Relaties
alle pijlers
Moeizame relatie
zondag 9 december 2018 om 10:48
Allereerst mijn eigen, redelijk ingewikkelde situatie:
Ik ben nog getrouwd, maar 1,5 jaar geleden voorgenomen te gaan scheiden. Vanwege een hoop praktische problemen (man heeft geen baan, een op dit moment niet gemakkelijk verkoopbaar klushuis en een ziekteproces van een jaar) nog steeds samenwonend onder 1 dak. Zonder veel spanningen overigens, maar de liefde is echt over.
Een half jaar geleden heb ik een andere man leren kennen. Allebei vanaf het eerste moment helemaal gek op elkaar. Hij wist van mijn situatie maar wilde toch graag een relatie en gaf aan dat ik de tijd moest nemen om alles goed af te sluiten.
Na een maand kreeg hij problemen met zijn eigen zaak. Problemen waar hij zelf niet echt schuldig aan was maar die wel opgelost moesten worden en waar hij veel stress van ondervond. Vanaf dat moment verminderde zijn enthousiasme in onze relatie zienderogen.
Er was steeds minder intimiteit en zijn humeur werd steeds slechter. Op dit moment hebben we al 7 weken geen seks gehad, net zolang niet gezoend en mag ik in m'n handjes knijpen als ik een oprechte knuffel krijg. Er is weinig ruimte voor leuke dingen omdat hij nog steeds bezig is met het oplossen van zijn zakelijke problemen.
Afgelopen week beleefde ik een aantal zeer frustrerende momenten met mijn ex. Het scheidingsproces gaat me allemaal niet snel genoeg en ik word er een beetje moedeloos van. Ik was redelijk overstuur en gaf dit ook aan aan mijn nieuwe vriend. Ik deed dat via app omdat ik op dat moment niet kon bellen vanwege kinderen in huis. Ik kreeg geen reactie.
Ik gaf later aan dat ik echt behoefte heb aan zijn steun, maar hij geeft aan dat hij me op dat vlak niet kan steunen.
Het gesprek werd er niet gezelliger op en we hebben elkaar een dag niet gesproken. Hij wilde me graag spreken maar niet over de app. Daar kan ik hem alleen maar gelijk in geven, maar hij had pas 2 dagen later tijd, als zijn kinderen thuis waren, wat ik geen ideale setting vind voor zo'n gesprek. Het zat me allemaal behoorlijk hoog en ik wilde het liefst zsm alles uitspreken. Hij was moe en had het druk zei hij, dus dat kon niet en de dag daarna kreeg hij visite.
Ik krijg een beetje het idee dat ik de enige ben die moeite doet voor deze relatie, en bovenstaande bevestigt dit naar mijn mening. Ik moet steeds afwachten wat hij gaat doen, en was die passieve rol zat. Heb gisteren zijn huissleutel in de brievenbus gegooid omdat ik het niet meer wist. Een redelijk dramatisch gebaar misschien, maar voor mij de enige manier om zelf eens actie te ondernemen.
Ik heb het hier met een goeie vriend over gehad, naar die is nogal van team Amigaaa natuurlijk en wil weleens een objectieve mening horen. Vandaar dat ik het hier op het forum slinger.
Zijn er dingen die ik kan doen? Ik wil niet zomaar over zijn problemen heenwalsen maar wil ook mezelf niet verliezen in deze relatie. Ik heb het gevoel dat ik al wat opofferingen maak qua gebrek aan intimiteit en gezelligheid. Ik verwacht alleen ook iets terug.
Herkenbaarheid iemand? Ik wil heel graag dat dit goedkomt maar niet ten koste van alles
Ik ben nog getrouwd, maar 1,5 jaar geleden voorgenomen te gaan scheiden. Vanwege een hoop praktische problemen (man heeft geen baan, een op dit moment niet gemakkelijk verkoopbaar klushuis en een ziekteproces van een jaar) nog steeds samenwonend onder 1 dak. Zonder veel spanningen overigens, maar de liefde is echt over.
