Relaties
alle pijlers
Na een break up
vrijdag 13 augustus 2010 om 12:05
"The only reason we desperately want to be with our boyfriend or girlfriend after a break up is because we got rejected."
Dit las ik net ergens. Heel herkenbaar.
Natuurlijk zijn er relaties die voorgoed verbroken worden, en mensen dat graag zo willen houden. Maar ik wil het hebben over de verbroken relaties waar nog hoop is...
In dit artikel stond dat de rollen omgedraaid moeten worden. Je moet ervoor zorgen dat degene die de relatie beëindigd heeft zich afgewezen voelt. Hoe doe je dat? Daarnaast hadden ze het over andere tips zoals: niet bellen, niet smsen, niet stalken, niet proberen te overtuigen dat wij de liefde van hun leven zijn, enz. allemaal fouten die wij wel eens hebben gemaakt.
Ik wil even kwijt dat ik bijna een jaar geleden in deze situatie zat en dat ik regelmatig meeschreef op t forum omdat ik me heel verdrietig voelde. Na een paar maanden toen hij hoorde dat ik aan het daten was, wilde hij mij opeens wel terug.
Ik weet dat veel mensen hier in deze situatie zitten, daarom leek het me handig om hier tips uit te wisselen over wat je wel en niet moet doen als je gedumpt bent en je eigenwaarde wil behouden (en de kans dat je partner terugkomt naar jou). Verhalen over exen die terugkomen zijn ook welkom! Hoe hebben jullie de afwijzing-rollen omgedraaid?
Sterkte en een dikke knuffel.
Dit las ik net ergens. Heel herkenbaar.
Natuurlijk zijn er relaties die voorgoed verbroken worden, en mensen dat graag zo willen houden. Maar ik wil het hebben over de verbroken relaties waar nog hoop is...
In dit artikel stond dat de rollen omgedraaid moeten worden. Je moet ervoor zorgen dat degene die de relatie beëindigd heeft zich afgewezen voelt. Hoe doe je dat? Daarnaast hadden ze het over andere tips zoals: niet bellen, niet smsen, niet stalken, niet proberen te overtuigen dat wij de liefde van hun leven zijn, enz. allemaal fouten die wij wel eens hebben gemaakt.
Ik wil even kwijt dat ik bijna een jaar geleden in deze situatie zat en dat ik regelmatig meeschreef op t forum omdat ik me heel verdrietig voelde. Na een paar maanden toen hij hoorde dat ik aan het daten was, wilde hij mij opeens wel terug.
Ik weet dat veel mensen hier in deze situatie zitten, daarom leek het me handig om hier tips uit te wisselen over wat je wel en niet moet doen als je gedumpt bent en je eigenwaarde wil behouden (en de kans dat je partner terugkomt naar jou). Verhalen over exen die terugkomen zijn ook welkom! Hoe hebben jullie de afwijzing-rollen omgedraaid?
Sterkte en een dikke knuffel.
vrijdag 13 augustus 2010 om 12:18
Ja, ik herken dat wel. Toen hij het uitmaakte heb ik direct het contact verbroken, niet meer bellen, smsen, afspreken oid. Hoe moeilijk het was, hierdoor liet ik hem zien dat ik hem 'nodig had', dat ik prima mijn eigen leventje kon oppakken. Als ik vrienden van hem tegenkwam zag ik er op en top uit, en was ik vrolijk. (dat ik elke avond huilend in bed lag met een bak ijs en dvd's wisten zij niet).
Maar het heeft gewerkt, na een tijdje wilde hij me terug!
Blijkbaar maakte het feit dat ik hem niet achterna belde of smste en dat ik mijn eigen leven weer oppakte en dat het goed met me ging, me weer aantrekkelijk ofzo.
Maar het heeft gewerkt, na een tijdje wilde hij me terug!
Blijkbaar maakte het feit dat ik hem niet achterna belde of smste en dat ik mijn eigen leven weer oppakte en dat het goed met me ging, me weer aantrekkelijk ofzo.
vrijdag 13 augustus 2010 om 12:24
vrijdag 13 augustus 2010 om 12:24
En dan? Hij wil je terug. Zijn dan de problemen die er waren waardoor hij het uitmaakte weg?
