Relaties
alle pijlers
psychische en fysieke mishandeling
dinsdag 23 februari 2010 om 08:06
Ik zit momenteel in een situatie waarvan ik de afloop niet kan voorspellen. Ik kan niet geloven dat ik in deze situatie terecht ben gekomen en ik zie geen uitweg. Ik ga het uitleggen.
De situatie in huis is geescaleerd. Zo ver dat ik het liefst weg wil rennen omdat ik te maken heb met iemand die destructief is voor mij, zichzelf en ook ons kind. Alleen heeft hij het niet door.
De druppel was een maand geleden. Mijn ouders waren een maand in Nederland. Ze gingen twee weken bij mijn broer logeren en kwamen vervolgens bij ons logeren.
Ze waren er net een paar dagen toen mijn man vroeg aan mij hoe lang ze bleven. Ik wist dat niet en ik had ook zoiets van; ja, ze blijven een maand, zijn net twee weken bij mijn broer geweest dus langer dan twee weken zal het niet duren.
Hij flipte toen hij hoorde dat het twee weken zou duren.
Hij sprak niet meer met hen en ook niet met mij ondanks dat hij zag hoe leuk mijn zoon het had met zijn grootouders.
Ik zie mijn ouders 1x per jaar dus ik was blij ze te zien.
Hij eiste de volgende dag dat ik ze weg zou sturen en anders zou hij het doen. Hij draaide echt door.
Ik heb ze weg gestuurd om erger te voorkomen en ik wil niet aanzien hoe mijn ouders door hem het huis uitgezet worden.
Hij kwam toen 's avonds laat thuis...twee dagen later escaleerde het. Ik mocht niet met mijn zoon weg, hij pakte mijn autosleutel af en werd heel intimiderend en zelfs fysiek geweldadig. Waar mijn zoon bij was. Ik vond het zo erg...
Waar ging het nou eigenlijk over? Mijn ouders die twee weken over waren en ik had het niet besproken vantevoren?
Hij heeft zijn privacy nodig zegt hij.
Maar dit gaat veel dieper. Dit is maar een incident. Mijn man is zijn hele leven als uitschot behandeld en heeft geen ouders gehad. Hij heeft zelfs in zijn auto gewoond een tijdje. Hij heeft zo zijn eigen ideeen over hoe hij wil leven en ik moet me daar aan aanpassen.
Nu kan ik niet meer. Het feit dat hij me tijd met mijn ouders misgunt, het feit dat hij zijn zoon tijd met zijn opa en oma misgunt en het feit dat hij nu ineens fysiek geweldadig wordt heeft mij duidelijk gemaakt dat hij een probleem heeft die ik niet kan verhelpen wat ik ook doe.
We hebben een huis maar dat huis doet mij niks. We hebben een kind waarvan ik zeker weet dat hij beter af is als zijn vader en ik uit elkaar zijn als het zo moet. Maar waar begin ik?
Mijn man heeft hulp nodig, hijweet dat maar hij onderneemt geen stappen en het enge is dat hij naar niemand luistert.
Ik wil weg maar waar moet ik beginnen? Ik wil hierover praten met vrouwen die het ook hebben meegemaakt of meer van weten.
Ik ben ten einde raad.
De situatie in huis is geescaleerd. Zo ver dat ik het liefst weg wil rennen omdat ik te maken heb met iemand die destructief is voor mij, zichzelf en ook ons kind. Alleen heeft hij het niet door.
De druppel was een maand geleden. Mijn ouders waren een maand in Nederland. Ze gingen twee weken bij mijn broer logeren en kwamen vervolgens bij ons logeren.
Ze waren er net een paar dagen toen mijn man vroeg aan mij hoe lang ze bleven. Ik wist dat niet en ik had ook zoiets van; ja, ze blijven een maand, zijn net twee weken bij mijn broer geweest dus langer dan twee weken zal het niet duren.
Hij flipte toen hij hoorde dat het twee weken zou duren.
