Relaties
alle pijlers
Problemen met vriend
zaterdag 28 april 2018 om 12:12
Beste allemaal,
Alvast excuses als het een lang verhaal wordt. Ik wil het niet te herkenbaar maken dus ik ga niet overal op de details in aangezien hij weet dat ik op dit forum zit.
Lange versie:
Ik heb nu 8 maand een relatie met een jongen. Ik ben 22 en hij is 23. Het is best snel gegaan allemaal. Hij woonde nog bij zijn ouders toen ik hem leerde kennen maar ging na 2 maanden officieel een relatie te hebben, op zichzelf wonen. Dit ging niet altijd even soepel vanwege zijn ADHD. Hij gebruikte hier medicijnen voor. Ik zit in mijn laatste jaar van de opleiding en ik liep door de week stage in het buitenland waardoor ik in de weekenden altijd bij hem was. Toen ik terug was van stage was ik eigenlijk altijd bij hem. Ik sta niet officieel ingeschreven maar in principe wonen we wel samen. Nu is het zo dat door zijn ADHD hij altijd op zoek is naar prikkels en impulsen. Ik kan hier goed begrip voor opbrengen aangezien ik vanuit mijn werkveld en persoonlijke sfeer veel met ADHD te maken krijg. Nu is het zo dat ik iemand ben die altijd wel een uitdagende jongen zoek en dat is hij zeker. Hij is heel erg lief, grappig, spontaan en als het goed gaat, dan gaat het ook echt goed. Nu is het zo dat er in die tijd al heel veel gebeurd is. Zo heeft ie aan t begin van de relatie met een ander meisje gezoend. Hier hebben we over gepraat en heb ik hem vergeven. Hij zat een tijdlang werkeloos thuis en dit brak hem op. Hierdoor pakte hij ook vaak zijn medicijnen niet. Hij heeft hele zware medicatie waar je echt van moet afkicken als je ermee stopt. Dit is 3x gebeurd en wanneer hij ze niet nam dan kreeg hij vaak woede-uitbarstingen. Hij kon dan ineens heel kwaad worden op mij terwijl ik oprecht niks gedaan had. Hij gaat dan altijd kwaad weg of stuurt mij weg uit huis maar gaat dan vervolgens heel kwaad lopen whatsappen dat het over is. Ik heb verlatingsangst, en dat weet hij, en de eerste twee keren trok ik mij dit heel erg aan en heb mijn best gedaan om het goed te maken. Dit was dan na een dag ook weer goed. Ik heb hem wel gezegd dat het niet nog eens moet gebeuren.
In de tijd dat we samen zijn is het ook nog eens voorgekomen dat er geruchten gingen dat ie met iemand anders had gezoend maar hij zei dat het niet waar was dus geloofde ik hem. Misschien niet compleet maar ik wilde hem niet verliezen omdat ik heel veel van hem houd. Ik doe heel veel in het huishouden, betaal vaak de boodschappen en heb hem veel geld geleend wat ik nog terug moet krijgen. Soms heb ik het gevoel dat ik een verzorgende rol heb en dat is heel zwaar aangezien ik in mijn afstuderen zit en veel moet doen en tevens ook maar een bijbaantje heb en niet al te veel te besteden heb. Hij heeft financiele problemen waar ik hem mee wil helpen. Hij heeft nu een opleiding gevonden waarna hij over een paar maanden kan gaan werken. Het gaat sindsdien beter met hem. Hij is echter vanwege omstandigheden noodgedwongen moeten stoppen met zijn medicatie.
