Relaties
alle pijlers
Ongelukkige vader
donderdag 24 januari 2019 om 13:31
Ik heb een vraag die mijn leven behoorlijk beïnvloedt maar waarvan ik niet zo goed weet wat ik ermee aan moet.
Mijn moeder is in 2011 overleden en sindsdien in mijn vader erg eenzaam. Dat is niet zonder reden. Mijn vader is geen prater, en toont nooit zijn ware gevoelens. Ook staat hij erg negatief in het leven. Hij moppert graag en heeft overal een negatieve mening over. Dat is erg jammer want dit belemmert hem erg in zijn sociale leven. Ik denk dat hij dat ook al had toen mijn moeder nog leefde maar toen viel het niet zo erg op.
Hij en mijn moeder hadden een paar bevriende koppels, waar zij mee op vakantie gingen en leuke dingen deden. Maar hij spreekt bijna nooit iemand meer en ik kan hen daar geen ongelijk in geven. Mijn vader zoekt graag de discussie op en echt gezellig is het nooit als hij er is. Het zit hem denk ik ook gewoon in zijn persoonlijkheid. Ik heb weleens gedacht dat hij misschien autistisch is en dat dat nooit is onderzocht (dat zou hij ook nooit willen).
Mijn man en ik hebben twee kinderen, op maandag past mijn vader op mijn dochtertje van twee (daar ben ik uiteraard heel blij mee). Als hij haar dan thuis brengt dan blijft hij altijd bij ons eten. Hij komt dan nooit even gezellig bij ons zitten om even bij te kletsen. Hij zit op zijn telefoon of kijkt tv. Hij lokt ook erg graag discussies uit met mijn man bijvoorbeeld. Mijn man ie iemand die niet op zijn mondje is gevallen en graag veel kletst, dus gaat hij daar vaan op in. Wat dus weer voor een ongezellige sfeer zorgt in huis.
Afgelopen kerst hebben we 1e kerstdag gevierd met mijn vader en broer en schoonzus etc. (zij ervaren dezelfde problemen). Tweede kerstdag en Oud & Nieuw was mijn vader alleen thuis. Daar kan ik dan echt mee in mijn maag zitten. Ik vind het dan ontzettend zielig voor hem dat hij alleen is maar ik wil hem liever ook niet uitnodigen omdat ik dan de hele avond op eieren loop en de sfeer niet heel gezellig is. Mijn vader heeft ook geen gevoel voor humor, dus grapjes maken, of spelletjes doen is ook niet leuk.
Mijn broer voelt zich daar ook heel schuldig over en heeft hem de afgelopen jaren wel steeds gevraagd op de dagen dat mijn vader alleen was. En afgelopen oud en nieuw verweet mijn broer mij wel een beetje dat ik dat niet snel doe. Maar ik voel de behoefte ook gewoon niet zo.
Mijn vader heeft de afgelopen jaren regelmatig voor ruzie gezorgd tussen mij en mijn man. Mijn man is er helemaal klaar mee en heeft al helemaal geen behoefte meer deze negatieve energie. Dit legt ook druk op ons hele gezin. Het is en blijft natuurlijk wel mijn vader. Ik heb mijn vader er in de afgelopen jaren wel op aangesproken maar hij heeft daar niets mee gedaan.
Wat zouden jullie doen als jullie in mijn schoenen zouden staan? En wat kan ik hier nu nog mee?
Mijn moeder is in 2011 overleden en sindsdien in mijn vader erg eenzaam. Dat is niet zonder reden. Mijn vader is geen prater, en toont nooit zijn ware gevoelens. Ook staat hij erg negatief in het leven. Hij moppert graag en heeft overal een negatieve mening over. Dat is erg jammer want dit belemmert hem erg in zijn sociale leven. Ik denk dat hij dat ook al had toen mijn moeder nog leefde maar toen viel het niet zo erg op.
Hij en mijn moeder hadden een paar bevriende koppels, waar zij mee op vakantie gingen en leuke dingen deden. Maar hij spreekt bijna nooit iemand meer en ik kan hen daar geen ongelijk in geven. Mijn vader zoekt graag de discussie op en echt gezellig is het nooit als hij er is. Het zit hem denk ik ook gewoon in zijn persoonlijkheid. Ik heb weleens gedacht dat hij misschien autistisch is en dat dat nooit is onderzocht (dat zou hij ook nooit willen).
Mijn man en ik hebben twee kinderen, op maandag past mijn vader op mijn dochtertje van twee (daar ben ik uiteraard heel blij mee). Als hij haar dan thuis brengt dan blijft hij altijd bij ons eten. Hij komt dan nooit even gezellig bij ons zitten om even bij te kletsen. Hij zit op zijn telefoon of kijkt tv. Hij lokt ook erg graag discussies uit met mijn man bijvoorbeeld. Mijn man ie iemand die niet op zijn mondje is gevallen en graag veel kletst, dus gaat hij daar vaan op in. Wat dus weer voor een ongezellige sfeer zorgt in huis.
