Relaties
alle pijlers
Opdringerige man
zaterdag 28 februari 2026 om 08:25
Een klein jaar geleden kwam ik in de speeltuin een man tegen met wie ik jaren geleden een one night stand heb gehad. Hij was daar ook met zijn kinderen en we hadden een praatje over hoe het leven ging. Ik gescheiden, 2 kinderen, inmiddels een LAT relatie. Hij 2 kinderen, lag in scheiding. Een normaal gesprek maar mijn gevoel zat direct niet goed. Ik ben door hem eerder dan gepland weggegaan uit de speeltuin.
Om de kinderen tegemoet te komen reed ik door naar de kinderboerderij. Toen ik net binnen was zag ik een auto achter mijn auto parkeren en die man stapte uit met z'n 2 kinderen. Al snel kwam ik hem tegen dus ik zei nog (half grappend): je bent me toch niet gevolgd hé? Weer bleef hij me volgen en praten over normale dingen. Het voelde opdringerig en hijgerig maar het ging me ook te ver om het direct af te kappen. Na een tijdje begon hij echter over die one night stand, dat het zo geil was en dat hij er veel aan dacht en dat het zeker voor herhaling vatbaar was. Ik heb dit toen heel direct en duidelijk afgekapt, gezegd dat ik dit echt niet wilde, geen behoefte aan verder contact, en ben (weer eerder dan gepland) weggegaan met mijn kinderen.
Eenmaal thuis parkeert er precies dezelfde auto weer achter mijn auto in de straat. Ik kreeg appjes van een voor mij onbekend nummer maar dat was hij weer, blijkbaar had hij mijn nummer nog. Weer dat het zo geil was etc. Ik werd op dat moment echt heel erg bang en heb geappt dat ik dit niet wil, dat ik dit heel onprettig vind en er bang van werd en dat hij mij met rust moest laten. Hij blokkeerde me, de auto reed weg en het leek weer rustig.
Een paar weken terug kwam ik hem opeens tegen in de horeca van de zwemles (waar de ouders wachten tijdens de les). Wéér komt hij elke keer naar me toe, ik kap het af en ga elders zitten. Ik probeer het nu ook vooraf te ontwijken door helemaal voorin te gaan zitten en wat te praten met andere moeders. Ik overweeg zelfs een andere zwemles of andere dag maarja dat is eigenlijk geen optie nu zoon juist richting afzwemmen voor A gaat.
Maar ineens besef ik me: dit is toch te gek voor woorden? Ik ga wekelijks met spanning naar die zwemles, ga noodgedwongen voorin zitten en sociaal doen met de 'kletsmoeders' voorin terwijl ik 9 van de 10 keer liever achterin even een boek lees of wat voor m'n studie doe. Ik zeg keer op keer letterlijk "ik heb geen behoefte aan contact", "ik wil dat je met met rust laat" en die vent blijft maar doorgaan. Ook merk ik dat ik mezelf bijv. ga verwijten dat ik niet DIRECT keihard heb opgetreden toen hij alleen al kwam aanrijden bij die kinderboerderij ipv er half grappend iets over te zeggen, tegelijkertijd denk ik: je hebt daarna tientallen keren gezegd dat je dit niet wilt dus verwijt jezelf dit niet.
Hoe kan ik hier nou het beste mee omgaan? Het is gewoon belachelijk dat hij dit niet accepteert.
Om de kinderen tegemoet te komen reed ik door naar de kinderboerderij. Toen ik net binnen was zag ik een auto achter mijn auto parkeren en die man stapte uit met z'n 2 kinderen. Al snel kwam ik hem tegen dus ik zei nog (half grappend): je bent me toch niet gevolgd hé? Weer bleef hij me volgen en praten over normale dingen. Het voelde opdringerig en hijgerig maar het ging me ook te ver om het direct af te kappen. Na een tijdje begon hij echter over die one night stand, dat het zo geil was en dat hij er veel aan dacht en dat het zeker voor herhaling vatbaar was. Ik heb dit toen heel direct en duidelijk afgekapt, gezegd dat ik dit echt niet wilde, geen behoefte aan verder contact, en ben (weer eerder dan gepland) weggegaan met mijn kinderen.