Ik zou mezelf te goed vinden voor dit soort gedoe. Hij maakt het uit? Ja, dat is erg verdrietig en daar zal ik best een tijd last van hebben. Maar hij kan het vergeten om me weer terug te krijgen. Hij vond me blijkbaar niet leuk genoeg meer voor een relatie, dan hoeft hij zich ook niet meer te bedenken. Had ie eerder moeten doen dan.
Ik zou mezelf te goed vinden voor dit soort gedoe. Hij maakt het uit? Ja, dat is erg verdrietig en daar zal ik best een tijd last van hebben. Maar hij kan het vergeten om me weer terug te krijgen. Hij vond me blijkbaar niet leuk genoeg meer voor een relatie, dan hoeft hij zich ook niet meer te bedenken. Had ie eerder moeten doen dan.
vrijdag 13 augustus 2010 om 12:41
Ik heb het uitgemaakt, omdat praten over de problemen niets hielp! Hij deed niets om het een beetje beter te laten lopen. Toch voelde ik me afgewezen, hihi, hij legde zich er zooo makkelijk bij neer!
We hebben nog een paar keer gemaild, waarin hij zei dat hij rationeel er vrede mee had, maar emotioneel nog wel een 'gevecht' aan het leveren was. Ik heb hem toen geantwoord dat ik dat ook een beetje had, maar als ik dan dacht aan *** alle dingen die hij heeft gezegd die ronduit bot waren, enz*** mijn gevoel toch erg snel achter mijn verstand aanliep. Stom, maar het voelde alsof ik HEM dan nog een keer afwees. Nou ja, raar of niet, haha, daarna voelde ik me er een stuk beter onder! Nooit meer iets gehoord hierna, overigens.
We hebben nog een paar keer gemaild, waarin hij zei dat hij rationeel er vrede mee had, maar emotioneel nog wel een 'gevecht' aan het leveren was. Ik heb hem toen geantwoord dat ik dat ook een beetje had, maar als ik dan dacht aan *** alle dingen die hij heeft gezegd die ronduit bot waren, enz*** mijn gevoel toch erg snel achter mijn verstand aanliep. Stom, maar het voelde alsof ik HEM dan nog een keer afwees. Nou ja, raar of niet, haha, daarna voelde ik me er een stuk beter onder! Nooit meer iets gehoord hierna, overigens.
vrijdag 13 augustus 2010 om 12:56
Twee keer meegemaakt na langjarige relaties inclusief samenwonen, dat de ex-en op hun beslissing terugkwamen. Gelukkig zat er beide keren zo'n tijd tussen dat ik het verdriet al verwerkt had. Laatste keer zelfs dat het huis nog te koop stond, dus we zouden zo weer terug in ons oude leventje kunnen (alweer jaren geleden). Ik gooi het op "haantjes" gedrag. Er zat wat fout in die relaties. Uithuilen en opnieuw beginnen met iemand anders, of alleen. Vond dat liedje van volgens mij Robert Long toen ook zo mooi, Flink zijn, alleen gezongen door Paul de Leeuw. Alles slijt, ook het gevoel van liefdesverdriet en afgewezen zijn.
vrijdag 13 augustus 2010 om 13:23
Hoi letthesunshine!
Hoe gaat het met je?
Jouw ex wilde jou dus ook terug, maar jij hebt dat niet gedaan. Waarom niet, zag je het zelf niet meer zitten? En wat dat verliefde gevoel betreft: daar heb ik ook 1.5 jaar voor nodig gehad hoor. Rustig verder gaan dus, dat komt wel weer.
Ik ben trouwens nog steeds samen met mijn ex/vriend..... overigens was ik degene die zich bedacht.
Hoe gaat het met je?
Jouw ex wilde jou dus ook terug, maar jij hebt dat niet gedaan. Waarom niet, zag je het zelf niet meer zitten? En wat dat verliefde gevoel betreft: daar heb ik ook 1.5 jaar voor nodig gehad hoor. Rustig verder gaan dus, dat komt wel weer.
