Relaties
alle pijlers
Rare ruzies...
woensdag 16 december 2009 om 08:20
Ik vind dat mijn man en ik soms hele vreemde ruzies hebben. Maar door zijn gedrag en antwoorden begin ik te twijfelen, ben ik misschien wel degenie die "raar" is?? Gisteravond was het weer zover...: Verjaardag van familie gehad, niks aan de hand, we komen thuis, tv aan, joggingbroek aan (allebei hoor en ploffen lekker op de bank. Hij vraagt wat ik te drinken wil, i kzeg doe maar een lekker wijntje. We nemen dinsdagavond altijd een borrel aangezien we woensdag allebei niet vroeg hoeven te beginenn. Hij neemt water. Oke. Raar, maar niet heel gek ofzo. Hij is stiller dan normaal, ik denk, die is vast moe o.i.d.
Rond 23.30 uur ben ik tien minuutjes ingedommeld (wat me veel vaker gebeurt, hebben we het ook al regelmatig over gehad, snap dat dat voor hem neit leuk is maar kan er niets aan doen..), en toen ik weer wakker werd zat hij met een stuurs gezicht uitgebreid de tvgids door te lezen. Ik vroeg of er wellicht iets was. Niets waar ik iets aan kon doen zei hij, het was zijn probleem. Oke.
20 minuutjes later naar bed zonder amper nog wat tegen elkaar gezegd te hebbenen ipv te knuffelen zoals altijd draait hij zijn rug naar mij toe. Ik snapte er helemaal niks van en heb dat ook gezegd. Volgens hem moest ik niet zo zeiken want het was zijn probleem en het lag niet aan mij. Maar ondertussen dus wel heel anders dan anders zijn...
Vanochtend moesten we gelijk op, en hij deed stug, maar praatte wel. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik toch nog even anar gisteravond, wat was er nou toch aan de hand? En toen flipte hij ontzettend. Dat ik weer liep te zeiken, altijd aan het zeiken was en dat we daardoor altijd ruzie krijgen. Hij wilde nog steeds neit vertellen wat er nou was. En als ik nou vandaag een kutgevoel had dan was het mijn eigen schuld. Noujaa... Ik snap er helemaal niks meer van. Ligt dit nou aan mij?
Het liefste wil ik hem bellen / smsen, maar weet dat ik daar het tegenovergestelde mee bereik van wat ik eigenlijk wil.. Maar vanavond ben ik pas heel laat thuis, dus heb wel de hele dag een kutgevoel.
Volgens mij is het een best een verhaal, waarvan velen zullen denken: Is dit alles? Maar het zit me enorm dwars want het gebeurt vaker. Dan hebben we ruzie doordat hij zo stug doet, en ik geen flauw idee heb waarover het gaat, en dus ga "zeiken".. En ik het dus heb gedaan!! Baal hier zo van. Bah!!
herkent een van jullie dit? Of heeft wellicht tips? Ik weet dat ik er vanochtend neit over had meoten beginnen, maar ik mag mijn mening toch ook wel geven? Of kan ik die ebter voor mij houden omwille van de lieve vrede?
Rond 23.30 uur ben ik tien minuutjes ingedommeld (wat me veel vaker gebeurt, hebben we het ook al regelmatig over gehad, snap dat dat voor hem neit leuk is maar kan er niets aan doen..), en toen ik weer wakker werd zat hij met een stuurs gezicht uitgebreid de tvgids door te lezen. Ik vroeg of er wellicht iets was. Niets waar ik iets aan kon doen zei hij, het was zijn probleem. Oke.
20 minuutjes later naar bed zonder amper nog wat tegen elkaar gezegd te hebbenen ipv te knuffelen zoals altijd draait hij zijn rug naar mij toe. Ik snapte er helemaal niks van en heb dat ook gezegd. Volgens hem moest ik niet zo zeiken want het was zijn probleem en het lag niet aan mij. Maar ondertussen dus wel heel anders dan anders zijn...