Eenmaal thuis parkeert er precies dezelfde auto weer achter mijn auto in de straat. Ik kreeg appjes van een voor mij onbekend nummer maar dat was hij weer, blijkbaar had hij mijn nummer nog. Weer dat het zo geil was etc. Ik werd op dat moment echt heel erg bang en heb geappt dat ik dit niet wil, dat ik dit heel onprettig vind en er bang van werd en dat hij mij met rust moest laten. Hij blokkeerde me, de auto reed weg en het leek weer rustig.
Een paar weken terug kwam ik hem opeens tegen in de horeca van de zwemles (waar de ouders wachten tijdens de les). Wéér komt hij elke keer naar me toe, ik kap het af en ga elders zitten. Ik probeer het nu ook vooraf te ontwijken door helemaal voorin te gaan zitten en wat te praten met andere moeders. Ik overweeg zelfs een andere zwemles of andere dag maarja dat is eigenlijk geen optie nu zoon juist richting afzwemmen voor A gaat.
Maar ineens besef ik me: dit is toch te gek voor woorden? Ik ga wekelijks met spanning naar die zwemles, ga noodgedwongen voorin zitten en sociaal doen met de 'kletsmoeders' voorin terwijl ik 9 van de 10 keer liever achterin even een boek lees of wat voor m'n studie doe. Ik zeg keer op keer letterlijk "ik heb geen behoefte aan contact", "ik wil dat je met met rust laat" en die vent blijft maar doorgaan. Ook merk ik dat ik mezelf bijv. ga verwijten dat ik niet DIRECT keihard heb opgetreden toen hij alleen al kwam aanrijden bij die kinderboerderij ipv er half grappend iets over te zeggen, tegelijkertijd denk ik: je hebt daarna tientallen keren gezegd dat je dit niet wilt dus verwijt jezelf dit niet.
Hoe kan ik hier nou het beste mee omgaan? Het is gewoon belachelijk dat hij dit niet accepteert.
vrijdag 6 maart 2026 om 13:55
Ik kan me heel goed voorstellen dat je daar geen zin in hebt. Want dan voelt het (zou ik hebben) alsof ik degene ben die een bom onder zijn bestaan legt.
En daarbij: zie je het voor je? Zo’n bestuur van een voetbalvereniging die een vrouw op bezoek krijgt en appjes laat lezen? Die gaan daar om lachen en zeggen dat ze niet zo hysterisch moet doen, is toch een compliment dat ze dat uitlokt?
Natuurlijk is er een gedragscode en keuren ze intimidatie op elke manier af, maar dat is papier.
Wat ik voorstel is absoluut niet sjiek, maar wel effectief. Met een beetje geluk keren de roddels zich tegen hem en is hij degene die zich moet verdedigen en zich in een lastig parket (pakket?) gebracht ziet.
vrijdag 6 maart 2026 om 14:14
Een bestuur zou zoiets serieus moeten nemen, bovendien is het natuurlijk niet uitgesloten dat onze Werkwerkwerk niet de enige is bij wie hij dat doet. Als dat allemaal bij het bestuur terecht komt hebben ze een dossier. Als dat zo is natuurlijk...
Wat ladildaldei voorstelt duurt denk ik langer, maar kan idd net zo effectief zijn op termijn.
Dat het is niet chique is zou niet uit moeten maken...zijn acties zijn ook weinig prijzenswaardig.
Wat ladildaldei voorstelt duurt denk ik langer, maar kan idd net zo effectief zijn op termijn.
Dat het is niet chique is zou niet uit moeten maken...zijn acties zijn ook weinig prijzenswaardig.
vrijdag 6 maart 2026 om 14:20
als het bestuur er op die manier op reageert, weet je iig zeker dat je je kind daar niet wil laten sporten.ladadieladieda schreef: ↑06-03-2026 13:55Ik kan me heel goed voorstellen dat je daar geen zin in hebt. Want dan voelt het (zou ik hebben) alsof ik degene ben die een bom onder zijn bestaan legt.
En daarbij: zie je het voor je? Zo’n bestuur van een voetbalvereniging die een vrouw op bezoek krijgt en appjes laat lezen? Die gaan daar om lachen en zeggen dat ze niet zo hysterisch moet doen, is toch een compliment dat ze dat uitlokt?
Natuurlijk is er een gedragscode en keuren ze intimidatie op elke manier af, maar dat is papier.
