Relaties
alle pijlers
Rare ruzies...
woensdag 16 december 2009 om 08:20
Ik vind dat mijn man en ik soms hele vreemde ruzies hebben. Maar door zijn gedrag en antwoorden begin ik te twijfelen, ben ik misschien wel degenie die "raar" is?? Gisteravond was het weer zover...: Verjaardag van familie gehad, niks aan de hand, we komen thuis, tv aan, joggingbroek aan (allebei hoor en ploffen lekker op de bank. Hij vraagt wat ik te drinken wil, i kzeg doe maar een lekker wijntje. We nemen dinsdagavond altijd een borrel aangezien we woensdag allebei niet vroeg hoeven te beginenn. Hij neemt water. Oke. Raar, maar niet heel gek ofzo. Hij is stiller dan normaal, ik denk, die is vast moe o.i.d.
Rond 23.30 uur ben ik tien minuutjes ingedommeld (wat me veel vaker gebeurt, hebben we het ook al regelmatig over gehad, snap dat dat voor hem neit leuk is maar kan er niets aan doen..), en toen ik weer wakker werd zat hij met een stuurs gezicht uitgebreid de tvgids door te lezen. Ik vroeg of er wellicht iets was. Niets waar ik iets aan kon doen zei hij, het was zijn probleem. Oke.
20 minuutjes later naar bed zonder amper nog wat tegen elkaar gezegd te hebbenen ipv te knuffelen zoals altijd draait hij zijn rug naar mij toe. Ik snapte er helemaal niks van en heb dat ook gezegd. Volgens hem moest ik niet zo zeiken want het was zijn probleem en het lag niet aan mij. Maar ondertussen dus wel heel anders dan anders zijn...
Vanochtend moesten we gelijk op, en hij deed stug, maar praatte wel. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik toch nog even anar gisteravond, wat was er nou toch aan de hand? En toen flipte hij ontzettend. Dat ik weer liep te zeiken, altijd aan het zeiken was en dat we daardoor altijd ruzie krijgen. Hij wilde nog steeds neit vertellen wat er nou was. En als ik nou vandaag een kutgevoel had dan was het mijn eigen schuld. Noujaa... Ik snap er helemaal niks meer van. Ligt dit nou aan mij?
Het liefste wil ik hem bellen / smsen, maar weet dat ik daar het tegenovergestelde mee bereik van wat ik eigenlijk wil.. Maar vanavond ben ik pas heel laat thuis, dus heb wel de hele dag een kutgevoel.
Volgens mij is het een best een verhaal, waarvan velen zullen denken: Is dit alles? Maar het zit me enorm dwars want het gebeurt vaker. Dan hebben we ruzie doordat hij zo stug doet, en ik geen flauw idee heb waarover het gaat, en dus ga "zeiken".. En ik het dus heb gedaan!! Baal hier zo van. Bah!!
herkent een van jullie dit? Of heeft wellicht tips? Ik weet dat ik er vanochtend neit over had meoten beginnen, maar ik mag mijn mening toch ook wel geven? Of kan ik die ebter voor mij houden omwille van de lieve vrede?
Rond 23.30 uur ben ik tien minuutjes ingedommeld (wat me veel vaker gebeurt, hebben we het ook al regelmatig over gehad, snap dat dat voor hem neit leuk is maar kan er niets aan doen..), en toen ik weer wakker werd zat hij met een stuurs gezicht uitgebreid de tvgids door te lezen. Ik vroeg of er wellicht iets was. Niets waar ik iets aan kon doen zei hij, het was zijn probleem. Oke.
20 minuutjes later naar bed zonder amper nog wat tegen elkaar gezegd te hebbenen ipv te knuffelen zoals altijd draait hij zijn rug naar mij toe. Ik snapte er helemaal niks van en heb dat ook gezegd. Volgens hem moest ik niet zo zeiken want het was zijn probleem en het lag niet aan mij. Maar ondertussen dus wel heel anders dan anders zijn...