Ik ben trouwens nog steeds samen met mijn ex/vriend..... overigens was ik degene die zich bedacht.
vrijdag 13 augustus 2010 om 14:05
Jaa ik heb het ook meegemaakt.. Hij heeft het uitgemaakt, ik verdrietig maar liet NIKS van me horen.. tot hij me smste of ik wat wilde afspreken. ik smste niet terug en hij smste nog 4 x. toen bedacht ik me dat er misschien wel iets ergs zou kunnen zijn gebeurd dus besloot ik toch af te spreken. Niks ergs was er gebeurt maar hij miste me, en had de grootste fout van zijn leven gemaakt zei hij.
Ik was nog steeds tot over mijn oren verliefd en na lang gepraat te hebben hadden we gezoend weer. Maar na 2weken liet hij het alweer afweten. hij dumpte me weer omdat het van zijn ouders niet meer mocht. Alleen liep ie de dag erna met een ander op een festival en ontweek hij al mijn vrienden die daar ook waren.
ik ben nog steeds verdrietig en voel me zo'n dommerik!
Ik was nog steeds tot over mijn oren verliefd en na lang gepraat te hebben hadden we gezoend weer. Maar na 2weken liet hij het alweer afweten. hij dumpte me weer omdat het van zijn ouders niet meer mocht. Alleen liep ie de dag erna met een ander op een festival en ontweek hij al mijn vrienden die daar ook waren.
ik ben nog steeds verdrietig en voel me zo'n dommerik!
vrijdag 13 augustus 2010 om 14:28
Rosa, wat naar voor je, hoelang is dat geleden?
Vooruit! Lang geleden, jaa, echt typisch. Hij kwam erachter dat ik met een jongen aan het daten was en opeens had ie het licht gezien en kon hij niet zonder mij. In het begin heb ik hem afgewezen om mezelf te beschermen, maar we hebben wel een paar x afgesproken. Toen merkte ik dat hij ondanks alles niet zou veranderen, net als onze relatie.. daarom besloot ik om hem niet terug te nemen. Gaat het bij jullie nog goed?
Vooruit! Lang geleden, jaa, echt typisch. Hij kwam erachter dat ik met een jongen aan het daten was en opeens had ie het licht gezien en kon hij niet zonder mij. In het begin heb ik hem afgewezen om mezelf te beschermen, maar we hebben wel een paar x afgesproken. Toen merkte ik dat hij ondanks alles niet zou veranderen, net als onze relatie.. daarom besloot ik om hem niet terug te nemen. Gaat het bij jullie nog goed?
vrijdag 13 augustus 2010 om 14:41
Als er een break-up gebeurd en er zit geen ander meisje in het spel zit dan weet je dat er zoiezo nog overblijvende gevoelens zijn bij hem die je eventueel wat kan naar buiten lokken door niet te sms-en, hem het gevoel te geven dat alles goed met je gaat.
Als er echter wel iemand anders is... Vergeet het dan. Ik heb het nog niet zo lang geleden meegemaakt. Het kon onmogelijk zijn dat ie me ineens helemaal vergeten was. Ik had nooit echt grote fouten gemaakt of vervelend gedaan. Op een dag wilde hij er gewoon vandoor en twee weken later merkte ik (op facebook dan nog wel...ugh) dat hij in een andere relatie was.
Eerst stuurde hiji nog een berichtje of twee waarin hij zei dat hij echt hoopte dat het ok ging met me. Ik ging er nooit op in. Ik heb altijd gedacht dat dit het voor hem onmogelijk zou maken om me helemaal uit zijn hoofd te zetten. Er is echter niks van aan. Zijn Facebook staat bijvoorbeeld vol met foto's van hun twee... Bij mij was dit nooit het geval... En ga zo maar door.
Ik ben er intussen gelukkig over en maak me momenteel weer zorgen over mijn huidige relatie. Soms vraagt een mens zich toch echt af waarom het maar niet lijkt te mogen lukken.
