Relaties
alle pijlers
Onzeker in nieuwe relatie
zondag 31 januari 2010 om 23:44
Na ruim 2 jaar vrijgezel te zijn heb ik sinds een maandje weer een vriend. Heb eerder een lange relatie gehad met mijn ex, welke niet echt leuk is verlopen. Hierdoor ben ik enerzijds sterker geworden, maar anderzijds erg op mn hoede. In de afgelopen 2 jaar heb ik wel mannen ontmoet, maar iets serieus is hier nooit eerder uitgekomen. Ben veel gekwetst en aantal keer gehad dat ik dacht dat alles goed zat, maar dit uiteindelijk niet het geval was. Blind van verliefdheid, want achteraf gezien had ik de signalen duidelijk kunnen zien.
Maar nu is er mijn vriendje... een eerste klas schat, heeft alles voor mij over, laat me aan alle kanten merken dat hij mij leuk vind en heel graag bij me wil zijn. En ik voel me heerlijk bij hem! Krijg ook van zijn vrienden te horen dat ze zien dat hij helemaal in luv is.
Toch... vind ik dit doodeng. Ik analyseer elk ding dat hij zegt, doet, omdat ik zo bang ben dat aan dit moois weer een eind komt. Vind het moeilijk te geloven dat na die ´nare´ mannen er nu eentje is die helemaal voor mij gaat. Merk gewoon dat ik nu zo onzeker raak...en het liefst wil vluchten...
Wie herkent dit? En hoe ga je er mee om?
Maar nu is er mijn vriendje... een eerste klas schat, heeft alles voor mij over, laat me aan alle kanten merken dat hij mij leuk vind en heel graag bij me wil zijn. En ik voel me heerlijk bij hem! Krijg ook van zijn vrienden te horen dat ze zien dat hij helemaal in luv is.
Toch... vind ik dit doodeng. Ik analyseer elk ding dat hij zegt, doet, omdat ik zo bang ben dat aan dit moois weer een eind komt. Vind het moeilijk te geloven dat na die ´nare´ mannen er nu eentje is die helemaal voor mij gaat. Merk gewoon dat ik nu zo onzeker raak...en het liefst wil vluchten...
Wie herkent dit? En hoe ga je er mee om?
zondag 31 januari 2010 om 23:55
Herken dit niet echt, eigenlijk.
Ik zou zeggen dat het voor jullie beiden beter is dat je je leert te ontspannen en dat je hem gaat vertrouwen. Geniet ervan zolang het allemaal goed gaat en leuk is. Zolang het je meer energie oplevert dan dat het je kost, is het prima. Als er dingen misgaan, kun je altijd nog aan de rem trekken.
Geniet ervan. Het is te mooi om aan je voorbij te laten gaan.
Ik zou zeggen dat het voor jullie beiden beter is dat je je leert te ontspannen en dat je hem gaat vertrouwen. Geniet ervan zolang het allemaal goed gaat en leuk is. Zolang het je meer energie oplevert dan dat het je kost, is het prima. Als er dingen misgaan, kun je altijd nog aan de rem trekken.
Geniet ervan. Het is te mooi om aan je voorbij te laten gaan.
zondag 31 januari 2010 om 23:57
heej bien,
ik herken het persoonlijk niet, maar ik zal proberen zo goed mogelijk advies te geven.
Ten eerste geef je zelf al ongeveer aan dat je gevoelens onterecht zijn en dat je vriend helemaal gek op je is, maar ja die onzekerheid zal natuurlijk niet 1,2,3 weg zijn na die nare ervaringen die je met mannen hebt gehad.
Ik denk dat je je vooral moet bedenken, en dit klinkt heel cliche maar is wel waar, dat niet alle mannen hetzelfde zijn.
Bovendien wil ik je meegeven dat je vooral moet proberen te genieten van NU en je verliefdheid (tenminste ik neem aan dat je verliefd bent)
Verder is het denk ik belangrijk om er met hem over te praten als je daaraan toe bent. Leg hem uit dat je vaker gekwetst bent en dat je daardoor onzeker bent geworden. Dat zal hij vast begrijpen en dan kan hij daar rekening mee houden, want het zou zonde zijn om een leuke beginnende relatie door je eigen onzekerheid af te kappen.
ik herken het persoonlijk niet, maar ik zal proberen zo goed mogelijk advies te geven.
Ten eerste geef je zelf al ongeveer aan dat je gevoelens onterecht zijn en dat je vriend helemaal gek op je is, maar ja die onzekerheid zal natuurlijk niet 1,2,3 weg zijn na die nare ervaringen die je met mannen hebt gehad.
Ik denk dat je je vooral moet bedenken, en dit klinkt heel cliche maar is wel waar, dat niet alle mannen hetzelfde zijn.
Bovendien wil ik je meegeven dat je vooral moet proberen te genieten van NU en je verliefdheid (tenminste ik neem aan dat je verliefd bent)
Verder is het denk ik belangrijk om er met hem over te praten als je daaraan toe bent. Leg hem uit dat je vaker gekwetst bent en dat je daardoor onzeker bent geworden. Dat zal hij vast begrijpen en dan kan hij daar rekening mee houden, want het zou zonde zijn om een leuke beginnende relatie door je eigen onzekerheid af te kappen.
maandag 1 februari 2010 om 08:04
quote:misss_L schreef op 31 januari 2010 @ 23:57:
Verder is het denk ik belangrijk om er met hem over te praten als je daaraan toe bent. Leg hem uit dat je vaker gekwetst bent en dat je daardoor onzeker bent geworden. Dat zal hij vast begrijpen en dan kan hij daar rekening mee houden, want het zou zonde zijn om een leuke beginnende relatie door je eigen onzekerheid af te kappen.
