Relaties
alle pijlers
Relatie verbroken na 4 jaar
maandag 14 oktober 2019 om 12:33
Ik heb 4 jaar lang een relatie gehad met een jongen P. Voor die tijd waren wij bevriend met elkaar. Hij was mijn beste maatje en wist alles van mij. voor mijn relatie met hem zat ik 3 jaar met een jongen. Die situatie maakte mij ronduit depressief. Ook zat ik erg met mijzelf in de knoop en wist niet meer wat ik met mijn leven aanmoest. Mijn beste vriend P vond mij al die jaren al leuk en besloot om mij te redden uit de handen van die jongen (dit is wat hij dacht). Ik vond P ook wel leuk en ben daar in mee gegaan. Ik vond het in het begin erg lastig om mijn gevoelens te uiten en het eerste half jaar van onze relatie was zwaar. Ik kon niet echt gelukkig zijn. Dit kwam niet door mijn relatie met P , maar wat ik voor hem had meegemaakt en hoe slecht ik dacht over mijzelf. Hij besloot de relatie te verbreken, omdat hij niet het idee had dat hij mij gelukkig kon maken. Hij gaf mij het idee dat door mijn mentale gesteldheid hij niet meer met mij samen wilde zijn. Ik ben in die tijd dat het uit was in gesprek gegaan met een psycholoog en heb aan mezelf gewerkt. Ik ben veranderd van opleiding en werk en zit momenteel op een plek waar ik mij goed voel.
Wij zijn toen der tijd 5 maanden uit elkaar geweest. We zagen elkaar iedere week, omdat wij nog wel onze behoeftes hadden op het gebied van seks. Hij zag in die tijd mij steeds meer veranderen op een positieve manier en zo zijn wij weer terug bij elkaar gekomen. Wij zijn vanaf toen weer 2,5/3 jaar samen geweest. Hij is een opleiding tot militair gaan volgen, hij heeft in die tijd een operatie moeten ondergaan en moest er tijdelijk mee stoppen. Ik heb hem altijd gesteund. Toen hij weer verder ging heeft hij de opleiding kunnen afronden.
Wij waren afgelopen zomer op vakantie en hij begon een indruk op mij te maken dat hij er niet helemaal bij was met zijn hoofd. Ik heb hem hier op aangesproken en hij gaf aan dat hij er niet bij kon zijn met zijn hoofd en steeds bij zijn werk zat. Hij begon aan mij vragen te stellen of ik wel zeker wist of ik verder met hem wilde (omdat hij veel weg zou zijn). Ik gaf aan dat ik van hem hield en daardoor zeker met hem verder wilde. Wij hebben het hier op vakantie verder niet meer over gehad en toen we terug kwamen hebben wij ons gestort op het zoeken van een huis. Wij hadden onszelf een doel gesteld om in 2020 te gaan samen wonen. We zijn twee weken voordat hij de relatie verbrak nog gaan kijken voor huizen en boekten wij een weekendje weg voor tijdens de kerst. Hij kwam twee weken geleden met het bericht dat hij niet verder wilde in onze relatie. Zijn reden was: dat hij er niet bij was met zijn hoofd en als hij weg was (voor zijn werk) niet aan mij of aan onze relatie dacht. Hij vond andere dingen belangrijker op dat moment, maar hij zei wel dat hij mij nog steeds heel leuk vond en heel veel van mij hield. Ik kan niet begrijpen dat wanneer je zegt van iemand te houden je niet verlangd om naar huis te gaan. Hij vertelde dat hij deze keuze voor mij maakte omdat ik meer verdiende.
Ik heb twee weken geen contact met hem gehad, totdat wij elkaar weer foto's gingen sturen. We besloten om af te spreken (heel stom). Het moment zelf was heel fijn, maar toen ik even weg was keek hij op mijn telefoon en zag dat ik weer in contact was met die jongen van een paar jaar geleden. Hij was woest, hoe kan ik dat nou doen, is wat hij zei. Hij voelde zich bedrogen, omdat hij zoveel moeite had gedaan voor mij om mij van hem te 'redden'. Ik heb een weekje contact gehad met die jongen, omdat ik toch wat dingen wilden afsluiten en hij toen ik vertelde van mijn huidige situatie gaf hij mij een soort steun, daarom heb ik het niet daarna weer gelijk afgekapt. Ben ik nu gek of heeft hij helemaal geen recht om daar boos op te zijn ? Hij zei dat hij mij nooit meer wilde zien of spreken, maar op het moment dat ik contact zocht na die middag gaf hij toch steeds reactie. Ik heb het gevoel dat ik het goed moet maken, maar moet ik dat wel doen ? Moet ik dit niet gewoon loslaten ? Ik houd nog veel van hem en kan dat vertrouwde gevoel niet loslaten. Ik wilde dat hij er achter zou komen dat hij een stomme keuze had gemaakt door mij te laten gaan, maar nu hij boos is zal dat zeker niet gebeuren. Ik ben echt ten einde raad en het zit de hele dag in mijn hoofd.
Help !?
Wij zijn toen der tijd 5 maanden uit elkaar geweest. We zagen elkaar iedere week, omdat wij nog wel onze behoeftes hadden op het gebied van seks. Hij zag in die tijd mij steeds meer veranderen op een positieve manier en zo zijn wij weer terug bij elkaar gekomen. Wij zijn vanaf toen weer 2,5/3 jaar samen geweest. Hij is een opleiding tot militair gaan volgen, hij heeft in die tijd een operatie moeten ondergaan en moest er tijdelijk mee stoppen. Ik heb hem altijd gesteund. Toen hij weer verder ging heeft hij de opleiding kunnen afronden.
