nog steeds dat gemis

hallo,



even een korte uitleg (vorig topic) mijn ex heeft mij verlaten kort na de bevalling van ons zoontje (2015), in november 2016 een leuke man ontmoet en daarmee gaan daten, alleen twijfelde ik heel erg.



inmiddels, heb ik de nieuwe man in mijn leven moeten laten gaan, hij is nog niet klaar voor een relatie, en ik ook nog niet, daardoor liep het nirt lekker tussen ons.



ik hou ook nog steeds van mijn ex, en het lijkt net alsof ik er maar niet vanaf kom, we zijn nu al meer dan anderhalf jaar verder en het laat me niet los.

Pas was ik in een zwembad en bedacht ik me dat hij met een eventueel nieuw gezin en partner daar zou lopen, en ik brak... dat zouden wij moeten zijn.



ik kan het dus nog steeds niet goed een plaatsje geven, het is niet dat het mijn hele leven beheerst, maar ik zou nog zo graag met hem terug willen, ondanks dat er ook al zoveel kapot is..



ik heb dit in januari nog verteld, daar deed hij niks mee.. hij wil dus dan ook echt niet meer terug...



dus hoe kan ik dit nou het beste echt achter me laten, zodat ik dat gemis naar hem niet meer heb..

Ben inderdaad van plan om naar psycholoog te gaan. ik dacht dat tijd wel zou helpen, dat heeft ook al wel veel gedaan, maar nog niet alles...



gelukkig gaan de onderhandelingen en overdrachten erg goed, we nemen altijd rustig de tijd, zeggen de kleine goed gedag en hallo. Zodra de andere ouder al aan komt pakt die meteen zijn jas en begint te zwaaien.



Het is inderdaad mijn intentie om al die dingen in ieder geval goed te houden, wil niet dat mijn zoontje enige negativiteit mee krijgt.