Hij sprak niet meer met hen en ook niet met mij ondanks dat hij zag hoe leuk mijn zoon het had met zijn grootouders.
Ik zie mijn ouders 1x per jaar dus ik was blij ze te zien.
Hij eiste de volgende dag dat ik ze weg zou sturen en anders zou hij het doen. Hij draaide echt door.
Ik heb ze weg gestuurd om erger te voorkomen en ik wil niet aanzien hoe mijn ouders door hem het huis uitgezet worden.
Hij kwam toen 's avonds laat thuis...twee dagen later escaleerde het. Ik mocht niet met mijn zoon weg, hij pakte mijn autosleutel af en werd heel intimiderend en zelfs fysiek geweldadig. Waar mijn zoon bij was. Ik vond het zo erg...
Waar ging het nou eigenlijk over? Mijn ouders die twee weken over waren en ik had het niet besproken vantevoren?
Hij heeft zijn privacy nodig zegt hij.
Maar dit gaat veel dieper. Dit is maar een incident. Mijn man is zijn hele leven als uitschot behandeld en heeft geen ouders gehad. Hij heeft zelfs in zijn auto gewoond een tijdje. Hij heeft zo zijn eigen ideeen over hoe hij wil leven en ik moet me daar aan aanpassen.
Nu kan ik niet meer. Het feit dat hij me tijd met mijn ouders misgunt, het feit dat hij zijn zoon tijd met zijn opa en oma misgunt en het feit dat hij nu ineens fysiek geweldadig wordt heeft mij duidelijk gemaakt dat hij een probleem heeft die ik niet kan verhelpen wat ik ook doe.
We hebben een huis maar dat huis doet mij niks. We hebben een kind waarvan ik zeker weet dat hij beter af is als zijn vader en ik uit elkaar zijn als het zo moet. Maar waar begin ik?
Mijn man heeft hulp nodig, hijweet dat maar hij onderneemt geen stappen en het enge is dat hij naar niemand luistert.
Ik wil weg maar waar moet ik beginnen? Ik wil hierover praten met vrouwen die het ook hebben meegemaakt of meer van weten.
Ik ben ten einde raad.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:14
Is er een blijfgroep in je regio? Kan je hen bellen voor advies?
Kan je evt bij je broer terecht?
Kan je alvast je vertrek voorbereiden door geld op te nemen? Kleine bedragen opnemen, of achterhouden, al mopperend dat het leven zo duur is? Vertrouw je iemand op[ het schoolplein of bij de creche? Bij het CB?
Kan je evt bij je broer terecht?
Kan je alvast je vertrek voorbereiden door geld op te nemen? Kleine bedragen opnemen, of achterhouden, al mopperend dat het leven zo duur is? Vertrouw je iemand op[ het schoolplein of bij de creche? Bij het CB?
dinsdag 23 februari 2010 om 08:17
Deze man heeft hulp nodig schrijf je. Maar die hulp kan jij hem niet geven! Zoek hulp voor jezelf. Zorg dat jij en je kind veilig zijn. Voor advies kun je contact opnemen met een advies en steunpunt huiselijk geweld. Zie:
http://www.huiselijkgeweld.nl/organisaties/hulp.html
http://www.huiselijkgeweld.nl/organisaties/hulp.html
dinsdag 23 februari 2010 om 08:19
Gelukkig heb ik een hele fijne buurt met fijne buren die ik op de hoogte heb gesteld van alles.
Hij laat me nu met rust en we slapen apart.
Ik ga me inschrijven voor een huis maar verwacht niet dat ik binnen een maand weg kan.
Overigens is dit huis van beiden en vraag ik me af of ik gewoon zo moet vetrekken.
Ik heb zoveel hersenspinsels momenteel. Het kan zijn dat ik hier dingen opper waarvan jullie denken dat het niet klopt maar ik moet het ergens kwijt.
Het is een wirwar van emoties. Soms denk ik, ; als hij nou gaat praten en iets aan zijn probleem gaat doen en een ander moment denk ik; ik wil gewoon weg.
