Relaties
alle pijlers
Relatie met moeder.
vrijdag 31 juli 2026 om 13:06
Om even in te leiden:
Ik heb een moeder met (vermoedelijk) narcisme. Ik heb geen fijne jeugd gehad, alles draaide om mijn moeder, om uiterlijke schijn, om status. Als nodig wil ik hier best wat verder over uitbreiden.
Ongeveer 4 jaar geleden heb ik, na jaren van twijfelen en bang voor wat mijn breuk met mijn moeder met de relatie met de rest van de familie zou doen, de relatie met mijn moeder zou doen, op een laag pitje gezet. Het was voor haar duidelijk dat ik geen contact wilde, zag haar alleen nog tijdens familiebijeenkomsten. Zij kon dit niet accepteren.
Een paar maansen geleden, na weer een incident waar ze de door mij gecreeerde afstsnd niet wilde respecteren, heb ik via de mail (op een respectvolle manier, zonder beschuldigingen haar kant op) gezegd dat ik écht geen contact wilde.
Ondertussen zet ze flying monkeys in, wordt ik belaagd op social media (hoeqel nog niet mijn accounts verwijderd wel alle apps verwijderd en niet langer meer actief daar).
Nu kom ik terug van vakantie en ligt er een brief. Ze heeft een briefje gevonden van toen ik een jaar of 13/14 was en deze ook bijgevoegd. Deze had ik verstopt in een van de bijbels van mijn stiefvader, en daarin stond een noodkreet dat ik het thuis niet meer uithield, niet meer thyis wilde wonen maar dit absoluut niet met mijn moeder kon bespreken en dat ze dit nooit te weten mocht komen. Maar dat ik ontzettend ongelukkig was en niet wist hoe ik dit leven nog langer vol moest houden.
Mijn moeder heeft een brief bjjgevoegd dat ze nu ziet dat ze mij nooit heeft gezien. Dat ze altijd alles heeft weg gelachen en gehoopt dat het wel vanzelf over zou gaan. Dat ik nooit wilde praten en dat ze nu spijt heeft dat ze nooit heeft doorgevraagd, maar dat ze daar angst voor had.
Hartstikke leuk, zo'n brief. En nu? Aan de ene kant is het een soort van hand in eigen boezem. Aan de andere kant pakt ze een symptoom en maakt dat nu de oorzaak. Gaat ze weer voorbij aan mijn vraag tot rust en voelt het als weer een manier om mij tot cobtact te manipuleren.
Hebben jullie een idee wat ik hiermee moet? Ben ik haar een antwoord, of zelfs een gesprek verplicht? Zou ik daar iets mee opschieten? Ben ik een bitch als ik er niets mee doe? Of is dat het vermijden van wéér dit aangaan met haar? Is zij de redelijke en ik de moeilijke?
Ik heb een moeder met (vermoedelijk) narcisme. Ik heb geen fijne jeugd gehad, alles draaide om mijn moeder, om uiterlijke schijn, om status. Als nodig wil ik hier best wat verder over uitbreiden.
Ongeveer 4 jaar geleden heb ik, na jaren van twijfelen en bang voor wat mijn breuk met mijn moeder met de relatie met de rest van de familie zou doen, de relatie met mijn moeder zou doen, op een laag pitje gezet. Het was voor haar duidelijk dat ik geen contact wilde, zag haar alleen nog tijdens familiebijeenkomsten. Zij kon dit niet accepteren.
Een paar maansen geleden, na weer een incident waar ze de door mij gecreeerde afstsnd niet wilde respecteren, heb ik via de mail (op een respectvolle manier, zonder beschuldigingen haar kant op) gezegd dat ik écht geen contact wilde.
Ondertussen zet ze flying monkeys in, wordt ik belaagd op social media (hoeqel nog niet mijn accounts verwijderd wel alle apps verwijderd en niet langer meer actief daar).
Nu kom ik terug van vakantie en ligt er een brief. Ze heeft een briefje gevonden van toen ik een jaar of 13/14 was en deze ook bijgevoegd. Deze had ik verstopt in een van de bijbels van mijn stiefvader, en daarin stond een noodkreet dat ik het thuis niet meer uithield, niet meer thyis wilde wonen maar dit absoluut niet met mijn moeder kon bespreken en dat ze dit nooit te weten mocht komen. Maar dat ik ontzettend ongelukkig was en niet wist hoe ik dit leven nog langer vol moest houden.