Afgelopen kerst hebben we 1e kerstdag gevierd met mijn vader en broer en schoonzus etc. (zij ervaren dezelfde problemen). Tweede kerstdag en Oud & Nieuw was mijn vader alleen thuis. Daar kan ik dan echt mee in mijn maag zitten. Ik vind het dan ontzettend zielig voor hem dat hij alleen is maar ik wil hem liever ook niet uitnodigen omdat ik dan de hele avond op eieren loop en de sfeer niet heel gezellig is. Mijn vader heeft ook geen gevoel voor humor, dus grapjes maken, of spelletjes doen is ook niet leuk.
Mijn broer voelt zich daar ook heel schuldig over en heeft hem de afgelopen jaren wel steeds gevraagd op de dagen dat mijn vader alleen was. En afgelopen oud en nieuw verweet mijn broer mij wel een beetje dat ik dat niet snel doe. Maar ik voel de behoefte ook gewoon niet zo.
Mijn vader heeft de afgelopen jaren regelmatig voor ruzie gezorgd tussen mij en mijn man. Mijn man is er helemaal klaar mee en heeft al helemaal geen behoefte meer deze negatieve energie. Dit legt ook druk op ons hele gezin. Het is en blijft natuurlijk wel mijn vader. Ik heb mijn vader er in de afgelopen jaren wel op aangesproken maar hij heeft daar niets mee gedaan.
Wat zouden jullie doen als jullie in mijn schoenen zouden staan? En wat kan ik hier nu nog mee?
donderdag 24 januari 2019 om 14:16
op maandag past mijn vader op mijn dochtertje van twee (daar ben ik uiteraard heel blij mee). Als hij haar dan thuis brengt dan blijft hij altijd bij ons eten. Hij komt dan nooit even gezellig bij ons zitten om even bij te kletsen. Hij zit op zijn telefoon of kijkt tv. Hij lokt ook erg graag discussies uit met mijn man bijvoorbeeld. Mijn man is iemand die niet op zijn mondje is gevallen en graag veel kletst, dus gaat hij daar vaak op in. Wat dus weer voor een ongezellige sfeer zorgt in huis.
Ik wil even inhaken op bovenstaande. Hoe bedoel je dat hij nooit bij jullie komt zitten, eet hij ergens apart/voor de tv? En hoe erg is het dat hij er niet bij komt? Zo te lezen scheelt dat alleen maar discussies toch?
Dan nog over je man. Waarom gaat hij zo op je vader in met als resultaat een vervelende sfeer? Kan hij zich niet gewoon inhouden en er niet op in gaan?
donderdag 24 januari 2019 om 14:17
donderdag 24 januari 2019 om 14:50
donderdag 24 januari 2019 om 15:04
Probeer het los te laten. Jouw vader klinkt als de mijne. Ik verdenk de mijne ook van autisme. Ik weet niet hoe het met de jouwe zit, maar bij de mijne heeft iedereen schuld behalve hijzelf. Zelfreflectie kent hij niet. En oa dat maakt hem tot een hele moeilijke man.
Maar hij 'kiest' er zelf voor. Het is zijn leven. Hij kan zelf ook activiteiten buiten de deur zoeken of actief contacten gaan onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk. Maar dat loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan. Want op een of andere manier voel je toch bepaalde verantwoording voor het geluk van je ouders.
Maar hij 'kiest' er zelf voor. Het is zijn leven. Hij kan zelf ook activiteiten buiten de deur zoeken of actief contacten gaan onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk. Maar dat loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan. Want op een of andere manier voel je toch bepaalde verantwoording voor het geluk van je ouders.
Het is beter een kaars aan te steken, dan de duisternis te vervloeken ~ In loving memory of AnnA.
donderdag 24 januari 2019 om 15:05
Je topictitel suggereert dat hij er mee zit, en jij je daar zorgen over maakt. Maar je bedoelt eigenlijk dat jij er last van hebt?mynameisnotyours schreef: ↑24-01-2019 14:51@karin 6789, nee, hij zit er zelf denk ik niet mee. Hij praat ook niet graag, dus is moeilijk te pijlen.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
donderdag 24 januari 2019 om 15:07
Fijn, dat hij er zelf niet mee schijnt te zitten!mynameisnotyours schreef: ↑24-01-2019 14:51@karin 6789, nee, hij zit er zelf denk ik niet mee. Hij praat ook niet graag, dus is moeilijk te pijlen.
Kunnen jullie het allemaal los laten.
Geniet hij wel van het oppassen van jullie kindje?
Loopt dat een beetje naar tevredenheid?
donderdag 24 januari 2019 om 15:14
mamavanf schreef: ↑24-01-2019 15:04Probeer het los te laten. Jouw vader klinkt als de mijne. Ik verdenk de mijne ook van autisme. Ik weet niet hoe het met de jouwe zit, maar bij de mijne heeft iedereen schuld behalve hijzelf. Zelfreflectie kent hij niet. En oa dat maakt hem tot een hele moeilijke man.
