Problemen met vriend
zaterdag 28 april 2018 om 12:12
Beste allemaal,
Alvast excuses als het een lang verhaal wordt. Ik wil het niet te herkenbaar maken dus ik ga niet overal op de details in aangezien hij weet dat ik op dit forum zit.
Lange versie:
Ik heb nu 8 maand een relatie met een jongen. Ik ben 22 en hij is 23. Het is best snel gegaan allemaal. Hij woonde nog bij zijn ouders toen ik hem leerde kennen maar ging na 2 maanden officieel een relatie te hebben, op zichzelf wonen. Dit ging niet altijd even soepel vanwege zijn ADHD. Hij gebruikte hier medicijnen voor. Ik zit in mijn laatste jaar van de opleiding en ik liep door de week stage in het buitenland waardoor ik in de weekenden altijd bij hem was. Toen ik terug was van stage was ik eigenlijk altijd bij hem. Ik sta niet officieel ingeschreven maar in principe wonen we wel samen. Nu is het zo dat door zijn ADHD hij altijd op zoek is naar prikkels en impulsen. Ik kan hier goed begrip voor opbrengen aangezien ik vanuit mijn werkveld en persoonlijke sfeer veel met ADHD te maken krijg. Nu is het zo dat ik iemand ben die altijd wel een uitdagende jongen zoek en dat is hij zeker. Hij is heel erg lief, grappig, spontaan en als het goed gaat, dan gaat het ook echt goed. Nu is het zo dat er in die tijd al heel veel gebeurd is. Zo heeft ie aan t begin van de relatie met een ander meisje gezoend. Hier hebben we over gepraat en heb ik hem vergeven. Hij zat een tijdlang werkeloos thuis en dit brak hem op. Hierdoor pakte hij ook vaak zijn medicijnen niet. Hij heeft hele zware medicatie waar je echt van moet afkicken als je ermee stopt. Dit is 3x gebeurd en wanneer hij ze niet nam dan kreeg hij vaak woede-uitbarstingen. Hij kon dan ineens heel kwaad worden op mij terwijl ik oprecht niks gedaan had. Hij gaat dan altijd kwaad weg of stuurt mij weg uit huis maar gaat dan vervolgens heel kwaad lopen whatsappen dat het over is. Ik heb verlatingsangst, en dat weet hij, en de eerste twee keren trok ik mij dit heel erg aan en heb mijn best gedaan om het goed te maken. Dit was dan na een dag ook weer goed. Ik heb hem wel gezegd dat het niet nog eens moet gebeuren.
In de tijd dat we samen zijn is het ook nog eens voorgekomen dat er geruchten gingen dat ie met iemand anders had gezoend maar hij zei dat het niet waar was dus geloofde ik hem. Misschien niet compleet maar ik wilde hem niet verliezen omdat ik heel veel van hem houd. Ik doe heel veel in het huishouden, betaal vaak de boodschappen en heb hem veel geld geleend wat ik nog terug moet krijgen. Soms heb ik het gevoel dat ik een verzorgende rol heb en dat is heel zwaar aangezien ik in mijn afstuderen zit en veel moet doen en tevens ook maar een bijbaantje heb en niet al te veel te besteden heb. Hij heeft financiele problemen waar ik hem mee wil helpen. Hij heeft nu een opleiding gevonden waarna hij over een paar maanden kan gaan werken. Het gaat sindsdien beter met hem. Hij is echter vanwege omstandigheden noodgedwongen moeten stoppen met zijn medicatie.