Mijn moeder heeft een brief bjjgevoegd dat ze nu ziet dat ze mij nooit heeft gezien. Dat ze altijd alles heeft weg gelachen en gehoopt dat het wel vanzelf over zou gaan. Dat ik nooit wilde praten en dat ze nu spijt heeft dat ze nooit heeft doorgevraagd, maar dat ze daar angst voor had.
Hartstikke leuk, zo'n brief. En nu? Aan de ene kant is het een soort van hand in eigen boezem. Aan de andere kant pakt ze een symptoom en maakt dat nu de oorzaak. Gaat ze weer voorbij aan mijn vraag tot rust en voelt het als weer een manier om mij tot cobtact te manipuleren.
Hebben jullie een idee wat ik hiermee moet? Ben ik haar een antwoord, of zelfs een gesprek verplicht? Zou ik daar iets mee opschieten? Ben ik een bitch als ik er niets mee doe? Of is dat het vermijden van wéér dit aangaan met haar? Is zij de redelijke en ik de moeilijke?
vrijdag 31 juli 2026 om 13:43
En stel dat jij de moeilijke bent, maakt dat dan wat uit?Elize2 schreef: ↑31-07-2026 13:06
Hebben jullie een idee wat ik hiermee moet? Ben ik haar een antwoord, of zelfs een gesprek verplicht? Zou ik daar iets mee opschieten? Ben ik een bitch als ik er niets mee doe? Of is dat het vermijden van wéér dit aangaan met haar? Is zij de redelijke en ik de moeilijke?
Ik kan alleen voor mezelf spreken, ik denk dat ik nog één keer een gesprek met haar aan zou gaan. Wie weet heeft het vinden van dit briefje haar daadwerkelijk de ogen geopend en is ze er aan toe haar eigen aandeel onder ogen te zien en wellicht te erkennen en misschien zelfs excuses te maken als ze dat zo voelt.
Ik denk wel dat ik heel alert zou zijn tijdens het gesprek, zijn haar woorden echt en oprecht of probeert ze slinks haar aandeel te verzachten en mij als kind als moeilijk neer te zetten? Als stil en onwelwillend om te praten?
Als dat laatste aan de orde zou zijn zou het voor mij ook meteen het laatste gesprek zijn dat ik met haar voer en dat zou ik haar ook zeggen, op dat moment face to face.
Je hebt niet zoveel te verliezen. Heel misschien wel iets te winnen?
Maar als je het niet doet, ook prima. Jij mag kiezen om haar niet in je leven te willen. Om elke reden die voor jou goed is.
vrijdag 31 juli 2026 om 13:45
Welk gedrag maakt dat je haar nú niet kunt zien?
Ik denk dat jij nog heel erg verlangt naar de steun en liefde die je nooit hebt gekregen en nu ze 1 spoortje inzicht toont, flakkert dat verlangen weer op.
Want ze zag je toen niet, maar ze ziet je nu ook niet, want ze vertoont waarschijnlijk nog steeds gedrag dat jou kwetst.
Ik denk dat jij nog heel erg verlangt naar de steun en liefde die je nooit hebt gekregen en nu ze 1 spoortje inzicht toont, flakkert dat verlangen weer op.
Want ze zag je toen niet, maar ze ziet je nu ook niet, want ze vertoont waarschijnlijk nog steeds gedrag dat jou kwetst.
vrijdag 31 juli 2026 om 13:45
Je bent niks verplicht. Je hebt het heel
erg moeilijk gehad zo te lezen en alleen jij kan bepalen wat je voor nu en ik de toekomst wil. Mis je haar, mis je een moeder? Wellicht is dan nog 1 keer proberen het contact te herstellen een optie? Ik zou er dan zelf voor kiezen dit onder prof. begeleiding te toen. Nu ze op deze manier toenadering zoekt zou het wellicht haalbaar zijn.