Afgelopen week werd hij weer ineens zo kwaad en ging hij weer whatsappen dat het over was. Een paar uur later bood hij zijn excuses aan. Ik was kwaad dus heb hem genegeerd. Hij wilde toen met me praten maar dit moest face to face zijn. Hij wilde dit echter pas een paar dagen later doen. De manier waarop hij sprak en de dingen die hij zei leek duidelijk dat hij het echt officieel wilde uitmaken en dat dit niet uit een opwelling was beslist. ik ben daar aan onderdoor gegaan, een aantal dagen. Toen wilde hij eer gister ineens praten maar toen ik daar aan kwam wilde hij niet praten. We gingen uiteten, als verassing. We hebben het er toen later gisteravond wel over gehad. Hij gaf aan dat dit gedrag de reden was dat zijn relatie van 5 jaar was uitgegaan. We hebben toen heel duidelijk gepraat. Hij deed dit op momenten dat hij impulsen nodig had en dat hij wist dat het niet goed was maar dat hij het moeilijk vond om te weerstaan. Ik heb toen heel duidelijk gezegd dat ik echt op het punt stond om het zelf uit te maken. We hebben toen afspraken gemaakt en het ging beter.
Nu is hij vanmorgen naar zijn werk gegaan en ik moest op de laptop zijn om iets aan school te doen. Hij gebruikt mijn oude laptop en mijn eigen laptop ligt nog bij mijn ouders. Dus ik gebruikte die oude. Ik zag in zijn geschiedenis dat hij bewust had gezocht naar een datingsite voor getrouwde/of mensen in een relatie en dat hij er ook een account had aangemaakt. ik heb dit account bekeken en hij heeft bewust zijn gegevens ingevuld en het is via zijn e-mailadres gegaan. Hij komt over een paar uur thuis en ik weet echt niet wat ik moet doen. Het is dat hij mijn auto bij zich heeft want anders had ik mijn spullen gepakt, de laptop open op tafel gezet en was naar mijn ouders gegaan...
Edit: ik heb hem net via de telefoon gesproken en hij merkte dat er wat was dus ik heb gezegd dat ik dat profiel heb gevonden. Hij werd geirriteerd en zei: je denkt toch niet dat als ik serieus iets met dat profiel zou doen dat ik die open zou laten staan op de laptop waarvan ik weet dat jij t gaat gebruiken? We zouden er straks verder over praten....
Ik weet niet wat ik met deze hele situatie aanmoet. Ik heb meerdere relaties gehad waarin bedrog, egoïsme en problemen een grote rol speelde dus ik vind het moeilijk mijn grenzen aan te geven in zoiets. Ik hou heel veel van hem maar dit doet mij echt pijn. Mijn vriendinnen, en ze hebben ook gewoon gelijk, zeggen dat ik het nu echt moet uitmaken omdat het zoveel stress en onzekerheid brengt.
Ik ben echter nooit in staat geweest weg te gaan uit een vastzittende relatie, gedeeltelijk vanwege mijn verlatingsangst. Ik wil mij niet als slachtoffer of iets afschilderen, of mij zwak opstellen. Dit doe ik echter nu wel, merk ik. In het dagelijks leven kan ik echt wel van mij afbijten maar in een relatie lukt mij dit niet...
Ik weet dat als ik ermee stop ik heel veel verdriet ga hebben want ik hou heel veel van hem. We hadden serieuze toekomstplannen en die heb ik nooit met een relatie gehad. Ik moet dan ook weer terug naar mijn ouders en dit vind ik moelijk aangezien ik bijna een jaar volledig op mijzelf heb gewoond.
Ik hou heel veel van hem maar ik weet niet wat ik moet doen. Ik weet ook niet of ik sterk genoeg ben om het uit te maken.
Korte versie:
Turbulente relatie met iemand met ADHD. gestopt met medicatie. 22 en 23 jaar. Wonen samen. Aan het begin van de relatie is hij vreemdgegaan maar dit heb ik hem vergeven. Wordt vaker boos en zegt dan dat ie er klaar mee is, om vervolgens het weer goed te maken. Ik heb verlatingsangst en vergeef hem dit. Vorige week ook weer zo'n ruzie gehad. het is uitgepraat en afspraken gemaakt. Vandaag kom ik erachter dat ie zich ingeschreven heeft op een datingsite voor getrouwde/in een relatie. Hij komt over een paar uur terug van werk en ik voel me echt heel slecht.
