Relaties
alle pijlers
Moeite met mijn ouders
maandag 14 november 2011 om 21:33
Ik heb net een heel verhaal getypt, maar het werd zo lang. Dan maar in het kort.
Mijn ouders:
- zijn dominant als het gaat om onze kinderen. Er valt geen gesprek meer te voeren als we op bezoek zijn. Ze luisteren met een kwart oor. Alles draait om de kleintjes. Ook nemen ze het opvoedstokje van ons over, waar wij bij zijn!
- Ik denk dat ze mijn man niet mogen. Waarom precies weet ik niet. Het is een gevoel. Ook weer wat met de kinderen te maken heeft. Het lijkt wel alsof ze hem helemaal niet serieus nemen als ouder/opvoeder. Bij mij gaat dat nog wel. Mijn man wordt daar alleen maar onzeker van. Mijn ouders zijn verbaal erg sterk en aanwezig.
Ik weet heus wel dat praten helpt. Maar dat is nou juist wat ik zo moeilijk vind.
Mijn ouders:
- zijn dominant als het gaat om onze kinderen. Er valt geen gesprek meer te voeren als we op bezoek zijn. Ze luisteren met een kwart oor. Alles draait om de kleintjes. Ook nemen ze het opvoedstokje van ons over, waar wij bij zijn!
- Ik denk dat ze mijn man niet mogen. Waarom precies weet ik niet. Het is een gevoel. Ook weer wat met de kinderen te maken heeft. Het lijkt wel alsof ze hem helemaal niet serieus nemen als ouder/opvoeder. Bij mij gaat dat nog wel. Mijn man wordt daar alleen maar onzeker van. Mijn ouders zijn verbaal erg sterk en aanwezig.
Ik weet heus wel dat praten helpt. Maar dat is nou juist wat ik zo moeilijk vind.
maandag 14 november 2011 om 21:49
Misschien kan je een brief schrijven waar je je rot over voelt en het bij jezelf houden? Dus: ik voel me..... Zo wijs je niet met een vingertje maar kan je toch je gevoel delen.
Geef ook aan dat je man er is en blijft en dat je van hem houdt en dat jij graag zou zien dat zij hem ook als deel van de familie accepteren.
Als je het eerst opschrijft en dan voorleest vergeet je geen dingen en wordt je hopelijk ook niet onderbroken.
Misschien doen ze niet bewust zo? Maar misschien reageren zo ook wel op een negatieve manier... Bedenk van te voren wat je reactie zal zijn als zij negatief reageren.
Het klinkt een beetje alsof jij je laat ondersneeuwen door je ouders, klopt dat? Of ga je wel eens tegen ze in?
Geef ook aan dat je man er is en blijft en dat je van hem houdt en dat jij graag zou zien dat zij hem ook als deel van de familie accepteren.
Als je het eerst opschrijft en dan voorleest vergeet je geen dingen en wordt je hopelijk ook niet onderbroken.
Misschien doen ze niet bewust zo? Maar misschien reageren zo ook wel op een negatieve manier... Bedenk van te voren wat je reactie zal zijn als zij negatief reageren.
Het klinkt een beetje alsof jij je laat ondersneeuwen door je ouders, klopt dat? Of ga je wel eens tegen ze in?
maandag 14 november 2011 om 21:49
maandag 14 november 2011 om 22:01
Het is lastig. Ik laat ze vaak maar omdat ik geen gezeik wil. Heb heus weleens iets gezegd, maar dat lijkt niet echt aan te komen. Ze doen een beetje alsof wij de zeurpieten zijn.
Als ik zonder mijn man bij ze ben, gaat het beter. Maar zodra hij erbij is lijkt er wel meer spanning te zijn. En door wie dat nou komt? Misschien ben ik meer allert. Mijn man heeft in de loop van de jaren wel mijn ogen geopend. Hij liet mij inzien dat het gedrag niet altijd door de beugel kan.
Misschien voelen mijn ouders dat ook wel aan.
Ik weet hoe mijn man zn best doet om het leuk te houden. En ik zie ook hoe dat steeds niet lukt. Terwijl er absoluut geen reden is mijn man niet te mogen.
Als hij weleens iets vertelde dan luisterde niemand of het werd afgekapt. Nu is het zo dat mijn man weinig meer zegt tijdens de bezoekjes. Maar dat valt niemand op omdat ze zo met zichzelf en de kinderen bezig zijn.
