Relaties
alle pijlers
one big mess
zaterdag 10 juli 2010 om 13:57
Eind mei vorig jaar ben ik een relatie begonnen met een getrouwde man met één kindje, ik was smoorverliefd op hem en hij op mij..hij had net voor mij gekozen en was alleen gaan wonen toen een ongeplande gebeurtenis onze levens op zijn kop zette, ik werd ongepland zwanger. Ik wou onmiddellijk het kindje houden, hij niet.. na veel praten besloten we het kindje te houden (ik dacht dat we er alletwee achter stonden) Mijn zwangerschap verliep zeker niet onbezorgd.. zijn ex reageerde razend, de regeling voor zijn dochter stond nog niet vast.. maar hij ging maandelijks mee naar de gynaecoloog, erkende onze dochter, kocht mee alle spulletjes aan.. het verliep niet altijd vlekkeloos en we hadden veel discussies maar ik bleef het rooskleurig inzien (naïef misschien)
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
Uiteindelijk zijn we gaan samenwonen en zijn dochtertje Maïté was om de week bij ons, hij heeft het altijd heel moeilijk gehad om haar te missen en nog altijd.. hij kan daar echt niet mee omgaan wat hij haar heeft aangedaan en voelt zich daar constant schuldig over (zeker als ze aan hem vraagt waarom hij niet bij mama kon blijven wonen)
Onze dochter Laure is begin april geboren en zeker de eerste weken waren heel lastig.. ze sliep weinig en huilde vaak.. en toen is eigenlijk alles naar boven gekomen.. hij beweert nu dat hij haar nooit gewild heeft en dat hij haar nooit zo graag gaat zijn als zijn andere dochter, gedraagt zich naar mij toe ook heel bot en ik krijg alle dagen verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik hem 'gedwongen' heb om mee te gaan in mijn beslissing en dat daardoor gans zijn leven op zijn kop staat. Als Maïté bij ons is holt hij van s morgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan (zij is 6) en onze dochter ziet hij niet staan.. dat doet me zo vreselijk veel pijn. We kunnen ook niet meer praten met elkaar zonder mekaar bij het minste verwijten te maken.. hij weet nu niet meer wat hij wil en ik ben heel bang geworden.. ik zie het niet zitten met zo n klein kindje alleen.. ik weet gewoon niet meer hoe ik met de hele situatie moet omgaan.. ik zit hele dagen alleen met Laure en ALLES komt op mij terecht.. ook emotioneel kan ik helemaal niet bij hem terecht.. ik wil gewoon een lieve man en papa naast me maar dat kan hij me momenteel niet geven omdat hij alles nog moet verwerken wat er het afgelopen jaar gebeurd is.. ik weet niet meer wat doen.. moet ik hem tijd geven en al zijn kuren zomaar aanvaarden? of zouden jullie het gewoon afbollen en voor jezelf en je dochter kiezen?
zaterdag 10 juli 2010 om 17:44
quote:Jilleke1981 schreef op 10 juli 2010 @ 17:38:
Hij had ook zijn poten maar moeten thuishouden!!
hij wil tijd om aan de veranderingen in zijn leven te wennen...
Natuurlijk moet een gebonden man niet zomaar neuken en relaties aangaan met andere vrouwen, maar ik geloof dat jij ook meegewerkt hebt? Het is niet dat je pas na de geboorte van je kind erachter kwam dat ie bezet was, is het wel?
Hoeveel tijd heeft ie nodig om te wennen volgens hem? Denk je serieus dat hij deze verandering in zijn leven op dit moment leuk vindt? Jullie die niet met elkaar kunnen praten zonder ruzies? Denk je dat hij geniet van zijn jongste kind? .....
Ik zou eerst maar eens jullie best doen om de huidige situatie zo prettig mogelijk te maken, met elkaar praten op een constructieve manier en ook de alternatieven en mogelijke oplossingen, ook de niet leuke voor jou, te bespreken. Lijkt me toch een fijnere sfeer creëren dan het huidige klimaat in jullie huis.
