een tijd duidelijk dat ik 2 mogelijkheden had.
Blijven en mezelf niet meer kunnen zijn of haar zo goed mogelijk achterlaten.
Desnoods kom ik de eerste 2 drukke seizoenen nog terug om te helpen,maar zoals het nu gaat werkt het niet.
Ik had altijd een goede relatie met mijn moeder maar 24/7 op elkaars lip werkt niet zeker niet met haar afhankelijke houding.
Wie weet komen mijn vriend en ik na een jaar weer terug om ons bij haar in de buurt te vestigen,maar ik wil om eerlijk te zijn nu weer even mijn normale leven terug.
Mijn plan is nu om nog deze zomer te blijven en in het najaar rustig te kijken naar een appaertement in Nederland.
Ik ga haar nu nog niet lastigvallen met mijn plannen (waar ik al maanden op zit te broeden), want ik wil eerst kijken wat de mogelijkheden zijn, maar ik denk dat dit momenteel het wijste besluit is wat ik kan nemen.
Het was mij al een tijd duidelijk dat ik 2 mogelijkheden had.
Blijven en mezelf niet meer kunnen zijn of haar zo goed mogelijk achterlaten.
Desnoods kom ik de eerste 2 drukke seizoenen nog terug om te helpen,maar zoals het nu gaat werkt het niet.
Ik had altijd een goede relatie met mijn moeder maar 24/7 op elkaars lip werkt niet zeker niet met haar afhankelijke houding.
Wie weet komen mijn vriend en ik na een jaar weer terug om ons bij haar in de buurt te vestigen,maar ik wil om eerlijk te zijn nu weer even mijn normale leven terug.
Mijn plan is nu om nog deze zomer te blijven en in het najaar rustig te kijken naar een appaertement in Nederland.
Ik ga haar nu nog niet lastigvallen met mijn plannen (waar ik al maanden op zit te broeden), want ik wil eerst kijken wat de mogelijkheden zijn, maar ik denk dat dit momenteel het wijste besluit is wat ik kan nemen.