Wat ik voorstel is absoluut niet sjiek, maar wel effectief. Met een beetje geluk keren de roddels zich tegen hem en is hij degene die zich moet verdedigen en zich in een lastig parket (pakket?) gebracht ziet.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 6 maart 2026 om 14:25
Met een beetje geluk. Of met wat onecht ga je alsnog over de tong.ladadieladieda schreef: ↑06-03-2026 13:55Ik kan me heel goed voorstellen dat je daar geen zin in hebt. Want dan voelt het (zou ik hebben) alsof ik degene ben die een bom onder zijn bestaan legt.
En daarbij: zie je het voor je? Zo’n bestuur van een voetbalvereniging die een vrouw op bezoek krijgt en appjes laat lezen? Die gaan daar om lachen en zeggen dat ze niet zo hysterisch moet doen, is toch een compliment dat ze dat uitlokt?
Natuurlijk is er een gedragscode en keuren ze intimidatie op elke manier af, maar dat is papier.
Wat ik voorstel is absoluut niet sjiek, maar wel effectief. Met een beetje geluk keren de roddels zich tegen hem en is hij degene die zich moet verdedigen en zich in een lastig parket (pakket?) gebracht ziet.
Verenigingen hebben gewoon protocollen en gedragscodes. Gaan zij daar niet oké mee om dan zou ik mijn kind daar niet willen hebben en sowieso wat energie steken in de vereniging omver trekken.
Het is toch godsgeklaagd dat je niet naar de wedstrijd van je eigen kind durft te gaan, omdat je bang bent dat die trainer denkt dat je daar bent om hem op te geilen.
vrijdag 6 maart 2026 om 14:26
Gewoon tegen hem zeggen dat hij moet ophouden en dat anders zijn vrouw/het bestuur op de hoogte wordt gesteld.ladadieladieda schreef: ↑06-03-2026 13:42Crocodile, kun je niet ‘per ongeluk expres’ een screenshot van zo’n vunzig appje naar een vriendin/kennis sturen? Met de opmerking erbij van ‘haha, wat een sukkel, kijk nou wat Robert me stuurde’?
Met een beetje geluk gaat het een eigen leven leiden en heb jij niet je angst getoond, maar het wel openbaar gemaakt.
Wat moet die vriend/kennis er mee?
vrijdag 6 maart 2026 om 14:34
Moet je nagaan wat een geduvel zo’n vent veroorzaakt! Wij zijn niet het slachtoffer maar winden ons er en masse over op.
We vinden in elk geval die trainer een eikel.
Wat to ermee moet is aan haar. Maar ik zou er echt buikpijn over hebben. Met wie moet je dat nou delen in het echte leven? Ik zou mijn zus bellen en samen een plan van aanpak maken. Ik bleef er zeker niet alleen mee lopen.
We vinden in elk geval die trainer een eikel.
Wat to ermee moet is aan haar. Maar ik zou er echt buikpijn over hebben. Met wie moet je dat nou delen in het echte leven? Ik zou mijn zus bellen en samen een plan van aanpak maken. Ik bleef er zeker niet alleen mee lopen.
vrijdag 6 maart 2026 om 15:04
Kijk dit laat exact zien waarom jij – zogenaamd aardige man met allemaal aardige mannelijke vrienden – onderdeel bent van het probleem.Sukkel schreef: ↑06-03-2026 13:15Wow...dit krijgt ineens een totaal onverwachte wending. Kennelijk zit het zo diep bij enkelen dat die niet meer in staat zijn nuances te zien.
Als mijn soortgenoten dat gedaan hebben is dat zeer betreurenswaardig, maar ik voel me niet aangesproken.
Ik hoop dat jullie nog vele fatsoenlijke mannen tegenkomen en dat jullie toch ook kunnen zien en begrijpen dat het voor velen echt onbetreden terrein is.
Je begint met het vragen van “bewijs”. Daarmee verschuif je het gesprek meteen van ervaringen naar een soort bewijsrechtbank waar alles moet worden aangetoond volgens jouw maatstaf. Als voorbeelden of ervaringen vervolgens niet voldoen aan jouw definitie van bewijs, verklaar je de discussie impliciet ongeldig.