Als ik zonder mijn man bij ze ben, gaat het beter. Maar zodra hij erbij is lijkt er wel meer spanning te zijn. En door wie dat nou komt? Misschien ben ik meer allert. Mijn man heeft in de loop van de jaren wel mijn ogen geopend. Hij liet mij inzien dat het gedrag niet altijd door de beugel kan.
Misschien voelen mijn ouders dat ook wel aan.
Ik weet hoe mijn man zn best doet om het leuk te houden. En ik zie ook hoe dat steeds niet lukt. Terwijl er absoluut geen reden is mijn man niet te mogen.
Als hij weleens iets vertelde dan luisterde niemand of het werd afgekapt. Nu is het zo dat mijn man weinig meer zegt tijdens de bezoekjes. Maar dat valt niemand op omdat ze zo met zichzelf en de kinderen bezig zijn.
maandag 14 november 2011 om 22:08
maandag 14 november 2011 om 22:11
quote:feeks schreef op 14 november 2011 @ 22:08:
[...]
een uitje met alleen de kinderen is niet zo gek hoor, of ben je een twee-eenheid en kun je niets meer alleen zonder je man?
Haha, nee hoor. Ik kan heel goed op stap zonder mijn man.
Daarom vraag ik het ook. Het leek mij logisch dat ze hem ook mee vroegen. Helemaal na zijn hulp.
[...]
een uitje met alleen de kinderen is niet zo gek hoor, of ben je een twee-eenheid en kun je niets meer alleen zonder je man?
Haha, nee hoor. Ik kan heel goed op stap zonder mijn man.
Daarom vraag ik het ook. Het leek mij logisch dat ze hem ook mee vroegen. Helemaal na zijn hulp.
maandag 14 november 2011 om 22:13
Ik had t uitje niet geaccepteerd als ik jou was maar dat is achteraf daarheb je nu niets aan. Ik herken wel wat hier zijn schoonouders soms wat vreemd. Kindjes zijn geweldig ik niet ( dit is ook wel tegen ml gezegd vandaar dat ik t weet). Ik heb t maar geaccepteerd en gedraag mij niet anders dat maakt nl toch geen verschil. En wonderwel sinds dien gaat t beter. Je kunt je ouders niet veranderen je kunt het wel met je man bespreken en het leefbaar maken voor jullie beiden. Ik krijg t gevoel uit jouw Posts dat hij er ook mee zit Miss kan hij samen met jou een manier vinden om er mee om te gaan.
maandag 14 november 2011 om 22:18
Ik weet bijna wel zeker dat mijn man er mee zit.
Het zijn mijn ouders. Ik ken ze. Ze zijn zoals ze zijn.
Maar nu ik zelf een gezin hebt zie ik ook andere kanten.
En ik snap zó goed dat het mijn man onzeker maakt.
Ze geven hem (onbewust?) het gevoel dat hij niets voorsteld.
Gek hoor, om het zo op te schrijven. Dat is iets wat ik nooit had verwacht.
Het zijn mijn ouders. Ik ken ze. Ze zijn zoals ze zijn.
Maar nu ik zelf een gezin hebt zie ik ook andere kanten.
En ik snap zó goed dat het mijn man onzeker maakt.
Ze geven hem (onbewust?) het gevoel dat hij niets voorsteld.
Gek hoor, om het zo op te schrijven. Dat is iets wat ik nooit had verwacht.
maandag 14 november 2011 om 22:29
Ik snap t gevoel van je man heel goed zo voelde ik mij ook. Echter door mij daarop te focussen en geaccepteerd te worden maakte ik mij nog veel ongelukkiger. Mijn vriend nam t vaak voor mij op en steunde mij maar t werd echt pas beter nadat ik geen moeite meer voor ze deed. Ik vind t belangrijk dat ze een band met onze kindjes hebben maar dat betekent niet perse dat ze mij leuk moeten vinden.
maandag 14 november 2011 om 22:36
quote:mararoulette schreef op 14 november 2011 @ 22:29:
Ik snap t gevoel van je man heel goed zo voelde ik mij ook. Echter door mij daarop te focussen en geaccepteerd te worden maakte ik mij nog veel ongelukkiger. Mijn vriend nam t vaak voor mij op en steunde mij maar t werd echt pas beter nadat ik geen moeite meer voor ze deed. Ik vind t belangrijk dat ze een band met onze kindjes hebben maar dat betekent niet perse dat ze mij leuk moeten vinden.Fijn dat je vriend je steunde. En knap van je dat je er zo mee omgaat. Leuk is anders. T is toch je familie.