Maar als je je hebt neergelegd bij geen contact, je je weg hierin gevonden hebt en hier oké mee bent dan is het natuurlijk ook prima het hierbij te laten. Je zou er dan voor kunnen kiezen niks te laten horen maar je zou ook kunnen aangeven dat je haar bedankt voor haar bericht maar bij je keuze blijft en het contact niet wil herstellen. Zelf zou ik voor het laatste kiezen omdat je dan netjes bent gebleven, wel hebt gereageerd en je niks te verwijten valt.
Bedenk wel, als je nu de deur dicht gooit zal hij niet meer open gaan. Dat is natuurlijk helemaal prima als je er zelf oké mee bent. Maar bij enige twijfel zou ik het zelf nog 1 keer proberen. Maar dat heeft ermee te maken dat ik mijn moeder heel plotseling verloren ben.
erg moeilijk gehad zo te lezen en alleen jij kan bepalen wat je voor nu en ik de toekomst wil. Mis je haar, mis je een moeder? Wellicht is dan nog 1 keer proberen het contact te herstellen een optie? Ik zou er dan zelf voor kiezen dit onder prof. begeleiding te toen. Nu ze op deze manier toenadering zoekt zou het wellicht haalbaar zijn.
Maar als je je hebt neergelegd bij geen contact, je je weg hierin gevonden hebt en hier oké mee bent dan is het natuurlijk ook prima het hierbij te laten. Je zou er dan voor kunnen kiezen niks te laten horen maar je zou ook kunnen aangeven dat je haar bedankt voor haar bericht maar bij je keuze blijft en het contact niet wil herstellen. Zelf zou ik voor het laatste kiezen omdat je dan netjes bent gebleven, wel hebt gereageerd en je niks te verwijten valt.
Bedenk wel, als je nu de deur dicht gooit zal hij niet meer open gaan. Dat is natuurlijk helemaal prima als je er zelf oké mee bent. Maar bij enige twijfel zou ik het zelf nog 1 keer proberen. Maar dat heeft ermee te maken dat ik mijn moeder heel plotseling verloren ben.
vrijdag 31 juli 2026 om 13:45
Wat een vervelende situatie, ik begrijp heel goed dat je even niet weet wat je moet doen.
Ik herken je strijd tussen stil blijven of reageren.
Mijn regel bij communicatie die grote emoties oproept is dat ik ze tenminste 24 uur moet laten afkoelen na lezing. Je kunt indien nodig best een ontvangstbevestiging geven, maar een reactie geef ik nooit.
Na 24 uur kijk ik opnieuw, als ik dan nog steeds in de gordijnen vlieg mag ik niet reageren. Dat doe ik pas nadat ik er rustig over kan denken. Natuurlijk is het weleens gebeurd dat de wederpartij stelde dat ze binnen een bepaalde termijn reactie wilden, maar zolang het geen wet is, bepaal je zelf of en wanneer je reageert. In dergelijke gevallen krijgen ze een ontvangstbevestiging met de opmerking dat ik wellicht een reactie stuur nadat ik er rustig over heb kunnen nadenken en eventueel na ruggespraak met de relevante personen of instanties. Ik hang er bewust geen tijdspad aan zodat ik daar nooit gedonder mee kan krijgen. Dit is een handelwijze die zowel voor familie als werkgevers haar nut heeft bewezen.
Tenslotte ben je tot niets verplicht, ook niet tot een reactie. Mijn tactiek zou zijn rustig nadenken, overleggen met een vertrouwde buitenstaander, kijken wat jij wil met betrekking tot de relatie met je moeder, wat handig is en dan eventueel een reactie schrijven, bellen of mailen.
Voor mij geldt dat ik verbaal nogal snel uit de bocht kan vliegen. Daarom kies ik er in het begin vaak voor om het bij schriftelijke communicatie te houden. Op die manier kan ik garanderen dat ik geen verkeerde opmerkingen maak en het zakelijk houden. Deze brieven laat ik altijd door een ander lezen nadat ik hem zelf al na 24 uur heb herlezen.
Mijn advies is dan ook om de brief even te laten bezinken, met een goede vriendin te bespreken en kijken wat jij wilt met deze situatie. Aan de hand daarvan kun je kijken wat het best bij jou past.
Sterkte met deze situatie, ik leef (en lees) met je mee.
Ik herken je strijd tussen stil blijven of reageren.