Als er echter wel iemand anders is... Vergeet het dan. Ik heb het nog niet zo lang geleden meegemaakt. Het kon onmogelijk zijn dat ie me ineens helemaal vergeten was. Ik had nooit echt grote fouten gemaakt of vervelend gedaan. Op een dag wilde hij er gewoon vandoor en twee weken later merkte ik (op facebook dan nog wel...ugh) dat hij in een andere relatie was.
Eerst stuurde hiji nog een berichtje of twee waarin hij zei dat hij echt hoopte dat het ok ging met me. Ik ging er nooit op in. Ik heb altijd gedacht dat dit het voor hem onmogelijk zou maken om me helemaal uit zijn hoofd te zetten. Er is echter niks van aan. Zijn Facebook staat bijvoorbeeld vol met foto's van hun twee... Bij mij was dit nooit het geval... En ga zo maar door.
Ik ben er intussen gelukkig over en maak me momenteel weer zorgen over mijn huidige relatie. Soms vraagt een mens zich toch echt af waarom het maar niet lijkt te mogen lukken.
vrijdag 13 augustus 2010 om 16:07
Sunshine, knap van je dat je inzag dat jullie relatie niet zou veranderen, en dat het dus geen zin had..... Het lijkt me inderdaad een goede beslissing, maar het hart werkt niet altijd mee!
Hoe is het met die date afgelopen?
Rosa, sterkte! Je bent helemaal niet dom hoor!! Je hebt het twee keer met hem geprobeerd en nu weet je helaas dat dit hem niet is. De eerste keer wist je dat nog niet zeker...
Zaagje, lijkt me heel naar als er meteen een ander in het spel is. Gelukkig heb ik dat niet hoeven meemaken, ik zou echt ont-zet-tend jaloers zijn!
Maar wat verdrietig dat jouw huidige relatie ook niet lekker loopt...ja ik herken dat dat je je afvraagt waarom het toch steeds maar niet lukt....
Mijn relatie is heel dubbel: het gaat op zich goed tussen ons en we geven heel veel om elkaar, maar er zijn twee issues waardoor ik eerlijk gezegd vrees dat dit niet blijvend gaat lukken..... ben daar erg verdrietig over, want als ik die twee issues "negeer" gaat het juist heel goed.
Hoe is het met die date afgelopen?
Rosa, sterkte! Je bent helemaal niet dom hoor!! Je hebt het twee keer met hem geprobeerd en nu weet je helaas dat dit hem niet is. De eerste keer wist je dat nog niet zeker...
Zaagje, lijkt me heel naar als er meteen een ander in het spel is. Gelukkig heb ik dat niet hoeven meemaken, ik zou echt ont-zet-tend jaloers zijn!
Maar wat verdrietig dat jouw huidige relatie ook niet lekker loopt...ja ik herken dat dat je je afvraagt waarom het toch steeds maar niet lukt....
Mijn relatie is heel dubbel: het gaat op zich goed tussen ons en we geven heel veel om elkaar, maar er zijn twee issues waardoor ik eerlijk gezegd vrees dat dit niet blijvend gaat lukken..... ben daar erg verdrietig over, want als ik die twee issues "negeer" gaat het juist heel goed.
maandag 16 augustus 2010 om 20:43
Tsja..... een is toch het niet-samenwonen en praktische consequenties daarvan, zoals na een vakantie doodleuk achtergelaten worden op Schiphol. Goed, dit hebben we uitgepraat en zal hij niet meer doen. Maar wat is het volgende?
Het tweede is wel erg persoonlijk, heeft te maken met intimiteit. Nauwelijks te negeren dus.... zucht
Het tweede is wel erg persoonlijk, heeft te maken met intimiteit. Nauwelijks te negeren dus.... zucht
maandag 16 augustus 2010 om 22:08
Wow TO die eerste quote is zooooo herkenbaar! Pfffff waar kan ik dat artikel vinden? 
Nou diep in mijn hart zou ik mijn ex wel terugwillen...maar ik ben bang dat we gauw weer in de oude gewoontes vervallen en het dus geen zin heeft.
