Relaties
alle pijlers
Moet ik hier iets mee?
woensdag 13 april 2011 om 21:18
Geen megaprobleem, maar ik zit er toch een beetje mee in mijn maag. Dus: wat zouden jullie doen?
Mijn zwager en zijn vriendin hebben vorige week een kind gekregen, een redelijk zware bevalling met een keizersnee uiteindelijk. De vriendin is er vooral psychisch nog niet zo goed aan toe. Ze zijn wel thuis. Ik begrijp aardig goed hoe ze zich voelt, omdat ik tien weken geleden zelf van onze tweede ben bevallen.
We zijn nog niet op kraamvisite geweest, omdat zij dit teveel en te zwaar vond, begrijpelijk, wel jammer, simpelweg omdat we blij zijn met ons nichtje en nieuwsgierig.
Zaterdag zijn we welkom. Maar, zij wil niet dat onze kinderen meekomen, dit vindt ze te druk. Dit begrijp ik ten dele, maar zelfs als een van ons met onze oudste in de tuin gaat spelen en we om de beurt naar haar in de slaapkamer boven gaan zonder kinderen, wil ze niet dat ze komen. Het steekt me. Ik wil zoveel mogelijk rekening met haar houden, omdat ze het zwaar heeft, maar onze kinderen horen nu eenmaal bij ons. Nu gaan ze naar opa en oma, maar het voelt naar.
Nu vraag ik me af we er wat van moeten zeggen. Zeggen dat het ons raakt, bedoel ik dan. Misschien tegen haar, maar dan wel tegen mijn zwager. Misschien ook niet zaterdag, dan wel een andere keer. Wat vinden jullie? Maak ik me, weer eens, te druk?
Mijn zwager en zijn vriendin hebben vorige week een kind gekregen, een redelijk zware bevalling met een keizersnee uiteindelijk. De vriendin is er vooral psychisch nog niet zo goed aan toe. Ze zijn wel thuis. Ik begrijp aardig goed hoe ze zich voelt, omdat ik tien weken geleden zelf van onze tweede ben bevallen.
We zijn nog niet op kraamvisite geweest, omdat zij dit teveel en te zwaar vond, begrijpelijk, wel jammer, simpelweg omdat we blij zijn met ons nichtje en nieuwsgierig.
Zaterdag zijn we welkom. Maar, zij wil niet dat onze kinderen meekomen, dit vindt ze te druk. Dit begrijp ik ten dele, maar zelfs als een van ons met onze oudste in de tuin gaat spelen en we om de beurt naar haar in de slaapkamer boven gaan zonder kinderen, wil ze niet dat ze komen. Het steekt me. Ik wil zoveel mogelijk rekening met haar houden, omdat ze het zwaar heeft, maar onze kinderen horen nu eenmaal bij ons. Nu gaan ze naar opa en oma, maar het voelt naar.
Nu vraag ik me af we er wat van moeten zeggen. Zeggen dat het ons raakt, bedoel ik dan. Misschien tegen haar, maar dan wel tegen mijn zwager. Misschien ook niet zaterdag, dan wel een andere keer. Wat vinden jullie? Maak ik me, weer eens, te druk?
woensdag 13 april 2011 om 22:57
quote:Lenthe81 schreef op 13 april 2011 @ 22:51:
Nee hoor Nova, ik doe dan even goed aardig. Maar als je in je kraamweek al niets mag wensen. T mens is net bevallen! Ik zou willen dat mensen zelf bedenken dat ze dan geen kinderen meenemen. Zoals gezegt heb ik er zelf 2, maar die sleep ik niet overal mee naar toe.Ben ik met je eens, van mij mag een kraamvrouw best zichzelf heel belangrijk vinden. Ik heb ook 2 kinderen, en die sleep ik ook niet overal mee naar toe idd. Sterker nog, soms wil ik graag dat ze even niet bij zijn
Nee hoor Nova, ik doe dan even goed aardig. Maar als je in je kraamweek al niets mag wensen. T mens is net bevallen! Ik zou willen dat mensen zelf bedenken dat ze dan geen kinderen meenemen. Zoals gezegt heb ik er zelf 2, maar die sleep ik niet overal mee naar toe.Ben ik met je eens, van mij mag een kraamvrouw best zichzelf heel belangrijk vinden. Ik heb ook 2 kinderen, en die sleep ik ook niet overal mee naar toe idd. Sterker nog, soms wil ik graag dat ze even niet bij zijn
woensdag 13 april 2011 om 22:59
quote:nephthys schreef op 13 april 2011 @ 22:53:
[...]