Maar hij 'kiest' er zelf voor. Het is zijn leven. Hij kan zelf ook activiteiten buiten de deur zoeken of actief contacten gaan onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk. Maar dat loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan. Want op een of andere manier voel je toch bepaalde verantwoording voor het geluk van je ouders.
Hier dacht ik eigenlijk ook meteen aan. Mijn vader heeft het ook. Het helpt mij altijd om te denken dat hij er ook niks aan kan doen.
donderdag 24 januari 2019 om 18:19
donderdag 24 januari 2019 om 18:22
Hij heeft er wel last van maar zal dat nooit toegeven. Hij is ook vaak boos of teleurgesteld in de mensen om hem heen omdat hij dan niets meer van ze hoort.JollyRider schreef: ↑24-01-2019 15:05Je topictitel suggereert dat hij er mee zit, en jij je daar zorgen over maakt. Maar je bedoelt eigenlijk dat jij er last van hebt?
donderdag 24 januari 2019 om 18:24
mynameisnotyours schreef: ↑24-01-2019 18:22Hij heeft er wel last van maar zal dat nooit toegeven. Hij is ook vaak boos of teleurgesteld in de mensen om hem heen omdat hij dan niets meer van ze hoort.
Je houdt wel van helder communiceren he
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
donderdag 24 januari 2019 om 18:29
Vind het heel herkenbaar. Mijn vader is sinds de scheiding ook eenzaam. Heeft geen vrienden want hij is geen makkelijke man. Hij komt regelmatig langs en eten maar het zijn altijd dezelfde gesprekken en onderwerpen. Hij maakt niets mee dus het gaat altijd over jaren terug. Als ik het woord fiets zeg weet ik precies welk verhaal er komt. Vriend word er inmiddels helemaal gestoord van, het is echt een vastgelopen plaat.
Hij kan nergens terecht als er wat is, behalve bij z'n dochters. Een paar maanden terug barste hij in tranen uit dat hij al zes weken wist dat hij kanker had en niemand het nog wist. Brak mijn hart echt.
Maar wat je er aan kan doen..
Hij kan nergens terecht als er wat is, behalve bij z'n dochters. Een paar maanden terug barste hij in tranen uit dat hij al zes weken wist dat hij kanker had en niemand het nog wist. Brak mijn hart echt.
Maar wat je er aan kan doen..
donderdag 24 januari 2019 om 19:25
Een mens hoort niet alleen te zijn. Maar kinderen zijn inderdaad niet verantwoordelijk voor het geluk van hun ouders. Mijn vader is 77 jaar en ik hem bel, vindt hij dat ik hem lastig val, als ik niks laat horen, dan heb ik hem in de streek gelaten......ik doe nu gewoon wat ik kan.
Ik denk dat de meeste van ons hiermee te maken gaat krijgen, als 1 van de ouder wegvalt, hoe gaat de andere ermee om.?
Ik denk dat de meeste van ons hiermee te maken gaat krijgen, als 1 van de ouder wegvalt, hoe gaat de andere ermee om.?
donderdag 24 januari 2019 om 19:43
Herken het wel , zo'n chachrijnige brompot als vader.
De mijne heeft daarnaast wel humor, vooral die van zichzelf en gedraagd zich ook sociaal of is juist graag aan het woord.
Maar de sfeer kan bij hem zo omslaan, vooral naar mijn moeder als ze bv iets leuks voorsteld waar hij totaal geen zin in heeft.
Wij, dus het gezin zijn eraan gewend maar leuk is het niet, vooral voor mijn moeder.
Heb meerderde broers en zussen waarvan sommige hem uit zijn tent lokken en hun gelijk dan expres bij pa willen halen of ook een bonk chagrijnigheid zijn.
Gezellig hè.
Maar goed we houden van hem en idem, de kleinkinderen zijn alles en soms maar lekker laten gaan of zeggen dat ie niet zo moet zeiken over mijn moeders mindere briljante ideeën
maakt het in mijn ouderlijk huis wel luchtig..
Het is een lastpak maar hij bedoeld het goed of gewoon..
Niet voor niets noemen we hem t zonnetje in huis...
De mijne heeft daarnaast wel humor, vooral die van zichzelf en gedraagd zich ook sociaal of is juist graag aan het woord.
Maar de sfeer kan bij hem zo omslaan, vooral naar mijn moeder als ze bv iets leuks voorsteld waar hij totaal geen zin in heeft.
Wij, dus het gezin zijn eraan gewend maar leuk is het niet, vooral voor mijn moeder.
Heb meerderde broers en zussen waarvan sommige hem uit zijn tent lokken en hun gelijk dan expres bij pa willen halen of ook een bonk chagrijnigheid zijn.
Gezellig hè.
Maar goed we houden van hem en idem, de kleinkinderen zijn alles en soms maar lekker laten gaan of zeggen dat ie niet zo moet zeiken over mijn moeders mindere briljante ideeën
maakt het in mijn ouderlijk huis wel luchtig..Het is een lastpak maar hij bedoeld het goed of gewoon..
Niet voor niets noemen we hem t zonnetje in huis...