Een half jaar geleden heb ik een andere man leren kennen. Allebei vanaf het eerste moment helemaal gek op elkaar. Hij wist van mijn situatie maar wilde toch graag een relatie en gaf aan dat ik de tijd moest nemen om alles goed af te sluiten.
Na een maand kreeg hij problemen met zijn eigen zaak. Problemen waar hij zelf niet echt schuldig aan was maar die wel opgelost moesten worden en waar hij veel stress van ondervond. Vanaf dat moment verminderde zijn enthousiasme in onze relatie zienderogen.
Er was steeds minder intimiteit en zijn humeur werd steeds slechter. Op dit moment hebben we al 7 weken geen seks gehad, net zolang niet gezoend en mag ik in m'n handjes knijpen als ik een oprechte knuffel krijg. Er is weinig ruimte voor leuke dingen omdat hij nog steeds bezig is met het oplossen van zijn zakelijke problemen.
Afgelopen week beleefde ik een aantal zeer frustrerende momenten met mijn ex. Het scheidingsproces gaat me allemaal niet snel genoeg en ik word er een beetje moedeloos van. Ik was redelijk overstuur en gaf dit ook aan aan mijn nieuwe vriend. Ik deed dat via app omdat ik op dat moment niet kon bellen vanwege kinderen in huis. Ik kreeg geen reactie.
Ik gaf later aan dat ik echt behoefte heb aan zijn steun, maar hij geeft aan dat hij me op dat vlak niet kan steunen.
Het gesprek werd er niet gezelliger op en we hebben elkaar een dag niet gesproken. Hij wilde me graag spreken maar niet over de app. Daar kan ik hem alleen maar gelijk in geven, maar hij had pas 2 dagen later tijd, als zijn kinderen thuis waren, wat ik geen ideale setting vind voor zo'n gesprek. Het zat me allemaal behoorlijk hoog en ik wilde het liefst zsm alles uitspreken. Hij was moe en had het druk zei hij, dus dat kon niet en de dag daarna kreeg hij visite.
Ik krijg een beetje het idee dat ik de enige ben die moeite doet voor deze relatie, en bovenstaande bevestigt dit naar mijn mening. Ik moet steeds afwachten wat hij gaat doen, en was die passieve rol zat. Heb gisteren zijn huissleutel in de brievenbus gegooid omdat ik het niet meer wist. Een redelijk dramatisch gebaar misschien, maar voor mij de enige manier om zelf eens actie te ondernemen.
Ik heb het hier met een goeie vriend over gehad, naar die is nogal van team Amigaaa natuurlijk en wil weleens een objectieve mening horen. Vandaar dat ik het hier op het forum slinger.
Zijn er dingen die ik kan doen? Ik wil niet zomaar over zijn problemen heenwalsen maar wil ook mezelf niet verliezen in deze relatie. Ik heb het gevoel dat ik al wat opofferingen maak qua gebrek aan intimiteit en gezelligheid. Ik verwacht alleen ook iets terug.
Herkenbaarheid iemand? Ik wil heel graag dat dit goedkomt maar niet ten koste van alles
zondag 9 december 2018 om 11:14
zondag 9 december 2018 om 11:17
Ik zou eerst je bestaande relatie eens behoorlijk beëindigen, op jezelf gaan wonen en daarna pas een nieuwe relatie aangaan eventueel. En alle redenen die je zoekt om de relatie niet te beëindigen, zijn smoesjes. Want wat wil je dan? Wachten tot je huidige man/vriend een baan heeft, het klushuis opgeknapt is en het ziekteproces afgesloten? Dan moet je dat doen en ondertussen geen andere relatie beginnen tot het zover is. Of wil je wél NU een nieuwe relatie? Dan moet je je oude relatie, mét klushuis en werkloos, achter je laten. Eén van twee, maar allebei tegelijk werkt niet.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 9 december 2018 om 11:20
Jullie hebben allebei een hoop zakelijke problemen: hij met zijn bedrijf, u met uw scheiding en kluswoning.
En jullie zijn niet echt bij elkaar, en kunnen elkaar blijkbaar ook niet helpen met elkaars problemen.
Blijkbaar heeft hij niet voldoende aan een knuffel en gezelligheid in zo'n situatie.