Hij laat me nu met rust en we slapen apart.
Ik ga me inschrijven voor een huis maar verwacht niet dat ik binnen een maand weg kan.
Overigens is dit huis van beiden en vraag ik me af of ik gewoon zo moet vetrekken.
Ik heb zoveel hersenspinsels momenteel. Het kan zijn dat ik hier dingen opper waarvan jullie denken dat het niet klopt maar ik moet het ergens kwijt.
Het is een wirwar van emoties. Soms denk ik, ; als hij nou gaat praten en iets aan zijn probleem gaat doen en een ander moment denk ik; ik wil gewoon weg.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:23
bedankt voor de site in ieder geval. Daar ga ik zeker op kijken.
Maar hoe moet ik me in de tussentijd gedragen? Momenteel slapen we apart en negeren we elkaar. We zorgen voor ons kind maar die voelt dit ook al is hij nog zo klein.
Ik kook niet, ik haal niks meer in huis en ik nodig niemand meer uit. Ik snap het gewoon niet...ik snap niet hoe het zover heeft kunnen komen.
Maar hoe moet ik me in de tussentijd gedragen? Momenteel slapen we apart en negeren we elkaar. We zorgen voor ons kind maar die voelt dit ook al is hij nog zo klein.
Ik kook niet, ik haal niks meer in huis en ik nodig niemand meer uit. Ik snap het gewoon niet...ik snap niet hoe het zover heeft kunnen komen.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:27
quote:djay schreef op 23 februari 2010 @ 08:19:
Gelukkig heb ik een hele fijne buurt met fijne buren die ik op de hoogte heb gesteld van alles.
Hij laat me nu met rust en we slapen apart.
Ik ga me inschrijven voor een huis maar verwacht niet dat ik binnen een maand weg kan.
Overigens is dit huis van beiden en vraag ik me af of ik gewoon zo moet vetrekken.
Ik heb zoveel hersenspinsels momenteel. Het kan zijn dat ik hier dingen opper waarvan jullie denken dat het niet klopt maar ik moet het ergens kwijt.
Het is een wirwar van emoties. Soms denk ik, ; als hij nou gaat praten en iets aan zijn probleem gaat doen en een ander moment denk ik; ik wil gewoon weg.
Fijn dat je nu in ieder geval veilig bent en een netwerk om je heen hebt. Hou dat zo he? Blijf iemand in vertrouwen nemen waar je naar toe kunt als het nodig is.
Ik kan me voorstellen dat je niet zomaar je huis wilt verlaten. Dat is wellicht ook helemaal niet het beste in deze situatie.
Je zegt dat je soms denkt dat hij moet gaan praten en iets aan zijn probleem moet doen.
Maar wat is volgens jou zijn probleem dan? En is er iets aan iets doen?
Ik kan me niet voorstellen dat het 'probleem' van jou man makkelijk op te lossen is, als hij de boel al zo ver laat escaleren dan is zijn probleem (wat het ook moge zijn) niet 1-2-3 op te lossen.
Voor -vrijblijvend- advies kun je even met een steunpunt bellen of mailen, de adressen staan hier:
http://www.huiselijkgeweld.nl/organisat ... unten.html
Ga je bellen?
Gelukkig heb ik een hele fijne buurt met fijne buren die ik op de hoogte heb gesteld van alles.
Hij laat me nu met rust en we slapen apart.
Ik ga me inschrijven voor een huis maar verwacht niet dat ik binnen een maand weg kan.
Overigens is dit huis van beiden en vraag ik me af of ik gewoon zo moet vetrekken.
Ik heb zoveel hersenspinsels momenteel. Het kan zijn dat ik hier dingen opper waarvan jullie denken dat het niet klopt maar ik moet het ergens kwijt.
Het is een wirwar van emoties. Soms denk ik, ; als hij nou gaat praten en iets aan zijn probleem gaat doen en een ander moment denk ik; ik wil gewoon weg.