Vanochtend moesten we gelijk op, en hij deed stug, maar praatte wel. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik toch nog even anar gisteravond, wat was er nou toch aan de hand? En toen flipte hij ontzettend. Dat ik weer liep te zeiken, altijd aan het zeiken was en dat we daardoor altijd ruzie krijgen. Hij wilde nog steeds neit vertellen wat er nou was. En als ik nou vandaag een kutgevoel had dan was het mijn eigen schuld. Noujaa... Ik snap er helemaal niks meer van. Ligt dit nou aan mij?
Het liefste wil ik hem bellen / smsen, maar weet dat ik daar het tegenovergestelde mee bereik van wat ik eigenlijk wil.. Maar vanavond ben ik pas heel laat thuis, dus heb wel de hele dag een kutgevoel.
Volgens mij is het een best een verhaal, waarvan velen zullen denken: Is dit alles? Maar het zit me enorm dwars want het gebeurt vaker. Dan hebben we ruzie doordat hij zo stug doet, en ik geen flauw idee heb waarover het gaat, en dus ga "zeiken".. En ik het dus heb gedaan!! Baal hier zo van. Bah!!
herkent een van jullie dit? Of heeft wellicht tips? Ik weet dat ik er vanochtend neit over had meoten beginnen, maar ik mag mijn mening toch ook wel geven? Of kan ik die ebter voor mij houden omwille van de lieve vrede?
woensdag 16 december 2009 om 11:44
woensdag 16 december 2009 om 11:44
quote:HoiPippiLangkous schreef op 16 december 2009 @ 11:38:
Ex en ik waren ook goed in ruzies. Hele heftige. En vroeger bij ons thuis knalde het ook regelmatig.
Toch heb ik altijd het gevoel gehad dat het zo niet hoorde en heb ik met ex heel veel moeite gedaan om een normale relatie te hebben. Maar inderdaad, dat moet van 2 kanten komen. Ex is niet voor niets ex
Bedoel ik.
Jij en ik zijn altijd, in veel topics, heel stellig over dat ruzie niet hoeft, (mag wel, zelf weten) dat het ook anders kan, omdat we allebei weten dat dat zo is, omdat we zo leven met iemand. In harmonie en met vertrouwen dus en dat dat niet minder spannend, fijn of avontuurlijk is dan een relatie waarin je elkaar zo nu en dan in ruzies met de grond gelijk maakt.
Ex en ik waren ook goed in ruzies. Hele heftige. En vroeger bij ons thuis knalde het ook regelmatig.
Toch heb ik altijd het gevoel gehad dat het zo niet hoorde en heb ik met ex heel veel moeite gedaan om een normale relatie te hebben. Maar inderdaad, dat moet van 2 kanten komen. Ex is niet voor niets ex
Bedoel ik.
Jij en ik zijn altijd, in veel topics, heel stellig over dat ruzie niet hoeft, (mag wel, zelf weten) dat het ook anders kan, omdat we allebei weten dat dat zo is, omdat we zo leven met iemand. In harmonie en met vertrouwen dus en dat dat niet minder spannend, fijn of avontuurlijk is dan een relatie waarin je elkaar zo nu en dan in ruzies met de grond gelijk maakt.
woensdag 16 december 2009 om 11:44
woensdag 16 december 2009 om 11:47
quote:eleonora schreef op 16 december 2009 @ 11:44:
[...]
Bedoel ik.
Jij en ik zijn altijd, in veel topics, heel stellig over dat ruzie niet hoeft, (mag wel, zelf weten) dat het ook anders kan, omdat we allebei weten dat dat zo is, omdat we zo leven met iemand. In harmonie en met vertrouwen dus en dat dat niet minder spannend, fijn of avontuurlijk is dan een relatie waarin je elkaar zo nu en dan in ruzies met de grond gelijk maakt.
Het lijkt me heerlijk om een harmonieuze, stabiele en evenwichtige relatie te hebben, zonder dagelijkse heftige ruzie, waarin je je veilig en zeker voelt! Dan maar 'saai en burgerlijk'...
Ik hoop dat ik het ooit nog eens mag ervaren
[...]
Bedoel ik.
Jij en ik zijn altijd, in veel topics, heel stellig over dat ruzie niet hoeft, (mag wel, zelf weten) dat het ook anders kan, omdat we allebei weten dat dat zo is, omdat we zo leven met iemand. In harmonie en met vertrouwen dus en dat dat niet minder spannend, fijn of avontuurlijk is dan een relatie waarin je elkaar zo nu en dan in ruzies met de grond gelijk maakt.
