Relaties
alle pijlers
Oogcontact
zondag 13 juni 2010 om 14:44
Ik vraag mij af of je dingen kunt zien bij iemand die er niet zijn. Zoals bij oogcontact, als je veel oogcontact hebt met iemand en je ziet een bepaalde glinstering in de ogen?
Ik vind een jongen namelijk leuk, en er is sprake van veel oogcontact. We praten verder ook gewoon met elkaar hoor, dus het is niet alleen dat. Maar er is ook vaak geen ruimte om met elkaar te praten en dan is er dus alleen maar oogcontact.
Hij wil bijvoorbeeld ook graag mijn blik vangen, als we met een groep staan en hij verteld wat en ik kijk hem aan. Blijft hij mij ook aan kijken, alsof dat verhaal alleen voor mij bedoeld is. Wat dus niet zo is. Maar bijna altijd als hij wat zegt en hij kijkt mij dan aan zie ik zo'n bepaalde glinstering in zn ogen (dat in combinatie met een lach op zn gezicht).
En ik vraag me dus af of je zoiets kunt verzinnen? Alleen maar omdat ik verliefd op hem ben. En ik weet dus niet wat hij van mij vind.
Het is nou ook al meerdere keren op de meest vage momenten geweest dat als ik hem zie, paar keer dat ik ergens stond, dat ie me aankeek en begon te knipogen. En een keer dat ie langsliep zat ie te knipogen. Wat wil dat nou weer zeggen? Het is niet alsof er onderling een grapje werd gemaakt en dan met een knipoog. Gewoon uit het niets.
Kun je uberhaupt wat halen uit het feit dat er veel oogcontact is? Als we dan een op een, zonder andere mensen eromheen, met elkaar praten, dan blijft hij ook altijd heel erg kijken. Echt continu aankijken (diep in de ogen), waar ik uiteraard wel een beetje zenuwachtig door word.
Wat moet ik daarvan denken? Ik kijk mensen ook aan als ik tegen ze praat, maar niet zoals hij dat doet.
Ik vind een jongen namelijk leuk, en er is sprake van veel oogcontact. We praten verder ook gewoon met elkaar hoor, dus het is niet alleen dat. Maar er is ook vaak geen ruimte om met elkaar te praten en dan is er dus alleen maar oogcontact.
Hij wil bijvoorbeeld ook graag mijn blik vangen, als we met een groep staan en hij verteld wat en ik kijk hem aan. Blijft hij mij ook aan kijken, alsof dat verhaal alleen voor mij bedoeld is. Wat dus niet zo is. Maar bijna altijd als hij wat zegt en hij kijkt mij dan aan zie ik zo'n bepaalde glinstering in zn ogen (dat in combinatie met een lach op zn gezicht).
En ik vraag me dus af of je zoiets kunt verzinnen? Alleen maar omdat ik verliefd op hem ben. En ik weet dus niet wat hij van mij vind.
Het is nou ook al meerdere keren op de meest vage momenten geweest dat als ik hem zie, paar keer dat ik ergens stond, dat ie me aankeek en begon te knipogen. En een keer dat ie langsliep zat ie te knipogen. Wat wil dat nou weer zeggen? Het is niet alsof er onderling een grapje werd gemaakt en dan met een knipoog. Gewoon uit het niets.
Kun je uberhaupt wat halen uit het feit dat er veel oogcontact is? Als we dan een op een, zonder andere mensen eromheen, met elkaar praten, dan blijft hij ook altijd heel erg kijken. Echt continu aankijken (diep in de ogen), waar ik uiteraard wel een beetje zenuwachtig door word.
Wat moet ik daarvan denken? Ik kijk mensen ook aan als ik tegen ze praat, maar niet zoals hij dat doet.
donderdag 17 juni 2010 om 20:49
quote:Jaja007 schreef op 17 juni 2010 @ 12:35:
Ik zie het als pretoogjes wanneer je elkaar in de ogen kijkt. In combinatie met een persoonlijke klik (praten, karakter) kan je er zeker van zijn dat hij verliefd op je is.
Ja dat omschrijft het ook eigenlijk best wel goed ja... Pretoogjes. Het is in ieder geval iets heel leuks om te zien. En ik heb dat dus nog nooit zo gezien bij andere jongens waar ik in het verleden verliefd op ben geweest. En wel met hem.
Alleen die klik, die klik leek er te zijn die eerste keer dat ik met hem kon praten (echt kon praten). En later hebben we ook in ieder geval 1x gehad dat we echt leuk hebben zitten praten. Maar rest van de tijd is het zo nu en dan wel en dan weer niet. Soms loopt het compleet vast. Hij reageert vaag op mij, waardoor ik weer vaag naar hem ga doen. Het is zo wisselend gewoon.
