Radeloos
donderdag 14 september 2017 om 02:54
Ik ben een moeder van een zoontje van 18 maanden en in ben Radeloos. Ik zal jullie mijn situatie in het kort uitleggen.
5 jaar geleden mijn partner en vader van mijn zoontje getroffen. We zijn vrij snel gaan samenwonen omdat hij uit zijn woning werd gezet (huurachterstand). Vlakbij daarna verloor hij zijn baan, waardoor dat ik een tijd lang voor hem heb gezorgd. Hij kon niet terugvallen op familie, want dat zit nogal ingewikkeld in elkaar. Nu een aantal jaren verder hebben we beide een vaste baan. En stromen de bekeuring, aanmaningen enz. Van die tijd binnen. Waardoor het er financieel erg slecht voor staat. (ik Help maandelijks mee om zijn zooi op te ruimen)
Ik werk parttime 24/28 uur en mijn partner fulltime waardoor dat hij vind dat ik dan maar alles in het huishouden op mij moet nemen. Dat is nu eenmaal vrouwenwerk (zijn woorden) Daarnaast is hij erg veel weg. (avonden en weekenden) Waarin ik dan alleen voor mijn zoontje zorg. Als ik hier iets over zeg wordt hij erg agressief (in het bijzijn van mijn zoontje) Waardoor mijn zoontje nu gillen en slaan erg normaal vind.
Hij heeft mij al gedreigd. Dat als ik weg zou gaan hij mij alle meubels 3 hoog naar beneden zou gooien. En dat hij mijn zoontje zou meenemen naar het buitenland. Zodat ik hem nooit meer te zien krijg. Hij heeft mijn zoontje erkend maar geen gezag.
Wat moet ik hier nu mee? Bij hem blijven omdat ik bang ben hoe het gaat aflopen als ik bij hem weg ga? Of zijn er nog andere mogelijkheden? Help!
5 jaar geleden mijn partner en vader van mijn zoontje getroffen. We zijn vrij snel gaan samenwonen omdat hij uit zijn woning werd gezet (huurachterstand). Vlakbij daarna verloor hij zijn baan, waardoor dat ik een tijd lang voor hem heb gezorgd. Hij kon niet terugvallen op familie, want dat zit nogal ingewikkeld in elkaar. Nu een aantal jaren verder hebben we beide een vaste baan. En stromen de bekeuring, aanmaningen enz. Van die tijd binnen. Waardoor het er financieel erg slecht voor staat. (ik Help maandelijks mee om zijn zooi op te ruimen)
Ik werk parttime 24/28 uur en mijn partner fulltime waardoor dat hij vind dat ik dan maar alles in het huishouden op mij moet nemen. Dat is nu eenmaal vrouwenwerk (zijn woorden) Daarnaast is hij erg veel weg. (avonden en weekenden) Waarin ik dan alleen voor mijn zoontje zorg. Als ik hier iets over zeg wordt hij erg agressief (in het bijzijn van mijn zoontje) Waardoor mijn zoontje nu gillen en slaan erg normaal vind.
Hij heeft mij al gedreigd. Dat als ik weg zou gaan hij mij alle meubels 3 hoog naar beneden zou gooien. En dat hij mijn zoontje zou meenemen naar het buitenland. Zodat ik hem nooit meer te zien krijg. Hij heeft mijn zoontje erkend maar geen gezag.
Wat moet ik hier nu mee? Bij hem blijven omdat ik bang ben hoe het gaat aflopen als ik bij hem weg ga? Of zijn er nog andere mogelijkheden? Help!
donderdag 14 september 2017 om 10:37
Zo dan.
Je hoeft geen " tokkie " te zijn om op een hele foute kerel te vallen, natuurlijk. Naïef en hunkerend naar liefde volstaan.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 14 september 2017 om 10:46
wat ik me afvraag is hoe krijg je het zo diep in je leven
hij had al schulden op het moment dat hij nog een baan had, zo erg dat hij zijn huis uit werd gegooid
die bekeuringen zijn vast niet voor sociaal (rij)gedrag
en zonder financiele zekerheid neem je een kind met iemand die zo weinig verantwoordelijkheid laat zien
en nu dat hij je bedreigt vraag je aan wat vreemden; goh wat moet ik nou toch eens doen
Lorem Ipsum
donderdag 14 september 2017 om 12:05
Het is al gezegd, TO weet zelf ook wel dat ze verkeerde keuzes heeft gemaakt. Is echt niet nodig om dat in te blijven wrijven. Niet iedereen is nu eenmaal zo verstandig (zoals jij
TO zoek hulp, in eerste instantie bij familie/vrienden. Lukt of kan dat niet, ga dan naar politie en/of andere hulpverleningsinstanties.
donderdag 14 september 2017 om 13:08