Dat stond er natuurlijk niet letterlijk maar om een grote scene met veel stress te willen maken bij iemand die er duidelijk al wat mentaal onderdoor zit na een bevalling?
Ok, misschien wat vrije interpretatie van mij, maar toch...Behoorlijk vrije interpretatie ja...
[...]
Dat stond er natuurlijk niet letterlijk maar om een grote scene met veel stress te willen maken bij iemand die er duidelijk al wat mentaal onderdoor zit na een bevalling?
Ok, misschien wat vrije interpretatie van mij, maar toch...Behoorlijk vrije interpretatie ja...
woensdag 13 april 2011 om 23:03
quote:Vlaflipperdepip schreef op 13 april 2011 @ 22:55:
@nephthys: als je op mij doelt: ik maak er geen scène van. Daarom post ik juist hier, zodat zij er geen last van heeft. Ik vroeg me alleen af of het ooit benoemen dat het me raakt, zin heeft. En met ooit bedoel ik dus niet tijdens de kraamvisite. Ik ben ook niet boos, het raakt me alleen.
Nee hoor, ik heb het zeker niet op jou. Ik vind dat je er heel beschaafd mee omgaat.
groetjes
@nephthys: als je op mij doelt: ik maak er geen scène van. Daarom post ik juist hier, zodat zij er geen last van heeft. Ik vroeg me alleen af of het ooit benoemen dat het me raakt, zin heeft. En met ooit bedoel ik dus niet tijdens de kraamvisite. Ik ben ook niet boos, het raakt me alleen.
Nee hoor, ik heb het zeker niet op jou. Ik vind dat je er heel beschaafd mee omgaat.
groetjes
woensdag 13 april 2011 om 23:14
Ik heb een makkelijke bevalling gehad, maar zat ook niet te wachten op jonge kinderen van kraambezoek hoor. Het is nou eenmaal niet leuk om tijdens het showen van je baby en vertellen van je verhaal er twee van die guppen bij te hebben. Zwager en schoonzus kwamen na 3 dagen met hun twee jongens, en ik had ze liefst na 5 minuten al op de keien gegooid...toegegeven, ze zijn druk en niet erg aanspreekbaar, moeder probeert ze wel in de hand te houden, maar er valt geen gesprek te voeren. Nieuwe regel na dat bezoekje, kraamvisite laat het kleine grut nog even thuis. Er komen nog momenten genoeg dat ze wel meekunnen, maar niet die eerste tijd. Te druk en niet leuk als je pas bevallen bent (zeker van de eerste, dan is je hele wereld nieuw)
Laat het gewoon gaan, als ze er een gewoonte van maakt kun je er alsnog het gesprek over aangaan, bij eenmalig zou ik me er niet druk over maken verder.
Laat het gewoon gaan, als ze er een gewoonte van maakt kun je er alsnog het gesprek over aangaan, bij eenmalig zou ik me er niet druk over maken verder.
donderdag 14 april 2011 om 07:12
Het hangt van de band af die je met je schoonzus hebt Vlaflip. En de manier waarop iets gezegd/gevraagd wordt.
Jullie liggen elkaar al niet erg. En juist zíj wil jouw kinderen er nu even niet bij.
Dat ligt dan gevoelig bij jou. Logisch. Was het je beste vriendin geweest die had gezegd:'schat, kom je even alleen met Henk naar me toe, ik wil je even voor mezelf, zonder jullie kinderen...' dan was je gevoel heel anders geweest.
De houding van je schoonzus voelt als een afwijzing, dat voelt niet prettig. Zéker niet als de band al niet hecht is.
Ik snap je.
Ik begrijp je schoonzus ook best maar jouw nare gevoel ook.
Jullie liggen elkaar al niet erg. En juist zíj wil jouw kinderen er nu even niet bij.
Dat ligt dan gevoelig bij jou. Logisch. Was het je beste vriendin geweest die had gezegd:'schat, kom je even alleen met Henk naar me toe, ik wil je even voor mezelf, zonder jullie kinderen...' dan was je gevoel heel anders geweest.
De houding van je schoonzus voelt als een afwijzing, dat voelt niet prettig. Zéker niet als de band al niet hecht is.
Ik snap je.