Op wat voor manier moet hij rekening houden met haar dan? De onzekerheid zit toch in haar, daar kan hij weinig aan veranderen. Bien is nu ook onzeker, ondanks dat hij niets verkeerd doet en haar aan alle kanten laat blijken dat hij voor haar gaat.
Bien, de kans dat deze relatie ooit stopt is vrij groot, gezien het feit dat een groot deel van de relaties niet eeuwig duren (2 op de 3 huwelijken strandt). Maar zolang het duurt kun je er maar het beste van genieten.
Het leven houdt ook een keer op maar zolang je leeft probeer je er toch zoveel mogelijk van te genieten?
Verder is het denk ik belangrijk om er met hem over te praten als je daaraan toe bent. Leg hem uit dat je vaker gekwetst bent en dat je daardoor onzeker bent geworden. Dat zal hij vast begrijpen en dan kan hij daar rekening mee houden, want het zou zonde zijn om een leuke beginnende relatie door je eigen onzekerheid af te kappen.
Op wat voor manier moet hij rekening houden met haar dan? De onzekerheid zit toch in haar, daar kan hij weinig aan veranderen. Bien is nu ook onzeker, ondanks dat hij niets verkeerd doet en haar aan alle kanten laat blijken dat hij voor haar gaat.
Bien, de kans dat deze relatie ooit stopt is vrij groot, gezien het feit dat een groot deel van de relaties niet eeuwig duren (2 op de 3 huwelijken strandt). Maar zolang het duurt kun je er maar het beste van genieten.
Het leven houdt ook een keer op maar zolang je leeft probeer je er toch zoveel mogelijk van te genieten?
maandag 1 februari 2010 om 08:52
quote:Chardonnay schreef op 01 februari 2010 @ 08:04:
[...].....
Bien, de kans dat deze relatie ooit stopt is vrij groot, gezien het feit dat een groot deel van de relaties niet eeuwig duren (2 op de 3 huwelijken strandt). Maar zolang het duurt kun je er maar het beste van genieten.
...
Nou iets minder pessimistisch mag ook wel, het is 1 op de 3 huwelijken strandt.
Bien, ik begrijp wel een beetje waar je mee worstelt. Ik kan je helaas geen tips of advies geven, want bij mij liep het niet heel rooskleurig af. Ik had die relatie nodig om mijn beeld van een relatie los te laten. Helaas ging dat gepaard met onzekerheid, projectie van mijn vorige relatie op de nieuwe, herleven van angsten om weer datgene mee te maken wat ik met mijn ex meemaakte, maar vooral de angst om weer iets moois (eigenlijk had ik de nw relatie mooier gemaakt dan het in werkelijkheid was) kwijt te raken. Ik zat zo in mijn eigen problematiek, dat ik geen oog had voor zijn issues. Met als gevolg dat we gigantisch aan elkaar hebben lopen trekken en afstoten, terwijl we dat helemaal niet wilden. Ik in ieder geval niet.
Na deze relatie heb ik besloten om even geen nw kerel in mijn leven toe te laten en eerst nog wat aan mijzelf te werken, zodat ik de volgende keer mijzelf niet meer zo verlies. Aan de andere kant, daar kom je maar op 1 manier achter.Ik vind het jammer dat het met hem niet zo is gelopen als ik gehoopt had, maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik met mijn neus op de feiten werd gedrukt en (onrealistische?) dromen heb kunnen loslaten.
Zoals Chardonnay al zei, dit is iets van jou en jij bent de enige die hier wat aan kan doen. Je zou het hem kunnen uitleggen, zodat hij iets van rekening mee kan houden, maar verwacht niet te veel van hem. Daarvoor is de relatie nog te pril. Succes ermee!
[...].....
Bien, de kans dat deze relatie ooit stopt is vrij groot, gezien het feit dat een groot deel van de relaties niet eeuwig duren (2 op de 3 huwelijken strandt). Maar zolang het duurt kun je er maar het beste van genieten.
...
Nou iets minder pessimistisch mag ook wel, het is 1 op de 3 huwelijken strandt.
Bien, ik begrijp wel een beetje waar je mee worstelt. Ik kan je helaas geen tips of advies geven, want bij mij liep het niet heel rooskleurig af. Ik had die relatie nodig om mijn beeld van een relatie los te laten. Helaas ging dat gepaard met onzekerheid, projectie van mijn vorige relatie op de nieuwe, herleven van angsten om weer datgene mee te maken wat ik met mijn ex meemaakte, maar vooral de angst om weer iets moois (eigenlijk had ik de nw relatie mooier gemaakt dan het in werkelijkheid was) kwijt te raken. Ik zat zo in mijn eigen problematiek, dat ik geen oog had voor zijn issues. Met als gevolg dat we gigantisch aan elkaar hebben lopen trekken en afstoten, terwijl we dat helemaal niet wilden. Ik in ieder geval niet.