Gewoon zeggen: het gaat niet zo goed tussen ons de laatste tijd. Wat gaan we eraan doen? Mannen houden meestal wel van oplossingsgericht denken, dus dat werkt goed.
Hij had ook zijn poten maar moeten thuishouden!!
hij wil tijd om aan de veranderingen in zijn leven te wennen...
Natuurlijk moet een gebonden man niet zomaar neuken en relaties aangaan met andere vrouwen, maar ik geloof dat jij ook meegewerkt hebt? Het is niet dat je pas na de geboorte van je kind erachter kwam dat ie bezet was, is het wel?
Hoeveel tijd heeft ie nodig om te wennen volgens hem? Denk je serieus dat hij deze verandering in zijn leven op dit moment leuk vindt? Jullie die niet met elkaar kunnen praten zonder ruzies? Denk je dat hij geniet van zijn jongste kind? .....
Ik zou eerst maar eens jullie best doen om de huidige situatie zo prettig mogelijk te maken, met elkaar praten op een constructieve manier en ook de alternatieven en mogelijke oplossingen, ook de niet leuke voor jou, te bespreken. Lijkt me toch een fijnere sfeer creëren dan het huidige klimaat in jullie huis.
Gewoon zeggen: het gaat niet zo goed tussen ons de laatste tijd. Wat gaan we eraan doen? Mannen houden meestal wel van oplossingsgericht denken, dus dat werkt goed.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:45
Jilleke, zet alles nu eens voor jezelf op een rijtje. Je reacties springen alle kanten op. Wat wil je nu? Ach, dat is eigenlijk geen goede vraag.
Houd op met 'ik wil' en ga bedenken wat het beste is voor je kind, en daarmee uiteindelijk ook voor jou. Ga bedenken hoe je toekomst eruit moet zien.
Als jij nog drie maanden in deze ellende wilt zitten, dan kun je ook we lophouden met dit topic, want dan heb je dus niks aan de tips.
Houd op met 'ik wil' en ga bedenken wat het beste is voor je kind, en daarmee uiteindelijk ook voor jou. Ga bedenken hoe je toekomst eruit moet zien.
Als jij nog drie maanden in deze ellende wilt zitten, dan kun je ook we lophouden met dit topic, want dan heb je dus niks aan de tips.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:46
Denk je dat het je lukt om jouw frustraties op zij te zetten en een echt eerlijk gesprek met hem te voeren zonder daarbij van je angst uit te gaan? (dat hij dus terug wil naar zijn ex).
Ondanks dat je zegt dat je hem graag ziet, ben je volgens mij heel erg boos op hem. Net als bij jou is er bij hem ook heel veel gebeurd het afgelopen jaar. Het verbreken van een relatie met een kind doe je niet zomaar, maar gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik merk daar bij jou niet zo heel veel begrip voor eigenlijk. En het is een heel normaal patroon dat zowel mannen als vrouwen in zo'n turbulente situatie gaan kijken naar wat was en of ze het nou eigenlijk zo slecht hadden, zodra de storm gaat liggen. Jullie ruzies zullen er zeker niet toe bijdragen dat hij nu denkt de beste keus gemaakt te hebben. Ga dus het gesprek met hem aan. En zoals hier ook al eerder is gezegd: laat hem gaan als dat zijn geluk is.
Ik geloof niet zo in al die stellige beweringen hier dat hij je niet wil, anders was hij al wel weggeweest, was hij niet zo snel apart gaan wonen en had hij jullie dochter niet erkend.