Daarna volgt de volgende stap: je psychologiseert de mensen die reageren. “Het zit kennelijk zo diep”, “niet meer in staat nuances te zien”. Daarmee maak je van de reactie van anderen het probleem, in plaats van het gedrag waar het gesprek over ging.
Vervolgens plaats je jezelf buiten het probleem. “Als mijn soortgenoten dat gedaan hebben is dat betreurenswaardig, maar ik voel me niet aangesproken.” Dat is een makkelijke positie. Het gesprek gaat namelijk niet over jou persoonlijk, maar over patronen van gedrag. Door het te reduceren tot individuele schuld of onschuld kun je zeggen: ik doe dat niet, dus het gaat mij niet aan.
En tenslotte sluit je af met een vriendelijk klinkende wens dat mensen “nog vele fatsoenlijke mannen tegenkomen”. Dat klinkt sympathiek, maar het suggereert tegelijk dat het probleem vooral in de perceptie of ervaringen van de vrouwen zit.
Precies die combinatie van stappen – bewijs vragen, de ander als emotioneel framen, jezelf buiten het patroon plaatsen en het gesprek afsluiten met een soort moreel vriendelijke toon – is waarom vrouwen zo vaak alleen staan. Je presenteert je als redelijk, maar ondertussen verschuif je het gesprek steeds weg van het gedrag waar het eigenlijk over gaat. Dat is niet neutraal; dat is een manier om het probleem onzichtbaar te houden.
vrijdag 6 maart 2026 om 15:24
Mariejan schreef: ↑06-03-2026 15:04Kijk dit laat exact zien waarom jij – zogenaamd aardige man met allemaal aardige mannelijke vrienden – onderdeel bent van het probleem.
Je begint met het vragen van “bewijs”. Daarmee verschuif je het gesprek meteen van ervaringen naar een soort bewijsrechtbank waar alles moet worden aangetoond volgens jouw maatstaf. Als voorbeelden of ervaringen vervolgens niet voldoen aan jouw definitie van bewijs, verklaar je de discussie impliciet ongeldig.
Daarna volgt de volgende stap: je psychologiseert de mensen die reageren. “Het zit kennelijk zo diep”, “niet meer in staat nuances te zien”. Daarmee maak je van de reactie van anderen het probleem, in plaats van het gedrag waar het gesprek over ging.
Vervolgens plaats je jezelf buiten het probleem. “Als mijn soortgenoten dat gedaan hebben is dat betreurenswaardig, maar ik voel me niet aangesproken.” Dat is een makkelijke positie. Het gesprek gaat namelijk niet over jou persoonlijk, maar over patronen van gedrag. Door het te reduceren tot individuele schuld of onschuld kun je zeggen: ik doe dat niet, dus het gaat mij niet aan.
En tenslotte sluit je af met een vriendelijk klinkende wens dat mensen “nog vele fatsoenlijke mannen tegenkomen”. Dat klinkt sympathiek, maar het suggereert tegelijk dat het probleem vooral in de perceptie of ervaringen van de vrouwen zit.
Precies die combinatie van stappen – bewijs vragen, de ander als emotioneel framen, jezelf buiten het patroon plaatsen en het gesprek afsluiten met een soort moreel vriendelijke toon – is waarom vrouwen zo vaak alleen staan. Je presenteert je als redelijk, maar ondertussen verschuif je het gesprek steeds weg van het gedrag waar het eigenlijk over gaat. Dat is niet neutraal; dat is een manier om het probleem onzichtbaar te houden.
Dit is eigenlijk altijd hoe zo'n gesprek gaat.
vrijdag 6 maart 2026 om 15:27
vrijdag 6 maart 2026 om 18:20
Goed verwoord wat mij verkeerd schoot.Mariejan schreef: ↑06-03-2026 15:04Kijk dit laat exact zien waarom jij – zogenaamd aardige man met allemaal aardige mannelijke vrienden – onderdeel bent van het probleem.
Je begint met het vragen van “bewijs”. Daarmee verschuif je het gesprek meteen van ervaringen naar een soort bewijsrechtbank waar alles moet worden aangetoond volgens jouw maatstaf. Als voorbeelden of ervaringen vervolgens niet voldoen aan jouw definitie van bewijs, verklaar je de discussie impliciet ongeldig.