Ik denk dat u moet zorgen dat de scheiding en de verkoop van het huis rond komen, en daarna kunt u eens aan een relatie beginnen.
En jullie zijn niet echt bij elkaar, en kunnen elkaar blijkbaar ook niet helpen met elkaars problemen.
Blijkbaar heeft hij niet voldoende aan een knuffel en gezelligheid in zo'n situatie.
Ik denk dat u moet zorgen dat de scheiding en de verkoop van het huis rond komen, en daarna kunt u eens aan een relatie beginnen.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zondag 9 december 2018 om 11:29
De timing is op z'n minst niet ideaal nee. Dus de reacties heel begrijpelijk. En het idee dat ik van de ene in de andere ellende stap, overheerst bij mij ook op dit moment.
Het leek zo leuk, het gaf heel veel nieuwe energie, dan wil je het toch graag een kans geven. Tegen beter weten in wellicht. Maar die situatie is dus veranderd.
Het leek zo leuk, het gaf heel veel nieuwe energie, dan wil je het toch graag een kans geven. Tegen beter weten in wellicht. Maar die situatie is dus veranderd.
zondag 9 december 2018 om 11:35
Hij heeft het veel te druk en heeft veel teveel zorgen om jou de aandacht te geven waar je naar verlangt. Constant aan hem lopen trekken zal daar geen verandering brengen. Net zomin als zo'n passief agressief gebaar als zijn huissleutel door de brievenbus gooien.
Door te denken dat alles van jouw kant komt en dat jij zoveel opoffert zet je jezelf in de slachtofferrol, dat moet je niet willen, het is zo onaangenaam voor hem en voor jezelf.
Het is duidelijk dat jouw wensen en zijn mogelijkheden/prioriteiten op dit moment niet op elkaar aansluiten. Je kunt dan twee dingen doen: of je geeft hem de ruimte en wacht tot hij tijd voor je heeft. Of je maakt het uit en richt je op je eigen leven, zorgt dat de scheiding afgerond wordt en je je eigen leven weer op orde hebt.
Door te denken dat alles van jouw kant komt en dat jij zoveel opoffert zet je jezelf in de slachtofferrol, dat moet je niet willen, het is zo onaangenaam voor hem en voor jezelf.
Het is duidelijk dat jouw wensen en zijn mogelijkheden/prioriteiten op dit moment niet op elkaar aansluiten. Je kunt dan twee dingen doen: of je geeft hem de ruimte en wacht tot hij tijd voor je heeft. Of je maakt het uit en richt je op je eigen leven, zorgt dat de scheiding afgerond wordt en je je eigen leven weer op orde hebt.
zondag 9 december 2018 om 11:42
Dat eerste heb ik me al een aantal keren voorgenomen. De gedachte die me dan echter bekruipt is: wat als alles straks weer koek en ei is, en een volgende tegenslag dient zich aan? Verder in de relatie zal hij daar zeker niet minder afstandelijk van worden. Of zou dat een verkeerde gedachte kronkel zijn?Head* schreef: ↑09-12-2018 11:35Hij heeft het veel te druk en heeft veel teveel zorgen om jou de aandacht te geven waar je naar verlangt. Constant aan hem lopen trekken zal daar geen verandering brengen. Net zomin als zo'n passief agressief gebaar als zijn huissleutel door de brievenbus gooien.
Door te denken dat alles van jouw kant komt en dat jij zoveel opoffert zet je jezelf in de slachtofferrol, dat moet je niet willen, het is zo onaangenaam voor hem en voor jezelf.
Het is duidelijk dat jouw wensen en zijn mogelijkheden/prioriteiten op dit moment niet op elkaar aansluiten. Je kunt dan twee dingen doen: of je geeft hem de ruimte en wacht tot hij tijd voor je heeft. Of je maakt het uit en richt je op je eigen leven, zorgt dat de scheiding afgerond wordt en je je eigen leven weer op orde hebt.
zondag 9 december 2018 om 11:45
Je overweegt in de wachtstand te gaan staan voor een man met wie je het welgeteld 1 maand leuk hebt gehad? Die nu geen blijk meer geeft je graag te zien of belang te hechten aan jou of zijn relatie met jou?