Na deze relatie heb ik besloten om even geen nw kerel in mijn leven toe te laten en eerst nog wat aan mijzelf te werken, zodat ik de volgende keer mijzelf niet meer zo verlies. Aan de andere kant, daar kom je maar op 1 manier achter.Ik vind het jammer dat het met hem niet zo is gelopen als ik gehoopt had, maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik met mijn neus op de feiten werd gedrukt en (onrealistische?) dromen heb kunnen loslaten.
Zoals Chardonnay al zei, dit is iets van jou en jij bent de enige die hier wat aan kan doen. Je zou het hem kunnen uitleggen, zodat hij iets van rekening mee kan houden, maar verwacht niet te veel van hem. Daarvoor is de relatie nog te pril. Succes ermee!
maandag 1 februari 2010 om 09:33
Herkenbaar 
.
Vooral het willen vluchten.
Tuurlijk zat het in mij, maar vriend heeft mij er zeker wel door heen weten te trekken. Had tegen hem verteld hoe ik mij voelde en dat ik dan kortsluiting in mn hoofd kreeg en heel hard wilde wegrennen. Niet omdat ik hem stom vond, maar omdat ik zelf onzeker was.
Dus elke keer als ik me zo voelde bij hem, dan zei ik "ah! kortsluiting" en dan wist hij precies wat er aan de hand was en wat hij moest doen. Dat had ik m namelijk ook verteld. Gewoon, mij even laten, arm om me heen, kus op mn voorhoofd.
Heeft prima gewerkt, zijn nog steeds samen.
En onderwijl naar de psych gaan, want het is zoals het is: onzekerheid zit in jezelf en daar moet je zelf ets aan doen.
Succes!!
.Vooral het willen vluchten.
Tuurlijk zat het in mij, maar vriend heeft mij er zeker wel door heen weten te trekken. Had tegen hem verteld hoe ik mij voelde en dat ik dan kortsluiting in mn hoofd kreeg en heel hard wilde wegrennen. Niet omdat ik hem stom vond, maar omdat ik zelf onzeker was.
Dus elke keer als ik me zo voelde bij hem, dan zei ik "ah! kortsluiting" en dan wist hij precies wat er aan de hand was en wat hij moest doen. Dat had ik m namelijk ook verteld. Gewoon, mij even laten, arm om me heen, kus op mn voorhoofd.
Heeft prima gewerkt, zijn nog steeds samen.
En onderwijl naar de psych gaan
, want het is zoals het is: onzekerheid zit in jezelf en daar moet je zelf ets aan doen.Succes!!
maandag 1 februari 2010 om 09:48
Hoi Bien,
Ten eerste wil ik eventjes kwijt dat ik het heel leuk voor je vind dat je weer iemand hebt gevonden waarbij je iets zou kunnen opbouwen. Iemand die helemaal voor je wil gaan en waar je je heerlijk bij voelt. Zo iemand heb ik ook sinds een maandje in m'n leven en het is soms nog steeds onecht. Ik ken hem via via dus ik ken een deel van zijn vrienden/familie die ook zeggen dat hij veranderd is, en dat ze merken dat hij voor me wil gaan. Tot voor kort was ik ook erg onzeker. Niet omdat ik door eerdere relaties gekwetst ben maar door mensen in het algemeen, zoals in vriendschappen e.d. Toch krijgt hij het voor elkaar om me losser te maken en geeft me het gevoel dat ik op hem aan kan.
Probeer je altijd te herinneren dat een leven in angst om pijn maar een half leven is. Je leeft maar één keer voor zover we weten, waarom zou je deze kans/risico niet nemen? Een mens is heel sterk, al zou je nog een keer gekwetst worden overleef je dat zeker weten. Maar bekijk het eens van de andere kant, wat als je nou eens niet wordt gekwetst? Het enige wat ik kan zeggen is dat je echt moet proberen te genieten van de tijden die je met je vriend hebt. Want je moet niet vergeten dat aan alles een einde kan komen, niet alleen aan een relatie die stuk loopt om wat voor redenen. Alles kan elke dag het laatste zijn, dus geniet ervan.
Ten eerste wil ik eventjes kwijt dat ik het heel leuk voor je vind dat je weer iemand hebt gevonden waarbij je iets zou kunnen opbouwen. Iemand die helemaal voor je wil gaan en waar je je heerlijk bij voelt. Zo iemand heb ik ook sinds een maandje in m'n leven en het is soms nog steeds onecht. Ik ken hem via via dus ik ken een deel van zijn vrienden/familie die ook zeggen dat hij veranderd is, en dat ze merken dat hij voor me wil gaan. Tot voor kort was ik ook erg onzeker. Niet omdat ik door eerdere relaties gekwetst ben maar door mensen in het algemeen, zoals in vriendschappen e.d. Toch krijgt hij het voor elkaar om me losser te maken en geeft me het gevoel dat ik op hem aan kan.
