Relaties
alle pijlers
Relatie over. Wat nu?
maandag 3 augustus 2009 om 10:59
Hallo allemaal,
Ik heb een poosje meegeschreven op een ander topic over het verbreken van relaties, maar dat kan ik nu niet meer vinden, vandaar een nieuw topic.
Even in het kort: eind mei mijn 6-jarige relatie verbroken omdat ik al lang met twijfels rondliep. Een opluchting maar ook veel pijn en verdriet omdat ik mijn ex pijn deed. We hadden een koophuis wat nu te koop staat (wat een timing...). Inmiddels zijn we ruim 2 maanden verder, maar ik zie het af en toe somber in. Ex en ik wonen in feite nog in hetzelfde huis, een verre van ideale situatie. Hij zit momenteel bij zijn moeder omdat die op vakantie is, maar hij komt ook weer een keer terug. Intussen ben ik driftig op zoek naar nieuwe woonruimte, maar dat is zoo lastig! Bij de woningbouw duurt het erg lang en particular is bijna niet te betalen. Mijn ouders wonen ver weg en drie maanden bij vrienden op de bank crashen is ook geen echte optie. Ik weet dat het uiteindelijk allemaal wel goed zal komen, maar op sommige momenten zie ik het somber in. Het ergste is achter de rug (het moment van uitmaken zeg maar) maar soms vraag ik me af hoe ik nu verder moet. Het liefst zou ik nu meteen in een eigen huisje trekken maar dat zit er niet in. Heeft iemand opbeurende woorden voor me?
liefs, Troelaatje
Ik heb een poosje meegeschreven op een ander topic over het verbreken van relaties, maar dat kan ik nu niet meer vinden, vandaar een nieuw topic.
Even in het kort: eind mei mijn 6-jarige relatie verbroken omdat ik al lang met twijfels rondliep. Een opluchting maar ook veel pijn en verdriet omdat ik mijn ex pijn deed. We hadden een koophuis wat nu te koop staat (wat een timing...). Inmiddels zijn we ruim 2 maanden verder, maar ik zie het af en toe somber in. Ex en ik wonen in feite nog in hetzelfde huis, een verre van ideale situatie. Hij zit momenteel bij zijn moeder omdat die op vakantie is, maar hij komt ook weer een keer terug. Intussen ben ik driftig op zoek naar nieuwe woonruimte, maar dat is zoo lastig! Bij de woningbouw duurt het erg lang en particular is bijna niet te betalen. Mijn ouders wonen ver weg en drie maanden bij vrienden op de bank crashen is ook geen echte optie. Ik weet dat het uiteindelijk allemaal wel goed zal komen, maar op sommige momenten zie ik het somber in. Het ergste is achter de rug (het moment van uitmaken zeg maar) maar soms vraag ik me af hoe ik nu verder moet. Het liefst zou ik nu meteen in een eigen huisje trekken maar dat zit er niet in. Heeft iemand opbeurende woorden voor me?
liefs, Troelaatje
maandag 3 augustus 2009 om 11:02
Allereerst waardeloos dat je relatie op de klippen is gelopen.
Buiten je liefdesverdriet zit je nu ook met een (waarschijnlijk) onverkoopbaar huis in deze tijd
Maar waarom is drie maanden op de bank crashen bij vrienden een optie dan?
Ik zou niet nog maanden bij mijn ex op zijn lip willen zitten
Buiten je liefdesverdriet zit je nu ook met een (waarschijnlijk) onverkoopbaar huis in deze tijd
Maar waarom is drie maanden op de bank crashen bij vrienden een optie dan?
Ik zou niet nog maanden bij mijn ex op zijn lip willen zitten
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 3 augustus 2009 om 11:05
zou je eventueel een kamer kunnen huren? heb je iig een eigen plekje....goedkoper weer dan een huis....hoe groot is jullie huidige huis? (ik bedoel, heb je er een eigen kamer, of is het een 2kamer appartementje?) mmm, bij je ouders naar een nieuwe baan op zoek is ook wel drastisch....of is dat wellicht een optie (weet niet wat voor baan je nu hebt, en wat de relatie met je ouders is)
maandag 3 augustus 2009 om 11:08
Soms moet je door een diep dal gaan om er uiteindelijk beter van te worden!