Vanochtend moesten we gelijk op, en hij deed stug, maar praatte wel. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik toch nog even anar gisteravond, wat was er nou toch aan de hand? En toen flipte hij ontzettend. Dat ik weer liep te zeiken, altijd aan het zeiken was en dat we daardoor altijd ruzie krijgen. Hij wilde nog steeds neit vertellen wat er nou was. En als ik nou vandaag een kutgevoel had dan was het mijn eigen schuld. Noujaa... Ik snap er helemaal niks meer van. Ligt dit nou aan mij?
Het liefste wil ik hem bellen / smsen, maar weet dat ik daar het tegenovergestelde mee bereik van wat ik eigenlijk wil.. Maar vanavond ben ik pas heel laat thuis, dus heb wel de hele dag een kutgevoel.
Volgens mij is het een best een verhaal, waarvan velen zullen denken: Is dit alles? Maar het zit me enorm dwars want het gebeurt vaker. Dan hebben we ruzie doordat hij zo stug doet, en ik geen flauw idee heb waarover het gaat, en dus ga "zeiken".. En ik het dus heb gedaan!! Baal hier zo van. Bah!!
herkent een van jullie dit? Of heeft wellicht tips? Ik weet dat ik er vanochtend neit over had meoten beginnen, maar ik mag mijn mening toch ook wel geven? Of kan ik die ebter voor mij houden omwille van de lieve vrede?
woensdag 16 december 2009 om 08:26
Ik denk niet dat jouw gedrag van het blijven vragen wat er is raar is.
Ook al zou het aan hem liggen waarom hij zo doet en zijn het zijn problemen.
Als je samen een relatie hebt die al een hele tijd duurt en waarbij je gekozen hebt om voor altijd samen te zijn en lief en leed te delen (dit beloof je dacht ik bij het trouwen), dan vind ik dat hij jou deelgenoot van zijn problemen moet maken.
Het is vervelend als jullie over zulke dingen telkens ruzie krijgen. De communicatie zit bij jullie op dit moment niet erg goed denk ik.
Blijf er over praten, maar neem wel een andere invalshoek.
Ga niets verwijten en spreek niet in de jij vorm, maar in de ik vorm.
Ook al zou het aan hem liggen waarom hij zo doet en zijn het zijn problemen.
Als je samen een relatie hebt die al een hele tijd duurt en waarbij je gekozen hebt om voor altijd samen te zijn en lief en leed te delen (dit beloof je dacht ik bij het trouwen), dan vind ik dat hij jou deelgenoot van zijn problemen moet maken.
Het is vervelend als jullie over zulke dingen telkens ruzie krijgen. De communicatie zit bij jullie op dit moment niet erg goed denk ik.
Blijf er over praten, maar neem wel een andere invalshoek.
Ga niets verwijten en spreek niet in de jij vorm, maar in de ik vorm.
woensdag 16 december 2009 om 08:30
Stoppen met zeiken en een constructief gesprek aangaan. Niet iedereen wil / kan op het moment zelf zo'n gesprek aangaan. Vaak is het ook maar beter van niet omdat dan de emoties de bovenhand hebben. Bij jou net zo goed, want jij voelt je onjuist bejegent en dat voelt hij ook wel. Terwijl hij baalt van jouw gedrag. Dan krijg je zo'n 'wie heeft er gelijk' ruzie, terwijl jullie allebei gelijk hebben, want jullie voelen het zo.
Ga eerlijk, duidelijk en zakelijk het gesprek in, vraag wat hij op zo'n moment nodig heeft, vertel wat jij nodig hebt en bekijk smaen hoe je tot een goed werkbaar compromis komt.
Ga eerlijk, duidelijk en zakelijk het gesprek in, vraag wat hij op zo'n moment nodig heeft, vertel wat jij nodig hebt en bekijk smaen hoe je tot een goed werkbaar compromis komt.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 08:33
Natuurlijk mag jij je mening geven en ik vind het niet normaal dat hij zo reageert. Ik zou zoiezo raar staan te kijken wanneer vriend het een probleem vindt als ik 10 minuten indommel op de bank. Sjonge jonge, als dat niet kan dan zou ik me niet prettig voelen in deze relatie. Who cares, al lig ik een uur lang te slapen op de bank, moet je toch lekker zelf weten?