Probeer je altijd te herinneren dat een leven in angst om pijn maar een half leven is. Je leeft maar één keer voor zover we weten, waarom zou je deze kans/risico niet nemen? Een mens is heel sterk, al zou je nog een keer gekwetst worden overleef je dat zeker weten. Maar bekijk het eens van de andere kant, wat als je nou eens niet wordt gekwetst? Het enige wat ik kan zeggen is dat je echt moet proberen te genieten van de tijden die je met je vriend hebt. Want je moet niet vergeten dat aan alles een einde kan komen, niet alleen aan een relatie die stuk loopt om wat voor redenen. Alles kan elke dag het laatste zijn, dus geniet ervan.
maandag 1 februari 2010 om 10:15
quote:Pompiedoe schreef op 01 februari 2010 @ 08:52:
[...]
(eigenlijk had ik de nw relatie mooier gemaakt dan het in werkelijkheid was)
Eigenlijk was het dus helemaal niet zo mooi.. en wilde je alleen maar dat het echt mooi was omdat dat is waar je zo naar verlangt?
Als ik naar mezelf nu kijk dan is de relatie die ik nu heb in niks te vergelijken met exvriendjes. Ik wilde altijd perse aan iets vasthouden, wat achteraf gezien helemaal niet zo 'echt' en 'super' was. Je houd jezelf dan gewoon voor de gek.
Maar als je dan iemand ontmoet die echt voor je wil gaan, en waar jij ook echt voor wilt gaan.. dan is het gewoon anders. En ja, ook ik was in de eerste maand af en toe superonzeker. Maar hoe langer ik hem ken en hoe langer hij mij kent, hoe beter dat gaat. In het begin weet je nog maar zo weinig van elkaar. Hoe je op elkaar reageert in bepaalde situaties.. en hoe je samen met die situaties zult omgaan.. dat maakt ook onzeker. Mijn vriendje ziet het nu af en toe zelf als ik onzeker ben, zonder dat ik het zeg. En tot nu toe heeft hij me gewoon feilloos op mn gemak weten te stellen, zonder dat ik het gevoel heb hem ermee lastig te vallen. En dat is natuurlijk wel heel fijn. Maar het is wel zo dat die onzekerheid iets is dat in jóu zit. Jij maakt jezelf onzeker. En dat is herkenbaar en ook wel begrijpelijk, want hoe belangrijker iemand voor je wordt des te meer heb je te verliezen. Het voelt net als een sprong in het diepe he? Maar wéét dat áls het toch eindigt (alles kan..) dat jij dan ook wel weer op je pootjes terechtkomt.
En ik denk echt dat hoe langer jullie samen zijn, hoe makkelijker het voor je zal zijn om met jouw eigen onzekerheid te dealen. Neem af en toe gewoon de tijd voor jezelf om goed te kijken wat er door je heen gaat en waar die gedachtes vandaan komen. Doet hij daadwerkelijk iets waar jij onzeker van wordt of verzin jij je eigen doemscenario's..
@ Muismatje, goed om te horen dat het nog steeds zo goed gaat tussen jullie!! Ik kan me jou nog herinneren van mijn topic 'beginnende relatie' Hier gaat het ook allemaal super! We genieten enorm van elkaar..
[...]
(eigenlijk had ik de nw relatie mooier gemaakt dan het in werkelijkheid was)
Eigenlijk was het dus helemaal niet zo mooi.. en wilde je alleen maar dat het echt mooi was omdat dat is waar je zo naar verlangt?
Als ik naar mezelf nu kijk dan is de relatie die ik nu heb in niks te vergelijken met exvriendjes. Ik wilde altijd perse aan iets vasthouden, wat achteraf gezien helemaal niet zo 'echt' en 'super' was. Je houd jezelf dan gewoon voor de gek.
Maar als je dan iemand ontmoet die echt voor je wil gaan, en waar jij ook echt voor wilt gaan.. dan is het gewoon anders. En ja, ook ik was in de eerste maand af en toe superonzeker. Maar hoe langer ik hem ken en hoe langer hij mij kent, hoe beter dat gaat. In het begin weet je nog maar zo weinig van elkaar. Hoe je op elkaar reageert in bepaalde situaties.. en hoe je samen met die situaties zult omgaan.. dat maakt ook onzeker. Mijn vriendje ziet het nu af en toe zelf als ik onzeker ben, zonder dat ik het zeg. En tot nu toe heeft hij me gewoon feilloos op mn gemak weten te stellen, zonder dat ik het gevoel heb hem ermee lastig te vallen. En dat is natuurlijk wel heel fijn. Maar het is wel zo dat die onzekerheid iets is dat in jóu zit. Jij maakt jezelf onzeker. En dat is herkenbaar en ook wel begrijpelijk, want hoe belangrijker iemand voor je wordt des te meer heb je te verliezen. Het voelt net als een sprong in het diepe he? Maar wéét dat áls het toch eindigt (alles kan..) dat jij dan ook wel weer op je pootjes terechtkomt.
En ik denk echt dat hoe langer jullie samen zijn, hoe makkelijker het voor je zal zijn om met jouw eigen onzekerheid te dealen. Neem af en toe gewoon de tijd voor jezelf om goed te kijken wat er door je heen gaat en waar die gedachtes vandaan komen. Doet hij daadwerkelijk iets waar jij onzeker van wordt of verzin jij je eigen doemscenario's..