Hij smst mij soms lieve dingen, ik doe altijd bot en kortaf. Weet niet of hij mij dan sneller terug zou willen of niet...maar ik kan niet doen alsof er niks gebeurd is. Hij wil vrienden blijven, maar daar heb ik nog teveel gevoelens voor. Ik negeer hem dus voornamelijk. Enkele weken geleden hebben we elkaar nog gezien voor het laatst. Toen was het heel gezellig en heb ik de grootste fout ever gemaakt..door hem te zeggen dat ik zou willen dat t goed zou komen. Het enige dat hij zei was: "ik weet het lieve schat". Toen is er bij mij wel een knop om gegaan..
Het feit dat hij het heeft uitgemaakt is extra pijnlijk, de afwijzing inderdaad. Het is mijn eerste relatie die ik niet zelf heb verbroken dus deze gevoelens zijn redelijk nieuw voor mij.
Nou diep in mijn hart zou ik mijn ex wel terugwillen...maar ik ben bang dat we gauw weer in de oude gewoontes vervallen en het dus geen zin heeft.
Hij smst mij soms lieve dingen, ik doe altijd bot en kortaf. Weet niet of hij mij dan sneller terug zou willen of niet...maar ik kan niet doen alsof er niks gebeurd is. Hij wil vrienden blijven, maar daar heb ik nog teveel gevoelens voor. Ik negeer hem dus voornamelijk. Enkele weken geleden hebben we elkaar nog gezien voor het laatst. Toen was het heel gezellig en heb ik de grootste fout ever gemaakt..door hem te zeggen dat ik zou willen dat t goed zou komen. Het enige dat hij zei was: "ik weet het lieve schat". Toen is er bij mij wel een knop om gegaan..
Het feit dat hij het heeft uitgemaakt is extra pijnlijk, de afwijzing inderdaad. Het is mijn eerste relatie die ik niet zelf heb verbroken dus deze gevoelens zijn redelijk nieuw voor mij.
maandag 16 augustus 2010 om 22:30
Hmm, ik háát ex, die er na 25 jaar relatie en 22 jaar huwelijk vandoor ging met een gezamenlijke collega, vorig jaar. Inmiddels heb ik alles weer op de rails, qua kinderen, werk, huis, studie enz, maar hem haat ik tot in mijn diepste poriën. Als hij in mijn buurt is, gaat mijn geigerteller af. En als zijn nieuwe vriendin in de buurt is moet ik al helemaal over mijn nek. (Ze zijn allebei nog steeds collega's van mij. Kots). Dus ik negeer hem geheel. En de sukkel zwaait soms nog naar mij, als hij mij passeert in de auto. Dacht maar niet dat ik naar zo'n stuk walgelijkheid zwaai.
De enige momenten dat ik zeer zakelijk met hem overleg, is wanneer oudste zoon (14) weer 'ns flipt. Is in belang van oudste zoon immers. En verder mail ik zeer zakelijk, indien onvermijdelijk. Op het werk negeer ik beiden volledig. Als hij op mijn stoep zou staan? Geen haar op mijn hoofd die zo'n vies iemand ooit nog in huis zou halen. Bah!
Toch is mijn andere verhaal dat ik ook mijn trots opzij heb gezet. Een half jaar nadat ex er vandoor ging, ging ik met zus en oudste dochter de (ruige) kroeg in, waar ik vroeger ook ging stappen. En daar kwam ik X tegen. **smelt** X is mijn droomvent, maar niet 'een droomman', want hij heeft ook allerlei nadelen en minpunten. Maar die gelden voor mij niet. Ik zoek immers geen stabiel baken/ vader voor mijn kinderen/ carriereman enz. Ik zoek niks. Maar ik vond X, waarmee ik het superleuk heb en zoveel deel en gemeen heb... Hij vond mij echter een beetje eng, want hoog opgeleid en veel kinderen enz. Hij is meer een 'oudere jongere' en bewust kinderloos enz. Dus ik vertelde hem elke keer als ik hem tegenkwam dat ik hem super vond en hij bleef maar al zijn minpunten herhalen tegen mij
Vervolgens had hij nog een vriendin die hij erg leuk vond en dat moest hij eerst uitzoeken. En weet je, wat ik eerder nooit had geloofd over mezelf: ik vond het prima. Ik vind X zó lief dat ik hem het beste gun! En als dat iemand anders is, dan is dat maar zo. Gek he! Wist ik niet van mezelf. Dus ik liet hem helemaal los, maar we waren nog wel vrienden. En het wonder gebeurde: hij durfde voor mij/ons te kiezen, inmiddels alweer 9 maanden geleden. En sindsdien hebben we het super! Ondanks alle minpunten/ bagage/ strubbelingen/ issues enz. Ideaal zal het nooit worden. Maar we hebben het zo leuk als we bij elkaar zijn!