Afgelopen week werd hij weer ineens zo kwaad en ging hij weer whatsappen dat het over was. Een paar uur later bood hij zijn excuses aan. Ik was kwaad dus heb hem genegeerd. Hij wilde toen met me praten maar dit moest face to face zijn. Hij wilde dit echter pas een paar dagen later doen. De manier waarop hij sprak en de dingen die hij zei leek duidelijk dat hij het echt officieel wilde uitmaken en dat dit niet uit een opwelling was beslist. ik ben daar aan onderdoor gegaan, een aantal dagen. Toen wilde hij eer gister ineens praten maar toen ik daar aan kwam wilde hij niet praten. We gingen uiteten, als verassing. We hebben het er toen later gisteravond wel over gehad. Hij gaf aan dat dit gedrag de reden was dat zijn relatie van 5 jaar was uitgegaan. We hebben toen heel duidelijk gepraat. Hij deed dit op momenten dat hij impulsen nodig had en dat hij wist dat het niet goed was maar dat hij het moeilijk vond om te weerstaan. Ik heb toen heel duidelijk gezegd dat ik echt op het punt stond om het zelf uit te maken. We hebben toen afspraken gemaakt en het ging beter.
Nu is hij vanmorgen naar zijn werk gegaan en ik moest op de laptop zijn om iets aan school te doen. Hij gebruikt mijn oude laptop en mijn eigen laptop ligt nog bij mijn ouders. Dus ik gebruikte die oude. Ik zag in zijn geschiedenis dat hij bewust had gezocht naar een datingsite voor getrouwde/of mensen in een relatie en dat hij er ook een account had aangemaakt. ik heb dit account bekeken en hij heeft bewust zijn gegevens ingevuld en het is via zijn e-mailadres gegaan. Hij komt over een paar uur thuis en ik weet echt niet wat ik moet doen. Het is dat hij mijn auto bij zich heeft want anders had ik mijn spullen gepakt, de laptop open op tafel gezet en was naar mijn ouders gegaan...
Edit: ik heb hem net via de telefoon gesproken en hij merkte dat er wat was dus ik heb gezegd dat ik dat profiel heb gevonden. Hij werd geirriteerd en zei: je denkt toch niet dat als ik serieus iets met dat profiel zou doen dat ik die open zou laten staan op de laptop waarvan ik weet dat jij t gaat gebruiken? We zouden er straks verder over praten....
Ik weet niet wat ik met deze hele situatie aanmoet. Ik heb meerdere relaties gehad waarin bedrog, egoïsme en problemen een grote rol speelde dus ik vind het moeilijk mijn grenzen aan te geven in zoiets. Ik hou heel veel van hem maar dit doet mij echt pijn. Mijn vriendinnen, en ze hebben ook gewoon gelijk, zeggen dat ik het nu echt moet uitmaken omdat het zoveel stress en onzekerheid brengt.
Ik ben echter nooit in staat geweest weg te gaan uit een vastzittende relatie, gedeeltelijk vanwege mijn verlatingsangst. Ik wil mij niet als slachtoffer of iets afschilderen, of mij zwak opstellen. Dit doe ik echter nu wel, merk ik. In het dagelijks leven kan ik echt wel van mij afbijten maar in een relatie lukt mij dit niet...
Ik weet dat als ik ermee stop ik heel veel verdriet ga hebben want ik hou heel veel van hem. We hadden serieuze toekomstplannen en die heb ik nooit met een relatie gehad. Ik moet dan ook weer terug naar mijn ouders en dit vind ik moelijk aangezien ik bijna een jaar volledig op mijzelf heb gewoond.
Ik hou heel veel van hem maar ik weet niet wat ik moet doen. Ik weet ook niet of ik sterk genoeg ben om het uit te maken.
Korte versie:
Turbulente relatie met iemand met ADHD. gestopt met medicatie. 22 en 23 jaar. Wonen samen. Aan het begin van de relatie is hij vreemdgegaan maar dit heb ik hem vergeven. Wordt vaker boos en zegt dan dat ie er klaar mee is, om vervolgens het weer goed te maken. Ik heb verlatingsangst en vergeef hem dit. Vorige week ook weer zo'n ruzie gehad. het is uitgepraat en afspraken gemaakt. Vandaag kom ik erachter dat ie zich ingeschreven heeft op een datingsite voor getrouwde/in een relatie. Hij komt over een paar uur terug van werk en ik voel me echt heel slecht.