Het lijkt me heerlijk om een harmonieuze, stabiele en evenwichtige relatie te hebben, zonder dagelijkse heftige ruzie, waarin je je veilig en zeker voelt! Dan maar 'saai en burgerlijk'...
Ik hoop dat ik het ooit nog eens mag ervaren
I`ve learned so much from my mistakes.. I`m thinking of making a few more.
woensdag 16 december 2009 om 11:52
quote:eleonora schreef op 16 december 2009 @ 11:42:
[...]
Rider......
Ben er stil van en oprecht heel blij mee. En ik ook sorry, werkelijk, heb je never willen kwetsen.
dus vanaf nu doe je gewoon weer wat ik zeg
Serieus, ik blijf wel een oetlul hoor, dat zit er helaas permanent ingebakken, maar ben heel blij als we weer vriendjes kunnen zijn. Ik respecteer & waardeer je meer dan ik laat merken.
[...]
Rider......
Ben er stil van en oprecht heel blij mee. En ik ook sorry, werkelijk, heb je never willen kwetsen.
dus vanaf nu doe je gewoon weer wat ik zeg
Serieus, ik blijf wel een oetlul hoor, dat zit er helaas permanent ingebakken, maar ben heel blij als we weer vriendjes kunnen zijn. Ik respecteer & waardeer je meer dan ik laat merken.
woensdag 16 december 2009 om 11:53
quote:La Vie en Rose schreef op 16 december 2009 @ 11:47:
[...]
Het lijkt me heerlijk om een harmonieuze, stabiele en evenwichtige relatie te hebben, zonder dagelijkse heftige ruzie, waarin je je veilig en zeker voelt! Dan maar 'saai en burgerlijk'...
Ik hoop dat ik het ooit nog eens mag ervaren Er gaat niets boven saai en burgerlijk! Ik gun het je van harte!
[...]
Het lijkt me heerlijk om een harmonieuze, stabiele en evenwichtige relatie te hebben, zonder dagelijkse heftige ruzie, waarin je je veilig en zeker voelt! Dan maar 'saai en burgerlijk'...
Ik hoop dat ik het ooit nog eens mag ervaren Er gaat niets boven saai en burgerlijk! Ik gun het je van harte!
woensdag 16 december 2009 om 11:57
quote:eleonora schreef op 16 december 2009 @ 11:35:
[...]
Daarbij lees ik ook heel vaak dat het hebben van ruzie gezien wordt als iets wat hoort bij een relatie.
Daar ben ik het niet mee eens, in mijn optiek hoeft het helemaal niet maar toch is dat wel een mening die ik vaak lees. De een heeft dus blijkbaar meer behoefte aan ruzie dan een ander.Hier ben ik het zooo mee eens. Als ik niet beter zou voelen weten, zou ik iedere keer gaan twijelen aan mijn relatie als ik dat zie staan of hoor van mensen. Ik heb nog nooit ruzie gehad met mijn vriend en hoop dat ook nooit te hebben.
Ook zonder stemverheffing kunnen wij elkaar even kwijtraken en op de tast met wat fluisterwerk weer terugvinden. Scheelt een boel stukgemaakte gevoelens die we daarna weer moeten zien terug te vinden en/of te lijmen.
[...]
Daarbij lees ik ook heel vaak dat het hebben van ruzie gezien wordt als iets wat hoort bij een relatie.
Daar ben ik het niet mee eens, in mijn optiek hoeft het helemaal niet maar toch is dat wel een mening die ik vaak lees. De een heeft dus blijkbaar meer behoefte aan ruzie dan een ander.Hier ben ik het zooo mee eens. Als ik niet beter zou voelen weten, zou ik iedere keer gaan twijelen aan mijn relatie als ik dat zie staan of hoor van mensen. Ik heb nog nooit ruzie gehad met mijn vriend en hoop dat ook nooit te hebben.