Mijn regel bij communicatie die grote emoties oproept is dat ik ze tenminste 24 uur moet laten afkoelen na lezing. Je kunt indien nodig best een ontvangstbevestiging geven, maar een reactie geef ik nooit.
Na 24 uur kijk ik opnieuw, als ik dan nog steeds in de gordijnen vlieg mag ik niet reageren. Dat doe ik pas nadat ik er rustig over kan denken. Natuurlijk is het weleens gebeurd dat de wederpartij stelde dat ze binnen een bepaalde termijn reactie wilden, maar zolang het geen wet is, bepaal je zelf of en wanneer je reageert. In dergelijke gevallen krijgen ze een ontvangstbevestiging met de opmerking dat ik wellicht een reactie stuur nadat ik er rustig over heb kunnen nadenken en eventueel na ruggespraak met de relevante personen of instanties. Ik hang er bewust geen tijdspad aan zodat ik daar nooit gedonder mee kan krijgen. Dit is een handelwijze die zowel voor familie als werkgevers haar nut heeft bewezen.
Tenslotte ben je tot niets verplicht, ook niet tot een reactie. Mijn tactiek zou zijn rustig nadenken, overleggen met een vertrouwde buitenstaander, kijken wat jij wil met betrekking tot de relatie met je moeder, wat handig is en dan eventueel een reactie schrijven, bellen of mailen.
Voor mij geldt dat ik verbaal nogal snel uit de bocht kan vliegen. Daarom kies ik er in het begin vaak voor om het bij schriftelijke communicatie te houden. Op die manier kan ik garanderen dat ik geen verkeerde opmerkingen maak en het zakelijk houden. Deze brieven laat ik altijd door een ander lezen nadat ik hem zelf al na 24 uur heb herlezen.
Mijn advies is dan ook om de brief even te laten bezinken, met een goede vriendin te bespreken en kijken wat jij wilt met deze situatie. Aan de hand daarvan kun je kijken wat het best bij jou past.
Sterkte met deze situatie, ik leef (en lees) met je mee.
pedersen wijzigde dit bericht op 31-07-2026 13:48
Reden: Typo
Reden: Typo
0.03% gewijzigd
vrijdag 31 juli 2026 om 13:47
Elize2 schreef: ↑31-07-2026 13:06
Hebben jullie een idee wat ik hiermee moet? Ben ik haar een antwoord, of zelfs een gesprek verplicht? Zou ik daar iets mee opschieten? Ben ik een bitch als ik er niets mee doe? Of is dat het vermijden van wéér dit aangaan met haar? Is zij de redelijke en ik de moeilijke?
Volgens mij is dit de enige relevante vraag. De rest doet er niet toe, ze heeft haar kans ruimschoots gehad, je bent volwassen en mag voor jezelf kiezen, welke keus dat ook is.
Tjezus, wat vals
vrijdag 31 juli 2026 om 13:59
Jouw moeder doet een poging tot contact. Dat doet ze met een oud briefje en daarbij “de hand in eigen boezem” door te erkennen dat ze jou tekort heeft gedaan.
De vraag is wat haar motivatie is om dit te doen. Steekt ze écht de hand in eigen boezem, ziet ze haar aandeel en probeert ze iets te fixen?
Of kan ze er niet tegen dat jij een grens oplegt en zoekt ze nu een nieuwe (best wel vergaande) manier om toch haar zin tot contact door te drammen en draait het dus vooral (weer) om haar eigen behoefte ?
De enige manier om daar achter te komen is door het contact aan te gaan. Mét daarbij dus een kans op teleurstelling. De vraag is of je er nog behoefte aan- en vertrouwen in hebt om het contact aan te gaan.
Voor wat je er aan hebt; als ik in jouw schoenen stond, zou ik (denk ik!) reageren op haar brief dat het me goed doet dat ze haar aandeel erkent en dat ik voor nu hoop dat ze mijn wens om voorlopig geen contact te hebben respecteert. Als ze zich daar niet aan houdt zou het duidelijk zijn voor mij. Houdt ze zich er wel aan dat zou ik over een paar weken de knoop doorhakken of ik het nog een poging wil geven of niet.
De vraag is wat haar motivatie is om dit te doen. Steekt ze écht de hand in eigen boezem, ziet ze haar aandeel en probeert ze iets te fixen?