Ik snap dat ik op dit verhaal harde reacties zal krijgen. Dit is ook prima, maar probeer het wel vriendelijk te houden. Dit is voor iedereen fijner.
Alvast excuses als het een lang verhaal wordt. Ik wil het niet te herkenbaar maken dus ik ga niet overal op de details in aangezien hij weet dat ik op dit forum zit.
Lange versie:
Ik heb nu 8 maand een relatie met een jongen. Ik ben 22 en hij is 23. Het is best snel gegaan allemaal. Hij woonde nog bij zijn ouders toen ik hem leerde kennen maar ging na 2 maanden officieel een relatie te hebben, op zichzelf wonen. Dit ging niet altijd even soepel vanwege zijn ADHD. Hij gebruikte hier medicijnen voor. Ik zit in mijn laatste jaar van de opleiding en ik liep door de week stage in het buitenland waardoor ik in de weekenden altijd bij hem was. Toen ik terug was van stage was ik eigenlijk altijd bij hem. Ik sta niet officieel ingeschreven maar in principe wonen we wel samen. Nu is het zo dat door zijn ADHD hij altijd op zoek is naar prikkels en impulsen. Ik kan hier goed begrip voor opbrengen aangezien ik vanuit mijn werkveld en persoonlijke sfeer veel met ADHD te maken krijg. Nu is het zo dat ik iemand ben die altijd wel een uitdagende jongen zoek en dat is hij zeker. Hij is heel erg lief, grappig, spontaan en als het goed gaat, dan gaat het ook echt goed. Nu is het zo dat er in die tijd al heel veel gebeurd is. Zo heeft ie aan t begin van de relatie met een ander meisje gezoend. Hier hebben we over gepraat en heb ik hem vergeven. Hij zat een tijdlang werkeloos thuis en dit brak hem op. Hierdoor pakte hij ook vaak zijn medicijnen niet. Hij heeft hele zware medicatie waar je echt van moet afkicken als je ermee stopt. Dit is 3x gebeurd en wanneer hij ze niet nam dan kreeg hij vaak woede-uitbarstingen. Hij kon dan ineens heel kwaad worden op mij terwijl ik oprecht niks gedaan had. Hij gaat dan altijd kwaad weg of stuurt mij weg uit huis maar gaat dan vervolgens heel kwaad lopen whatsappen dat het over is. Ik heb verlatingsangst, en dat weet hij, en de eerste twee keren trok ik mij dit heel erg aan en heb mijn best gedaan om het goed te maken. Dit was dan na een dag ook weer goed. Ik heb hem wel gezegd dat het niet nog eens moet gebeuren.
In de tijd dat we samen zijn is het ook nog eens voorgekomen dat er geruchten gingen dat ie met iemand anders had gezoend maar hij zei dat het niet waar was dus geloofde ik hem. Misschien niet compleet maar ik wilde hem niet verliezen omdat ik heel veel van hem houd. Ik doe heel veel in het huishouden, betaal vaak de boodschappen en heb hem veel geld geleend wat ik nog terug moet krijgen. Soms heb ik het gevoel dat ik een verzorgende rol heb en dat is heel zwaar aangezien ik in mijn afstuderen zit en veel moet doen en tevens ook maar een bijbaantje heb en niet al te veel te besteden heb. Hij heeft financiele problemen waar ik hem mee wil helpen. Hij heeft nu een opleiding gevonden waarna hij over een paar maanden kan gaan werken. Het gaat sindsdien beter met hem. Hij is echter vanwege omstandigheden noodgedwongen moeten stoppen met zijn medicatie.