En ex? Het voelt alsof dat helemaal los staat van wat ik met X heb. Is ook zo, denk ik. Ondanks mijn geluk met X, neem ik ex nog steeds kwalijk wat hij gedaan heeft en hoe. Dat zal wel nooit weggaan denk ik. Maar ik laat het zoveel mogelijk los. Ex zal daarmee moeten leven, voor zijn verdere leven. Daarmee en met de vele andere dingen die hem en zijn gedrag niet sieren.
De enige momenten dat ik zeer zakelijk met hem overleg, is wanneer oudste zoon (14) weer 'ns flipt. Is in belang van oudste zoon immers. En verder mail ik zeer zakelijk, indien onvermijdelijk. Op het werk negeer ik beiden volledig. Als hij op mijn stoep zou staan? Geen haar op mijn hoofd die zo'n vies iemand ooit nog in huis zou halen. Bah!
Toch is mijn andere verhaal dat ik ook mijn trots opzij heb gezet. Een half jaar nadat ex er vandoor ging, ging ik met zus en oudste dochter de (ruige) kroeg in, waar ik vroeger ook ging stappen. En daar kwam ik X tegen. **smelt** X is mijn droomvent, maar niet 'een droomman', want hij heeft ook allerlei nadelen en minpunten. Maar die gelden voor mij niet. Ik zoek immers geen stabiel baken/ vader voor mijn kinderen/ carriereman enz. Ik zoek niks. Maar ik vond X, waarmee ik het superleuk heb en zoveel deel en gemeen heb... Hij vond mij echter een beetje eng, want hoog opgeleid en veel kinderen enz. Hij is meer een 'oudere jongere' en bewust kinderloos enz. Dus ik vertelde hem elke keer als ik hem tegenkwam dat ik hem super vond en hij bleef maar al zijn minpunten herhalen tegen mij
Vervolgens had hij nog een vriendin die hij erg leuk vond en dat moest hij eerst uitzoeken. En weet je, wat ik eerder nooit had geloofd over mezelf: ik vond het prima. Ik vind X zó lief dat ik hem het beste gun! En als dat iemand anders is, dan is dat maar zo. Gek he! Wist ik niet van mezelf. Dus ik liet hem helemaal los, maar we waren nog wel vrienden. En het wonder gebeurde: hij durfde voor mij/ons te kiezen, inmiddels alweer 9 maanden geleden. En sindsdien hebben we het super! Ondanks alle minpunten/ bagage/ strubbelingen/ issues enz. Ideaal zal het nooit worden. Maar we hebben het zo leuk als we bij elkaar zijn! En ex? Het voelt alsof dat helemaal los staat van wat ik met X heb. Is ook zo, denk ik. Ondanks mijn geluk met X, neem ik ex nog steeds kwalijk wat hij gedaan heeft en hoe. Dat zal wel nooit weggaan denk ik. Maar ik laat het zoveel mogelijk los. Ex zal daarmee moeten leven, voor zijn verdere leven. Daarmee en met de vele andere dingen die hem en zijn gedrag niet sieren.
woensdag 18 augustus 2010 om 15:28
quote:Vooruit schreef op 13 augustus 2010 @ 16:07:
Zaagje, lijkt me heel naar als er meteen een ander in het spel is. Gelukkig heb ik dat niet hoeven meemaken, ik zou echt ont-zet-tend jaloers zijn!