En wat dat betreft ben ik dan weer zo dat ik hem nodig heb daarin. Als hij constant is in zn gedrag vind ik het veel makkelijker om mee om te gaan. Alleen dat is hij niet. En ik weet echt van gekkigheid niet meer wat ik moet doen. Aan de ene kant wil ik heel hard zn aandacht trekken en aan de andere kant wil ik er ook voor weglopen. De keer dat het gezellig is, dan heb ik echt zoiets van als het nou zo hele tijd door kan gaan. Dat zou prettig zijn. Alleen dan de keer daarna dan ziet ie me bijv. gewoon niet staan. Is het nou zo raar dat ik dan ga twijfelen?
quote:HansHier schreef op 17 juni 2010 @ 13:08:
Het is duidelijk dat hij je heel leuk vindt, maar dat hij ook bang is voor jouw reactie, kortom, de aloude angst een blauwtje te lopen.
Hij verwacht dat jij minder afstandelijk zult zijn.
Ja ik weet het niet. Ongeacht of hij mij leuk vind ja of nee. Ik weet wel dat mijn gedrag een ander ook beinvloed. Dat is gewoon zo, ongeacht of je de persoon dan leuk vind ja of nee.
Maar hij kent me weer niet zo goed, dat hij door mijn idiote gedrag heen kan prikken. Helaas.
De ene keer doe ik heel leuk richting hem en het andere moment zie ik hem niet staan. En dat komt dan weer door meerdere dingen. Omdat hij zelf ook zo doet. Waardoor ik weer ga twijfelen of hij het uberhaupt wel leuk vind dat ik er 'ook ben'. Hoe stom dat ook klinkt. Maar ook omdat ik hem echt ontzettend leuk vind (nee ik kan wel stellen dat ik verliefd ben) en dichtklap.
Normaal heb ik geen moeite om gewoon een zin uit te spreken, maar bij hem heb ik soms, vooral als het al niet lekker loopt, dat ik ga lopen hakkelen. Zinnen niet netjes afmaak e.d. Heel knullig. Als het gesprek wel 'lekker loopt' heb ik dat niet zo extreem. En op zo'n moment loopt het hele contact dan ook lekker.
Maar wat zouden jullie (of degene die dit ook leest) dan adviseren om te doen?
Ik weet het namelijk echt niet meer....
Ik zie het als pretoogjes wanneer je elkaar in de ogen kijkt. In combinatie met een persoonlijke klik (praten, karakter) kan je er zeker van zijn dat hij verliefd op je is.
Ja dat omschrijft het ook eigenlijk best wel goed ja... Pretoogjes. Het is in ieder geval iets heel leuks om te zien. En ik heb dat dus nog nooit zo gezien bij andere jongens waar ik in het verleden verliefd op ben geweest. En wel met hem.
Alleen die klik, die klik leek er te zijn die eerste keer dat ik met hem kon praten (echt kon praten). En later hebben we ook in ieder geval 1x gehad dat we echt leuk hebben zitten praten. Maar rest van de tijd is het zo nu en dan wel en dan weer niet. Soms loopt het compleet vast. Hij reageert vaag op mij, waardoor ik weer vaag naar hem ga doen. Het is zo wisselend gewoon.
En wat dat betreft ben ik dan weer zo dat ik hem nodig heb daarin. Als hij constant is in zn gedrag vind ik het veel makkelijker om mee om te gaan. Alleen dat is hij niet. En ik weet echt van gekkigheid niet meer wat ik moet doen. Aan de ene kant wil ik heel hard zn aandacht trekken en aan de andere kant wil ik er ook voor weglopen. De keer dat het gezellig is, dan heb ik echt zoiets van als het nou zo hele tijd door kan gaan. Dat zou prettig zijn. Alleen dan de keer daarna dan ziet ie me bijv. gewoon niet staan. Is het nou zo raar dat ik dan ga twijfelen?
quote:HansHier schreef op 17 juni 2010 @ 13:08:
Het is duidelijk dat hij je heel leuk vindt, maar dat hij ook bang is voor jouw reactie, kortom, de aloude angst een blauwtje te lopen.
Hij verwacht dat jij minder afstandelijk zult zijn.
Ja ik weet het niet. Ongeacht of hij mij leuk vind ja of nee. Ik weet wel dat mijn gedrag een ander ook beinvloed. Dat is gewoon zo, ongeacht of je de persoon dan leuk vind ja of nee.
Maar hij kent me weer niet zo goed, dat hij door mijn idiote gedrag heen kan prikken. Helaas.
De ene keer doe ik heel leuk richting hem en het andere moment zie ik hem niet staan. En dat komt dan weer door meerdere dingen. Omdat hij zelf ook zo doet. Waardoor ik weer ga twijfelen of hij het uberhaupt wel leuk vind dat ik er 'ook ben'. Hoe stom dat ook klinkt. Maar ook omdat ik hem echt ontzettend leuk vind (nee ik kan wel stellen dat ik verliefd ben) en dichtklap.
Normaal heb ik geen moeite om gewoon een zin uit te spreken, maar bij hem heb ik soms, vooral als het al niet lekker loopt, dat ik ga lopen hakkelen. Zinnen niet netjes afmaak e.d. Heel knullig. Als het gesprek wel 'lekker loopt' heb ik dat niet zo extreem. En op zo'n moment loopt het hele contact dan ook lekker.
Maar wat zouden jullie (of degene die dit ook leest) dan adviseren om te doen?
