Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 22:28
quote:Alyssa_ schreef op 10 juli 2010 @ 22:20:
Ik lees nog steeds dat ze na veel praten samen hadden besloten het te houden... Dat zij haar zin doordrukt, kan ik hier niet uit opmaken. Dat de man zich misschien door haar heeft laten ompraten, is natuurlijk altijd mogelijk. Maar om Jilleke zo aan te vallen vind ik wat ver gaan; ze zegt zelf dat ze ervan overtuigd was dat de man ook achter hun beslissing stond. Ik kan me voorstellen dat ze daarom niet overal op ingaat.Ja hoor, en ik ben de paus. Lees haar posts en de reacties daarop, en dan hoe zij daar vervolgens op reageert. De man wilde het kind niet. Bovendien, we kennen alleen haar kant van het verhaal. Ik zou de andere kant wel eens willen vernemen.
Ik lees nog steeds dat ze na veel praten samen hadden besloten het te houden... Dat zij haar zin doordrukt, kan ik hier niet uit opmaken. Dat de man zich misschien door haar heeft laten ompraten, is natuurlijk altijd mogelijk. Maar om Jilleke zo aan te vallen vind ik wat ver gaan; ze zegt zelf dat ze ervan overtuigd was dat de man ook achter hun beslissing stond. Ik kan me voorstellen dat ze daarom niet overal op ingaat.Ja hoor, en ik ben de paus. Lees haar posts en de reacties daarop, en dan hoe zij daar vervolgens op reageert. De man wilde het kind niet. Bovendien, we kennen alleen haar kant van het verhaal. Ik zou de andere kant wel eens willen vernemen.
zaterdag 10 juli 2010 om 22:39
Ja, maar dat heb je altijd op een internetforum: je kan altijd alleen maar op één kant van het verhaal afgaan.
Uiteindelijk heeft ook hij toch gekozen het kind te houden? Dat zijn aandacht vervolgens alleen nog maar of voornamelijk uitgaat naar zijn eerste kind, is dan niet in overeenstemming met zijn keuze het kind te houden.
Uiteindelijk heeft ook hij toch gekozen het kind te houden? Dat zijn aandacht vervolgens alleen nog maar of voornamelijk uitgaat naar zijn eerste kind, is dan niet in overeenstemming met zijn keuze het kind te houden.
zaterdag 10 juli 2010 om 22:46
quote:Alyssa_ schreef op 10 juli 2010 @ 22:39:
Ja, maar dat heb je altijd op een internetforum: je kan altijd alleen maar op één kant van het verhaal afgaan.
Uiteindelijk heeft ook hij toch gekozen het kind te houden? Dat zijn aandacht vervolgens alleen nog maar of voornamelijk uitgaat naar zijn eerste kind, is dan niet in overeenstemming met zijn keuze het kind te houden.
Volgens haar verklaring. Weet jij veel.
Maar laat maar, de situatie is zoals die is en dat is heel sneu voor het kindje.
Ja, maar dat heb je altijd op een internetforum: je kan altijd alleen maar op één kant van het verhaal afgaan.
Uiteindelijk heeft ook hij toch gekozen het kind te houden? Dat zijn aandacht vervolgens alleen nog maar of voornamelijk uitgaat naar zijn eerste kind, is dan niet in overeenstemming met zijn keuze het kind te houden.
Volgens haar verklaring. Weet jij veel.
Maar laat maar, de situatie is zoals die is en dat is heel sneu voor het kindje.
zondag 11 juli 2010 om 19:05
Ik denk dat het bij de beste man flink is doorgedrongen dat hij er inderdaad one big mess van heeft gemaakt.