Sorry, maar denk je echt dat hij je heel leuk vindt?
Sorry, maar denk je echt dat hij je heel leuk vindt?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 9 december 2018 om 11:47
Ik denk dat je hem niet goed genoeg kent om daar nu al iets zinnigs over te zeggen. Misschien dat hij zich altijd afsluit als hij het lastig heeft. Misschien dat hij dat nu omdat jullie relatie nog zo pril is en er nog onvoldoende band is tussen jullie om dit te delen. Je kunt niet in de toekomst kijken, dus focus op wat er nu speelt, wat jij nu wel en nodig hebt. Dan neem je gelijk weer de regie terug.Amigaaa schreef: ↑09-12-2018 11:42Dat eerste heb ik me al een aantal keren voorgenomen. De gedachte die me dan echter bekruipt is: wat als alles straks weer koek en ei is, en een volgende tegenslag dient zich aan? Verder in de relatie zal hij daar zeker niet minder afstandelijk van worden. Of zou dat een verkeerde gedachte kronkel zijn?
zondag 9 december 2018 om 11:50
100% nuttige reactielolapaloeza schreef: ↑09-12-2018 11:45Je overweegt in de wachtstand te gaan staan voor een man met wie je het welgeteld 1 maand leuk hebt gehad? Die nu geen blijk meer geeft je graag te zien of belang te hechten aan jou of zijn relatie met jou?
Sorry, maar denk je echt dat hij je heel leuk vindt?
Ik ben een beetje vertroebeld door gevoelens, die echt nog steeds dominant aanwezig zijn.
Wake up call is wel goed, tnx
zondag 9 december 2018 om 12:00
dit is wie hij is, een man die vooral bezig is met zichzelf en als jij denkt dat dit komt door omstandigheden dan ben je schattig naiefAmigaaa schreef: ↑09-12-2018 11:42Dat eerste heb ik me al een aantal keren voorgenomen. De gedachte die me dan echter bekruipt is: wat als alles straks weer koek en ei is, en een volgende tegenslag dient zich aan? Verder in de relatie zal hij daar zeker niet minder afstandelijk van worden. Of zou dat een verkeerde gedachte kronkel zijn?
zondag 9 december 2018 om 12:44
Ga eerst eens weg bij je man en bouw een stabiel leven op met je kinderen die jou vast erg nodig hebben rond deze enorme verandering in hun leven.
Kom tot rust, laat je kinderen tot rust komen en kijk dan nog eens of je weer aan de man wilt.
Waarom alles zo snel? Dat is vluchten en daarmee veroorzaak je alleen maar nog meer onrust in je leven.
Kom tot rust, laat je kinderen tot rust komen en kijk dan nog eens of je weer aan de man wilt.
Waarom alles zo snel? Dat is vluchten en daarmee veroorzaak je alleen maar nog meer onrust in je leven.
zondag 9 december 2018 om 13:06
Laat deze relatie voor wat het is of was. Het heeft je een maand lang veel energie gegeven en je werd er erg blij van. Het heeft je misschien ook de kracht gegeven om te stoppen met je huwelijk.
Nu kun je die zijwieltjes wel missen, je kunt het verder zelf. Bedank hem voor de leuke tijd en laat het daar verder bij. Er staan vast leukere mannen in makkelijker relaties voor je op het programma en bovendien kun je de energie die dit gedoe allemaal kost, beter besteden aan het regelen van de scheiding, zorgen voor je kinderen en voor jezelf, je klushuis, je werkloze ex en je ziekteproces.
Nu kun je die zijwieltjes wel missen, je kunt het verder zelf. Bedank hem voor de leuke tijd en laat het daar verder bij. Er staan vast leukere mannen in makkelijker relaties voor je op het programma en bovendien kun je de energie die dit gedoe allemaal kost, beter besteden aan het regelen van de scheiding, zorgen voor je kinderen en voor jezelf, je klushuis, je werkloze ex en je ziekteproces.
Wat eten we vanavond?