Ik weet het namelijk echt niet meer....
zondag 20 juni 2010 om 14:27
maandag 21 juni 2010 om 22:07
Weet je, mannen houden wel van duidelijkheid. Dus ik zou me over mijn angsten heen zetten en gewoon zeggen dat je graag iets met hem wilt gaan drinken of zoiets. Daar gaat ie vast wel op in en dan zie je wel verder. Hij kijkt enorm veel zeg je, en dat wil best wat zeggen. Nu is de volgende stap aan jou. Wees niet bang om een blauwtje te lopen, gewoon doen.
Wat je over die twinkeling schrijft begrijp ik niet helemaal. Wat zie je dan precies in zijn ogen?
Wat je over die twinkeling schrijft begrijp ik niet helemaal. Wat zie je dan precies in zijn ogen?
maandag 21 juni 2010 om 22:12
In de deurpost? Leg eens uit?
Mannen hebben de meest vreemde manieren om je te laten merken dat ze je interessant vinden.
Ik stond lang geleden eens bij de koeling met toetjes in de AH toen er een (erg appetijtelijke) man naast me kwam staan en vroeg of ik al een keuze had gemaakt...hij keek me daarbij nogal uitdagend aan. Ik wist totaal niet meer wat ik moest antwoorden. Ik had natuurlijk gewoon moeten zeggen dat hij vanavond mijn toetje was. Maar ik was daar destijds nog veel te bleu voor haha.
Mannen hebben de meest vreemde manieren om je te laten merken dat ze je interessant vinden.
Ik stond lang geleden eens bij de koeling met toetjes in de AH toen er een (erg appetijtelijke) man naast me kwam staan en vroeg of ik al een keuze had gemaakt...hij keek me daarbij nogal uitdagend aan. Ik wist totaal niet meer wat ik moest antwoorden. Ik had natuurlijk gewoon moeten zeggen dat hij vanavond mijn toetje was. Maar ik was daar destijds nog veel te bleu voor haha.
dinsdag 22 juni 2010 om 18:05
quote:Mieomij schreef op 20 juni 2010 @ 14:27:
Ik heb het idee dat je de situatie ietwat overanalyseert. Ofwel je neemt actie en dan weet je zeker of hij je leuk vindt of niet.
Of je neemt geen actie, accepteert dat je in dit opzicht bang en laf bent (geen schande hoor) en houdt dan ook verder op met erover doorzeuren.
Ik was eigenlijk niet meer van plan te reageren na dit berichtje van je Mieomij... Sorry maar ik moet even kwijt, dat ik niet begrijp hoe je kunt zeggen dat ik aan het zeuren ben (dit is toch een forum om dingen te bespreken?)?
Het is nogal lekker makkelijk praten voor mensen die precies weten hoe ze een jongen in moeten pakken, die ongelooflijk veel lef en zelfvertrouwen hebben. Uiteraard snap ik dat als je dat niet hebt, dat je dan gewoon pech hebt. Maar wat nou als ik deze jongen zo leuk vind dat ik mij over die 'angst' of wat ik het moet noemen heen wil zetten? Maar niet weet hoe?
Ik noem mijn berichten dan geen 'gezeur'. Maar goed..
quote:Sylphide75 schreef op 21 juni 2010 @ 22:07:
Wat je over die twinkeling schrijft begrijp ik niet helemaal. Wat zie je dan precies in zijn ogen?
Het is ook lastig om te omschrijven. Maar uh iemand anders noemde het ook pretogen? Zegt dat dan meer? Ik kan het niet omschrijven.
Maar goed het loopt voor de rest toch al helemaal niet lekker meer, dus het maakt verder ook niet uit...
Ik heb het idee dat je de situatie ietwat overanalyseert. Ofwel je neemt actie en dan weet je zeker of hij je leuk vindt of niet.
Of je neemt geen actie, accepteert dat je in dit opzicht bang en laf bent (geen schande hoor) en houdt dan ook verder op met erover doorzeuren.
Ik was eigenlijk niet meer van plan te reageren na dit berichtje van je Mieomij... Sorry maar ik moet even kwijt, dat ik niet begrijp hoe je kunt zeggen dat ik aan het zeuren ben (dit is toch een forum om dingen te bespreken?)?
Het is nogal lekker makkelijk praten voor mensen die precies weten hoe ze een jongen in moeten pakken, die ongelooflijk veel lef en zelfvertrouwen hebben. Uiteraard snap ik dat als je dat niet hebt, dat je dan gewoon pech hebt. Maar wat nou als ik deze jongen zo leuk vind dat ik mij over die 'angst' of wat ik het moet noemen heen wil zetten? Maar niet weet hoe?
Ik noem mijn berichten dan geen 'gezeur'. Maar goed..
quote:Sylphide75 schreef op 21 juni 2010 @ 22:07:
Wat je over die twinkeling schrijft begrijp ik niet helemaal. Wat zie je dan precies in zijn ogen?
Het is ook lastig om te omschrijven. Maar uh iemand anders noemde het ook pretogen? Zegt dat dan meer? Ik kan het niet omschrijven.
Maar goed het loopt voor de rest toch al helemaal niet lekker meer, dus het maakt verder ook niet uit...