Fijn dat je nu in ieder geval veilig bent en een netwerk om je heen hebt. Hou dat zo he? Blijf iemand in vertrouwen nemen waar je naar toe kunt als het nodig is.
Ik kan me voorstellen dat je niet zomaar je huis wilt verlaten. Dat is wellicht ook helemaal niet het beste in deze situatie.
Je zegt dat je soms denkt dat hij moet gaan praten en iets aan zijn probleem moet doen.
Maar wat is volgens jou zijn probleem dan? En is er iets aan iets doen?
Ik kan me niet voorstellen dat het 'probleem' van jou man makkelijk op te lossen is, als hij de boel al zo ver laat escaleren dan is zijn probleem (wat het ook moge zijn) niet 1-2-3 op te lossen.
Voor -vrijblijvend- advies kun je even met een steunpunt bellen of mailen, de adressen staan hier:
http://www.huiselijkgeweld.nl/organisat ... unten.html
Ga je bellen?
dinsdag 23 februari 2010 om 08:29
quote:djay schreef op 23 februari 2010 @ 08:23:
Ik kook niet, ik haal niks meer in huis en ik nodig niemand meer uit. Ik snap het gewoon niet...ik snap niet hoe het zover heeft kunnen komen.
Meisje.....
De tekenen zijn er vast geweest. In ieder geval dat je man niet met voor hem ongewenste situaties om kan gaan.
Het is alleen nooit eerder zó uit de hand gelopen.
Tegenwoordig is er ook hulp voor de geweldpleger. De overheid focust zich niet meer alleen op de slachtoffers maar ook op de daders.
Jij moet stop zeggen en het in gang zetten.
Het zou kunnen dat je man dan het huis moet verlaten. Niet jij.
Bel het nummer op de site die je kreeg en laat je informeren. Vandaag nog. Nu eigenlijk gewoon.
Niet bang zijn, er is hulp voor jou maar ook voor hem. Die hulp kun jij hem, zoals iemand anders al schreef niet geven, dat moeten anderen doen. Maar dit moet wel stoppen, toch?
Bellen meid.
Ik kook niet, ik haal niks meer in huis en ik nodig niemand meer uit. Ik snap het gewoon niet...ik snap niet hoe het zover heeft kunnen komen.
Meisje.....
De tekenen zijn er vast geweest. In ieder geval dat je man niet met voor hem ongewenste situaties om kan gaan.
Het is alleen nooit eerder zó uit de hand gelopen.
Tegenwoordig is er ook hulp voor de geweldpleger. De overheid focust zich niet meer alleen op de slachtoffers maar ook op de daders.
Jij moet stop zeggen en het in gang zetten.
Het zou kunnen dat je man dan het huis moet verlaten. Niet jij.
Bel het nummer op de site die je kreeg en laat je informeren. Vandaag nog. Nu eigenlijk gewoon.
Niet bang zijn, er is hulp voor jou maar ook voor hem. Die hulp kun jij hem, zoals iemand anders al schreef niet geven, dat moeten anderen doen. Maar dit moet wel stoppen, toch?
Bellen meid.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:30
Mijn zus zat ook "ineens" in zo'n situatie. Blijkbaar is er iets in het hoofd van jouw man geknapt, waardoor hij ineens dit gedrag vertoont. Of heb je zoiets al eerder aan hem gemerkt?
Bij mijn zus merkte iedereen namelijk "iets", maar zij bedekte het met de mantel der liefde.
Maar ga daar in vredesnaam weg! Zij had dan wel geen kind, maar is direct naar een blijf-van-mijn-lijf huis gegaan, nadat hij haar bijnahad gewurgd en had opgesloten thuis...
Bij mijn zus merkte iedereen namelijk "iets", maar zij bedekte het met de mantel der liefde.