Ook zonder stemverheffing kunnen wij elkaar even kwijtraken en op de tast met wat fluisterwerk weer terugvinden. Scheelt een boel stukgemaakte gevoelens die we daarna weer moeten zien terug te vinden en/of te lijmen.
woensdag 16 december 2009 om 12:00
Ik denk dat ruzies niet absoluut schadelijk moeten zijn, maar je moet er wel verrekt mee uitkijken. En nodig zijn ruzies zeker niet in een relatie.
Aan de andere kant: géén ruzie is ook geen garantie. Ik heb mijn ouders exact twee keer ruzie zien maken, en volgens welingelichte bronnen komt dat niet omdat ze hun ruzies voor de kinderen verborgen hielden. De echtscheiding was er niet minder heftig om.
Aan de andere kant: géén ruzie is ook geen garantie. Ik heb mijn ouders exact twee keer ruzie zien maken, en volgens welingelichte bronnen komt dat niet omdat ze hun ruzies voor de kinderen verborgen hielden. De echtscheiding was er niet minder heftig om.
woensdag 16 december 2009 om 12:04
woensdag 16 december 2009 om 12:04
woensdag 16 december 2009 om 12:09
Thanks Pips en Rider.. Saai en burgerlijk en dan met name in een relatie is ook fijn! Vind ik, denk ik, enzovoorts
En wat betreft het ruzie maken, tja... daar zitten zoveel verschillende gradaties in ook. Woorden hebben, af en toe wat gekibbel, je mening geven en daar achter staan, je grenzen aangeven, allemaal logisch en acceptabel. Maar het moet wel netjes blijven, je moet vooral goed luisteren naar de ander ook, elkaar blijven respecteren.
Géén kwetsende, nare, gemene vernederende scheldwoorden gebruiken..keihard schreeuwen en al dat soort destructief gedoe meer. Ik snap niet dat er mensen zijn die dat normaal en 'zelfs wel lekker af en toe' vinden... echt niet.
En wat betreft het ruzie maken, tja... daar zitten zoveel verschillende gradaties in ook. Woorden hebben, af en toe wat gekibbel, je mening geven en daar achter staan, je grenzen aangeven, allemaal logisch en acceptabel. Maar het moet wel netjes blijven, je moet vooral goed luisteren naar de ander ook, elkaar blijven respecteren.
Géén kwetsende, nare, gemene vernederende scheldwoorden gebruiken..keihard schreeuwen en al dat soort destructief gedoe meer. Ik snap niet dat er mensen zijn die dat normaal en 'zelfs wel lekker af en toe' vinden... echt niet.
I`ve learned so much from my mistakes.. I`m thinking of making a few more.
woensdag 16 december 2009 om 12:13
quote:La Vie en Rose schreef op 16 december 2009 @ 12:09:
Thanks Pips en Rider.. Saai en burgerlijk en dan met name in een relatie is ook fijn! Vind ik, denk ik, enzovoorts Ik ben opgegroeid in een anti-burgerlijk, anti-saai gezin. Het waren de jaren '70, mannen ontdekten massaal hoeveel pret zij konden beleven aan vrouwen die de pil slikten en toch vooral niet voor preutse burgertrut wilden worden uitgemaakt.
Als daad van verzet tegen mijn, toen inmiddels gescheiden, anti-burgerlijke ouders, ben ik een preutse burgertrut geworden. Mijn hemel, wat een zegen. Beste keuze uit mijn leven.
Thanks Pips en Rider.. Saai en burgerlijk en dan met name in een relatie is ook fijn! Vind ik, denk ik, enzovoorts Ik ben opgegroeid in een anti-burgerlijk, anti-saai gezin. Het waren de jaren '70, mannen ontdekten massaal hoeveel pret zij konden beleven aan vrouwen die de pil slikten en toch vooral niet voor preutse burgertrut wilden worden uitgemaakt.
Als daad van verzet tegen mijn, toen inmiddels gescheiden, anti-burgerlijke ouders, ben ik een preutse burgertrut geworden. Mijn hemel, wat een zegen. Beste keuze uit mijn leven.
woensdag 16 december 2009 om 12:14
Het kloterige is trouwens dat ik nu ook zo geworden ben.
Heb er kennis mee gemaakt door mijn ex, die was zo. Ik niet, emotioneel, lief, en zachtaardig dat ik ben. Dus wat gebeurde er... hij deed zo, en ik kromp ineen. Janken, me terugtrekken, me zwak opstellen. Nooit een gelijkwaardige ruzie, sowieso de hele relatie niet.