@ Muismatje, goed om te horen dat het nog steeds zo goed gaat tussen jullie!! Ik kan me jou nog herinneren van mijn topic 'beginnende relatie' Hier gaat het ook allemaal super! We genieten enorm van elkaar..
maandag 1 februari 2010 om 10:27
quote:Phoebexx schreef op 01 februari 2010 @ 10:15:
@ Muismatje, goed om te horen dat het nog steeds zo goed gaat tussen jullie!! Ik kan me jou nog herinneren van mijn topic 'beginnende relatie' Hier gaat het ook allemaal super! We genieten enorm van elkaar..
Ja, dat klopt. Ik vroeg me al af hoe het met jullie ging. Ben erg blij te lezen dat het nog steeds goed gaat. Blijf er zeker van genieten! 
quote:Phoebexx schreef op 01 februari 2010 @ 10:15:Maar als je dan iemand ontmoet die echt voor je wil gaan, en waar jij ook echt voor wilt gaan.. dan is het gewoon anders.
En dat is ook zeker waar. Dat was ik vergeten te zeggen.
Als het goed voelt, of je nou eerdere mislukte relaties heb gehad of niet, je weet het. Het is 'anders'. Ondanks de onzekerheid moet je altijd op jezelf proberen te vertrouwen, Bien. Succes en houd ons op de hoogte!
@ Muismatje, goed om te horen dat het nog steeds zo goed gaat tussen jullie!! Ik kan me jou nog herinneren van mijn topic 'beginnende relatie' Hier gaat het ook allemaal super! We genieten enorm van elkaar..
Ja, dat klopt. Ik vroeg me al af hoe het met jullie ging.
Ben erg blij te lezen dat het nog steeds goed gaat. Blijf er zeker van genieten! quote:Phoebexx schreef op 01 februari 2010 @ 10:15:Maar als je dan iemand ontmoet die echt voor je wil gaan, en waar jij ook echt voor wilt gaan.. dan is het gewoon anders.
En dat is ook zeker waar. Dat was ik vergeten te zeggen.
Als het goed voelt, of je nou eerdere mislukte relaties heb gehad of niet, je weet het. Het is 'anders'. Ondanks de onzekerheid moet je altijd op jezelf proberen te vertrouwen, Bien. Succes en houd ons op de hoogte!
woensdag 17 februari 2010 om 00:23
Hallo allemaal,
Nog dank je wel voor jullie lieve reacties...heb ze toendertijd allemaal goed doorgelezen en heb geprobeerd om die knop langzaamaan om te gaan zetten. Dat ging een heel stuk beter. Helaas moet ik zeggen dat nu we bijna een maand officieel verkering hebben ik nu weer in een dip zit.
De reden waardoor ik op moment extra onzeker ben, is ook omdat ik op moment al 4,5 maand werkeloos thuis zit en dat wordt me ook allemaal teveel (dat had ik ook al toen ik dit topic schreef). Ik blijf wel goeie moed houden en solliciteren, maar maak me wel heel druk over hoe het gaat en de financieen. Als je al zolang thuiszit, raak je langzaamaan je ritme en controle over je leventje kwijt. Werk (wel of niet hebben van) merk ik dat het veel impact heeft. En geeft je bovendien veeeeels te veel tijd om na te denken. De gedachten blijven dan ook maar door mn hoofd stromen op t moment. Daarnaast zit ik in mn huisje niet echt meer lekker en heb ik ook door het werkeloos zijn het ultieme droomhuisje af moeten zeggen omdat ik dat nu net niet kan betalen nu.
En dan komt er opeens iets moois in je leven wandelen en raak je gewoon bang dat weer kwijt te raken. Realistisch gezien weet ik dat ik daar ook weer overheen zal komen, mocht dat gebeuren. Alleen omdat alle andere dingen er ook zijn, weet ik gewoon ff niet hoe ik dat zou moeten handelen. En hoe beter iets voelt, hoe meer je kan verliezen.
Gelukkig heb ik hele lieve vriendinnen, die me aan alle kanten steunen en altijd voor mij klaar staan. Zij maken me ook duidelijk dat ik me zorgen maak om niets, maar vragen zich met gemak ook wel af of hij mij wel echt gelukkig maakt. Ik oog namelijk niet echt gelukkig...want ik kan er gewoon niet van genieten. Wanneer ik bij hem ben gaat alles goed en voel ik me in de zevende hemel. Maar wanneer ik thuis ben gaat het weer mis.
Hij weet van deze onzekerheid, ook over het werkeloos zijn. Heb hem dit in grote lijnen verteld, maar wil ook niet mijn diepste emoties gelijk bij hem neerleggen. Het echte uithuilen doe ik bij mijn vriendinnen op dit moment, want ben veels te bang om hem gelijk weer weg te jagen met al mijn tranen. Voelt nog veels te pril daarvoor en bovendien is het mijn probleem en mijn onzekerheid.
Nog dank je wel voor jullie lieve reacties...heb ze toendertijd allemaal goed doorgelezen en heb geprobeerd om die knop langzaamaan om te gaan zetten. Dat ging een heel stuk beter. Helaas moet ik zeggen dat nu we bijna een maand officieel verkering hebben ik nu weer in een dip zit.
