Relaties
alle pijlers
Plotseling uit iemands'leven gewist
vrijdag 14 juni 2019 om 11:01
Ik ga proberen het kort te houden.
Een jaar of twee geleden ontmoette ik een enorm leuke vrouw. We hadden dezelfde interesses, humor, levensverhaal (het hare iets heftiger dan het mijne) en konden enorm met elkaar lachen. We kregen energie van elkaar en we spraken elkaar regelmatig of deden leuke dingen.
Wel zijn we allebei flierefluiters en spraken we af dat het contact nooit dwingend zou zijn.
We werden goede vriendinnen en ik hield -en hou- veel van haar.
Het contact was altijd spontaan, we namen het elkaar niet kwalijk als we even niets hoorden en er waren daarover ook nooit verwijten over en weer omdat we er hetzelfde instonden.
Er is toen een moment geweest dat ik regelmatig iets van haar mocht lenen dat zij zelf niet gebruikte. Ze heeft op mijn hart gedrukt er niets voor te willen en dat ik het mocht lenen zo vaak ik wilde. Ik ben hier zorgvuldig mee omgegaan. Heb als ongewenst bedankje regelmatig boodschappen gehaald, een kleinigheidje meegenomen, een keer op eten getrakteerd omdat haar hulp gewoon heel fijn voor mij was. En omdat ik dat netjes vond.
In januari dit jaar reageerde ze opeens niet meer op berichtjes. Helemaal niets. Of kortaf. Ik heb mijn hoofd gebroken over de reden, maar ik kreeg niks.
Ik heb nog een klein kadootje naar haar gestuurd als bedankje en voor haar verjaardag; geen reactie.
Een week geleden verscheen er op haar FB dat ze mensen ging verwijderen, en dat dát niet aan hen lag. Uiteraard ben ik ook verwijderd en geblokt.
Ik weet dat ik met haar heb afgesproken dat we elkaar tot niets zouden verplichten. Maar ik voel mij hier niet fijn bij. Ik twijfel of ik toch steken heb laten vallen of niet attent genoeg ben geweest in mijn bedankje.
Omdat ik haar ken -sterke tante, wel terminaal ziek, weet ik dat ik haar niet kan vragen wat de reden is omdat zij waarschijnlijk vindt dat ik dan mijzelf teveel als slachtoffer plaats en zij zich niet hoef te verantwoorden voor mijn gevoelens. Zij is hier vrij stellig in, ze is duidelijk geweest dat ze doet wat voor haar goed voelt.
En toch.
Ik mis haar.
Ik vind het jammer dat ik geen deelgenoot meer mag zijn in haar leven. Misschien kan ik haar ergens bij helpen.
Accepteren dat ik niet meer in iemands' leven pas, snap ik ook. Maar ik heb nu geen reden. En dan ga je toch invullen. En ergens ben ik ook een beetje boos dat ik uit haar leven ben gebannen ofzo, maar ik kan dat niet tegen haar zeggen want dan draait het weer om mij terwijl zij vrij wilt zijn in haar keuzes.
Klinkt allemaal heel moeilijk, maar ik mis haar gewoon heel erg en ik had het graag af willen sluiten op een manier waarop ik daar ook een rol in speelde. Nu kan ik niks vragen of zeggen want ik ben geblokt en uit haar leven gebannen.
Snappen jullie wat ik bedoel en wat zouden jullie doen?
Een jaar of twee geleden ontmoette ik een enorm leuke vrouw. We hadden dezelfde interesses, humor, levensverhaal (het hare iets heftiger dan het mijne) en konden enorm met elkaar lachen. We kregen energie van elkaar en we spraken elkaar regelmatig of deden leuke dingen.
Wel zijn we allebei flierefluiters en spraken we af dat het contact nooit dwingend zou zijn.
We werden goede vriendinnen en ik hield -en hou- veel van haar.
Het contact was altijd spontaan, we namen het elkaar niet kwalijk als we even niets hoorden en er waren daarover ook nooit verwijten over en weer omdat we er hetzelfde instonden.
Er is toen een moment geweest dat ik regelmatig iets van haar mocht lenen dat zij zelf niet gebruikte. Ze heeft op mijn hart gedrukt er niets voor te willen en dat ik het mocht lenen zo vaak ik wilde. Ik ben hier zorgvuldig mee omgegaan. Heb als ongewenst bedankje regelmatig boodschappen gehaald, een kleinigheidje meegenomen, een keer op eten getrakteerd omdat haar hulp gewoon heel fijn voor mij was. En omdat ik dat netjes vond.
In januari dit jaar reageerde ze opeens niet meer op berichtjes. Helemaal niets. Of kortaf. Ik heb mijn hoofd gebroken over de reden, maar ik kreeg niks.
Ik heb nog een klein kadootje naar haar gestuurd als bedankje en voor haar verjaardag; geen reactie.
Een week geleden verscheen er op haar FB dat ze mensen ging verwijderen, en dat dát niet aan hen lag. Uiteraard ben ik ook verwijderd en geblokt.
Ik weet dat ik met haar heb afgesproken dat we elkaar tot niets zouden verplichten. Maar ik voel mij hier niet fijn bij. Ik twijfel of ik toch steken heb laten vallen of niet attent genoeg ben geweest in mijn bedankje.
Omdat ik haar ken -sterke tante, wel terminaal ziek, weet ik dat ik haar niet kan vragen wat de reden is omdat zij waarschijnlijk vindt dat ik dan mijzelf teveel als slachtoffer plaats en zij zich niet hoef te verantwoorden voor mijn gevoelens. Zij is hier vrij stellig in, ze is duidelijk geweest dat ze doet wat voor haar goed voelt.
En toch.
Ik mis haar.
Ik vind het jammer dat ik geen deelgenoot meer mag zijn in haar leven. Misschien kan ik haar ergens bij helpen.
Accepteren dat ik niet meer in iemands' leven pas, snap ik ook. Maar ik heb nu geen reden. En dan ga je toch invullen. En ergens ben ik ook een beetje boos dat ik uit haar leven ben gebannen ofzo, maar ik kan dat niet tegen haar zeggen want dan draait het weer om mij terwijl zij vrij wilt zijn in haar keuzes.
Klinkt allemaal heel moeilijk, maar ik mis haar gewoon heel erg en ik had het graag af willen sluiten op een manier waarop ik daar ook een rol in speelde. Nu kan ik niks vragen of zeggen want ik ben geblokt en uit haar leven gebannen.
Snappen jullie wat ik bedoel en wat zouden jullie doen?
vrijdag 14 juni 2019 om 11:09
Daar heb ik ook aan gedacht. En dan is het misschien oneerlijk van mij om aandacht van haar te willen.Blondie456 schreef: ↑14-06-2019 11:08Misschien is ze nu al afscheid aan het nemen van mensen omdat ze terminaal is. Voor haar is het misschien makkelijker zo dan echt persoonlijk afscheid te nemen.
Ik heb zoveel vragen. Ik durf ze niet te stellen uit angst juist het tegenovergestelde te bereiken.
Maar het vreet aan mij.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:09
vrijdag 14 juni 2019 om 11:10
Wat is het tegenovergestelde dan? Je hebt nu toch al geen contact... "erger" dan dat kan het toch niet worden?KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-06-2019 11:09Daar heb ik ook aan gedacht. En dan is het misschien oneerlijk van mij om aandacht van haar te willen.
Ik heb zoveel vragen. Ik durf ze niet te stellen uit angst juist het tegenovergestelde te bereiken.
Maar het vreet aan mij.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:12
Ja, dat is waar.
Maar -en dat is invullen- misschien is dit een voorwaarde van onze vriendschap van haar kant. Dat ze zomaar zou kunnen besluiten dat je geen deel meer van haar leven bent en mag ik hier niet mee zitten. Klinkt ingewikkeld, weet ik.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:14
Weet je, je moet het los laten, hoe moeilijk ook. ga ervan uit dat je niks verkeerd hebt gedaan. Zij is haar afscheid aan het vergemakkelijken door nu mensen te bannen, zodat voor haar en voor de anderen, haar overlijden minder verdrietig is.
Dat is denk ik de beste mindset om ermee om te gaan.
Ik dacht eerst, waarom stuur je geen kaartje dat je haar mist. Maar je kunt misschien beter een kaartje sturen met het voorstel dat je iets leuks af wilt spreken.
Dat is denk ik de beste mindset om ermee om te gaan.
Ik dacht eerst, waarom stuur je geen kaartje dat je haar mist. Maar je kunt misschien beter een kaartje sturen met het voorstel dat je iets leuks af wilt spreken.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:14
Aandacht te willen?KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-06-2019 11:09Daar heb ik ook aan gedacht. En dan is het misschien oneerlijk van mij om aandacht van haar te willen.
Ik heb zoveel vragen. Ik durf ze niet te stellen uit angst juist het tegenovergestelde te bereiken.
Maar het vreet aan mij.
Neem aan dat zij ook niet wil dat jij je zo voelt in een gelijkwaardige vriendschap. Je stapt niet zomaar uit iemands leven.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:14
Ik snap je.KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-06-2019 11:12Ja, dat is waar.
Maar -en dat is invullen- misschien is dit een voorwaarde van onze vriendschap van haar kant. Dat ze zomaar zou kunnen besluiten dat je geen deel meer van haar leven bent en mag ik hier niet mee zitten. Klinkt ingewikkeld, weet ik.
Wil je een vriendschap op voorwaarden? En al helemaal op zulke voorwaarden?
Ik zou contact zoeken en kijken of je antwoorden kunt krijgen en dan de boel afsluiten voor jezelf.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:14
Is ze psychiatrisch patiënt ?KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-06-2019 11:12Ja, dat is waar.
Maar -en dat is invullen- misschien is dit een voorwaarde van onze vriendschap van haar kant. Dat ze zomaar zou kunnen besluiten dat je geen deel meer van haar leven bent en mag ik hier niet mee zitten. Klinkt ingewikkeld, weet ik.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:16
vrijdag 14 juni 2019 om 11:16
Vind jij dit het verdriet verkleinen? Ik denk daar echt heel anders over...ninanoname schreef: ↑14-06-2019 11:14Weet je, je moet het los laten, hoe moeilijk ook. ga ervan uit dat je niks verkeerd hebt gedaan. Zij is haar afscheid aan het vergemakkelijken door nu mensen te bannen, zodat voor haar en voor de anderen, haar overlijden minder verdrietig is.
Dat is denk ik de beste mindset om ermee om te gaan.
Ik dacht eerst, waarom stuur je geen kaartje dat je haar mist. Maar je kunt misschien beter een kaartje sturen met het voorstel dat je iets leuks af wilt spreken.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:20
Tussen geen dwingend contact en iemand compleet uit je leven bannen zonder iets te zeggen zit natuurlijk nog wel een groot verschil. Ik zou nog een keer proberen contact op te nemen om te vragen naar het waarom, als ze daar niet op reageert, zou ik het er bij laten. Wellicht is het inderdaad wat hierboven wordt geopperd dat ze op deze manier al afscheid aan het nemen is, ik zou het wel verdrietig vinden geen kans te krijgen om van mijn kant afscheid te kunnen nemen, maar zou het wel respecteren.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:21
Ik weet niet of ik dat vind. Ik geef enkel aan dat sommige mensen daar zo over zouden kunnen denken. En zij is al iemand die mensen op afstand houdt en voorwaarden stelt aan vriendschappen. Dus dan vind ik het wel passen, op de één of andere manier.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:41
Jullie reacties geven zeker wel nieuwe inzichten, maar het is denk ik voor mij het moeilijkst dat ik geen invloed meer heb op de afsluiting, zeg maar. Ik dacht altijd dat je vrienden met (in dit geval) tweetjes bent en dus ook evenveel inbreng in het verloop zou mogen hebben. Het is gewoon raar, ik twijfel ook aan mijzelf. Heb ik iets fout gedaan?
En dan kan iemand in zoveel statusjes zeggen dat niemand iets fout heeft gedaan, maar het voelt gewoon superraar.
En dan kan iemand in zoveel statusjes zeggen dat niemand iets fout heeft gedaan, maar het voelt gewoon superraar.
vrijdag 14 juni 2019 om 11:59
Ik kan me voorstellen dat dit je niet lekker zit.
Ook snap ik wat je zegt over dat dit misschien een van haar voorwaarden is.
Maar ik vind wel dat jij ook je voorwaarden (als je het al zo moet noemen) mag hebben en uiten.
Je hoeft je toch in een vriendschap, of hoe je het nu wil noemen, toch niet volledig aan te passen?
Het is haar recht om dit op deze manier te doen. Ook al vind ik het niet netjes naar jou. Maar het is jouw recht om aan te geven dat je het niet fijn vindt, dat je haar mist, dat je teleurgesteld bent, aan je goede bedoelingen bent gaan twijfelen etc etc.
En ja, dat mag ook als ze terminaal ziek is. Vind ik. Misschien levert het je niks op. Misschien wordt ze ook nog boos. Je weet niet hoe het gaat lopen. Maar nu heb je geen enkele kans om dit te begrijpen of er iets mee te doen.
Hoe spannend ook: ik zou haar bellen. Niet om haar ter verantwoording te roepen, maar wel om te zeggen dat je je afvraagt of haar afstand nemen te maken heeft met iets dat jij verkeerd hebt gedaan. Want dat in dat geval graag zou willen weten, zodat je het misschien recht kan zetten. En als het niets met jou te maken heeft, maar alles met haar eigen proces van loslaten ofzo, dat je dat dan zal respecteren en geen contact meer zal zoeken als ze dat niet wil. Zoiets...
Ook snap ik wat je zegt over dat dit misschien een van haar voorwaarden is.
Maar ik vind wel dat jij ook je voorwaarden (als je het al zo moet noemen) mag hebben en uiten.
Je hoeft je toch in een vriendschap, of hoe je het nu wil noemen, toch niet volledig aan te passen?
Het is haar recht om dit op deze manier te doen. Ook al vind ik het niet netjes naar jou. Maar het is jouw recht om aan te geven dat je het niet fijn vindt, dat je haar mist, dat je teleurgesteld bent, aan je goede bedoelingen bent gaan twijfelen etc etc.
En ja, dat mag ook als ze terminaal ziek is. Vind ik. Misschien levert het je niks op. Misschien wordt ze ook nog boos. Je weet niet hoe het gaat lopen. Maar nu heb je geen enkele kans om dit te begrijpen of er iets mee te doen.
Hoe spannend ook: ik zou haar bellen. Niet om haar ter verantwoording te roepen, maar wel om te zeggen dat je je afvraagt of haar afstand nemen te maken heeft met iets dat jij verkeerd hebt gedaan. Want dat in dat geval graag zou willen weten, zodat je het misschien recht kan zetten. En als het niets met jou te maken heeft, maar alles met haar eigen proces van loslaten ofzo, dat je dat dan zal respecteren en geen contact meer zal zoeken als ze dat niet wil. Zoiets...
vrijdag 14 juni 2019 om 12:09
Herkenbaar. Kort geleden ook verbannen.KataTonDemonaEaytoy schreef: ↑14-06-2019 11:41Jullie reacties geven zeker wel nieuwe inzichten, maar het is denk ik voor mij het moeilijkst dat ik geen invloed meer heb op de afsluiting, zeg maar. Ik dacht altijd dat je vrienden met (in dit geval) tweetjes bent en dus ook evenveel inbreng in het verloop zou mogen hebben. Het is gewoon raar, ik twijfel ook aan mijzelf. Heb ik iets fout gedaan?
En dan kan iemand in zoveel statusjes zeggen dat niemand iets fout heeft gedaan, maar het voelt gewoon superraar.
Zij is gelukkig, zover ik weet, niet terminaal.
Zij had wel kleine irritaties naar mij maar weigert deze te vertellen.
Ik mis haar! Maar kan weinig anders meer dan accepteren dat dit het is. Heb vaak gevraagd wat er dan is zodat ik het op kan lossen. Wil ze niet.
Het voelt oneerlijk. Geen kans krijgen en mijn mening doet er blijkbaar niet toe, laat staan mijn gevoel.
Ik begrijp je gevoel dus.
Maar als zij niet wil dan heb je weinig opties.
Misschien een brief / email met jouw gevoel sturen. Geen verwijtende maar wel wat het met jou doet. Dat je haar mist en haar besluit respecteert al zou je het graag anders zien.
Dan sluit je het toch een beetje af voor jezelf.
Sterkte.. Het voelt niet fijn om gedumpt te worden en niet eens te weten waarom.