Afgelopen week werd hij weer ineens zo kwaad en ging hij weer whatsappen dat het over was. Een paar uur later bood hij zijn excuses aan. Ik was kwaad dus heb hem genegeerd. Hij wilde toen met me praten maar dit moest face to face zijn. Hij wilde dit echter pas een paar dagen later doen. De manier waarop hij sprak en de dingen die hij zei leek duidelijk dat hij het echt officieel wilde uitmaken en dat dit niet uit een opwelling was beslist. ik ben daar aan onderdoor gegaan, een aantal dagen. Toen wilde hij eer gister ineens praten maar toen ik daar aan kwam wilde hij niet praten. We gingen uiteten, als verassing. We hebben het er toen later gisteravond wel over gehad. Hij gaf aan dat dit gedrag de reden was dat zijn relatie van 5 jaar was uitgegaan. We hebben toen heel duidelijk gepraat. Hij deed dit op momenten dat hij impulsen nodig had en dat hij wist dat het niet goed was maar dat hij het moeilijk vond om te weerstaan. Ik heb toen heel duidelijk gezegd dat ik echt op het punt stond om het zelf uit te maken. We hebben toen afspraken gemaakt en het ging beter.
Nu is hij vanmorgen naar zijn werk gegaan en ik moest op de laptop zijn om iets aan school te doen. Hij gebruikt mijn oude laptop en mijn eigen laptop ligt nog bij mijn ouders. Dus ik gebruikte die oude. Ik zag in zijn geschiedenis dat hij bewust had gezocht naar een datingsite voor getrouwde/of mensen in een relatie en dat hij er ook een account had aangemaakt. ik heb dit account bekeken en hij heeft bewust zijn gegevens ingevuld en het is via zijn e-mailadres gegaan. Hij komt over een paar uur thuis en ik weet echt niet wat ik moet doen. Het is dat hij mijn auto bij zich heeft want anders had ik mijn spullen gepakt, de laptop open op tafel gezet en was naar mijn ouders gegaan...
Edit: ik heb hem net via de telefoon gesproken en hij merkte dat er wat was dus ik heb gezegd dat ik dat profiel heb gevonden. Hij werd geirriteerd en zei: je denkt toch niet dat als ik serieus iets met dat profiel zou doen dat ik die open zou laten staan op de laptop waarvan ik weet dat jij t gaat gebruiken? We zouden er straks verder over praten....
Ik weet niet wat ik met deze hele situatie aanmoet. Ik heb meerdere relaties gehad waarin bedrog, egoïsme en problemen een grote rol speelde dus ik vind het moeilijk mijn grenzen aan te geven in zoiets. Ik hou heel veel van hem maar dit doet mij echt pijn. Mijn vriendinnen, en ze hebben ook gewoon gelijk, zeggen dat ik het nu echt moet uitmaken omdat het zoveel stress en onzekerheid brengt.
Ik ben echter nooit in staat geweest weg te gaan uit een vastzittende relatie, gedeeltelijk vanwege mijn verlatingsangst. Ik wil mij niet als slachtoffer of iets afschilderen, of mij zwak opstellen. Dit doe ik echter nu wel, merk ik. In het dagelijks leven kan ik echt wel van mij afbijten maar in een relatie lukt mij dit niet...
Ik weet dat als ik ermee stop ik heel veel verdriet ga hebben want ik hou heel veel van hem. We hadden serieuze toekomstplannen en die heb ik nooit met een relatie gehad. Ik moet dan ook weer terug naar mijn ouders en dit vind ik moelijk aangezien ik bijna een jaar volledig op mijzelf heb gewoond.
Ik hou heel veel van hem maar ik weet niet wat ik moet doen. Ik weet ook niet of ik sterk genoeg ben om het uit te maken.
Korte versie:
Turbulente relatie met iemand met ADHD. gestopt met medicatie. 22 en 23 jaar. Wonen samen. Aan het begin van de relatie is hij vreemdgegaan maar dit heb ik hem vergeven. Wordt vaker boos en zegt dan dat ie er klaar mee is, om vervolgens het weer goed te maken. Ik heb verlatingsangst en vergeef hem dit. Vorige week ook weer zo'n ruzie gehad. het is uitgepraat en afspraken gemaakt. Vandaag kom ik erachter dat ie zich ingeschreven heeft op een datingsite voor getrouwde/in een relatie. Hij komt over een paar uur terug van werk en ik voel me echt heel slecht.