Of kan ze er niet tegen dat jij een grens oplegt en zoekt ze nu een nieuwe (best wel vergaande) manier om toch haar zin tot contact door te drammen en draait het dus vooral (weer) om haar eigen behoefte ?
De enige manier om daar achter te komen is door het contact aan te gaan. Mét daarbij dus een kans op teleurstelling. De vraag is of je er nog behoefte aan- en vertrouwen in hebt om het contact aan te gaan.
Voor wat je er aan hebt; als ik in jouw schoenen stond, zou ik (denk ik!) reageren op haar brief dat het me goed doet dat ze haar aandeel erkent en dat ik voor nu hoop dat ze mijn wens om voorlopig geen contact te hebben respecteert. Als ze zich daar niet aan houdt zou het duidelijk zijn voor mij. Houdt ze zich er wel aan dat zou ik over een paar weken de knoop doorhakken of ik het nog een poging wil geven of niet.
vrijdag 31 juli 2026 om 14:00
Als je met iemand te maken hebt die je al je hele leven loopt te manipuleren en alleen om jouw gevoelens geeft als het uitkomt, kom je er op deze manier niet. Die vindt altijd wel iets om je te verwijten. Dat gebeurt nu ook weer, want "jij wilde niet praten". Zelfs nu kan het niet blijven bij zelfinzicht en excuses.
Tjezus, wat vals
vrijdag 31 juli 2026 om 14:01
En dit is wat ik wil zeggen maar wat er absoluut niet zo goed uitkwam !Eenbeetjevanditendat schreef: ↑31-07-2026 13:59Jouw moeder doet een poging tot contact. Dat doet ze met een oud briefje en daarbij “de hand in eigen boezem” door te erkennen dat ze jou tekort heeft gedaan.
De vraag is wat haar motivatie is om dit te doen. Steekt ze écht de hand in eigen boezem, ziet ze haar aandeel en probeert ze iets te fixen?
Of kan ze er niet tegen dat jij een grens oplegt en zoekt ze nu een nieuwe (best wel vergaande) manier om toch haar zin tot contact door te drammen en draait het dus vooral (weer) om haar eigen behoefte ?
De enige manier om daar achter te komen is door het contact aan te gaan. Mét daarbij dus een kans op teleurstelling. De vraag is of je er nog behoefte aan- en vertrouwen in hebt om het contact aan te gaan.
Voor wat je er aan hebt; als ik in jouw schoenen stond, zou ik (denk ik!) reageren op haar brief dat het me goed doet dat ze haar aandeel erkent en dat ik voor nu hoop dat ze mijn wens om voorlopig geen contact te hebben respecteert. Als ze zich daar niet aan houdt zou het duidelijk zijn voor mij. Houdt ze zich er wel aan dat zou ik over een paar weken de knoop doorhakken of ik het nog een poging wil geven of niet.
vrijdag 31 juli 2026 om 14:02
vrijdag 31 juli 2026 om 14:04
Eenbeetjevanditendat schreef: ↑31-07-2026 13:59
Voor wat je er aan hebt; als ik in jouw schoenen stond, zou ik (denk ik!) reageren op haar brief dat het me goed doet dat ze haar aandeel erkent en dat ik voor nu hoop dat ze mijn wens om voorlopig geen contact te hebben respecteert. Als ze zich daar niet aan houdt zou het duidelijk zijn voor mij. Houdt ze zich er wel aan dat zou ik over een paar weken de knoop doorhakken of ik het nog een poging wil geven of niet.
Hier kan ik me iets bij voorstellen, dan hoef je geen rigoureuze zwart-wit beslissingen te nemen en kijken of haar inzicht zich niet alleen in woorden, maar ook in daden vertaalt.
Toevoeging: maar ik kan het me ook helemaal voorstellen wanneer je er helemaal niks mee doet. En nee, dat maakt je geen bitch of wat dan ook. Je mag voor je eigen behoefte kiezen, en haar probleem bij haar laten.