Daarna volgt de volgende stap: je psychologiseert de mensen die reageren. “Het zit kennelijk zo diep”, “niet meer in staat nuances te zien”. Daarmee maak je van de reactie van anderen het probleem, in plaats van het gedrag waar het gesprek over ging.
Vervolgens plaats je jezelf buiten het probleem. “Als mijn soortgenoten dat gedaan hebben is dat betreurenswaardig, maar ik voel me niet aangesproken.” Dat is een makkelijke positie. Het gesprek gaat namelijk niet over jou persoonlijk, maar over patronen van gedrag. Door het te reduceren tot individuele schuld of onschuld kun je zeggen: ik doe dat niet, dus het gaat mij niet aan.
En tenslotte sluit je af met een vriendelijk klinkende wens dat mensen “nog vele fatsoenlijke mannen tegenkomen”. Dat klinkt sympathiek, maar het suggereert tegelijk dat het probleem vooral in de perceptie of ervaringen van de vrouwen zit.
Precies die combinatie van stappen – bewijs vragen, de ander als emotioneel framen, jezelf buiten het patroon plaatsen en het gesprek afsluiten met een soort moreel vriendelijke toon – is waarom vrouwen zo vaak alleen staan. Je presenteert je als redelijk, maar ondertussen verschuif je het gesprek steeds weg van het gedrag waar het eigenlijk over gaat. Dat is niet neutraal; dat is een manier om het probleem onzichtbaar te houden.
vrijdag 6 maart 2026 om 18:41
Is er op de vereniging een vertrouwenspersoon? Volgens mij is dat als vereniging verplicht zelfs.Seniccrocodile326 schreef: ↑05-03-2026 22:39Je kan het niet voorstellen maar een mega betrokken imago in het dorp en voorbeeldige man en echtgenoot. Het is echt bizar, allemaal
@sukkel
Wat een lief tegen bericht van een man. Het doet m’n hoop nog enigszins ergens leven. Maar je hebt gelijk je moet op je hoeden zijn van roofdieren, zeker als vrouw dat is gewoon de natuurwet en biologie.
Ik denk alleen dat je niet altijd misschien een netwerk, hebt of een man kan meenemen, dat je daar ook op uitgezocht wordt soms, dan zit je in een lastig parket. Mensen vinden heel snel wat van een vrouw zeker als ze alleen, of kwetsbaar is, is mijn ervaring.
Daar moet jij je verhaal doen, deze vent moet stoppen
Frankly my dear, I don"t give a damn
vrijdag 6 maart 2026 om 18:48
Jeetje TO. Ik heb een deel gelezen en kreeg er zelf gewoon buikpijn van.
Fijn dat je heel duidelijk en ook met steun van de andere mama hebt aangegeven dat je dit niet meer wilt.
Ik zou samen met alle andere moeders, 1 voor 1 klagen bij het zwembad over het gedrag van deze meneer. En dat geen enkele vrouw zich veilig voelt. Ik zou ook de politie bellen en nogmaals een melding maken. Elke keer als hij je benaderd maak je een melding.
Vraag desnoods of de politie een keertje tijdens de zwemles toevallig even binnen wil lopen.
En anders de viva knok ploeg oproepen. Als iedereen hier ineens voor het zwembad staat... nou dan schrikt hij wel.
Nee dit bovenstaande is natuurlijk hartstikke verkeerd, maar goed deze meneer is helemaal verkeerd bezig.
Bah wat een engerd.
Wel heeel erg knap van jou dat je het hier deelt met ons ♡ hopelijk stopt het nu!
En Seniccrocodile326 juist omdat je buurt zo klein is, is het juist zaak om open te zijn hierover. Wie weet hoeveel andere (misschien wel minder jarige meisjes uit dorp ook last van deze man hebben)
Als je nog de appjes etc hebt, bewaren en de volgende keer tegen meneer zeggen dat als hij niet ophoudt, je alles laat lezen aan zijn vrouw en de agent
Fijn dat je heel duidelijk en ook met steun van de andere mama hebt aangegeven dat je dit niet meer wilt.
Ik zou samen met alle andere moeders, 1 voor 1 klagen bij het zwembad over het gedrag van deze meneer. En dat geen enkele vrouw zich veilig voelt. Ik zou ook de politie bellen en nogmaals een melding maken. Elke keer als hij je benaderd maak je een melding.
