Moeilte met loslaten.
maandag 14 juni 2010 om 00:53
Mijn vriend en ik zal uitelkaar, (wat het beste is)
Maar ik heb het hier onwijs moeilijk mee. Ik ben ontroostbaar en kan om alles huilen..aangezien ik de hele tijd aan ''ons'' denk en aan de ruzies en dingens die we hebben meegemaakt.
Hij was mijn eerste grote liefde van 5 jaar. En had toekomstplannen met hem..en dit alles is nu weg..
Slapen lukt nu ook niet..Ik voel me down en gebroken.
Ik weet dat k nu zeur maar moest dit even kwijt.
Maar ik heb het hier onwijs moeilijk mee. Ik ben ontroostbaar en kan om alles huilen..aangezien ik de hele tijd aan ''ons'' denk en aan de ruzies en dingens die we hebben meegemaakt.
Hij was mijn eerste grote liefde van 5 jaar. En had toekomstplannen met hem..en dit alles is nu weg..
Slapen lukt nu ook niet..Ik voel me down en gebroken.
Ik weet dat k nu zeur maar moest dit even kwijt.
maandag 14 juni 2010 om 01:04
Inderdaad je bent geen zeur, ook al besef je dat het het beste is om uit elkaar te gaan ergens is er ook dat deel dat je hem graag ziet en dat wis je niet in 1,2,3 uit (spijtig genoeg)
Heb je geen chocolade of chocoladekoekjes, of... in huis verwen jezelf maar lekker!!! En probeer een beetje te slapen
En nu lijkt het onmogelijk maar die mooie toekomstplannen die gaan door met een veel lievere man waar je nog méér om gaat geven
maandag 14 juni 2010 om 08:28
Jeetje, ben je vergetend dat je mens bent? Met menselijke emoties?
Niet zo hard voor jezelf zijn joh!
Dat het 'het beste' is betekend nog niet dat je emoties al meteen met je verstand mee gaan. Dat kost tijd.
Geef jezelf die tijd en accepteer dat je niet hup zomar klaar met iemand bent.
Dat is gewoon een gezonde reactie op de verandering die er plaats vind. Vecht er maar niet te hard tegen, het komt wel goed, het wordt steeds iets beter, weet ik uit ervaring.
Knuf voor jou
Niet zo hard voor jezelf zijn joh!
Dat het 'het beste' is betekend nog niet dat je emoties al meteen met je verstand mee gaan. Dat kost tijd.
Geef jezelf die tijd en accepteer dat je niet hup zomar klaar met iemand bent.
Dat is gewoon een gezonde reactie op de verandering die er plaats vind. Vecht er maar niet te hard tegen, het komt wel goed, het wordt steeds iets beter, weet ik uit ervaring.
Knuf voor jou
..popcorn?
maandag 14 juni 2010 om 19:42
hoe lang is het uit nu? je kunt niet verwachten dat zoiets zo maar meteen over gaat. mijn relatie is nu bijna 10 maanden uit en eindelijk kan ik het nu loslaten (en soms ook weer een moment niet).
je geeft aan dat het beter is dat het uit is... nu langzaam die zakken leegmaken want zo lang ze vol zijn kan er niets nieuws en beters bij. hoeft echt niet van de een op de andere dag, maar je realiseren dat het zo beter is, is al een grote stap.
veel sterkte.
je geeft aan dat het beter is dat het uit is... nu langzaam die zakken leegmaken want zo lang ze vol zijn kan er niets nieuws en beters bij. hoeft echt niet van de een op de andere dag, maar je realiseren dat het zo beter is, is al een grote stap.
veel sterkte.
dinsdag 15 juni 2010 om 10:08
Heel herkenbaar hoor, mijn relatie is 5,5 maand geleden over gegaan ook niet mijn keuze. En ook al weet ik dat het goed is geweest, hij blijft toch in mn hoofd zitten. Je hebt toch samen veel gedeeld en dan ineens valt dat weg. Dat hij ook niet meer geinteresseerd is in wat er met mij gebeurd dat doet zeer. Zou liefst af en toe een berichtje krijgen misschien vorm van vriendschap. Alhoewel ik natuurlijk ook weer niet geconfronteerd hoef te worden met zn datingverhalen. Dus dan is toch geen contact nog het beste. Maar moeilijk is het!!