Ik snap dat ik op dit verhaal harde reacties zal krijgen. Dit is ook prima, maar probeer het wel vriendelijk te houden. Dit is voor iedereen fijner.
heartattack wijzigde dit bericht op 28-04-2018 12:14
0.64% gewijzigd
zaterdag 28 april 2018 om 12:23
Soms is houden van niet genoeg.
En dit heeft echt niet alleen met adhd te maken. Ik heb ook adhd, en ook zonder medicatie ga ik niet vreemd en doe rare dingen. Adhd is een risico factor, geen keiharde oorzaak.
Los daarvan, een relatie moet je aanvullen, je eigen leven nóg leuker maken. Als je na zo'n korte tijd al zulke sores hebt, wordt het nooit meer iets.
Is hij echt het allerbeste voor jou? En zoniet, waarom neem je er dan genoegen mee?
Neem dit ook mee: ik weet niet of je ooit kinderen wilt, maar adhd is zwaar erfelijk. Mijn zoon heeft het ook. Dat is niet erg, maar wel iets om van bewust te zijn als je met hem verder zou gaan.
En dit heeft echt niet alleen met adhd te maken. Ik heb ook adhd, en ook zonder medicatie ga ik niet vreemd en doe rare dingen. Adhd is een risico factor, geen keiharde oorzaak.
Los daarvan, een relatie moet je aanvullen, je eigen leven nóg leuker maken. Als je na zo'n korte tijd al zulke sores hebt, wordt het nooit meer iets.
Is hij echt het allerbeste voor jou? En zoniet, waarom neem je er dan genoegen mee?
Neem dit ook mee: ik weet niet of je ooit kinderen wilt, maar adhd is zwaar erfelijk. Mijn zoon heeft het ook. Dat is niet erg, maar wel iets om van bewust te zijn als je met hem verder zou gaan.
zaterdag 28 april 2018 om 12:30
Ach wat verdrietig en moeilijk allemaal.
Ik vind die keuzes ook heel moeilijk en heb ook verlatingangst.
Nu even geen tijd om een lang verhaal te typen, maar diep van binnen weet je wat het beste is. Volg je hart.
Ik had een koophuis, hadden het over kinderen, een lief huisdier samen.. maar ik voelde me niet 100% gelukkig met hem en ik vond wel dat ik dat verdiende. Heel moeilijk, toch de keuze gemaakt. Het is nu 7 maanden geleden en ik voel me gelukkiger dan ooit.
Sterkte!
Ik vind die keuzes ook heel moeilijk en heb ook verlatingangst.
Nu even geen tijd om een lang verhaal te typen, maar diep van binnen weet je wat het beste is. Volg je hart.
Ik had een koophuis, hadden het over kinderen, een lief huisdier samen.. maar ik voelde me niet 100% gelukkig met hem en ik vond wel dat ik dat verdiende. Heel moeilijk, toch de keuze gemaakt. Het is nu 7 maanden geleden en ik voel me gelukkiger dan ooit.
Sterkte!
zaterdag 28 april 2018 om 12:31
zaterdag 28 april 2018 om 12:36
Uitmaken, dit is een hele ongezonde relatie en dat komt niet alleen door hem.
Het geld dat je hem hebt geleend kun je denk ik als verloren beschouwen, ik zou accepteren dat je dat niet meer terugkrijgt zodat je ook geen lange nasleep krijgt erover.
Als je je praktisch gezien van hem los hebt gemaakt zou ik de tijd nemen om aan jezelf te werken, want blijkbaar kom je telkens weer in relaties terecht die niet ok zijn. Aan jouw OP te zien heb je daar zelf ook een aandeel in, daar kun je aan werken zodat je in de toekomst wel in een leuke relatie met een fijne vent kunt zijn.
Het geld dat je hem hebt geleend kun je denk ik als verloren beschouwen, ik zou accepteren dat je dat niet meer terugkrijgt zodat je ook geen lange nasleep krijgt erover.