Gewoon lekker laten gaan vandaag, niet bellen of smsen en het gevoel van je afzetten. Komt hij zelf wel weer tot inkeer.
Dickhead!
Gewoon lekker laten gaan vandaag, niet bellen of smsen en het gevoel van je afzetten. Komt hij zelf wel weer tot inkeer.
Dickhead!
woensdag 16 december 2009 om 08:37
quote:elfin schreef op 16 december 2009 @ 08:34:
Stoppen met zeiken? Ik zou ook graag willen weten waarom hij opeens zo achterlijk doet. Ik vind het heel raar maar ik ben gewend om alles er gewoon uit te gooien.
Ja ik ook. En Mr N niet. En dan kunnen we allebei koppig aan 'onze manier' vasthouden maar dat is niet constructief of wel?
Ik ben een prater, Mr N een zwijger. Letterlijk. Die kon vroeger zo 3 weken niet met zijn ma praten (ook al zo'n koppig type) en ik knal het eruit en ben het meteen kwijt.
Geen van beide manieren is beter dan de ander. Maar als we allebei niet toegeven dan houden we die ruzies.
Dus na de 1e ruzie zijn we gaan zitten en hebben we afspraken gemaakt. Werkt als een tierelier. In 17 jaar samenwonen zijn de ruzies nog steeds op 1 hand te tellen.
Stoppen met zeiken? Ik zou ook graag willen weten waarom hij opeens zo achterlijk doet. Ik vind het heel raar maar ik ben gewend om alles er gewoon uit te gooien.
Ja ik ook. En Mr N niet. En dan kunnen we allebei koppig aan 'onze manier' vasthouden maar dat is niet constructief of wel?
Ik ben een prater, Mr N een zwijger. Letterlijk. Die kon vroeger zo 3 weken niet met zijn ma praten (ook al zo'n koppig type) en ik knal het eruit en ben het meteen kwijt.
Geen van beide manieren is beter dan de ander. Maar als we allebei niet toegeven dan houden we die ruzies.
Dus na de 1e ruzie zijn we gaan zitten en hebben we afspraken gemaakt. Werkt als een tierelier. In 17 jaar samenwonen zijn de ruzies nog steeds op 1 hand te tellen.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 08:38
En die ruzies gaan vaker zo?
Dat jij niet weet wat er aan de hand is, er naar vraagt, de kous op de kop krijgt want er is niks, jij wordt daar onzeker van, vraagt dus zo af en toe weer of er iets scheelt, dan raakt hij geïrriteerd en dan is er ruzie? Hij maakt dan ruzie bedoel ik?
Of gaat dit ook andersom zo?
Dat jij niet weet wat er aan de hand is, er naar vraagt, de kous op de kop krijgt want er is niks, jij wordt daar onzeker van, vraagt dus zo af en toe weer of er iets scheelt, dan raakt hij geïrriteerd en dan is er ruzie? Hij maakt dan ruzie bedoel ik?
Of gaat dit ook andersom zo?
woensdag 16 december 2009 om 08:39
Aanvulling: en dat komt omdat we elkaar de ruimte geven, elkaars manier van omgaan met emoties accepteren en allebei water bij de wijn doen.
Maar goed, je kunt het gedrag van de ander ook 'achterlijk' vinden, dan weet je in ieder geval dat je het probleem niet oplost.
Want waarom is dat achterlijk? En waarom is alles er gewoon uitgooien niet achterlijk?
Maar goed, je kunt het gedrag van de ander ook 'achterlijk' vinden, dan weet je in ieder geval dat je het probleem niet oplost.
Want waarom is dat achterlijk? En waarom is alles er gewoon uitgooien niet achterlijk?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 08:48
Ik herken dit ook wel van mijn vorige relatie en ik vond het erg vervelend. Werd er ook heel onzeker door, ging steeds meer op mijn tenen lopen, aan mezelf twijfelen. Het is vreselijk om met iemand samen te wonen die je dagenlang kan negeren en bot kan doen, maar niet zegt wat er is. Als jij daar dan naar vraagt, op een heel voorzichtige manier, ben jíj de zeikerd.