Tjezus, wat vals
vrijdag 31 juli 2026 om 14:13
Klopt maar met een (gediagnosticeerde) narcist als ex heb ik dat wel altijd gedaan, waardoor ik dicht bij mezelf kon blijven wat maakt dat ik mezelf in de spiegel gewoon kon blijven aankijken. Ik heb er misschien richting hem niet mee bereikt wat ik ermee hoopte te bereiken maar wel vrede en rust met hoe ik dat zelf aangepakt heb.MevrouwJack schreef: ↑31-07-2026 14:00Als je met iemand te maken hebt die je al je hele leven loopt te manipuleren en alleen om jouw gevoelens geeft als het uitkomt, kom je er op deze manier niet. Die vindt altijd wel iets om je te verwijten. Dat gebeurt nu ook weer, want "jij wilde niet praten". Zelfs nu kan het niet blijven bij zelfinzicht en excuses.
nanouk wijzigde dit bericht op 31-07-2026 14:15
0.48% gewijzigd
vrijdag 31 juli 2026 om 14:14
Dropdrop schreef: ↑31-07-2026 13:45Welk gedrag maakt dat je haar nú niet kunt zien?
Ik denk dat jij nog heel erg verlangt naar de steun en liefde die je nooit hebt gekregen en nu ze 1 spoortje inzicht toont, flakkert dat verlangen weer op.
Want ze zag je toen niet, maar ze ziet je nu ook niet, want ze vertoont waarschijnlijk nog steeds gedrag dat jou kwetst.
De rest nog niet gelezen, maar dit denk ik dus niet. Het is meer dat ik het boek heb dichtgeslagen. En ergens voel ik mij verplicht te reageren, maar ben ik écht bang dat dat haar het idee geeft dat we weer in contact gaan zijn. Dat haar eenmalige "ik zie in dat je je ongezien voelt" een manipulatieve actie is.
Ze is zeer intelligent, zeer manipulatief en erg bedreven in haar zin krijgen. En al mijn haren gaan overeind staan. Ik ervaar veel rust zonder haar. Ik hoef haar goedkeuring al heel lang niet meer.
En tegeljjkertijd ben ik bang dat ik nog steeds niet sterk genoeg ben in een gesprek met haar. Dat het me een enorme terugslag geeft. Haar manipilaties zijn geraffineerd en vaak kan ik ze pas achteraf plaatsen, niet in het gesprek zelf.
Maar niet reageren voelt hard ofzo? En misschien voelt het voor mij alsof niet reageren ook een soort falen is, nog steeds niet in staat tegen haar op te staan?
elize2 wijzigde dit bericht op 31-07-2026 15:11
0.30% gewijzigd
vrijdag 31 juli 2026 om 14:23
O, mijn moeder is niet opgehouden met het zoeken naar contact. Via mijn man, via mijn kinderen, via erg stomme opmerkingen op social media, via stroop smeren en schuldgevoel aanpraten, via familie inzetten en zielig doen daar dat ze het écht niet snapt en zij toch niets verkeerd heeft gedaan. Via al mijn gangen nagaan online, voor zover haar dat lukte. Ze heeft het eogenlijk alleen nog niet via mijn werkgever geprobeerd. En nu dus via een brief waarin ze een andere tactiek probeert.Eenbeetjevanditendat schreef: ↑31-07-2026 13:59Jouw moeder doet een poging tot contact. Dat doet ze met een oud briefje en daarbij “de hand in eigen boezem” door te erkennen dat ze jou tekort heeft gedaan.
De vraag is wat haar motivatie is om dit te doen. Steekt ze écht de hand in eigen boezem, ziet ze haar aandeel en probeert ze iets te fixen?
Of kan ze er niet tegen dat jij een grens oplegt en zoekt ze nu een nieuwe (best wel vergaande) manier om toch haar zin tot contact door te drammen en draait het dus vooral (weer) om haar eigen behoefte ?
De enige manier om daar achter te komen is door het contact aan te gaan. Mét daarbij dus een kans op teleurstelling. De vraag is of je er nog behoefte aan- en vertrouwen in hebt om het contact aan te gaan.
Voor wat je er aan hebt; als ik in jouw schoenen stond, zou ik (denk ik!) reageren op haar brief dat het me goed doet dat ze haar aandeel erkent en dat ik voor nu hoop dat ze mijn wens om voorlopig geen contact te hebben respecteert. Als ze zich daar niet aan houdt zou het duidelijk zijn voor mij. Houdt ze zich er wel aan dat zou ik over een paar weken de knoop doorhakken of ik het nog een poging wil geven of niet.