Maar wat verdrietig dat jouw huidige relatie ook niet lekker loopt...ja ik herken dat dat je je afvraagt waarom het toch steeds maar niet lukt....
Ja het is zo raar om mee te maken dat je voor iemand anders opzij wordt geschoven.
Inmiddels voel ik me al weer wat zekerder in mijn huidige relatie. Ik heb wat bevestiging gekregen. Ik denk dat ik door vervelende ervaringen in het verleden misschien ook wat té onzeker ben geworden.
Maar wat wil je ik deed nooit moeilijk in die vorige relatie. Ik was nooit overdreven jaloers... en dan word je zo aan de kant gezet omdat een ander zogezegd beter is. Je begint vanaf dan echt te geloven dat je volgende vriend hetzelfde zal doen zodra hij een "beter" meisje tegenkomt.
Maar goed, toch een positieve noot dus. Ik denk wel dat mijn vriend me nog steeds ziet zitten. Hopelijk blijft het duren.
Zaagje, lijkt me heel naar als er meteen een ander in het spel is. Gelukkig heb ik dat niet hoeven meemaken, ik zou echt ont-zet-tend jaloers zijn!
Maar wat verdrietig dat jouw huidige relatie ook niet lekker loopt...ja ik herken dat dat je je afvraagt waarom het toch steeds maar niet lukt....
Ja het is zo raar om mee te maken dat je voor iemand anders opzij wordt geschoven.
Inmiddels voel ik me al weer wat zekerder in mijn huidige relatie. Ik heb wat bevestiging gekregen. Ik denk dat ik door vervelende ervaringen in het verleden misschien ook wat té onzeker ben geworden.
Maar wat wil je ik deed nooit moeilijk in die vorige relatie. Ik was nooit overdreven jaloers... en dan word je zo aan de kant gezet omdat een ander zogezegd beter is. Je begint vanaf dan echt te geloven dat je volgende vriend hetzelfde zal doen zodra hij een "beter" meisje tegenkomt.
Maar goed, toch een positieve noot dus. Ik denk wel dat mijn vriend me nog steeds ziet zitten. Hopelijk blijft het duren.
donderdag 19 augustus 2010 om 22:15
quote:letthesunshine schreef op 13 augustus 2010 @ 12:05:
"The only reason we desperately want to be with our boyfriend or girlfriend after a break up is because we got rejected."
Das inderdaad best herkenbaar als je er over nadenkt..
Dit las ik net ergens. Heel herkenbaar.
Natuurlijk zijn er relaties die voorgoed verbroken worden, en mensen dat graag zo willen houden. Maar ik wil het hebben over de verbroken relaties waar nog hoop is...
In dit artikel stond dat de rollen omgedraaid moeten worden. Je moet ervoor zorgen dat degene die de relatie beëindigd heeft zich afgewezen voelt. Hoe doe je dat? Daarnaast hadden ze het over andere tips zoals: niet bellen, niet smsen, niet stalken, niet proberen te overtuigen dat wij de liefde van hun leven zijn, enz. allemaal fouten die wij wel eens hebben gemaakt.
Nou ik heb het geprobeerd maar heb ook al 2 x gefaald door toch te bellen en te smsen en inderdaad proberen te overtuigen dat we samen verder kunnen...En dat k niet zonder hem kan en dat ik sterf van verdriet.. En inderdaad, het helpt niet!!.
Ik wil even kwijt dat ik bijna een jaar geleden in deze situatie zat en dat ik regelmatig meeschreef op t forum omdat ik me heel verdrietig voelde. Na een paar maanden toen hij hoorde dat ik aan het daten was, wilde hij mij opeens wel terug.
Ik weet dat veel mensen hier in deze situatie zitten, daarom leek het me handig om hier tips uit te wisselen over wat je wel en niet moet doen als je gedumpt bent en je eigenwaarde wil behouden (en de kans dat je partner terugkomt naar jou). Verhalen over exen die terugkomen zijn ook welkom! Hoe hebben jullie de afwijzing-rollen omgedraaid?
Sterkte en een dikke knuffel.
"The only reason we desperately want to be with our boyfriend or girlfriend after a break up is because we got rejected."
