onzeker

Hoi allemaal,



Ik ben nieuw op het forum, zit met een probleem en hoop zo wat tips en adviezen te krijgen...



Ook ik, zoals zovele hier, ben ik flink gekwetst door meerdere exen, 2 die flink vreemd zijn gegaan, waarvan een al een jaar lang. De 2e ex was zieke spelletjes aan het spelen met me, zo vaak aan en uit gemaakt, en mij de grond in gewerkt met zijn woorden.. was niet goed genoeg etc. Liefde maakt blind en dat was in dit geval ook heel sterk.. Daarna heb ik een korte relatie gehad met iemand, die het (nadat ik me ging openstellen) niet meer zag zitten. Goed dit zijn dingen die gebeuren..



Nu ben ik anderhalf jaar alleen geweest, door het verleden ben ik zo geraakt, en niet helemaal mn vertrouwen kwijt ! ik heb nu sinds een maand een jongen leren kennen, die een uurtje van me vandaan woont. We kennen elkaar via een datingssite. Tot nu toe is het een hele lieve jongen, en hij komt me echt heel eerlijk over. Het is ook niet dat ik hem niet vertrouw ofzo. En het is allemaal nog zo pril, dus ik moet het gewoon allemaal aankijken, en hij ook natuurlijk. Maar waar ik gek van word is mijn onzekerheid.. moet zeggen dat ik het toch redelijk in de toom kan houden, athans ik probeer het.. Maar ik heb wel vaak een steen op mn maag, eet slecht etc. Hij smst of belt me redelijk vaak, maar als ik niks hoor dan krijg ik het, en nogmaals niet dat ik hem niet vertrouw, dat is het helemaal niet, weet zelf niet waarom ik dit heb, ik denk dat ik "bang" ben om na een bepaalde tijd weer zo aan de kant gezet te worden.. Ik ben heel realistisch en weet dat dat altijd kan gebeuren, maar op dit moment wil ik gewoon genieten van deze perdiode, ook als hij hier is. Hij heeft vannacht voor het eerst hier geslapen, en ik kon niet normaal slapen.. toch zat ik te piekeren, dat komt ook omdat hij heeft gezegd niet zo snel verliefd te worden.. maar als ie iemand leuk vind, hij daarvoor wel door het vuur gaat. Ik "mis" een beetje het verliefd zijn aan zijn kant, misschien normaal als je iemand net kent, maar ik denk wel dat er verliefdheid moet zijn en je elkaar toch zowat opeten ? gisteren hebben we gewoon naast elkaar tv gekeken, (hij was erg laat bij mij) en daarna zijn we gaan slapen, wel seks gehad uiteraard, maar ook daarna niet echt in elkaars armen in slaap gevallen, daarnet met het afscheid ook gewoon een kus en niet echt vast pakken.. Kan best zijn dat dit moet groeien bij hem.. maar goed, dit zijn wel punten waardoor ik me onzeker voel..



Ik mag verder niet klagen, echt niet, want het is echt een lieve jongen, in hoeverre ik hem nu ken. En heb zelf een super leven, goede baan, lieve vrienden, en heb net een huisje gekocht. Maar ik wil wel van die onzekerheid af.. Baal ervan en voel me heel de dag klote...



iemand tips ??



Pris

ja dat denk ik ook idd, maar snap niet dat ie dat niet eerlijk zegt, vroeg het nog aan de telefoon !!! wat is daar nu zo moeilijk aan !!



Heb zn nummers al verwijderd, dus ik kan hem niet meer bellen en smsen.. is wel moeilijk hoor want het liefste zou ik hem een klap voor zn kop geven, waarom me zo voor de gek houden, hij kwam zo eerlijk over.. en tot op het laatst nog zeggen dat ie me leuk vind..

en daarnaast zei ie me over die datingsite, dat ie het lief vond dat ik belde, hij zou waarschijnlijk hetzelfde gedaan hebben, beter nog zei ie ik zou aan je deur komen om ff te vragen wat je erop deed !! wat een sukkel dan om zoiets te zeggen !! wees dan gewoon eerlijk !