Vraag desnoods of de politie een keertje tijdens de zwemles toevallig even binnen wil lopen.
En anders de viva knok ploeg oproepen. Als iedereen hier ineens voor het zwembad staat... nou dan schrikt hij wel.
Nee dit bovenstaande is natuurlijk hartstikke verkeerd, maar goed deze meneer is helemaal verkeerd bezig.
Bah wat een engerd.
Wel heeel erg knap van jou dat je het hier deelt met ons ♡ hopelijk stopt het nu!
En Seniccrocodile326 juist omdat je buurt zo klein is, is het juist zaak om open te zijn hierover. Wie weet hoeveel andere (misschien wel minder jarige meisjes uit dorp ook last van deze man hebben)
Als je nog de appjes etc hebt, bewaren en de volgende keer tegen meneer zeggen dat als hij niet ophoudt, je alles laat lezen aan zijn vrouw en de agent
vrijdag 6 maart 2026 om 19:03
Doet mij denken aan vroeger.
Ik was 16 en werkte bij de toen nog Edah. De bedrijfsleider was een man van in de 40, altijd netjes gekleed en in pak.
Ik at regelmatig op het werk omdat ik dan van 15u tot 20u werkte of zoiets.
En elke keer als ik ging eten, kwam hij ook eten. Waren er anderen bij zei hij niet veel, maar zaten wij alleen dan vroeg hij of ik lekker had gene**t met mijn vriendje en of ik hem lekker had gepi**t. En andere vulgaire opmerkingen.
Ik heb meermaals gezegd dat ik dit niet prettig vind, maar hij stopte niet.
En toen deed ik iets als 16 jarige waar ik nu nog steeds supertrots op ben.
Na de zoveelste keer, liep ik de volgende dag het magazijn binnen (toen ik wist dat de vracht gelost werd en er dus ook heel veel ander personeel achter was)
Liep naar de bedrijfsleider toe en zei heel duidelijk en heel hard: 'ik wil dat je stopt! Ik wil niet dat je zo tegen mij praat als er niemand anders bij is, ik ben niet gediend van deze gesprekken dus stop!'
Daarna hield het op!
En nu denk ik, ik had dit gedrag moeten melden bij het hoofdkantoor. Maarja ik was ook pas 16.
Ik was 16 en werkte bij de toen nog Edah. De bedrijfsleider was een man van in de 40, altijd netjes gekleed en in pak.
Ik at regelmatig op het werk omdat ik dan van 15u tot 20u werkte of zoiets.
En elke keer als ik ging eten, kwam hij ook eten. Waren er anderen bij zei hij niet veel, maar zaten wij alleen dan vroeg hij of ik lekker had gene**t met mijn vriendje en of ik hem lekker had gepi**t. En andere vulgaire opmerkingen.
Ik heb meermaals gezegd dat ik dit niet prettig vind, maar hij stopte niet.
En toen deed ik iets als 16 jarige waar ik nu nog steeds supertrots op ben.
Na de zoveelste keer, liep ik de volgende dag het magazijn binnen (toen ik wist dat de vracht gelost werd en er dus ook heel veel ander personeel achter was)
Liep naar de bedrijfsleider toe en zei heel duidelijk en heel hard: 'ik wil dat je stopt! Ik wil niet dat je zo tegen mij praat als er niemand anders bij is, ik ben niet gediend van deze gesprekken dus stop!'
Daarna hield het op!
En nu denk ik, ik had dit gedrag moeten melden bij het hoofdkantoor. Maarja ik was ook pas 16.
vrijdag 6 maart 2026 om 21:10
Je hebt het heel goed gedaan .CocaCola schreef: ↑06-03-2026 19:03Doet mij denken aan vroeger.
Ik was 16 en werkte bij de toen nog Edah. De bedrijfsleider was een man van in de 40, altijd netjes gekleed en in pak.
Ik at regelmatig op het werk omdat ik dan van 15u tot 20u werkte of zoiets.
En elke keer als ik ging eten, kwam hij ook eten. Waren er anderen bij zei hij niet veel, maar zaten wij alleen dan vroeg hij of ik lekker had gene**t met mijn vriendje en of ik hem lekker had gepi**t. En andere vulgaire opmerkingen.
Ik heb meermaals gezegd dat ik dit niet prettig vind, maar hij stopte niet.