Ik begrijp je schoonzus ook best maar jouw nare gevoel ook.
donderdag 14 april 2011 om 08:42
Tsja, als ze je oudste al vaker niet mee wilde hebben...dat vind ik wel een beetje typisch eigenlijk. Je komt in je leven nu eenmaal mensen tegen waar je mee om moet gaan om de een of andere reden en daar heb je maar mee te dealen. Zij als volwassene die niet wenst om te gaan met een kind waar ze dan blijkbaar niks mee heeft, dat is wel erg infantiel eigenlijk. Maar he, als je toch al niet zo'n goeie band met haar hebt, en er niet zo vaak komt, zou ik mijn energie er niet in stoppen. Natuurlijk is het niet leuk, maar je weet wie het zegt, zo zou ik het dan maar opvatten. En zij komt nog wel tot bepaalde ontdekkingen als haar kind wat groter is. Ik stuur in gedachten vast wat modder, poep aan de schoentjes, waterballet en peuterpuberteitissues die kant op voor over een tijdje, goed?
Nee zonder gekheid, ik snap dat ze er met de kraamtijd niet op zit te wachten, maat het klinkt ook als een enorme controlfreak die er nog even mee moet dealen dat ze haar bevalling niet heeft kunnen controleren. En misschien dat ze daarna, als haar kleintje wat ouder is, zich realiseert dat dit soort dingen niet leuk zijn voor anderen, en soms zelfs pijn kunnen doen.
Nee zonder gekheid, ik snap dat ze er met de kraamtijd niet op zit te wachten, maat het klinkt ook als een enorme controlfreak die er nog even mee moet dealen dat ze haar bevalling niet heeft kunnen controleren. En misschien dat ze daarna, als haar kleintje wat ouder is, zich realiseert dat dit soort dingen niet leuk zijn voor anderen, en soms zelfs pijn kunnen doen.
donderdag 14 april 2011 om 10:07
Nàh, ik weet niet of ik zo coulant zou zijn geweest als jij hoor. Ze heeft al vaker aangegeven dat je kinderen "niet welkom" zijn om welke redenen ook alweer? Eigenlijk maakt me dat ook geen bal uit. Het zijn mijn kinderen, jullie neefjes en/of nichtjes...die horen erbij, daar hou je van als familie en die zijn er gewoon. Net als je eigen broers en zussen die er waren toen je nog bij je vader en moeder woonde.
Mijn 10 weken oude baby en peuter ergens onder moeten brengen om welke redenen mijn schoonzus dan wel niet aan zou kunnen voeren...da's gewoon geen optie. Net als ik niet tegen mijn moeder zou zeggen: laat papa maar thuis.
Dikke dikke doei ja zeg, daar begin ik niet aan hoor, dat soort fratsen.
Mijn 10 weken oude baby en peuter ergens onder moeten brengen om welke redenen mijn schoonzus dan wel niet aan zou kunnen voeren...da's gewoon geen optie. Net als ik niet tegen mijn moeder zou zeggen: laat papa maar thuis.
Dikke dikke doei ja zeg, daar begin ik niet aan hoor, dat soort fratsen.
vrijdag 15 april 2011 om 22:31
maandag 18 april 2011 om 11:10
Nee, eigenlijk ook niet bij een kraambezoek. Ik maak zo'n bezoek eigenlijk nooit langer dan een één kopje koffie met beschuitje en dat is in de regel zo'n 20 minuten. Dat vind ik ook lang zat voor de kraamvrouw. Die kan dan haar kadootje uitpakken en haar baby showen.
Ik heb nooit stuitenballen van kinderen gehad. Ik had standaad in mijn tas wat speeltjes, wat te happen en te drinken toen ze nog klein waren. Ik heb zelf kinderen gehad -toen ze zo rond de twee waren- die rustig een uur op je schoot konden zitten met van alles wat freubelden. Ook lange vliegreizen was geen enkel probleem... geen stuitende kinderen op vliegtuigstoelen en hangend in gangpaden.
Dus ja, ik ben daar echt heel ongevoelig voor.
Ik heb nooit stuitenballen van kinderen gehad. Ik had standaad in mijn tas wat speeltjes, wat te happen en te drinken toen ze nog klein waren. Ik heb zelf kinderen gehad -toen ze zo rond de twee waren- die rustig een uur op je schoot konden zitten met van alles wat freubelden. Ook lange vliegreizen was geen enkel probleem... geen stuitende kinderen op vliegtuigstoelen en hangend in gangpaden.
Dus ja, ik ben daar echt heel ongevoelig voor.