Ik snap dat ik op dit verhaal harde reacties zal krijgen. Dit is ook prima, maar probeer het wel vriendelijk te houden. Dit is voor iedereen fijner.
Alvast excuses als het een lang verhaal wordt. Ik wil het niet te herkenbaar maken dus ik ga niet overal op de details in aangezien hij weet dat ik op dit forum zit.
Lange versie:
Ik heb nu 8 maand een relatie met een jongen. Ik ben 22 en hij is 23. Het is best snel gegaan allemaal. Hij woonde nog bij zijn ouders toen ik hem leerde kennen maar ging na 2 maanden officieel een relatie te hebben, op zichzelf wonen. Dit ging niet altijd even soepel vanwege zijn ADHD. Hij gebruikte hier medicijnen voor. Ik zit in mijn laatste jaar van de opleiding en ik liep door de week stage in het buitenland waardoor ik in de weekenden altijd bij hem was. Toen ik terug was van stage was ik eigenlijk altijd bij hem. Ik sta niet officieel ingeschreven maar in principe wonen we wel samen. Nu is het zo dat door zijn ADHD hij altijd op zoek is naar prikkels en impulsen. Ik kan hier goed begrip voor opbrengen aangezien ik vanuit mijn werkveld en persoonlijke sfeer veel met ADHD te maken krijg. Nu is het zo dat ik iemand ben die altijd wel een uitdagende jongen zoek en dat is hij zeker. Hij is heel erg lief, grappig, spontaan en als het goed gaat, dan gaat het ook echt goed. Nu is het zo dat er in die tijd al heel veel gebeurd is. Zo heeft ie aan t begin van de relatie met een ander meisje gezoend. Hier hebben we over gepraat en heb ik hem vergeven. Hij zat een tijdlang werkeloos thuis en dit brak hem op. Hierdoor pakte hij ook vaak zijn medicijnen niet. Hij heeft hele zware medicatie waar je echt van moet afkicken als je ermee stopt. Dit is 3x gebeurd en wanneer hij ze niet nam dan kreeg hij vaak woede-uitbarstingen. Hij kon dan ineens heel kwaad worden op mij terwijl ik oprecht niks gedaan had. Hij gaat dan altijd kwaad weg of stuurt mij weg uit huis maar gaat dan vervolgens heel kwaad lopen whatsappen dat het over is. Ik heb verlatingsangst, en dat weet hij, en de eerste twee keren trok ik mij dit heel erg aan en heb mijn best gedaan om het goed te maken. Dit was dan na een dag ook weer goed. Ik heb hem wel gezegd dat het niet nog eens moet gebeuren.
In de tijd dat we samen zijn is het ook nog eens voorgekomen dat er geruchten gingen dat ie met iemand anders had gezoend maar hij zei dat het niet waar was dus geloofde ik hem. Misschien niet compleet maar ik wilde hem niet verliezen omdat ik heel veel van hem houd. Ik doe heel veel in het huishouden, betaal vaak de boodschappen en heb hem veel geld geleend wat ik nog terug moet krijgen. Soms heb ik het gevoel dat ik een verzorgende rol heb en dat is heel zwaar aangezien ik in mijn afstuderen zit en veel moet doen en tevens ook maar een bijbaantje heb en niet al te veel te besteden heb. Hij heeft financiele problemen waar ik hem mee wil helpen. Hij heeft nu een opleiding gevonden waarna hij over een paar maanden kan gaan werken. Het gaat sindsdien beter met hem. Hij is echter vanwege omstandigheden noodgedwongen moeten stoppen met zijn medicatie.