Ik snap t gevoel van je man heel goed zo voelde ik mij ook. Echter door mij daarop te focussen en geaccepteerd te worden maakte ik mij nog veel ongelukkiger. Mijn vriend nam t vaak voor mij op en steunde mij maar t werd echt pas beter nadat ik geen moeite meer voor ze deed. Ik vind t belangrijk dat ze een band met onze kindjes hebben maar dat betekent niet perse dat ze mij leuk moeten vinden.Fijn dat je vriend je steunde. En knap van je dat je er zo mee omgaat. Leuk is anders. T is toch je familie.
maandag 14 november 2011 om 22:42
quote:nicky_67 schreef op 14 november 2011 @ 22:32:
[...]
Hmm.
En had je man dat wel leuk gevonden of is dat ook echt niets voor hem?
(ik probeer even de feiten op een rij te zetten, maar 't klinkt niet leuk hoor...)
Tja. Hij had het zeker wel leuk gevonden. Het was geen klassiek stuk ofzo. Het was iets wat heel veel mensen wel leuk vinden.
En om nou gelijk te zeggen dat hij niet mee mag! Je kan het ook vragen.
[...]
Hmm.
En had je man dat wel leuk gevonden of is dat ook echt niets voor hem?
(ik probeer even de feiten op een rij te zetten, maar 't klinkt niet leuk hoor...)
Tja. Hij had het zeker wel leuk gevonden. Het was geen klassiek stuk ofzo. Het was iets wat heel veel mensen wel leuk vinden.
En om nou gelijk te zeggen dat hij niet mee mag! Je kan het ook vragen.
maandag 14 november 2011 om 22:50
quote:buppps schreef op 14 november 2011 @ 22:42:
[...]
Mijn moeder voelde zich niet helemaal best met de situatie. Ze heeft wel een paar keer aan mij gevraagd of het niet raar was.
En ik...de scheiterd...had het lef niet om ze de waarheid te zeggen. Ik heb wel door laten schemeren dat man het ook wel leuk had gevonden
Is het dan vooral door toedoen van je vader?
Je zegt dat ze verbaal sterk zijn en als ik het goed lees, de opvoeding van jullie kinderen overnemen als ze op bezoek zijn. En ook dat ze naar jouw idee, jullie allebei eigenlijk niet vertrouwen in de rol van opvoeders.
Weet je zeker dat ze zo anders naar jouw man kijken dan naar jou?
Hebben jouw ouders en jij met je man verschillende ideeën over opvoeding denk je?
[...]
Mijn moeder voelde zich niet helemaal best met de situatie. Ze heeft wel een paar keer aan mij gevraagd of het niet raar was.
En ik...de scheiterd...had het lef niet om ze de waarheid te zeggen. Ik heb wel door laten schemeren dat man het ook wel leuk had gevonden
Is het dan vooral door toedoen van je vader?
Je zegt dat ze verbaal sterk zijn en als ik het goed lees, de opvoeding van jullie kinderen overnemen als ze op bezoek zijn. En ook dat ze naar jouw idee, jullie allebei eigenlijk niet vertrouwen in de rol van opvoeders.
Weet je zeker dat ze zo anders naar jouw man kijken dan naar jou?
Hebben jouw ouders en jij met je man verschillende ideeën over opvoeding denk je?
maandag 14 november 2011 om 23:00
Nicky, zo is het ook niet. Als we op bezoek zijn dan mogen de kinderen alles. Gillen, rennen, veel zeuren om bijv snoep. En dat zo'n 2 uur lang. Wij denken daar anders over en proberen de kinderen in toom te houden. Die voelen feilloos aan dat bij opa en oma alles mag en worden nog vervelender. En daar wringt de schoen.
Maar aan de andere kant corrigeren mijn ouders ze nog voordat wij dat kunnen. Ze nemen de rollen over omdat het HUN huis is. Maar ze vergeten dat het ONZE kinderen zijn.
Maar aan de andere kant corrigeren mijn ouders ze nog voordat wij dat kunnen. Ze nemen de rollen over omdat het HUN huis is. Maar ze vergeten dat het ONZE kinderen zijn.
maandag 14 november 2011 om 23:14
quote:buppps schreef op 14 november 2011 @ 23:00:
Nicky, zo is het ook niet. Als we op bezoek zijn dan mogen de kinderen alles. Gillen, rennen, veel zeuren om bijv snoep. En dat zo'n 2 uur lang. Wij denken daar anders over en proberen de kinderen in toom te houden. Die voelen feilloos aan dat bij opa en oma alles mag en worden nog vervelender. En daar wringt de schoen.