De reden waardoor ik op moment extra onzeker ben, is ook omdat ik op moment al 4,5 maand werkeloos thuis zit en dat wordt me ook allemaal teveel (dat had ik ook al toen ik dit topic schreef). Ik blijf wel goeie moed houden en solliciteren, maar maak me wel heel druk over hoe het gaat en de financieen. Als je al zolang thuiszit, raak je langzaamaan je ritme en controle over je leventje kwijt. Werk (wel of niet hebben van) merk ik dat het veel impact heeft. En geeft je bovendien veeeeels te veel tijd om na te denken. De gedachten blijven dan ook maar door mn hoofd stromen op t moment. Daarnaast zit ik in mn huisje niet echt meer lekker en heb ik ook door het werkeloos zijn het ultieme droomhuisje af moeten zeggen omdat ik dat nu net niet kan betalen nu.
En dan komt er opeens iets moois in je leven wandelen en raak je gewoon bang dat weer kwijt te raken. Realistisch gezien weet ik dat ik daar ook weer overheen zal komen, mocht dat gebeuren. Alleen omdat alle andere dingen er ook zijn, weet ik gewoon ff niet hoe ik dat zou moeten handelen. En hoe beter iets voelt, hoe meer je kan verliezen.
Gelukkig heb ik hele lieve vriendinnen, die me aan alle kanten steunen en altijd voor mij klaar staan. Zij maken me ook duidelijk dat ik me zorgen maak om niets, maar vragen zich met gemak ook wel af of hij mij wel echt gelukkig maakt. Ik oog namelijk niet echt gelukkig...want ik kan er gewoon niet van genieten. Wanneer ik bij hem ben gaat alles goed en voel ik me in de zevende hemel. Maar wanneer ik thuis ben gaat het weer mis.
Hij weet van deze onzekerheid, ook over het werkeloos zijn. Heb hem dit in grote lijnen verteld, maar wil ook niet mijn diepste emoties gelijk bij hem neerleggen. Het echte uithuilen doe ik bij mijn vriendinnen op dit moment, want ben veels te bang om hem gelijk weer weg te jagen met al mijn tranen. Voelt nog veels te pril daarvoor en bovendien is het mijn probleem en mijn onzekerheid.
woensdag 17 februari 2010 om 10:27
Hoi Bien, ik herken wel gedeeltelijk wat je schrijft.
Maar ik heb meer moeite om me kwetsbaar op te stellen in mijn nieuwe relatie.
En verder herken ik heel erg wat Pompidou schrijft.
Wat ik wel veel last van heb dat ik veel bevestiging nodig heb, toch min of meer verlatingsangst. Dat laat ik niet merken hoor maar als we niet samen zijn dan slaat het piekeren soms ook toe.
En als hij niet smst of niet snel genoeg dan ga ik alweer heel erg twijfelen.
Wat dat piekeren betreft. Probeer toch afleding te zoeken en bedenkt dat alles altijd wel weer goed komt. Dus ook qua werk enzo.
Het heeft geen zin om nu al te piekeren over dingen die nog komen gaan.
Je doet je best en meer kan je niet doen.
Zoek een hobby of doe iets creatiefs en richt je daar op ofzo.
En probeer toch te genieten.
Want als je alsmaar bang bent iets kwijt te raken dan is de kans groot dat het uiteindelijk ook gebeurt..
Dus toch wat vertrouwen hebben en de dingen geloven die hij zegt.
Laat je verwachtingen los en probeer gewoon mee te drijven op de stroom van het leven.
Zekerheden heb je nooit in het leven.
En teveel piekeren heeft ook geen zin, want op veel dingen heb je geen invloed.
Wat niet wil zeggen dat je maar wat achterover moet leunen.
Dat werkt komt vast wel weer joh
En daaraan is niet alleen je eigenwaarde gekoppeld hoor.
Maar ik heb meer moeite om me kwetsbaar op te stellen in mijn nieuwe relatie.
En verder herken ik heel erg wat Pompidou schrijft.
Wat ik wel veel last van heb dat ik veel bevestiging nodig heb, toch min of meer verlatingsangst. Dat laat ik niet merken hoor maar als we niet samen zijn dan slaat het piekeren soms ook toe.
En als hij niet smst of niet snel genoeg dan ga ik alweer heel erg twijfelen.
Wat dat piekeren betreft. Probeer toch afleding te zoeken en bedenkt dat alles altijd wel weer goed komt. Dus ook qua werk enzo.
Het heeft geen zin om nu al te piekeren over dingen die nog komen gaan.
Je doet je best en meer kan je niet doen.
Zoek een hobby of doe iets creatiefs en richt je daar op ofzo.
En probeer toch te genieten.
Want als je alsmaar bang bent iets kwijt te raken dan is de kans groot dat het uiteindelijk ook gebeurt..
Dus toch wat vertrouwen hebben en de dingen geloven die hij zegt.
Laat je verwachtingen los en probeer gewoon mee te drijven op de stroom van het leven.
Zekerheden heb je nooit in het leven.
En teveel piekeren heeft ook geen zin, want op veel dingen heb je geen invloed.
Wat niet wil zeggen dat je maar wat achterover moet leunen.
Dat werkt komt vast wel weer joh
En daaraan is niet alleen je eigenwaarde gekoppeld hoor.
woensdag 17 februari 2010 om 12:53
Dank je wel Miss Sparkle!
Wat je zegt voel ik idd ook zo... en ook wat betreft werk enzo weet ik dat alles goedkomt. Echter merk ik dat eens in de zoveel tijd daar gewoon ff een dip in heb (vooral na weer tich afwijzingen). En kan daar dan ff flink mee zitten.