Ik snap dat het een klote situatie is. Mag ik vragen in welke stad je woont? Ik kan me voorstellen dat een mooie woonruimte onmogelijk is op korte termijn, maar ergens een kamertje moet kunnen toch? Al is het buiten de stad...
Is natuurlijk ook behelpen, maar dan is er in ieder geval wat afstand tussen jullie, waardoor je je vast beter gaat voelen.
Ik snap dat het een klote situatie is. Mag ik vragen in welke stad je woont? Ik kan me voorstellen dat een mooie woonruimte onmogelijk is op korte termijn, maar ergens een kamertje moet kunnen toch? Al is het buiten de stad...
Is natuurlijk ook behelpen, maar dan is er in ieder geval wat afstand tussen jullie, waardoor je je vast beter gaat voelen.
maandag 3 augustus 2009 om 11:09
maandag 3 augustus 2009 om 11:14
Ons huis is een driekamer appartment (2 slaapkamers en woonkamer) in Leiden. We kunnen dan wel allebei onze eigen kamer hebben, maar vooral ex heeft het er heel moeilijk mee dat we uit elkaar zijn. En ik wil het hem niet nog moeilijker maken dan het al is. Ik zit ook al te kijken naar studentenkamers, maar ik was al zo blij dat ik uit die fase was.
He gets.
(sorry als ik zeurderig over kom; sommige weken gaat het heel goed, en dan raak ik weer in een dal, zoals nu). Ik ben nu ook hysterisch het internet aan het afzoeken, wat mijn humeur natuurlik ook niet ten goede komt. Toch maar op zoek naar een kamertje...
He gets.
(sorry als ik zeurderig over kom; sommige weken gaat het heel goed, en dan raak ik weer in een dal, zoals nu). Ik ben nu ook hysterisch het internet aan het afzoeken, wat mijn humeur natuurlik ook niet ten goede komt. Toch maar op zoek naar een kamertje...
maandag 3 augustus 2009 om 11:21
quote:Troelaatje schreef op 03 augustus 2009 @ 11:16:
Bedankt frizzy Het zal de maandagochtend wel zijn denk ik, altijd goed voor sombere gevoelens.Het kan trouwens ook zijn dat je verdriet je erg in de weg zit. Dan moet je eerst ff flink huilen (of een andere manier zoeken om het eruit te laten) en daarna actie gaan ondernemen. Maar laat je niet kisten! Elke moeilijke situatie is een test, waar je alleen maar van kan leren. Over een tijdje kijk je trots terug op deze tijd, omdat je het toch maar mooi hebt gered in je eentje.
Bedankt frizzy Het zal de maandagochtend wel zijn denk ik, altijd goed voor sombere gevoelens.Het kan trouwens ook zijn dat je verdriet je erg in de weg zit. Dan moet je eerst ff flink huilen (of een andere manier zoeken om het eruit te laten) en daarna actie gaan ondernemen. Maar laat je niet kisten! Elke moeilijke situatie is een test, waar je alleen maar van kan leren. Over een tijdje kijk je trots terug op deze tijd, omdat je het toch maar mooi hebt gered in je eentje.
maandag 3 augustus 2009 om 11:50
maandag 3 augustus 2009 om 11:57
Wat vervelend dat jullie nu nog samen in één huis wonen. Een bevriend stel dat uit elkaar is gegaan heeft nog even bij elkaar in huis gewoond, dat werkte niet en zij heeft toen een kamer gevonden. Het is idd vervelend maar wat is er dan vervelender moet je, je afvragen. Met je ex in één huis blijven wonen of even doorbijten op een wat kleinere ruimte totdat je een eigen plekje hebt. Waarschijnlijk werk je gewoon denk ik? Dus eigenlijk ben je er dan alleen om te slapen, lijkt me op zich niet zo'n probleem toch? En dan in het weekend ergens anders heen bijvoorbeeld je ouders of vrienden?
maandag 3 augustus 2009 om 12:42
Mooi boek he! Mediteren kan wel erg lastig zijn in het begin, een leraar kan hierbij helpen. Voel je je al wat beter?