En toen deed ik iets als 16 jarige waar ik nu nog steeds supertrots op ben.
Na de zoveelste keer, liep ik de volgende dag het magazijn binnen (toen ik wist dat de vracht gelost werd en er dus ook heel veel ander personeel achter was)
Liep naar de bedrijfsleider toe en zei heel duidelijk en heel hard: 'ik wil dat je stopt! Ik wil niet dat je zo tegen mij praat als er niemand anders bij is, ik ben niet gediend van deze gesprekken dus stop!'
Daarna hield het op!
En nu denk ik, ik had dit gedrag moeten melden bij het hoofdkantoor. Maarja ik was ook pas 16.
Edah? dat was dus minstens 20 jaar geleden ofzo? Dan heb je het helemaal goed aangepakt.
Je mag boos zijn dat andere vrouwen nog steeds in zo'n situatie terecht komen, maar TO heeft het intussen ook goed aangepakt.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zaterdag 7 maart 2026 om 08:03
Het is gewoon vervelend dat er altijd in deze discussie een man opduikt die het niet herkent bij zichzelf en zijn omgeving, en zich dan gaat afvragen wat voor mannen dat dan zijn en of er weleens onderzoek naar gedaan is. Want dat moet wel een speciale soort zijn.
Het moet altijd eerst helemaal uitgelegd worden en dan wordt het eigenlijk nog niet echt geloofd.
Ik vind het net zo raar om in een topic over racisme met allemaal zwarte mensen als wit persoon te gaan vragen hoe dit allemaal kan omdat je zelf helemaal niet racistisch bent en je omgeving ook helemaal niet en of daar weleens onderzoek gedaan is.
En tips geven.
Het moet altijd eerst helemaal uitgelegd worden en dan wordt het eigenlijk nog niet echt geloofd.
Ik vind het net zo raar om in een topic over racisme met allemaal zwarte mensen als wit persoon te gaan vragen hoe dit allemaal kan omdat je zelf helemaal niet racistisch bent en je omgeving ook helemaal niet en of daar weleens onderzoek gedaan is.
En tips geven.
zaterdag 7 maart 2026 om 08:29
Deze reactie verdient het om veel gequote te worden.Mariejan schreef: ↑06-03-2026 15:04Kijk dit laat exact zien waarom jij – zogenaamd aardige man met allemaal aardige mannelijke vrienden – onderdeel bent van het probleem.
Je begint met het vragen van “bewijs”. Daarmee verschuif je het gesprek meteen van ervaringen naar een soort bewijsrechtbank waar alles moet worden aangetoond volgens jouw maatstaf. Als voorbeelden of ervaringen vervolgens niet voldoen aan jouw definitie van bewijs, verklaar je de discussie impliciet ongeldig.
Daarna volgt de volgende stap: je psychologiseert de mensen die reageren. “Het zit kennelijk zo diep”, “niet meer in staat nuances te zien”. Daarmee maak je van de reactie van anderen het probleem, in plaats van het gedrag waar het gesprek over ging.
Vervolgens plaats je jezelf buiten het probleem. “Als mijn soortgenoten dat gedaan hebben is dat betreurenswaardig, maar ik voel me niet aangesproken.” Dat is een makkelijke positie. Het gesprek gaat namelijk niet over jou persoonlijk, maar over patronen van gedrag. Door het te reduceren tot individuele schuld of onschuld kun je zeggen: ik doe dat niet, dus het gaat mij niet aan.
En tenslotte sluit je af met een vriendelijk klinkende wens dat mensen “nog vele fatsoenlijke mannen tegenkomen”. Dat klinkt sympathiek, maar het suggereert tegelijk dat het probleem vooral in de perceptie of ervaringen van de vrouwen zit.
Precies die combinatie van stappen – bewijs vragen, de ander als emotioneel framen, jezelf buiten het patroon plaatsen en het gesprek afsluiten met een soort moreel vriendelijke toon – is waarom vrouwen zo vaak alleen staan. Je presenteert je als redelijk, maar ondertussen verschuif je het gesprek steeds weg van het gedrag waar het eigenlijk over gaat. Dat is niet neutraal; dat is een manier om het probleem onzichtbaar te houden.
Echt steengoed verwoord wat mij betreft.
En bovendien: 'zo waar!'
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