Als je je praktisch gezien van hem los hebt gemaakt zou ik de tijd nemen om aan jezelf te werken, want blijkbaar kom je telkens weer in relaties terecht die niet ok zijn. Aan jouw OP te zien heb je daar zelf ook een aandeel in, daar kun je aan werken zodat je in de toekomst wel in een leuke relatie met een fijne vent kunt zijn.
zaterdag 28 april 2018 om 12:37
Nog maar zo kort samen en al zo enorm veel problemen. Hoelang denk jij dit nog vol te kunnen houden? Je stelt je helemaal in dienst van die jongen.
Los van zijn adhd kun je hem niet vormen. Hij is wie hij is. Dit representeert hoe, ook in de toekomst, hij zal zijn.
Leer omgaan met je verlatingsangst en doorbreek het patroon van een relatie aangaan met foute types.
Maak voor nu een plan: welke steun heb je nodig als je de relatie uitmaakt en hoe kunnen je vriendinnen en familie daarin voorzien. Plan alvast een gezellig avondje met ze, wie gaat wekelijks met je sporten, wie appt jou bijv. iedere avond even om te vragen hoe het met je gaat?
Los van zijn adhd kun je hem niet vormen. Hij is wie hij is. Dit representeert hoe, ook in de toekomst, hij zal zijn.
Leer omgaan met je verlatingsangst en doorbreek het patroon van een relatie aangaan met foute types.
Maak voor nu een plan: welke steun heb je nodig als je de relatie uitmaakt en hoe kunnen je vriendinnen en familie daarin voorzien. Plan alvast een gezellig avondje met ze, wie gaat wekelijks met je sporten, wie appt jou bijv. iedere avond even om te vragen hoe het met je gaat?
zaterdag 28 april 2018 om 13:05
zaterdag 28 april 2018 om 13:41
Jeetje, wat is er leuk geweest dan de afgelopen 8 maanden? Je zegt hem dit is de laatste x bij zo'n uitbarsting, vervolgens gebeurt het weer en jij smeekt hem om terug bij elkaar te komen? Wow.. Lieverd tijd voor eerlijkheid naar jezelf toe, get out! Stop ermee! Zorg dat je je geld terug krijg en laat dit voor war het is, in ieder geval niet ment to be!
zaterdag 28 april 2018 om 13:43
Bij het woord vreemdgegaan lees ik : stoppen ermee !
Maakt mij niet uit wat voor een ziekte hij heeft of wat voor een verleden.
Vreemdgaan is een no go.
Al die andere nare gedragingen van deze meneer zou ik ook niet nemen.
Een relatie hoort fijn te zijn en je gelukkig te maken, weet je wel ?
En ja: jij bent sterk genoeg om het uit te maken.
Uit liefde voor jouzelf, je verdient echt beter dan dit.
Realiseer je hoe ongelukkig je bent in deze relatie. Je moet dit jezelf niet aan willen doen.
Maakt mij niet uit wat voor een ziekte hij heeft of wat voor een verleden.
Vreemdgaan is een no go.
Al die andere nare gedragingen van deze meneer zou ik ook niet nemen.
Een relatie hoort fijn te zijn en je gelukkig te maken, weet je wel ?
En ja: jij bent sterk genoeg om het uit te maken.
Uit liefde voor jouzelf, je verdient echt beter dan dit.
Realiseer je hoe ongelukkig je bent in deze relatie. Je moet dit jezelf niet aan willen doen.
zaterdag 28 april 2018 om 14:17
Je hebt een paar maanden een relatie en het nooit onbezorgd leuk met hem gehad. Jij houdt van hem en hij houdt van jou....én daarbij van aanrommelen met anderen. Wat is er zo leuk aan hem? Volgens mij vind je het idee van een relatie wel leuk, maar weet je ook wel dat dit nergens naartoe gaat. Je wordt door deze nietsnut van een vent gebruikt. Jammer dat je denkt dat dit dan een kans van slagen heeft.
Stop er toch mee.
Stop er toch mee.
zaterdag 28 april 2018 om 16:20