En misschien besteedt hij wel zoveel aandacht aan de andere dochter uit schuldgevoel en geeft hij jullie dochter daar onbewust de schuld van. Maar als je niet praat met elkaar en invult op basis van angst kom je sowieso niet verder. Dus als je echt wil vechten: zet al je verwijten, angsten, twijfels opzij en ga regelmatig dat gesprek met elkaar aan om te weten waar jullie staan. Sterkte
Ondanks dat je zegt dat je hem graag ziet, ben je volgens mij heel erg boos op hem. Net als bij jou is er bij hem ook heel veel gebeurd het afgelopen jaar. Het verbreken van een relatie met een kind doe je niet zomaar, maar gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik merk daar bij jou niet zo heel veel begrip voor eigenlijk. En het is een heel normaal patroon dat zowel mannen als vrouwen in zo'n turbulente situatie gaan kijken naar wat was en of ze het nou eigenlijk zo slecht hadden, zodra de storm gaat liggen. Jullie ruzies zullen er zeker niet toe bijdragen dat hij nu denkt de beste keus gemaakt te hebben. Ga dus het gesprek met hem aan. En zoals hier ook al eerder is gezegd: laat hem gaan als dat zijn geluk is.
Ik geloof niet zo in al die stellige beweringen hier dat hij je niet wil, anders was hij al wel weggeweest, was hij niet zo snel apart gaan wonen en had hij jullie dochter niet erkend.
En misschien besteedt hij wel zoveel aandacht aan de andere dochter uit schuldgevoel en geeft hij jullie dochter daar onbewust de schuld van. Maar als je niet praat met elkaar en invult op basis van angst kom je sowieso niet verder. Dus als je echt wil vechten: zet al je verwijten, angsten, twijfels opzij en ga regelmatig dat gesprek met elkaar aan om te weten waar jullie staan. Sterkte
zaterdag 10 juli 2010 om 17:49
zaterdag 10 juli 2010 om 17:50
quote:Kleintjecool schreef op 10 juli 2010 @ 17:46:
Denk je dat het je lukt om jouw frustraties op zij te zetten en een echt eerlijk gesprek met hem te voeren zonder daarbij van je angst uit te gaan? (dat hij dus terug wil naar zijn ex).
Ondanks dat je zegt dat je hem graag ziet, ben je volgens mij heel erg boos op hem. Net als bij jou is er bij hem ook heel veel gebeurd het afgelopen jaar. Het verbreken van een relatie met een kind doe je niet zomaar, maar gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik merk daar bij jou niet zo heel veel begrip voor eigenlijk. En het is een heel normaal patroon dat zowel mannen als vrouwen in zo'n turbulente situatie gaan kijken naar wat was en of ze het nou eigenlijk zo slecht hadden, zodra de storm gaat liggen. Jullie ruzies zullen er zeker niet toe bijdragen dat hij nu denkt de beste keus gemaakt te hebben. Ga dus het gesprek met hem aan. En zoals hier ook al eerder is gezegd: laat hem gaan als dat zijn geluk is.
Ik geloof niet zo in al die stellige beweringen hier dat hij je niet wil, anders was hij al wel weggeweest, was hij niet zo snel apart gaan wonen en had hij jullie dochter niet erkend.
En misschien besteedt hij wel zoveel aandacht aan de andere dochter uit schuldgevoel en geeft hij jullie dochter daar onbewust de schuld van. Maar als je niet praat met elkaar en invult op basis van angst kom je sowieso niet verder. Dus als je echt wil vechten: zet al je verwijten, angsten, twijfels opzij en ga regelmatig dat gesprek met elkaar aan om te weten waar jullie staan. SterkteHelemaal mee eens.
Denk je dat het je lukt om jouw frustraties op zij te zetten en een echt eerlijk gesprek met hem te voeren zonder daarbij van je angst uit te gaan? (dat hij dus terug wil naar zijn ex).
Ondanks dat je zegt dat je hem graag ziet, ben je volgens mij heel erg boos op hem. Net als bij jou is er bij hem ook heel veel gebeurd het afgelopen jaar. Het verbreken van een relatie met een kind doe je niet zomaar, maar gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik merk daar bij jou niet zo heel veel begrip voor eigenlijk. En het is een heel normaal patroon dat zowel mannen als vrouwen in zo'n turbulente situatie gaan kijken naar wat was en of ze het nou eigenlijk zo slecht hadden, zodra de storm gaat liggen. Jullie ruzies zullen er zeker niet toe bijdragen dat hij nu denkt de beste keus gemaakt te hebben. Ga dus het gesprek met hem aan. En zoals hier ook al eerder is gezegd: laat hem gaan als dat zijn geluk is.