Dank je. Dit is helpend. Het gaat volledig om haar en haar controle die ze nu niet heeft. Het heeft niets met mij te maken.
vrijdag 31 juli 2026 om 14:29
vrijdag 31 juli 2026 om 14:34
@almostdone
Ik snap dat het moeilijk is voor een moeder om een kind dat geen contact wil los te laten.
Ik ben best bereid in een brief te laten weten wáár mijn pijnpunten zitten. Want eerlijk: mijn jeugd heb ik ondertussen best goed verwerkt. Tuurlijk heb ik og last van alles, maar ik snap echt wel dat haar leven ook niwt over rozen ging en ik snap dat elke ouder "fouten" maakt.
Het gaat me veel meer over hoe zij de afgelopen jaren voordat ik het contact verbrak met me om is gegaan. Hoe vaak ze mij heeft verteld wat een slechte dochter ik ben, dat ik geen empathie heb, dat een moeder meer mag verwachten, dat ik een teleurstelling ben. Ik hoef het gewoon niet meer te horen. Dát is de grootste reden dat ik haar niet meer wil zien. En dat is waar ik heel erg bang voor ben als ik wel weer zou uitreiken.
Mijn vader blonk ook in afwezigheid, en toch heb ik als volwassene een hele fijne band met hem opgebouwd. Met mijn moeder zie ik dat nooit gebeuren.
Ik kan je verhalen vertellen waarbjj je ze waarschijnlijk niet eens zou geloven als ik ze neerschreef.
Ik snap dat het moeilijk is voor een moeder om een kind dat geen contact wil los te laten.
Ik ben best bereid in een brief te laten weten wáár mijn pijnpunten zitten. Want eerlijk: mijn jeugd heb ik ondertussen best goed verwerkt. Tuurlijk heb ik og last van alles, maar ik snap echt wel dat haar leven ook niwt over rozen ging en ik snap dat elke ouder "fouten" maakt.
Het gaat me veel meer over hoe zij de afgelopen jaren voordat ik het contact verbrak met me om is gegaan. Hoe vaak ze mij heeft verteld wat een slechte dochter ik ben, dat ik geen empathie heb, dat een moeder meer mag verwachten, dat ik een teleurstelling ben. Ik hoef het gewoon niet meer te horen. Dát is de grootste reden dat ik haar niet meer wil zien. En dat is waar ik heel erg bang voor ben als ik wel weer zou uitreiken.
Mijn vader blonk ook in afwezigheid, en toch heb ik als volwassene een hele fijne band met hem opgebouwd. Met mijn moeder zie ik dat nooit gebeuren.
Ik kan je verhalen vertellen waarbjj je ze waarschijnlijk niet eens zou geloven als ik ze neerschreef.
elize2 wijzigde dit bericht op 31-07-2026 15:10
1.34% gewijzigd
vrijdag 31 juli 2026 om 14:43
Op deze laatste zinnen na geeft alles in jouw post weer hoe goed je keus om het contact te verbreken geweest is voor jouw rust. Het klinkt alsof je dus ook niet heel veel 'te winnen' hebt bij nieuw contact. Het klinkt alsof je al een hele lange rit achter de rug hebt gehad, hoe vaak heb je al geprobeerd om tegen haar op te staan door het gesprek aan te gaan? En hoe vaak heeft dat al niet gewerkt? Haar achterlaten en kiezen voor jezelf is misschien wel de beste manier om tegen haar op te staan.
mevrouwjack wijzigde dit bericht op 31-07-2026 14:44
7.23% gewijzigd
Tjezus, wat vals
vrijdag 31 juli 2026 om 14:44
Ik zou expres nu even niet reageren. Als het van haar kant stil blijft kun je nog zien wat je doet en of je eens in gesprek gaat (je bent er waarschijnlijk binnen tien minuten wel achter of ze het licht heeft gezien of dat het nog steeds om haar draait, en dan kun je alsnog weer terug naar geen contact). Maar de kans is groot dat ze bij een korte stilte van jouw kant zelf wel weer op de lijn komt en niet op een positieve manier. Dan heb je ook je antwoord.