Das inderdaad best herkenbaar als je er over nadenkt..
Dit las ik net ergens. Heel herkenbaar.
Natuurlijk zijn er relaties die voorgoed verbroken worden, en mensen dat graag zo willen houden. Maar ik wil het hebben over de verbroken relaties waar nog hoop is...
In dit artikel stond dat de rollen omgedraaid moeten worden. Je moet ervoor zorgen dat degene die de relatie beëindigd heeft zich afgewezen voelt. Hoe doe je dat? Daarnaast hadden ze het over andere tips zoals: niet bellen, niet smsen, niet stalken, niet proberen te overtuigen dat wij de liefde van hun leven zijn, enz. allemaal fouten die wij wel eens hebben gemaakt.
Nou ik heb het geprobeerd maar heb ook al 2 x gefaald door toch te bellen en te smsen en inderdaad proberen te overtuigen dat we samen verder kunnen...En dat k niet zonder hem kan en dat ik sterf van verdriet.. En inderdaad, het helpt niet!!.
Ik wil even kwijt dat ik bijna een jaar geleden in deze situatie zat en dat ik regelmatig meeschreef op t forum omdat ik me heel verdrietig voelde. Na een paar maanden toen hij hoorde dat ik aan het daten was, wilde hij mij opeens wel terug.
Ik weet dat veel mensen hier in deze situatie zitten, daarom leek het me handig om hier tips uit te wisselen over wat je wel en niet moet doen als je gedumpt bent en je eigenwaarde wil behouden (en de kans dat je partner terugkomt naar jou). Verhalen over exen die terugkomen zijn ook welkom! Hoe hebben jullie de afwijzing-rollen omgedraaid?
Sterkte en een dikke knuffel.
donderdag 19 augustus 2010 om 22:26
TO schreef:
en je eigenwaarde wil behouden (en de kans dat je partner terugkomt naar jou)
Je wilt je eigenwaarde behouden met het doel dat je partner terugkomt??? Vreemde redenering........
Je wil gewoon je eigenwaarde behouden voor jezelf als je in zo'n situatie zit, toch? Je denkt hopelijk: This is me, take it or leave it, beste man!
Al die tips over wat je wel en niet zou moeten doen....wat een flauwekul! Je moet gewoon jezelf zijn!
en je eigenwaarde wil behouden (en de kans dat je partner terugkomt naar jou)
Je wilt je eigenwaarde behouden met het doel dat je partner terugkomt??? Vreemde redenering........
Je wil gewoon je eigenwaarde behouden voor jezelf als je in zo'n situatie zit, toch? Je denkt hopelijk: This is me, take it or leave it, beste man!
Al die tips over wat je wel en niet zou moeten doen....wat een flauwekul! Je moet gewoon jezelf zijn!
vrijdag 20 augustus 2010 om 09:56
Als ik dit zo lees voel ik mij best wel een tikkeltje triest haha. Ik heb 4,5 jaar een relatie gehad toen mijn ex het opeens uitmaakte. Daarna hebben we nog ongeveer ene half jaar bijna wekelijks contact gehad. Dit was vooral op mijn initiatief maar ik merkte aan hem dat hij het ook wel leuk vond om contact te houden. Tot hij ineens een nieuwe vriendin kreeg en we dus samen besloten om voorlopig geen contact meer te hebben.
Ik ben dus nooit zo sterk geweest om te zeggen, doei en tot nooit meer ziens. Ik kon dat na 4,5 jaar gewoon niet. Ik mistte hem verschirkkelijk.
Wel een beetje jammer dat ik me toen niet zo sterk opstelde want zo liet ik wel een beeje zien dat ik hem nodig had om me echt gelukkig te voelen.
Ik ben dus nooit zo sterk geweest om te zeggen, doei en tot nooit meer ziens. Ik kon dat na 4,5 jaar gewoon niet. Ik mistte hem verschirkkelijk.
Wel een beetje jammer dat ik me toen niet zo sterk opstelde want zo liet ik wel een beeje zien dat ik hem nodig had om me echt gelukkig te voelen.