Ik geloof niet zo in al die stellige beweringen hier dat hij je niet wil, anders was hij al wel weggeweest, was hij niet zo snel apart gaan wonen en had hij jullie dochter niet erkend.
En misschien besteedt hij wel zoveel aandacht aan de andere dochter uit schuldgevoel en geeft hij jullie dochter daar onbewust de schuld van. Maar als je niet praat met elkaar en invult op basis van angst kom je sowieso niet verder. Dus als je echt wil vechten: zet al je verwijten, angsten, twijfels opzij en ga regelmatig dat gesprek met elkaar aan om te weten waar jullie staan. SterkteHelemaal mee eens.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:50
quote:Kleintjecool schreef op 10 juli 2010 @ 17:46:
Denk je dat het je lukt om jouw frustraties op zij te zetten en een echt eerlijk gesprek met hem te voeren zonder daarbij van je angst uit te gaan? (dat hij dus terug wil naar zijn ex).
Ondanks dat je zegt dat je hem graag ziet, ben je volgens mij heel erg boos op hem. Net als bij jou is er bij hem ook heel veel gebeurd het afgelopen jaar. Het verbreken van een relatie met een kind doe je niet zomaar, maar gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik merk daar bij jou niet zo heel veel begrip voor eigenlijk. En het is een heel normaal patroon dat zowel mannen als vrouwen in zo'n turbulente situatie gaan kijken naar wat was en of ze het nou eigenlijk zo slecht hadden, zodra de storm gaat liggen. Jullie ruzies zullen er zeker niet toe bijdragen dat hij nu denkt de beste keus gemaakt te hebben. Ga dus het gesprek met hem aan. En zoals hier ook al eerder is gezegd: laat hem gaan als dat zijn geluk is.
Ik geloof niet zo in al die stellige beweringen hier dat hij je niet wil, anders was hij al wel weggeweest, was hij niet zo snel apart gaan wonen en had hij jullie dochter niet erkend.
En misschien besteedt hij wel zoveel aandacht aan de andere dochter uit schuldgevoel en geeft hij jullie dochter daar onbewust de schuld van. Maar als je niet praat met elkaar en invult op basis van angst kom je sowieso niet verder. Dus als je echt wil vechten: zet al je verwijten, angsten, twijfels opzij en ga regelmatig dat gesprek met elkaar aan om te weten waar jullie staan. SterkteThanx! Hier kan ik wat mee.. we gaan straks een avondje elders slapen dus misschien de ideale gelegenheid om tijd voor elkaar te vinden en echt te praten...
Denk je dat het je lukt om jouw frustraties op zij te zetten en een echt eerlijk gesprek met hem te voeren zonder daarbij van je angst uit te gaan? (dat hij dus terug wil naar zijn ex).
Ondanks dat je zegt dat je hem graag ziet, ben je volgens mij heel erg boos op hem. Net als bij jou is er bij hem ook heel veel gebeurd het afgelopen jaar. Het verbreken van een relatie met een kind doe je niet zomaar, maar gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik merk daar bij jou niet zo heel veel begrip voor eigenlijk. En het is een heel normaal patroon dat zowel mannen als vrouwen in zo'n turbulente situatie gaan kijken naar wat was en of ze het nou eigenlijk zo slecht hadden, zodra de storm gaat liggen. Jullie ruzies zullen er zeker niet toe bijdragen dat hij nu denkt de beste keus gemaakt te hebben. Ga dus het gesprek met hem aan. En zoals hier ook al eerder is gezegd: laat hem gaan als dat zijn geluk is.
Ik geloof niet zo in al die stellige beweringen hier dat hij je niet wil, anders was hij al wel weggeweest, was hij niet zo snel apart gaan wonen en had hij jullie dochter niet erkend.