Maar aan de andere kant corrigeren mijn ouders ze nog voordat wij dat kunnen. Ze nemen de rollen over omdat het HUN huis is. Maar ze vergeten dat het ONZE kinderen zijn.
Dan ga je net zolang niet totdat zij beseffen dat jullie de ouders zijn. En dit vooral meedelen aan je vader en moeder.
Dit heb je echt compleet zelf in de hand.
Nicky, zo is het ook niet. Als we op bezoek zijn dan mogen de kinderen alles. Gillen, rennen, veel zeuren om bijv snoep. En dat zo'n 2 uur lang. Wij denken daar anders over en proberen de kinderen in toom te houden. Die voelen feilloos aan dat bij opa en oma alles mag en worden nog vervelender. En daar wringt de schoen.
Maar aan de andere kant corrigeren mijn ouders ze nog voordat wij dat kunnen. Ze nemen de rollen over omdat het HUN huis is. Maar ze vergeten dat het ONZE kinderen zijn.
Dan ga je net zolang niet totdat zij beseffen dat jullie de ouders zijn. En dit vooral meedelen aan je vader en moeder.
Dit heb je echt compleet zelf in de hand.
maandag 14 november 2011 om 23:17
maandag 14 november 2011 om 23:32
Laat je man voortaan met de kinderen thuisblijven als jij bij je ouders op bezoek gaat. Dat zijn alvast 'n paar ergernissen minder die tussen jullie in staan.
Verder lijkt 't me duidelijk dat je man geen klusjes meer bij je ouders gaat doen als er niets tegenover staat.
Het uitje wat je ouders echter samen met hun kinderen wilden doen, dat is niet zo gek. Toch ook niet leuk voor hen als ze nooit meer 'ns iets met hun kinderen alleen zouden mogen doen omdat die vast zitten aan hun aanhang?
Verder lijkt 't me duidelijk dat je man geen klusjes meer bij je ouders gaat doen als er niets tegenover staat.
Het uitje wat je ouders echter samen met hun kinderen wilden doen, dat is niet zo gek. Toch ook niet leuk voor hen als ze nooit meer 'ns iets met hun kinderen alleen zouden mogen doen omdat die vast zitten aan hun aanhang?
maandag 14 november 2011 om 23:51
Natuurlijk is het wel je familie maar wat ik aan probeer te geven is dat wij nu ook een band opbouwen. Niet zoals ik met mijn eigen ouders heb of zoals het in mijn ideale wereld zou gaan maar wel een band. Ik laat hen in hun waarde door niet te verlangen dat ze zich gedragen zoals ik zou willen. En ja om eerlijk te zijn ben ik ook niet altijd echt geïnteresseerd in hun praatjes. Maar die keren dat we ze zien zit ik wel uit. Af en toe gaat ml alleen met de kinderen omdat ik geen zin heb bv. En zo gaat t tegenwoordig wel fijn. Trouwens als ze iets willen afspreken of bedenken overleggen we het samen. Stel zij bedenken dat ik iets niet leuk vind en dat klopt niet dan zegt ml dat ook tegen hen. Dan gaan we samen niet. Ik snap dan ook niet dat jouw man zegt dat jij wel moet gaan terwijl hij zich daar niet echt goed bij voelt. Hij mag dan best aangeven dat t hem stoort dat doe ik ook. En dan zien we wel verder hoe we t oplossen. Ergens krijg ik het gevoel dat je man erg graag wil en ik denk dat t makkelijker is als hij dat loslaat. Hoe dan ook t is een lastige en vervelende situatie en ik wens jullie veel succes.
maandag 14 november 2011 om 23:58
Lees net je andere berichten en ik ben t eens met de grenzen stellen. Dat hebben wij ook moeten doen. Was niet leuk en ze vonden t erg vervelend maar uiteindelijk verloopt t nu wel soepeler. Trouwens met 1 keer een grens aangeven ben je er nog niet dat moet je regelmatig herhalen is onze ervaring. Ml heeft wel uitgelegd dat we dit niet doen om vervelend te zijn maar om miscommunicatie te voorkomen. We hebben dus bijna letterlijk regels gegeven vonden ze niet heel fijn maar t maakte wel dat er minder spanning was van beide kanten omdat er nu meer besproken werd ipv ingevuld door de andere kant.