Toch zou ik je adviseren iets anders te zoeken, ookal is jullie appartement groot genoeg. Elkaar steeds tegenkomen drukt toch zwaar op de borst. Voel je je steeds schuldig als je hem ziet omdat je zijn hart gebroken hebt... (alhoewel je daar natuurlijk niets aan kan doen, maar toch!)
Toch zou ik je adviseren iets anders te zoeken, ookal is jullie appartement groot genoeg. Elkaar steeds tegenkomen drukt toch zwaar op de borst. Voel je je steeds schuldig als je hem ziet omdat je zijn hart gebroken hebt... (alhoewel je daar natuurlijk niets aan kan doen, maar toch!)
maandag 3 augustus 2009 om 14:02
Ja inderdaad, een heel mooi boek. Voelde ook wel dat het iets voor me deed terwijl ik het las. Vandaar dat ik nu probeer te mediteren
Het uitmaken van mijn relatie heeft me veel verdriet bezorgd, maar het is beter zo. Ik was voor hem DE vrouw, terwijl ik me continue afvroeg of hij voor mij ook DE persoon was. Ik kwam daar maar niet uit, en toen heb ik de knoop doorgehakt. Klinkt simpel, maar voor mij was het heel zwaar. Ik wil heel graag bevriend met hem blijven, want ik vind hem nog steeds een heel mooi persoon. Maar als ik zie en hoor hoeveel pijn hij heeft en dat hij het eigenlik niet aankan, dan breekt mijn hart. In een huis blijven is dus geen optie eigenlijk....
Inmiddels heb ik mijn ouders gebeld en gaat het wat beter. God, en ik maar denken dat het best goed ging met mij
Het uitmaken van mijn relatie heeft me veel verdriet bezorgd, maar het is beter zo. Ik was voor hem DE vrouw, terwijl ik me continue afvroeg of hij voor mij ook DE persoon was. Ik kwam daar maar niet uit, en toen heb ik de knoop doorgehakt. Klinkt simpel, maar voor mij was het heel zwaar. Ik wil heel graag bevriend met hem blijven, want ik vind hem nog steeds een heel mooi persoon. Maar als ik zie en hoor hoeveel pijn hij heeft en dat hij het eigenlik niet aankan, dan breekt mijn hart. In een huis blijven is dus geen optie eigenlijk....
Inmiddels heb ik mijn ouders gebeld en gaat het wat beter. God, en ik maar denken dat het best goed ging met mij
maandag 3 augustus 2009 om 14:14
Niet probéren te mediteren, gewoon doen. Als beginner denk je vaak dat je het niet kan omdat je steeds afgeleid wordt door gedachten, maar dat is niet erg. Benoem wat er gebeurd ('denken', of 'plannen maken' of 'herinneren') en ga dan terug naar je ademhaling. Dat is de hele essentie van meditatie, en als je 100x wordt afgeleid dan is dat maar gewoon zo. 
Goed dat je nog steeds achter je beslissing staat. Natuurlijk zoiets zwaar. Maar er is wel heel veel moed voor nodig! Heel goed, voor zowel hem als voor jezelf dat je dit gedaan hebt. Juist omdat hij zo'n mooi persoon is verdient hij iemand die niet aan hem twijfelt. Met het verbreken van de relatie gun jij hem dat voor de toekomst.
Het gaat ook best goed met jou. Verdriet hoort erbij!
Goed dat je nog steeds achter je beslissing staat. Natuurlijk zoiets zwaar. Maar er is wel heel veel moed voor nodig! Heel goed, voor zowel hem als voor jezelf dat je dit gedaan hebt. Juist omdat hij zo'n mooi persoon is verdient hij iemand die niet aan hem twijfelt. Met het verbreken van de relatie gun jij hem dat voor de toekomst.