En misschien besteedt hij wel zoveel aandacht aan de andere dochter uit schuldgevoel en geeft hij jullie dochter daar onbewust de schuld van. Maar als je niet praat met elkaar en invult op basis van angst kom je sowieso niet verder. Dus als je echt wil vechten: zet al je verwijten, angsten, twijfels opzij en ga regelmatig dat gesprek met elkaar aan om te weten waar jullie staan. SterkteThanx! Hier kan ik wat mee.. we gaan straks een avondje elders slapen dus misschien de ideale gelegenheid om tijd voor elkaar te vinden en echt te praten...
zaterdag 10 juli 2010 om 17:53
quote:Primabella schreef op 10 juli 2010 @ 17:44:
Hij heeft inmiddels al een jaar de tijd...Een jaar waarin hijzelf twee maal verhuisd is, zijn ex verhuisd is en ik verhuisd ben en hij heeft daarbovenop nog eens een drukke job.. veel tijd was er niet over... ik begrijp dat het voor hem ook allemaal teveel geweest is..
Hij heeft inmiddels al een jaar de tijd...Een jaar waarin hijzelf twee maal verhuisd is, zijn ex verhuisd is en ik verhuisd ben en hij heeft daarbovenop nog eens een drukke job.. veel tijd was er niet over... ik begrijp dat het voor hem ook allemaal teveel geweest is..
zaterdag 10 juli 2010 om 17:55
quote:Wintermuts schreef op 10 juli 2010 @ 17:49:
Trouwens: als zijn oudere dochter om de week een week lang in jullie huis komt, is het toch logisch dat hij zich het meest mee bezig houdt? Het is zijn kind, niet dat van jou en hij zal zich dan ook verantwoordelijk voelen dat zij een leuke tijd heeft als ze bij haar vader is.ja natuurlijk, maar ten eerste ben ik ook veel met haar bezig en ten tweede holt hij echt van smorgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan en laat haar niets alleen doen, wat toch ook niet echt gezond is..
Trouwens: als zijn oudere dochter om de week een week lang in jullie huis komt, is het toch logisch dat hij zich het meest mee bezig houdt? Het is zijn kind, niet dat van jou en hij zal zich dan ook verantwoordelijk voelen dat zij een leuke tijd heeft als ze bij haar vader is.ja natuurlijk, maar ten eerste ben ik ook veel met haar bezig en ten tweede holt hij echt van smorgens vroeg tot s avonds laat achter haar aan en laat haar niets alleen doen, wat toch ook niet echt gezond is..
zaterdag 10 juli 2010 om 17:56
zaterdag 10 juli 2010 om 17:57
Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je je vriend in je OP afkraakt, hij maakt geen tijd voor jullie vrij, kijkt niet naar je dochter om, je wil dat hij afstand doet van het kind, en nu roep je weer dat je het allemaal begrijpt.
Volgens mij begrijp je er niets van. Volgens mij wil jij koste wat kost een relatie met deze meneer. Verliefd op een illusie noemen ze dat hier
Volgens mij begrijp je er niets van. Volgens mij wil jij koste wat kost een relatie met deze meneer. Verliefd op een illusie noemen ze dat hier
zaterdag 10 juli 2010 om 17:58
zaterdag 10 juli 2010 om 18:01
Dan is zijn ex héél verstandig geweest... Niet gaan zitten kniezen en balen dat dat stuk verdriet uit haar leven verdwenen is... Nu jij nog...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zaterdag 10 juli 2010 om 18:01
"Een jaar waarin hijzelf twee maal verhuisd is, zijn ex verhuisd is en ik verhuisd ben en hij heeft daarbovenop nog eens een drukke job.. veel tijd was er niet over... ik begrijp dat het voor hem ook allemaal teveel geweest is"
Ja, lastig. Maar dat is géén excuus om je kind te negeren!!!
"Ik heb het zooo zwaar gehad, dus baby zoek het ff lekker uit, misschien dat ik me er over een paar maanden wel toe kan zetten me iets van je aan te trekken."