Afgelopen week werd hij weer ineens zo kwaad en ging hij weer whatsappen dat het over was. Een paar uur later bood hij zijn excuses aan. Ik was kwaad dus heb hem genegeerd. Hij wilde toen met me praten maar dit moest face to face zijn. Hij wilde dit echter pas een paar dagen later doen. De manier waarop hij sprak en de dingen die hij zei leek duidelijk dat hij het echt officieel wilde uitmaken en dat dit niet uit een opwelling was beslist. ik ben daar aan onderdoor gegaan, een aantal dagen. Toen wilde hij eer gister ineens praten maar toen ik daar aan kwam wilde hij niet praten. We gingen uiteten, als verassing. We hebben het er toen later gisteravond wel over gehad. Hij gaf aan dat dit gedrag de reden was dat zijn relatie van 5 jaar was uitgegaan. We hebben toen heel duidelijk gepraat. Hij deed dit op momenten dat hij impulsen nodig had en dat hij wist dat het niet goed was maar dat hij het moeilijk vond om te weerstaan. Ik heb toen heel duidelijk gezegd dat ik echt op het punt stond om het zelf uit te maken. We hebben toen afspraken gemaakt en het ging beter.
Nu is hij vanmorgen naar zijn werk gegaan en ik moest op de laptop zijn om iets aan school te doen. Hij gebruikt mijn oude laptop en mijn eigen laptop ligt nog bij mijn ouders. Dus ik gebruikte die oude. Ik zag in zijn geschiedenis dat hij bewust had gezocht naar een datingsite voor getrouwde/of mensen in een relatie en dat hij er ook een account had aangemaakt. ik heb dit account bekeken en hij heeft bewust zijn gegevens ingevuld en het is via zijn e-mailadres gegaan. Hij komt over een paar uur thuis en ik weet echt niet wat ik moet doen. Het is dat hij mijn auto bij zich heeft want anders had ik mijn spullen gepakt, de laptop open op tafel gezet en was naar mijn ouders gegaan...
Edit: ik heb hem net via de telefoon gesproken en hij merkte dat er wat was dus ik heb gezegd dat ik dat profiel heb gevonden. Hij werd geirriteerd en zei: je denkt toch niet dat als ik serieus iets met dat profiel zou doen dat ik die open zou laten staan op de laptop waarvan ik weet dat jij t gaat gebruiken? We zouden er straks verder over praten....
Ik weet niet wat ik met deze hele situatie aanmoet. Ik heb meerdere relaties gehad waarin bedrog, egoïsme en problemen een grote rol speelde dus ik vind het moeilijk mijn grenzen aan te geven in zoiets. Ik hou heel veel van hem maar dit doet mij echt pijn. Mijn vriendinnen, en ze hebben ook gewoon gelijk, zeggen dat ik het nu echt moet uitmaken omdat het zoveel stress en onzekerheid brengt.
Ik ben echter nooit in staat geweest weg te gaan uit een vastzittende relatie, gedeeltelijk vanwege mijn verlatingsangst. Ik wil mij niet als slachtoffer of iets afschilderen, of mij zwak opstellen. Dit doe ik echter nu wel, merk ik. In het dagelijks leven kan ik echt wel van mij afbijten maar in een relatie lukt mij dit niet...
Ik weet dat als ik ermee stop ik heel veel verdriet ga hebben want ik hou heel veel van hem. We hadden serieuze toekomstplannen en die heb ik nooit met een relatie gehad. Ik moet dan ook weer terug naar mijn ouders en dit vind ik moelijk aangezien ik bijna een jaar volledig op mijzelf heb gewoond.
Ik hou heel veel van hem maar ik weet niet wat ik moet doen. Ik weet ook niet of ik sterk genoeg ben om het uit te maken.
Korte versie:
Turbulente relatie met iemand met ADHD. gestopt met medicatie. 22 en 23 jaar. Wonen samen. Aan het begin van de relatie is hij vreemdgegaan maar dit heb ik hem vergeven. Wordt vaker boos en zegt dan dat ie er klaar mee is, om vervolgens het weer goed te maken. Ik heb verlatingsangst en vergeef hem dit. Vorige week ook weer zo'n ruzie gehad. het is uitgepraat en afspraken gemaakt. Vandaag kom ik erachter dat ie zich ingeschreven heeft op een datingsite voor getrouwde/in een relatie. Hij komt over een paar uur terug van werk en ik voel me echt heel slecht.