Echter gebeurd er nu iets, waardoor ik hele ernstige twijfels krijg.
Zoals je al aangaf, ook ik probeer hem zo min mogelijk te laten merken van mijn onzekerheid over onze relatie en over mijn zorgen (dipjes) over werk. Ben wel van mening dat ik dit tot op zekere hoogte bij hem kwijt moet kunnen, dat verwacht ik namelijk wel van mijn vriend. En hoe langer je bij elkaar bent, hoe dieper die gesprekken gaan. Nu heb ik daar mijn vriendinnen voor. Ben ook absoluut niet claimerig of hele tijd naar hem aant smsen.
Maandag voelde me ik al klote en had 1,5 uur met vriendin gebeld s avonds. Dus vertelde ik maandag voor slapen gaan, dat ik ff mn hart had gelucht bij haar en dat ik zin had in knuffelen met hem. Krijg ik gister als reactie op, waarom dat was. Dus ik ff kort uitgelegd dat het qua werk en geld enzo ff allemaal hoog zat en ik mn rust daarin ff kwijt was. Maar dat ik hem daarmee ook niet teveel wou lastigvallen. Krijg ik rond 17 uur een smsje dat ik hem daarmee niet lastigval en alles wel goedkomt. Dus bedankt dat ie lief was en gezegd dat ik juist omdat ik me ff zo voelde extra behoefte had aan knuffelen. Lijkt me dan dus toch duidelijk dat ik hem graag even wil zien??
Maar vervolgens komt die hele avond geen reactie...en dat is niet zijn ding. Altijd een sms of ik fijne avond heb of voor het slapen gaan. Dus heb hem rond kwart over tien gebeld, gewoon omdat ik zn stem wou horen. Maar nam niet meer op.
Bleek dat ie al lang en breed sliep, oke dat kan en mag ook Echter smste ie vanochtend: je had gebeld, was er iets bijzonders? Dus ik stuurde: klopt, wou even je stem horen, dus nee niets bijzonders. Kreeg ik gelijk te horen dat ik kortaf was. Dus dacht: laat ik dan maar superduidelijk zijn en zeggen dat ik hem mis. Enige reactie die ik daarop kreeg was: dan hoef je niet zo kortaf te doen. Uiteindelijk kwam het er dus op neer dat meneer aan het werk was en dat ik maar gewoon moest zeggen wat er was en niet eromheen moet draaien. Terwijl ik ook nogmaals heb aangegeven hem ff nodig te hebben nu. Maar voor mijn gevoel ben ik dat nu aantal keer duidelijk geweest: ik wil hem zien en heb em ff nodig. Maar krijg alleen maar kutreacties voor mijn gevoel. En dat is niet hoe ik hem ken. En dit verwacht ik ook niet van mijn vriend... ok, hij hoeft niet gelijk de auto te pakken en voor mn deur te staan, maar wil wel dat hij er voor me is wanneer ik het moeilijk heb. Dat hoort in mijn optiek er gewoon bij.
Wellicht een voorbode dat hij het uit wil maken???
Wat je zegt voel ik idd ook zo... en ook wat betreft werk enzo weet ik dat alles goedkomt. Echter merk ik dat eens in de zoveel tijd daar gewoon ff een dip in heb (vooral na weer tich afwijzingen). En kan daar dan ff flink mee zitten.
Echter gebeurd er nu iets, waardoor ik hele ernstige twijfels krijg.
Zoals je al aangaf, ook ik probeer hem zo min mogelijk te laten merken van mijn onzekerheid over onze relatie en over mijn zorgen (dipjes) over werk. Ben wel van mening dat ik dit tot op zekere hoogte bij hem kwijt moet kunnen, dat verwacht ik namelijk wel van mijn vriend. En hoe langer je bij elkaar bent, hoe dieper die gesprekken gaan. Nu heb ik daar mijn vriendinnen voor. Ben ook absoluut niet claimerig of hele tijd naar hem aant smsen.
Maandag voelde me ik al klote en had 1,5 uur met vriendin gebeld s avonds. Dus vertelde ik maandag voor slapen gaan, dat ik ff mn hart had gelucht bij haar en dat ik zin had in knuffelen met hem. Krijg ik gister als reactie op, waarom dat was. Dus ik ff kort uitgelegd dat het qua werk en geld enzo ff allemaal hoog zat en ik mn rust daarin ff kwijt was. Maar dat ik hem daarmee ook niet teveel wou lastigvallen. Krijg ik rond 17 uur een smsje dat ik hem daarmee niet lastigval en alles wel goedkomt. Dus bedankt dat ie lief was en gezegd dat ik juist omdat ik me ff zo voelde extra behoefte had aan knuffelen. Lijkt me dan dus toch duidelijk dat ik hem graag even wil zien??
Maar vervolgens komt die hele avond geen reactie...en dat is niet zijn ding. Altijd een sms of ik fijne avond heb of voor het slapen gaan. Dus heb hem rond kwart over tien gebeld, gewoon omdat ik zn stem wou horen. Maar nam niet meer op.
Bleek dat ie al lang en breed sliep, oke dat kan en mag ook Echter smste ie vanochtend: je had gebeld, was er iets bijzonders? Dus ik stuurde: klopt, wou even je stem horen, dus nee niets bijzonders. Kreeg ik gelijk te horen dat ik kortaf was. Dus dacht: laat ik dan maar superduidelijk zijn en zeggen dat ik hem mis. Enige reactie die ik daarop kreeg was: dan hoef je niet zo kortaf te doen. Uiteindelijk kwam het er dus op neer dat meneer aan het werk was en dat ik maar gewoon moest zeggen wat er was en niet eromheen moet draaien. Terwijl ik ook nogmaals heb aangegeven hem ff nodig te hebben nu. Maar voor mijn gevoel ben ik dat nu aantal keer duidelijk geweest: ik wil hem zien en heb em ff nodig. Maar krijg alleen maar kutreacties voor mijn gevoel. En dat is niet hoe ik hem ken. En dit verwacht ik ook niet van mijn vriend... ok, hij hoeft niet gelijk de auto te pakken en voor mn deur te staan, maar wil wel dat hij er voor me is wanneer ik het moeilijk heb. Dat hoort in mijn optiek er gewoon bij.
Wellicht een voorbode dat hij het uit wil maken???
woensdag 17 februari 2010 om 13:10
Hij vraagt wat er was, jij geeft aan dat je even behoefte had aan wat knuffelen.
Ik lees nergens duidelijk over wat jij van hem verwacht. Alleen dat je uitlegt dat je die behoefte had, maar dat je het zelf al afdoet als; niet belangrijk, ik kom er wel overheen.
Je communiceert absoluut niet duidelijk, en ik kan me goed voorstellen dat dit op hem heel vervelend overkomt. Je verwijt hem (onbewust) namelijk dat hij er niet voor je was, terwijl je zelf niet duidelijk was.
Ik zou ook even niet of minder reageren denk ik. Puur omdat ik zou denken; wtf.. als er wat is zeg je dat, en als er niets is laat je het. Maar ga niet piepen en verwachtingen hebben zonder die uit te spreken, en verwacht vooral niet van mij dat ik alles zo maar aanvoel en daar meteen op reageer.
Ik lees nergens duidelijk over wat jij van hem verwacht. Alleen dat je uitlegt dat je die behoefte had, maar dat je het zelf al afdoet als; niet belangrijk, ik kom er wel overheen.
Je communiceert absoluut niet duidelijk, en ik kan me goed voorstellen dat dit op hem heel vervelend overkomt. Je verwijt hem (onbewust) namelijk dat hij er niet voor je was, terwijl je zelf niet duidelijk was.
Ik zou ook even niet of minder reageren denk ik. Puur omdat ik zou denken; wtf.. als er wat is zeg je dat, en als er niets is laat je het. Maar ga niet piepen en verwachtingen hebben zonder die uit te spreken, en verwacht vooral niet van mij dat ik alles zo maar aanvoel en daar meteen op reageer.
woensdag 17 februari 2010 om 13:30
Hoe duidelijk moet ik zijn... wanneer ik aangeef zin te hebben in knuffelen, dat ik me ff kut voel, dat ik daardoor extra zin heb in een knuffel omdat ik weet dat ik me in zijn armen ff heel fijn voel, dat ik hem mis, en dat ik hem ff nodig heb... wat moet ik dan nog meer zeggen? 
Hij vraagt idd wat er was... en zeg ik niet alleen dat ik zin heb in een knuffel, maar leg ook in grote lijnen uit hoe ik me voel (zover dat past nl in een sms). Daarnaast vind ik het ook raar als je aan mij vraagt of er iets bijzonders was omdat ik belde. Moet er iets bijzonders zijn, dat ik bel? Ben toch zn vriendin, dan is het toch leuk wanneer ik bel? Bel bijna nooit.
Hij weet zelf ook dat we elkaar de afgelopen twee weken weinig gezien hebben, omdat hij op oefening (leger) is geweest en daarna met carnaval lang weekend weg is geweest. Heb em paar uurtjes gezien, nu bijna week geleden. Op zich klinkt dat niet vreemd, maar voor die oefening (ken em nu een week of 8)waren we elke week 3/4 dagen samen en vroeg ie me de hele tijd wanneer ie me weer zag. En juist nu... merk ik dat er iets anders is dan anders. En dat maakt me heel bang...
Hij vraagt idd wat er was... en zeg ik niet alleen dat ik zin heb in een knuffel, maar leg ook in grote lijnen uit hoe ik me voel (zover dat past nl in een sms). Daarnaast vind ik het ook raar als je aan mij vraagt of er iets bijzonders was omdat ik belde. Moet er iets bijzonders zijn, dat ik bel? Ben toch zn vriendin, dan is het toch leuk wanneer ik bel? Bel bijna nooit.
Hij weet zelf ook dat we elkaar de afgelopen twee weken weinig gezien hebben, omdat hij op oefening (leger) is geweest en daarna met carnaval lang weekend weg is geweest. Heb em paar uurtjes gezien, nu bijna week geleden. Op zich klinkt dat niet vreemd, maar voor die oefening (ken em nu een week of 8)waren we elke week 3/4 dagen samen en vroeg ie me de hele tijd wanneer ie me weer zag. En juist nu... merk ik dat er iets anders is dan anders. En dat maakt me heel bang...