Als hij niet klaar is, zorgt ie maar dat ie klaar is!!
Ja, lastig. Maar dat is géén excuus om je kind te negeren!!!
"Ik heb het zooo zwaar gehad, dus baby zoek het ff lekker uit, misschien dat ik me er over een paar maanden wel toe kan zetten me iets van je aan te trekken."
Als hij niet klaar is, zorgt ie maar dat ie klaar is!!
zaterdag 10 juli 2010 om 18:05
OMG!
Meid, haal die betonplaat eens voor je hoofd weg zeg!
'hij ziet jullie graag?'
Wat is dat nou weer voor iets?
De vader van mijn dochter, mijn vriend, zou ALLES doen voor ons!
Het eerste dat hij zegt wanneer hij van zijn werk komt is; ik heb jullie gemist.
Hij ziet jullie graag?!
Wanneer het hem uitkomt zeker?
Meid, haal die betonplaat eens voor je hoofd weg zeg!
'hij ziet jullie graag?'
Wat is dat nou weer voor iets?
De vader van mijn dochter, mijn vriend, zou ALLES doen voor ons!
Het eerste dat hij zegt wanneer hij van zijn werk komt is; ik heb jullie gemist.
Hij ziet jullie graag?!
Wanneer het hem uitkomt zeker?
zaterdag 10 juli 2010 om 18:09
quote:Whiskers schreef op 10 juli 2010 @ 18:05:
OMG!
Meid, haal die betonplaat eens voor je hoofd weg zeg!
'hij ziet jullie graag?'
Wat is dat nou weer voor iets?
De vader van mijn dochter, mijn vriend, zou ALLES doen voor ons!
Het eerste dat hij zegt wanneer hij van zijn werk komt is; ik heb jullie gemist.
Hij ziet jullie graag?!
Wanneer het hem uitkomt zeker?Wees blij.. niet bij iedereen is het zo perfect...
OMG!
Meid, haal die betonplaat eens voor je hoofd weg zeg!
'hij ziet jullie graag?'
Wat is dat nou weer voor iets?
De vader van mijn dochter, mijn vriend, zou ALLES doen voor ons!
Het eerste dat hij zegt wanneer hij van zijn werk komt is; ik heb jullie gemist.
Hij ziet jullie graag?!
Wanneer het hem uitkomt zeker?Wees blij.. niet bij iedereen is het zo perfect...
zaterdag 10 juli 2010 om 18:11
quote:Whiskers schreef op 10 juli 2010 @ 18:05:
OMG!
Meid, haal die betonplaat eens voor je hoofd weg zeg!
'hij ziet jullie graag?'
Wat is dat nou weer voor iets?
De vader van mijn dochter, mijn vriend, zou ALLES doen voor ons!
Het eerste dat hij zegt wanneer hij van zijn werk komt is; ik heb jullie gemist.
Hij ziet jullie graag?!
Wanneer het hem uitkomt zeker?TO is Belgisch af te leiden aan het taalgebruik, daar betekent: ik zie je graag: ik hou van je......
OMG!
Meid, haal die betonplaat eens voor je hoofd weg zeg!
'hij ziet jullie graag?'
Wat is dat nou weer voor iets?
De vader van mijn dochter, mijn vriend, zou ALLES doen voor ons!
Het eerste dat hij zegt wanneer hij van zijn werk komt is; ik heb jullie gemist.
Hij ziet jullie graag?!
Wanneer het hem uitkomt zeker?TO is Belgisch af te leiden aan het taalgebruik, daar betekent: ik zie je graag: ik hou van je......
zaterdag 10 juli 2010 om 18:12
Godallemachtig Jilleke, dóe er dan iets aan! In plaats van alleen maar het zielige slachtoffer uithangen, want dat ben je gewoon niet. Je hebt willens en wetens een relatie aangeknoopt met een getrouwde vent, en krap een jaar (en een baby) later, verwacht jij dat alles koek en ei is? Het verbaasd me dat ie nog niet eerder hard is weggerend....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor