Relaties
alle pijlers
Niks durven
vrijdag 31 januari 2020 om 20:37
Hoi iedereen,
Ik ben sinds een aantal weken aan het afspreken met een jongen (hij 22, ik 20). We hebben nu al 4 keer afgesproken, maar er gebeurt nog niet iets. Vorige week heb ik hem 2 keer een kus gegeven maar daar is het bij gebleven.
Ik weet dat hij graag verder wil en ik wil dat ook. Het probleem is dat ik extreem zenuwachtig word als ik in zijn buurt ben en het erge is dat hem dit ook opvalt.
Vorige week waren we ‘s avonds heel laat nog bij hem thuis op de bank beneden. Toen zei hij dat hem opviel dat ik zo ontzettend zenuwachtig was en dat hij dat aan me kon zien. Ook zei hij wel dat ik absoluut niet zenuwachtig hoefde te zijn.
Ik ben bang dat dit de reden is dat hij verder niets geprobeerd heeft. Ik heb hem toen een kus gegeven en we hebben even geknuffeld op de bank.
Het probleem is nu dat we morgen weer afspreken bij mij thuis. Ik vind het alleen doodeng. Ik weet zeker dat ik hem echt leuk vind en ik wil ook echt graag verder dan alleen een kus, daar ben ik echt wel aan toe. Alleen op het moment zelf durf ik helemaal niks. Ik durf hem niet te zoenen, niet aan te raken etc. Terwijl ik het wel heel graag wil. Ergens denk ik dat het komt omdat ik bang ben dat ik ik iets fout doe, aangezien ik nog niet veel ervaring heb (2 jaar geleden kort een vriend gehad maar ook niet veel bijzonders gebeurd) en hij wel.
Deze zenuwen heb ik trouwens niet alleen bij hem, maar ik heb daar over het algemeen bij bijna alles last van.
Heeft iemand tips voor mij voor morgenavond? Want we gaan bij mij thuis film kijken maar ik ben bang dat het me straks weer niet lukt.
Ik ben sinds een aantal weken aan het afspreken met een jongen (hij 22, ik 20). We hebben nu al 4 keer afgesproken, maar er gebeurt nog niet iets. Vorige week heb ik hem 2 keer een kus gegeven maar daar is het bij gebleven.
Ik weet dat hij graag verder wil en ik wil dat ook. Het probleem is dat ik extreem zenuwachtig word als ik in zijn buurt ben en het erge is dat hem dit ook opvalt.
Vorige week waren we ‘s avonds heel laat nog bij hem thuis op de bank beneden. Toen zei hij dat hem opviel dat ik zo ontzettend zenuwachtig was en dat hij dat aan me kon zien. Ook zei hij wel dat ik absoluut niet zenuwachtig hoefde te zijn.
Ik ben bang dat dit de reden is dat hij verder niets geprobeerd heeft. Ik heb hem toen een kus gegeven en we hebben even geknuffeld op de bank.
Het probleem is nu dat we morgen weer afspreken bij mij thuis. Ik vind het alleen doodeng. Ik weet zeker dat ik hem echt leuk vind en ik wil ook echt graag verder dan alleen een kus, daar ben ik echt wel aan toe. Alleen op het moment zelf durf ik helemaal niks. Ik durf hem niet te zoenen, niet aan te raken etc. Terwijl ik het wel heel graag wil. Ergens denk ik dat het komt omdat ik bang ben dat ik ik iets fout doe, aangezien ik nog niet veel ervaring heb (2 jaar geleden kort een vriend gehad maar ook niet veel bijzonders gebeurd) en hij wel.
Deze zenuwen heb ik trouwens niet alleen bij hem, maar ik heb daar over het algemeen bij bijna alles last van.
Heeft iemand tips voor mij voor morgenavond? Want we gaan bij mij thuis film kijken maar ik ben bang dat het me straks weer niet lukt.
vrijdag 31 januari 2020 om 20:49
Volgens mij ben je er onbewust meer mee bezig dan je denkt. Of misschien ben je er toch nog niet helemaal klaar voor?
Even wachten lijkt mij het beste, heeft geen haast toch? Dan heeft het groeien van vertrouwen en op je gemak voelen, ook iets meer tijd. Misschien ben je dan ook niet meer zo zenuwachtig.
Even wachten lijkt mij het beste, heeft geen haast toch? Dan heeft het groeien van vertrouwen en op je gemak voelen, ook iets meer tijd. Misschien ben je dan ook niet meer zo zenuwachtig.
vrijdag 31 januari 2020 om 21:16
Ahhhh
Dat is wel vervelend als je er vaker last van hebt in verscheidene situaties.
Daar zul je dan echt voor in therapie moeten om te achterhalen waar het door komt en hoe ermee om te gaan.
Gelukkig is hij wel heel lief en begripvol!
Mare ja ik zou persoonlijk even wachten met het doen van de henkie penkie, totdat je wat comfortabeler in je vel zit en er ook daadwerkelijk van kunt genieten.
Dat is wel vervelend als je er vaker last van hebt in verscheidene situaties.
Daar zul je dan echt voor in therapie moeten om te achterhalen waar het door komt en hoe ermee om te gaan.
Gelukkig is hij wel heel lief en begripvol!
Mare ja ik zou persoonlijk even wachten met het doen van de henkie penkie, totdat je wat comfortabeler in je vel zit en er ook daadwerkelijk van kunt genieten.
Je kan ook eens een paar keer alleen zoenen en knuffelen, je hoeft niet gelijk meer te doen 
zondag 2 februari 2020 om 06:25
O, zo herkenbaar! Ik was ook altijd erg nerveus als de sfeer intiem werd. Ik wilde ook heel graag ontspannen zijn, maar had geen idee hoe. Halverwege de film schoot ik dan in de stress omdat film kijken en tegen elkaar aanliggen dichtbij genoeg was, maar door films en verhalen van vriendinnen had ik het idee dat je eigenlijk de kleren van elkaars lijf hoorde te scheuren. En dat deed hij niet, dus hij zal me wel saai vinden....Ik kom uit een niet zo liefdevol gezin en had niet geleerd om affectie te tonen of gevoel voor een ander uit te spreken. Een eigen mening of voorkeuren sprak ik ook nooit uit, die werd thuis toch tegen me gebruikt. Kortom, erg onzekere puber. Kon eigenlijk niet geloven dat die knappe leuke jongens op mij verliefd waren. De 3e jongen was gelukkig erg geduldig, het heeft maanden geduurd voordat ik wat vrijer werd op seksueel gebied en nog langer voordat ik zelf initiatief durfde te nemen op dat gebied. Sociaal emotioneel gelijkwaardig aan elkaar zijn heeft ons jaren gekost. Inzien dat ik zo beschadigd was als kind/jong volwassene trouwens ook. Voor de buitenwereld was mijn jeugd namelijk perfect op orde, alleen paste ik niet in het plaatje dat geschetst is.
Het nerveuze viel hem uiteraard ook op, hij vond het wel lastig. Hij vond me oprecht de mooiste en liefste wilde dat ik dat geloofde. Ik hoop dat jouw vriend ook zo'n geduldige lieverd is en dat het je lukt om je open te stellen.
Het nerveuze viel hem uiteraard ook op, hij vond het wel lastig. Hij vond me oprecht de mooiste en liefste wilde dat ik dat geloofde. Ik hoop dat jouw vriend ook zo'n geduldige lieverd is en dat het je lukt om je open te stellen.
Kerel, kerel, kerel, kerel! Ik sta paf!