Maar goed, na een aantal jaar zwak te zijn geweest deden die harde, kwetsende scheldwoorden me steeds minder. Ik ging dat toen ook terug doen, ik ging ook schelden ,schreeuwen en me precies zo gedragen als dat hij deed.
En nu zit ik daar mooi mee. Ik wil mezelf eigenlijk terug, hoe ik was. Gewoon puur. Nu ben ik verpest, lijkt wel.
Heb er kennis mee gemaakt door mijn ex, die was zo. Ik niet, emotioneel, lief, en zachtaardig dat ik ben. Dus wat gebeurde er... hij deed zo, en ik kromp ineen. Janken, me terugtrekken, me zwak opstellen. Nooit een gelijkwaardige ruzie, sowieso de hele relatie niet.
Maar goed, na een aantal jaar zwak te zijn geweest deden die harde, kwetsende scheldwoorden me steeds minder. Ik ging dat toen ook terug doen, ik ging ook schelden ,schreeuwen en me precies zo gedragen als dat hij deed.
En nu zit ik daar mooi mee. Ik wil mezelf eigenlijk terug, hoe ik was. Gewoon puur. Nu ben ik verpest, lijkt wel.
I`ve learned so much from my mistakes.. I`m thinking of making a few more.
woensdag 16 december 2009 om 12:15
quote:rider schreef op 16 december 2009 @ 12:13:
[...]
Ik ben opgegroeid in een anti-burgerlijk, anti-saai gezin. Het waren de jaren '70, mannen ontdekten massaal hoeveel pret zij konden beleven aan vrouwen die de pil slikten en toch vooral niet voor preutse burgertrut wilden worden uitgemaakt.
Als daad van verzet tegen mijn, toen inmiddels gescheiden, anti-burgerlijke ouders, ben ik een preutse burgertrut geworden. Mijn hemel, wat een zegen. Beste keuze uit mijn leven.Preuts ook?
[...]
Ik ben opgegroeid in een anti-burgerlijk, anti-saai gezin. Het waren de jaren '70, mannen ontdekten massaal hoeveel pret zij konden beleven aan vrouwen die de pil slikten en toch vooral niet voor preutse burgertrut wilden worden uitgemaakt.
Als daad van verzet tegen mijn, toen inmiddels gescheiden, anti-burgerlijke ouders, ben ik een preutse burgertrut geworden. Mijn hemel, wat een zegen. Beste keuze uit mijn leven.Preuts ook?
I`ve learned so much from my mistakes.. I`m thinking of making a few more.
woensdag 16 december 2009 om 12:26
quote:rider schreef op 16 december 2009 @ 11:52:
[...]
dus vanaf nu doe je gewoon weer wat ik zeg
jah.........
quote:Serieus, ik blijf wel een oetlul hoor, dat zit er helaas permanent ingebakken, maar ben heel blij als we weer vriendjes kunnen zijn. Ik respecteer & waardeer je meer dan ik laat merken.
Andersom idem dito.
En ik ben ook een oetlul hoor zo nu en dan, net zo goed, dat is waarschijnlijk iets menselijks.
Pffffffff, ben opgelucht.
[...]
dus vanaf nu doe je gewoon weer wat ik zeg
jah.........
quote:Serieus, ik blijf wel een oetlul hoor, dat zit er helaas permanent ingebakken, maar ben heel blij als we weer vriendjes kunnen zijn. Ik respecteer & waardeer je meer dan ik laat merken.
Andersom idem dito.
En ik ben ook een oetlul hoor zo nu en dan, net zo goed, dat is waarschijnlijk iets menselijks.
Pffffffff, ben opgelucht.
woensdag 16 december 2009 om 12:29
quote:rider schreef op 16 december 2009 @ 12:13:
[...]
Ik ben opgegroeid in een anti-burgerlijk, anti-saai gezin. Het waren de jaren '70, mannen ontdekten massaal hoeveel pret zij konden beleven aan vrouwen die de pil slikten en toch vooral niet voor preutse burgertrut wilden worden uitgemaakt.