Nee, dat klopt niet. Zoiets is echt niet leuk.
Nee, dat klopt niet. Zoiets is echt niet leuk.
I`ve learned so much from my mistakes.. I`m thinking of making a few more.
woensdag 16 december 2009 om 08:55
woensdag 16 december 2009 om 08:55
Weet je, als je de ander écht accepteert dan valt dat best mee.
Ik vraag of het iets met te maken heeft. Is het antwoord nee, dan is het goed. Is het ja, dan vraag ik wanneer we er dan over gaan praten, we geven elkaar een knuffel en dan is het l ook goed, want dan weet ik dat we erover gaan praten.
Of ik me rot voel (of hij) dat doen we zelf, dat doet de ander niet.
Ik vraag of het iets met te maken heeft. Is het antwoord nee, dan is het goed. Is het ja, dan vraag ik wanneer we er dan over gaan praten, we geven elkaar een knuffel en dan is het l ook goed, want dan weet ik dat we erover gaan praten.
Of ik me rot voel (of hij) dat doen we zelf, dat doet de ander niet.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 09:09
Dank voor jullie reacties! Ja, dit gaat vaker zo, en dan alleen van zijn kant uit. Ik ben inderdaad ook een prater en hij een zwijger, en dit hebben we ook al vaak besproken. En het gaat best goed, maar soms is er ineens een periode van een paar weken waarin de communicatie weer ver te zoeken is. En dit is weer zo'n periode.
Ik baal heir zo van, vooral omdat ik het gevoel heb nog heel veel te willen zeggen, maar van binnen weet dat ik dat beter neit kan doen omdat we dan echt bonje hebben die dagen aanhoudt. Dan doet hij wel "normaal", maar voel ik dat hij afstandelijker e.d. is.
Ik vind dit zo oneerlijk!
Ik baal heir zo van, vooral omdat ik het gevoel heb nog heel veel te willen zeggen, maar van binnen weet dat ik dat beter neit kan doen omdat we dan echt bonje hebben die dagen aanhoudt. Dan doet hij wel "normaal", maar voel ik dat hij afstandelijker e.d. is.
Ik vind dit zo oneerlijk!
woensdag 16 december 2009 om 09:10
Oooooh wat herkenbaar!! hier ook zn man, in het begin liep ik ook de hele dag te bedenken wat ik evt. fout gedaan zou hebben..tot ik het zo beu was en hem heel duidelijk heb gemaakt dat ik dit niet meer wil!
Ik ben niet paranormaal begaafd en weet dus niet waarom hij zo loopt te bokken!
Duidelijk zijn dat is wat ik van hem verwacht en nee hij gaat nergens heen voor ik weet waarom hij zo tegen mij doet!
Dat is ooit heel moeilijk maar ik vind t niet rieel dat iemand mij een rotgevoel geeft zonder dat ik weet waarom!
Ik heb dat gewoon op een rustig moment verteld, benoemt hoe t voor mij was, en dat hij daar wel degelijk verantwoordelijk voor was.
Ik moet zeggen dat dat wel echt geholpen heeft, niet dat we dan meteen hele gesprekken hebben op dat moment, maar ik weet wat er speeld, en hoef me verder dus geen zorgen te maken, ligt t wel aan mij kan ik er vast over nadenken!
Sterkte !
Ik ben niet paranormaal begaafd en weet dus niet waarom hij zo loopt te bokken!
Duidelijk zijn dat is wat ik van hem verwacht en nee hij gaat nergens heen voor ik weet waarom hij zo tegen mij doet!
Dat is ooit heel moeilijk maar ik vind t niet rieel dat iemand mij een rotgevoel geeft zonder dat ik weet waarom!
Ik heb dat gewoon op een rustig moment verteld, benoemt hoe t voor mij was, en dat hij daar wel degelijk verantwoordelijk voor was.