Het gaat ook best goed met jou. Verdriet hoort erbij!
maandag 3 augustus 2009 om 22:18
Yeetje frizzy, ben jij toevallig meditatie-leraar? Er komt inderdaad vanalles voorbij scheren als ik probeer te mediteren. In ELP las ik dat Liz al haar gedachtes namen geeft, bijvoorbeeld Mevrouw Twijfel en Meneer Angst. Daar moest ik wel om lachen, maar het werkt wel! Ik kan nu van een soort afstandje naar mijn gedachtes kijken van 'ohja, hier komt weer een paniekgedachte' en hem gewoon laten komen. Een ander mooi voorbeeld van ELP vond ik dat Liz beschreef dat ze afdaalde naar haar 'inner pocket of stillness' Ik zie mezelf dan met een laddertje in mijn binnenste afdalen
Bedankt voor je mooie woorden.
Bedankt voor je mooie woorden.
dinsdag 4 augustus 2009 om 10:04
quote:Troelaatje schreef op 03 augustus 2009 @ 22:18:
Yeetje frizzy, ben jij toevallig meditatie-leraar? Er komt inderdaad vanalles voorbij scheren als ik probeer te mediteren. In ELP las ik dat Liz al haar gedachtes namen geeft, bijvoorbeeld Mevrouw Twijfel en Meneer Angst. Daar moest ik wel om lachen, maar het werkt wel! Ik kan nu van een soort afstandje naar mijn gedachtes kijken van 'ohja, hier komt weer een paniekgedachte' en hem gewoon laten komen. Een ander mooi voorbeeld van ELP vond ik dat Liz beschreef dat ze afdaalde naar haar 'inner pocket of stillness' Ik zie mezelf dan met een laddertje in mijn binnenste afdalen
Bedankt voor je mooie woorden.
Hahahah nee hoor, wás ik maar zo goed dat ik leraar kon zijn! Ik schaar mezelf ook nog onder de beginners. Wel heb ik, net als Liz, een tijd doorgebracht in retraite, al was dat van een heel ander soort dan ELP.
Ja het is goed om op die manier naar je gedachten en gevoelens te kijken. Een andere tip (metafoor): zie jezelf als een eiland. Je gedachten en gevoelens zijn als bootjes, je kijkt ernaar maar je laat ze niet aanmeren.
Trouwens, probeer niet te streven naar dingen zoals Liz ze ervaart (helemaal meegenomen worden door je gevoelens en inzichten). Probeer nergens naar te streven; zit, kijk en benoem, dat is genoeg. Je zal merken dat elke gedachte, elk gevoel van voorbijgaande aard is, hecht je er dus ook niet aan.
Hee zie je, alles komt straks op zijn pootjes terecht. Heb er vertrouwen in, je bent hartstikke sterk!
Yeetje frizzy, ben jij toevallig meditatie-leraar? Er komt inderdaad vanalles voorbij scheren als ik probeer te mediteren. In ELP las ik dat Liz al haar gedachtes namen geeft, bijvoorbeeld Mevrouw Twijfel en Meneer Angst. Daar moest ik wel om lachen, maar het werkt wel! Ik kan nu van een soort afstandje naar mijn gedachtes kijken van 'ohja, hier komt weer een paniekgedachte' en hem gewoon laten komen. Een ander mooi voorbeeld van ELP vond ik dat Liz beschreef dat ze afdaalde naar haar 'inner pocket of stillness' Ik zie mezelf dan met een laddertje in mijn binnenste afdalen
Bedankt voor je mooie woorden.
Hahahah nee hoor, wás ik maar zo goed dat ik leraar kon zijn! Ik schaar mezelf ook nog onder de beginners. Wel heb ik, net als Liz, een tijd doorgebracht in retraite, al was dat van een heel ander soort dan ELP.
Ja het is goed om op die manier naar je gedachten en gevoelens te kijken. Een andere tip (metafoor): zie jezelf als een eiland. Je gedachten en gevoelens zijn als bootjes, je kijkt ernaar maar je laat ze niet aanmeren.
Trouwens, probeer niet te streven naar dingen zoals Liz ze ervaart (helemaal meegenomen worden door je gevoelens en inzichten). Probeer nergens naar te streven; zit, kijk en benoem, dat is genoeg. Je zal merken dat elke gedachte, elk gevoel van voorbijgaande aard is, hecht je er dus ook niet aan.
Hee zie je, alles komt straks op zijn pootjes terecht. Heb er vertrouwen in, je bent hartstikke sterk!