Als daad van verzet tegen mijn, toen inmiddels gescheiden, anti-burgerlijke ouders, ben ik een preutse burgertrut geworden. Mijn hemel, wat een zegen. Beste keuze uit mijn leven.Oe, bijna hetzelfde verhaal bij Mr N. Ouders niet gescheiden, wel meegedaan aan de swinging 70 met sleutelfeestjes etc. En alle nare gevolgen vandien, huwelijk van pa en ma van tragisch dieptepunt naar nog tragischer dieptepunt, ma die haar troost zocht in de drank en haar agressieve dronk vooral op man en dochter afreageerde......
[...]
Ik ben opgegroeid in een anti-burgerlijk, anti-saai gezin. Het waren de jaren '70, mannen ontdekten massaal hoeveel pret zij konden beleven aan vrouwen die de pil slikten en toch vooral niet voor preutse burgertrut wilden worden uitgemaakt.
Als daad van verzet tegen mijn, toen inmiddels gescheiden, anti-burgerlijke ouders, ben ik een preutse burgertrut geworden. Mijn hemel, wat een zegen. Beste keuze uit mijn leven.Oe, bijna hetzelfde verhaal bij Mr N. Ouders niet gescheiden, wel meegedaan aan de swinging 70 met sleutelfeestjes etc. En alle nare gevolgen vandien, huwelijk van pa en ma van tragisch dieptepunt naar nog tragischer dieptepunt, ma die haar troost zocht in de drank en haar agressieve dronk vooral op man en dochter afreageerde......
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 12:33
quote:La Vie en Rose schreef op 16 december 2009 @ 12:14:
Het kloterige is trouwens dat ik nu ook zo geworden ben.
Heb er kennis mee gemaakt door mijn ex, die was zo. Ik niet, emotioneel, lief, en zachtaardig dat ik ben. Dus wat gebeurde er... hij deed zo, en ik kromp ineen. Janken, me terugtrekken, me zwak opstellen. Nooit een gelijkwaardige ruzie, sowieso de hele relatie niet.
Maar goed, na een aantal jaar zwak te zijn geweest deden die harde, kwetsende scheldwoorden me steeds minder. Ik ging dat toen ook terug doen, ik ging ook schelden ,schreeuwen en me precies zo gedragen als dat hij deed.
En nu zit ik daar mooi mee. Ik wil mezelf eigenlijk terug, hoe ik was. Gewoon puur. Nu ben ik verpest, lijkt wel.La Vie, ik herken dat. Het is met mij ook gebeurd in mijn eerste huwelijk. Maar het leuke is dat ik nu weer zachtaardig geworden ben, dankzij mijn huidige man! Je bent dus niet verpest, je kunt gewoon weer jezelf worden als je ervoor kiest, maar dan nog beter: iemand die inmiddels zo sterk is geworden dat ze wel kán schreeuwen en schelden, maar ervoor kiest om het niet te doen.
Het kloterige is trouwens dat ik nu ook zo geworden ben.
Heb er kennis mee gemaakt door mijn ex, die was zo. Ik niet, emotioneel, lief, en zachtaardig dat ik ben. Dus wat gebeurde er... hij deed zo, en ik kromp ineen. Janken, me terugtrekken, me zwak opstellen. Nooit een gelijkwaardige ruzie, sowieso de hele relatie niet.
Maar goed, na een aantal jaar zwak te zijn geweest deden die harde, kwetsende scheldwoorden me steeds minder. Ik ging dat toen ook terug doen, ik ging ook schelden ,schreeuwen en me precies zo gedragen als dat hij deed.
En nu zit ik daar mooi mee. Ik wil mezelf eigenlijk terug, hoe ik was. Gewoon puur. Nu ben ik verpest, lijkt wel.La Vie, ik herken dat. Het is met mij ook gebeurd in mijn eerste huwelijk. Maar het leuke is dat ik nu weer zachtaardig geworden ben, dankzij mijn huidige man! Je bent dus niet verpest, je kunt gewoon weer jezelf worden als je ervoor kiest, maar dan nog beter: iemand die inmiddels zo sterk is geworden dat ze wel kán schreeuwen en schelden, maar ervoor kiest om het niet te doen.