Ik snap dat ik op dit verhaal harde reacties zal krijgen. Dit is ook prima, maar probeer het wel vriendelijk te houden. Dit is voor iedereen fijner.
heartattack wijzigde dit bericht op 28-04-2018 12:14
0.64% gewijzigd
zondag 29 april 2018 om 09:11
Dat het beter gaat zie ik niet af aan zijn reactie van vanmorgen. Aanval is blijkbaar zijn beste verdediging. En eerlijk: Ja, ik denk dat hij dat profiel wel gaat gebruiken, want hij weet dat hij jou alles kan maken, omdat je wat hem betreft naïef bent. Je wilt hem geloven.[...]Hij deed dit op momenten dat hij impulsen nodig had en dat hij wist dat het niet goed was maar dat hij het moeilijk vond om te weerstaan. Ik heb toen heel duidelijk gezegd dat ik echt op het punt stond om het zelf uit te maken. We hebben toen afspraken gemaakt en het ging beter. [...] Nu zag ik in zijn geschiedenis dat hij bewust had gezocht naar een datingsite voor getrouwde/of mensen in een relatie en dat hij er ook een account had aangemaakt. [...] Ik heb hem net via de telefoon gesproken en hij merkte dat er wat was dus ik heb gezegd dat ik dat profiel heb gevonden. Hij werd geirriteerd en zei: je denkt toch niet dat als ik serieus iets met dat profiel zou doen dat ik die open zou laten staan op de laptop waarvan ik weet dat jij t gaat gebruiken?
Hij behandelt je zonder respect. Aan jou de keuze of je dat toestaat. Tot op heden wel dus, want je komt op je knieën naar hem terug en hij geniet ervan.
zondag 29 april 2018 om 12:02
En dan stelt ze nog de vraag wat te doen!!!!!!!! Ik wist het wel!
zondag 29 april 2018 om 15:21
Dit wordt inderdaad niks.
Je hebt het over serieuze toekomstplannen, maar als dit al niet werkt, zo met zijn tweetjes, dan kun je je toch helemaal goed voorstellen hoe het is om samen met hem een gezin te hebben? Om er 's nachts uit te moeten voor een baby, om allebei te werken en ook nog het huishouden te moeten doen, om een huis te kopen, de boel op te knappen, enzovoort, alle verantwoordelijkheden die je er later bij krijgt? Dat komt allemaal op jou neer, hoor.
Echt, als ik iets niet zou maken met deze mijnheer dan zijn het serieuze toekomstplannen.
En dan moet je maar terug naar je ouders. Die behandelen je waarschijnlijk een stuk schappelijker dan dat hij dat doet.
En ga het zelf ook niet op zijn ADHD gooien alsjeblieft, ga niet denken dat hij hier niks aan kan doen. Ook als je ADHD hebt ben je verantwoordelijk voor je eigen gedrag. Hij gedraagt zich gewoon als een lul en het feit dat hij ADHD heeft doet daar helemaal niks aan af.
Je hebt het over serieuze toekomstplannen, maar als dit al niet werkt, zo met zijn tweetjes, dan kun je je toch helemaal goed voorstellen hoe het is om samen met hem een gezin te hebben? Om er 's nachts uit te moeten voor een baby, om allebei te werken en ook nog het huishouden te moeten doen, om een huis te kopen, de boel op te knappen, enzovoort, alle verantwoordelijkheden die je er later bij krijgt? Dat komt allemaal op jou neer, hoor.
Echt, als ik iets niet zou maken met deze mijnheer dan zijn het serieuze toekomstplannen.
En dan moet je maar terug naar je ouders. Die behandelen je waarschijnlijk een stuk schappelijker dan dat hij dat doet.
En ga het zelf ook niet op zijn ADHD gooien alsjeblieft, ga niet denken dat hij hier niks aan kan doen. Ook als je ADHD hebt ben je verantwoordelijk voor je eigen gedrag. Hij gedraagt zich gewoon als een lul en het feit dat hij ADHD heeft doet daar helemaal niks aan af.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.