Een paar jaar geleden had hij nog een huwelijk, of het een gelukkig huwelijk is..dat weet ik niet, maar daart zul je bij een vreemdganger nooit en te nimmer achter komen. Vorig jaar een geile, spannende relatie aangegaan met TO. Gescheiden van echtgenote no.1 (die door TO eerbiedig Miserie wordt genoemd) en inmiddels in het volgende gezin beland, met een dochter die hij om de week bij zich heeft. een kleine dochter en zijn voormalig geile minnares waar hij vele geile momenten mee heeft beleefd. Maar die geile momenten zijn vervlogen nu de realiteit hard is binnengekomen (Is dit het nou? Tja zijn huwelijk? Maar dit??) . Nou, geloof me, dat zal hem 's nachts wel aan het denken zetten. En terecht, want dat zal hem weerhouden om nog eens zo'n scheve schaats te rijden.
Het enige wat voor hem telt is dat hij zich schuldig voelt tegenover zijn oudste dochter die hij door de scheve schaats in dezelfde mess heeft geholpen. Kind is oud genoeg om te beseffen wat er is speelt.
En wat jij moet doen, TO...is eens goed nadenken wat je gaat doen. En in het vervolg met wat meer respect praten over de je vriends eerste vrouw. Zij hebben een dochter samen en in het belang van haar, dient er een goed respectvol contact te zijn.
Het is spijtig voor de kinderen die er bij betrokken zijn geraakt, in deze puinhoop en ik denk dat exvrouw inmiddels in haar knuistje lacht.
Een paar jaar geleden had hij nog een huwelijk, of het een gelukkig huwelijk is..dat weet ik niet, maar daart zul je bij een vreemdganger nooit en te nimmer achter komen. Vorig jaar een geile, spannende relatie aangegaan met TO. Gescheiden van echtgenote no.1 (die door TO eerbiedig Miserie wordt genoemd) en inmiddels in het volgende gezin beland, met een dochter die hij om de week bij zich heeft. een kleine dochter en zijn voormalig geile minnares waar hij vele geile momenten mee heeft beleefd. Maar die geile momenten zijn vervlogen nu de realiteit hard is binnengekomen (Is dit het nou? Tja zijn huwelijk? Maar dit??) . Nou, geloof me, dat zal hem 's nachts wel aan het denken zetten. En terecht, want dat zal hem weerhouden om nog eens zo'n scheve schaats te rijden.
Het enige wat voor hem telt is dat hij zich schuldig voelt tegenover zijn oudste dochter die hij door de scheve schaats in dezelfde mess heeft geholpen. Kind is oud genoeg om te beseffen wat er is speelt.
En wat jij moet doen, TO...is eens goed nadenken wat je gaat doen. En in het vervolg met wat meer respect praten over de je vriends eerste vrouw. Zij hebben een dochter samen en in het belang van haar, dient er een goed respectvol contact te zijn.
Het is spijtig voor de kinderen die er bij betrokken zijn geraakt, in deze puinhoop en ik denk dat exvrouw inmiddels in haar knuistje lacht.
zondag 11 juli 2010 om 22:58
Je kindje is pas drie maanden oud. Ik denk dat veel ouders het zwaar hebben in het begin, en helemaal als ze zo'n start hebben gehad als jullie. Ik weet niet of je vriend terug wil naar zijn ex. Ik denk wel dat hij het moeilijk heeft, dat hij zich schuldig voelt tegenover zijn oudste dochter en dat hij daarbovenop ook nog net een kind gekregen heeft. Het kan bijna niet anders dan dat het moeilijk wordt.
Jouw hormonen zijn bovendien ook nog niet uitgeraasd en zijn ex zal ook nog wel erg boos en verdrietig zijn.
Zorg goed voor jezelf en je meisje en neem nu nog geen beslissingen die je niet terug kan draaien. Weggaan kan altijd nog.
Jouw hormonen zijn bovendien ook nog niet uitgeraasd en zijn ex zal ook nog wel erg boos en verdrietig zijn.
Zorg goed voor jezelf en je meisje en neem nu nog geen beslissingen die je niet terug kan draaien. Weggaan kan altijd nog.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