Maar ga daar in vredesnaam weg! Zij had dan wel geen kind, maar is direct naar een blijf-van-mijn-lijf huis gegaan, nadat hij haar bijnahad gewurgd en had opgesloten thuis...
dinsdag 23 februari 2010 om 08:30
@dangeensuus: hij zal ongetwijfeld weten dat ze iets weten. Maar ik kan toch niet met mijn kind naar een vriendin en al zou ik dat doen, dan is dat voor even.
Hij geeft mij de schuld. als ik had overlegd dan hadden we dit probleem niet gehad. Maar mijn ouders zijn het probleem niet, de tijd die ze bij ons door zouden brengen ook niet.
Dit ligt veel dieper en ik kan hem niet helpen.
Hij geeft mij de schuld. als ik had overlegd dan hadden we dit probleem niet gehad. Maar mijn ouders zijn het probleem niet, de tijd die ze bij ons door zouden brengen ook niet.
Dit ligt veel dieper en ik kan hem niet helpen.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:32
quote:Fijn dat je nu in ieder geval veilig bent en een netwerk om je heen hebt. Hou dat zo he
Ze woont nog bij de man in kwestie in huis en ze negeren elkaar, maar zorgen samen voor het kind. Ik geloof niet dat je van een veilige situatie kunt spreken zolang TO en haar kind daar nog in huis zijn. Ze moet daar weg, en zeker nu ze mensen heeft ingelicht. Partner van TO zou daar wel eens heel vervelend op kunnen reageren.
TO waarom ga je niet eerst weg, en dan hulp zoeken? Het belangrijkste lijkt me dat jij en je kind daar weggaan. Dus belangrijke papieren mee, paspoort, bankpas etc en gaan. Dan verder kijken.
Ze woont nog bij de man in kwestie in huis en ze negeren elkaar, maar zorgen samen voor het kind. Ik geloof niet dat je van een veilige situatie kunt spreken zolang TO en haar kind daar nog in huis zijn. Ze moet daar weg, en zeker nu ze mensen heeft ingelicht. Partner van TO zou daar wel eens heel vervelend op kunnen reageren.
TO waarom ga je niet eerst weg, en dan hulp zoeken? Het belangrijkste lijkt me dat jij en je kind daar weggaan. Dus belangrijke papieren mee, paspoort, bankpas etc en gaan. Dan verder kijken.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:33
dinsdag 23 februari 2010 om 08:39
Maar praktisch gezien he; en ik vraag dit omdat ik het nu gewoon niet helder meer zie en ik dit nog nooit heb meegemaakt maar praktisch gezien met werk bijvoorbeeld.
Ik heb een inkomen nodig om een huis te krijgen en mijn kind.
Ik ga dat steunpunt zeker bellen vandaag nog.
@eleonora...ik weet dat hij een rotjeugd heeft gehad maar hij riep altijd dat hij dat zijn kind niet wil aandoen. Maar hij doet dat nu wel en hij ziet het gewoon niet.
Hij heeft geen grenzen heb ik nu gezien en ik hou me sterk en doe me voor alsof ik hier niet door geraakt ben.
Het geeft mij een goed gevoel dat de buren het weten. Maar ik wil niet meer met hem praten....het heeft geen zin omdat het geen eerlijk gesprek meer is tussen ons.
Ik heb een inkomen nodig om een huis te krijgen en mijn kind.
Ik ga dat steunpunt zeker bellen vandaag nog.
@eleonora...ik weet dat hij een rotjeugd heeft gehad maar hij riep altijd dat hij dat zijn kind niet wil aandoen. Maar hij doet dat nu wel en hij ziet het gewoon niet.
Hij heeft geen grenzen heb ik nu gezien en ik hou me sterk en doe me voor alsof ik hier niet door geraakt ben.
Het geeft mij een goed gevoel dat de buren het weten. Maar ik wil niet meer met hem praten....het heeft geen zin omdat het geen eerlijk gesprek meer is tussen ons.
dinsdag 23 februari 2010 om 08:44
dinsdag 23 februari 2010 om 08:46