Ik moet zeggen dat dat wel echt geholpen heeft, niet dat we dan meteen hele gesprekken hebben op dat moment, maar ik weet wat er speeld, en hoef me verder dus geen zorgen te maken, ligt t wel aan mij kan ik er vast over nadenken!
Sterkte !
woensdag 16 december 2009 om 09:10
quote:HoiPippiLangkous schreef op 16 december 2009 @ 08:55:
Weet je, als je de ander écht accepteert dan valt dat best mee.
Ik vraag of het iets met te maken heeft. Is het antwoord nee, dan is het goed. Is het ja, dan vraag ik wanneer we er dan over gaan praten, we geven elkaar een knuffel en dan is het l ook goed, want dan weet ik dat we erover gaan praten.
Of ik me rot voel (of hij) dat doen we zelf, dat doet de ander niet.Ik hoor dit de laatste tijd een beetje te vaak. Dat hetgeen wat je voelt toe te schrijven is aan jezelf en niet komt door wat een ander doet. Ammehoela. Ik vind dat je nog altijd je eigen verantwoordelijkheid dient te nemen, juist in een relatie. Als ik heel rottig tegen mijn vriend ga lopen doen en hem daarna vertel dat hij zich kut voelt doordat hij zichzelf dit aan doet vind ik onzin. Ik heb er dan een groot aandeel in gehad.
Weet je, als je de ander écht accepteert dan valt dat best mee.
Ik vraag of het iets met te maken heeft. Is het antwoord nee, dan is het goed. Is het ja, dan vraag ik wanneer we er dan over gaan praten, we geven elkaar een knuffel en dan is het l ook goed, want dan weet ik dat we erover gaan praten.
Of ik me rot voel (of hij) dat doen we zelf, dat doet de ander niet.Ik hoor dit de laatste tijd een beetje te vaak. Dat hetgeen wat je voelt toe te schrijven is aan jezelf en niet komt door wat een ander doet. Ammehoela. Ik vind dat je nog altijd je eigen verantwoordelijkheid dient te nemen, juist in een relatie. Als ik heel rottig tegen mijn vriend ga lopen doen en hem daarna vertel dat hij zich kut voelt doordat hij zichzelf dit aan doet vind ik onzin. Ik heb er dan een groot aandeel in gehad.
woensdag 16 december 2009 om 09:12
quote:Boefus schreef op 16 december 2009 @ 08:55:
Ik zou dit gedrag ook erg vervelend vinden, hoor. Als je wat dwars zit: zeg het dan en anders niet, maar reageer het dan ook niet op mij af. Is dit niet het soort van passief agressieve gedrag wat vroeger altijd aan vrouwen toegeschreven werd?
Ik vind dat dus ook passief-agressief gedrag, als het dus zo gaat als TO beschrijft. Niks aan de hand en dan, vanuit het niks, een rotstemming die dan zogenaamd niks met haar te maken heeft maar die wel op haar wordt afgeschoven.
Kennelijk gelooft TO haar man dus niet als hij zegt dat er niks is. Vandaar mijn vraag of dit andersom ook zo gaat. Dat het een beetje een modusje is geworden tussen beide.
Ik zou dit gedrag ook erg vervelend vinden, hoor. Als je wat dwars zit: zeg het dan en anders niet, maar reageer het dan ook niet op mij af. Is dit niet het soort van passief agressieve gedrag wat vroeger altijd aan vrouwen toegeschreven werd?
Ik vind dat dus ook passief-agressief gedrag, als het dus zo gaat als TO beschrijft. Niks aan de hand en dan, vanuit het niks, een rotstemming die dan zogenaamd niks met haar te maken heeft maar die wel op haar wordt afgeschoven.
Kennelijk gelooft TO haar man dus niet als hij zegt dat er niks is. Vandaar mijn vraag of dit andersom ook zo gaat. Dat het een beetje een modusje is geworden tussen beide.
woensdag 16 december 2009 om 09:14
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 09:09:
Dank voor jullie reacties! Ja, dit gaat vaker zo, en dan alleen van zijn kant uit. Ik ben inderdaad ook een prater en hij een zwijger, en dit hebben we ook al vaak besproken. En het gaat best goed, maar soms is er ineens een periode van een paar weken waarin de communicatie weer ver te zoeken is. En dit is weer zo'n periode.