Nog even los van dat alles: wel apart dat ze nu opeens met zo’n briefje het licht kan zien, terwijl ze jarenlang natuurlijk alle steken heeft laten vallen. Ik acht de kans dan ook veel groter dat dit een manipulatie poging is. En nog weer los daarvan: zelfs als ze nu het licht wel gezien zou hebben zal het altijd een moeilijk en manipulatief mens blijven. Je hebt alle redenen om sowieso geen contact te willen.
En vertel jezelf aub niet dat dat iets te maken heeft met jezelf en opkomen voor jezelf enzo. Je mag jezelf gewoon een rustig leven gunnen zonder moeten omgaan met allerlei moeilijke mensen.
Sterkte en succes, vreselijk dit soort ouders.
Nog even los van dat alles: wel apart dat ze nu opeens met zo’n briefje het licht kan zien, terwijl ze jarenlang natuurlijk alle steken heeft laten vallen. Ik acht de kans dan ook veel groter dat dit een manipulatie poging is. En nog weer los daarvan: zelfs als ze nu het licht wel gezien zou hebben zal het altijd een moeilijk en manipulatief mens blijven. Je hebt alle redenen om sowieso geen contact te willen.
En vertel jezelf aub niet dat dat iets te maken heeft met jezelf en opkomen voor jezelf enzo. Je mag jezelf gewoon een rustig leven gunnen zonder moeten omgaan met allerlei moeilijke mensen.
Sterkte en succes, vreselijk dit soort ouders.
vrijdag 31 juli 2026 om 15:09
Wat je het beste kunt doen weet ik niet. Ik ken je moeder niet, ik ken jou niet en ik weet niet of er sprake is van narcisme. Als dit werkelijk zo is dat zou ik afstand blijven houden.
Maar stel dat het anders ligt: dat jij (om maar wat te noemen) een introvert kind was en zij een uitbundige, extraverte vrouw.... dan zal ze waarschijnlijk erg geschrokken zijn van het briefje en echt spijt hebben dat ze jouw verdriet nooit heeft gezien.
Dat kan natuurlijk ook.
In het geval van verschillende karakters en onbegrip zou ik haar, en jezelf, zeker nog een kans geven. En dan hoeft het geen intensief contact te worden, jullie liggen elkaar misschien helemaal niet, maar jullie zijn wel kind en moeder. Dan is het toch veel fijner dat er wat communicatie is soms. Bovendien kunnen verhoudingen ook verbeteren.
Maar nogmaals: als er écht sprake is van narcisme dan zou ik hooguit kiezen voor hoogstnoodzakelijk sporadisch praktisch/zakelijk contact. En meteen afhaken bij narcistisch gedrag.
Maar stel dat het anders ligt: dat jij (om maar wat te noemen) een introvert kind was en zij een uitbundige, extraverte vrouw.... dan zal ze waarschijnlijk erg geschrokken zijn van het briefje en echt spijt hebben dat ze jouw verdriet nooit heeft gezien.
Dat kan natuurlijk ook.
In het geval van verschillende karakters en onbegrip zou ik haar, en jezelf, zeker nog een kans geven. En dan hoeft het geen intensief contact te worden, jullie liggen elkaar misschien helemaal niet, maar jullie zijn wel kind en moeder. Dan is het toch veel fijner dat er wat communicatie is soms. Bovendien kunnen verhoudingen ook verbeteren.
Maar nogmaals: als er écht sprake is van narcisme dan zou ik hooguit kiezen voor hoogstnoodzakelijk sporadisch praktisch/zakelijk contact. En meteen afhaken bij narcistisch gedrag.
vrijdag 31 juli 2026 om 15:31
Als dit jouw overtuiging is, dan zie ik geen meerwaarde om het contact aan te halen. Dan voelt haar poging voor jou dus niet als een oprechte manier om iets te herstellen, maar om haar eigen zin te krijgen.
Ik vind jou geen egoïst, niet “moeilijk doen”. Je trekt een grens. Verdrietig dat het zo ver moet komen. Maar als je reageert op de brief stap je weer terug in de dynamiek en houd je een patroon in stand waar je, als ik jou goed begrijp, net afstand van had genomen wat jou ook nog goed deed.
Alleen bij (als is het maar een piepklein) vermoeden van oprechtheid, zou ik dit een kans geven.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in