Ik baal heir zo van, vooral omdat ik het gevoel heb nog heel veel te willen zeggen, maar van binnen weet dat ik dat beter neit kan doen omdat we dan echt bonje hebben die dagen aanhoudt. Dan doet hij wel "normaal", maar voel ik dat hij afstandelijker e.d. is.
Ik vind dit zo oneerlijk!Waarom? Waarom is het volgens jou niet oneerlijk dat je hem dwingt te praten?
Dank voor jullie reacties! Ja, dit gaat vaker zo, en dan alleen van zijn kant uit. Ik ben inderdaad ook een prater en hij een zwijger, en dit hebben we ook al vaak besproken. En het gaat best goed, maar soms is er ineens een periode van een paar weken waarin de communicatie weer ver te zoeken is. En dit is weer zo'n periode.
Ik baal heir zo van, vooral omdat ik het gevoel heb nog heel veel te willen zeggen, maar van binnen weet dat ik dat beter neit kan doen omdat we dan echt bonje hebben die dagen aanhoudt. Dan doet hij wel "normaal", maar voel ik dat hij afstandelijker e.d. is.
Ik vind dit zo oneerlijk!Waarom? Waarom is het volgens jou niet oneerlijk dat je hem dwingt te praten?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 09:15
quote:elfin schreef op 16 december 2009 @ 09:10:
Ja maar HPL jullie geven elkaar een knuffel en weten dat het uitgepraat zal worden. Ik heb het idee dat TO compleet in het duister tast en dat ze vanavond maar moet afwachten hoe zijn pet staat.En dat hebben we voor elkaar gekregen door niet te zeiken
Ja maar HPL jullie geven elkaar een knuffel en weten dat het uitgepraat zal worden. Ik heb het idee dat TO compleet in het duister tast en dat ze vanavond maar moet afwachten hoe zijn pet staat.En dat hebben we voor elkaar gekregen door niet te zeiken
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 09:16
Als je zelf niet lekker in je vel zit (net zoals je in slaap dommelt op de bank), kun je toch ook geen knop vinden die je "ineens" omdraait? Geef iemand de ruimte dat rotgevoel (naar eigen zeggen "zijn eigen probleem") uit te zitten, dat moet toch wel kunnen in een relatie?
Door het meteen op jezelf te betrekken, maar je van zijn probleem ZELF jouw probleem.
Dus eigenlijk (anders verwoord) volledig met HPL eens.
Door het meteen op jezelf te betrekken, maar je van zijn probleem ZELF jouw probleem.
Dus eigenlijk (anders verwoord) volledig met HPL eens.
woensdag 16 december 2009 om 09:17
HPL,
Ik begrijp best dat de een niet direct wilt praten en de ander alles er meteen uit wilt gooien (hebben mijn partner en ik nml ook) en ik begrijp ook dat je dan rekening met elkaar houdt.
Maar kan de vriend van TS dan niet in elk geval aangeven WAT hem dwars zit maar dat er dan later over gesproken wordt...Dan zit TS niet zo in onzekerheid en hoeft ze ook niet te 'zeuren'. Want nu gaat TS alleen maar twijfelen aan haarzelf....Zou helemaal niet nodig moeten zijn!
Ik begrijp best dat de een niet direct wilt praten en de ander alles er meteen uit wilt gooien (hebben mijn partner en ik nml ook) en ik begrijp ook dat je dan rekening met elkaar houdt.
Maar kan de vriend van TS dan niet in elk geval aangeven WAT hem dwars zit maar dat er dan later over gesproken wordt...Dan zit TS niet zo in onzekerheid en hoeft ze ook niet te 'zeuren'. Want nu gaat TS alleen maar twijfelen aan haarzelf....Zou helemaal niet nodig moeten zijn!
Perfectionisme is niet perfect...