Wij waren afgelopen zomer op vakantie en hij begon een indruk op mij te maken dat hij er niet helemaal bij was met zijn hoofd. Ik heb hem hier op aangesproken en hij gaf aan dat hij er niet bij kon zijn met zijn hoofd en steeds bij zijn werk zat. Hij begon aan mij vragen te stellen of ik wel zeker wist of ik verder met hem wilde (omdat hij veel weg zou zijn). Ik gaf aan dat ik van hem hield en daardoor zeker met hem verder wilde. Wij hebben het hier op vakantie verder niet meer over gehad en toen we terug kwamen hebben wij ons gestort op het zoeken van een huis. Wij hadden onszelf een doel gesteld om in 2020 te gaan samen wonen. We zijn twee weken voordat hij de relatie verbrak nog gaan kijken voor huizen en boekten wij een weekendje weg voor tijdens de kerst. Hij kwam twee weken geleden met het bericht dat hij niet verder wilde in onze relatie. Zijn reden was: dat hij er niet bij was met zijn hoofd en als hij weg was (voor zijn werk) niet aan mij of aan onze relatie dacht. Hij vond andere dingen belangrijker op dat moment, maar hij zei wel dat hij mij nog steeds heel leuk vond en heel veel van mij hield. Ik kan niet begrijpen dat wanneer je zegt van iemand te houden je niet verlangd om naar huis te gaan. Hij vertelde dat hij deze keuze voor mij maakte omdat ik meer verdiende.
Ik heb twee weken geen contact met hem gehad, totdat wij elkaar weer foto's gingen sturen. We besloten om af te spreken (heel stom). Het moment zelf was heel fijn, maar toen ik even weg was keek hij op mijn telefoon en zag dat ik weer in contact was met die jongen van een paar jaar geleden. Hij was woest, hoe kan ik dat nou doen, is wat hij zei. Hij voelde zich bedrogen, omdat hij zoveel moeite had gedaan voor mij om mij van hem te 'redden'. Ik heb een weekje contact gehad met die jongen, omdat ik toch wat dingen wilden afsluiten en hij toen ik vertelde van mijn huidige situatie gaf hij mij een soort steun, daarom heb ik het niet daarna weer gelijk afgekapt. Ben ik nu gek of heeft hij helemaal geen recht om daar boos op te zijn ? Hij zei dat hij mij nooit meer wilde zien of spreken, maar op het moment dat ik contact zocht na die middag gaf hij toch steeds reactie. Ik heb het gevoel dat ik het goed moet maken, maar moet ik dat wel doen ? Moet ik dit niet gewoon loslaten ? Ik houd nog veel van hem en kan dat vertrouwde gevoel niet loslaten. Ik wilde dat hij er achter zou komen dat hij een stomme keuze had gemaakt door mij te laten gaan, maar nu hij boos is zal dat zeker niet gebeuren. Ik ben echt ten einde raad en het zit de hele dag in mijn hoofd.
Help !?
maandag 14 oktober 2019 om 14:35
Serieus? Ik wilde dat hij erachter zou komen dat hij een stomme keuze had gemaakt door mij te laten gaan?
In een relatie speel je toch geen spelletjes.
Ik begrijp trouwens wel dat als je aan het werk of op vakantie bent, niet heel de tijd met je relatie bezig bent. Je bent namelijk met je vakantie/werk bezig. Alleen maar verstandig en gezond.
In een relatie speel je toch geen spelletjes.
Ik begrijp trouwens wel dat als je aan het werk of op vakantie bent, niet heel de tijd met je relatie bezig bent. Je bent namelijk met je vakantie/werk bezig. Alleen maar verstandig en gezond.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
maandag 14 oktober 2019 om 14:37
als ik iets geleerd heb is dat er in relatie helemaal niks of niemand gered zou moeten worden, niet de één, niet de ander, niet de één van de ander...
dus wat je doet is; je red jezelf van Disney bullshit en zorgt dat je een leuk stabiel leven hebt en daar zoek je dan tzt een leuk stabiel persoon bij uit die goed past bij wat je voor ogen hebt voor het nu én de toekomst. Zodra hij op je telefoon kijkt als je naar de wc bent weet je dat je je vergist hebt, die gast gaat de deur uit en blokkeer je erna.
dus wat je doet is; je red jezelf van Disney bullshit en zorgt dat je een leuk stabiel leven hebt en daar zoek je dan tzt een leuk stabiel persoon bij uit die goed past bij wat je voor ogen hebt voor het nu én de toekomst. Zodra hij op je telefoon kijkt als je naar de wc bent weet je dat je je vergist hebt, die gast gaat de deur uit en blokkeer je erna.
Lorem Ipsum
dinsdag 15 oktober 2019 om 11:05
Het probleem bij hem is altijd geweest dat hij te impulsief keuzes maakt en daardoor een keus maakt waar hij uiteindelijk niet achter staat. Dit is in het verleden een X aantal keren gebeurt. Vandaar dat ik hoopte dat hij dat ging inzien. In zijn geval was het niet af en toe aan zijn werk denken, ik denk namelijk ook wel aan mijn werk en andere dingen. Hij gaf aan dat hij in de 3 weken dat hij wel eens weg was geen seconde aan mij dacht of mij miste.. maar het wel fijn vond als ik er was als hij thuis kwam.
Hij heeft het idee alsof hij mij heeft gered van de ondergang of zo iets, zo zie ik dat zelf niet. Ik snap ook niet waar hij het lef vandaan haalde om in mijn telefoon te kijken en vervolgens boos te worden.
Het is lastig om 4 jaar waarin wij het ook heel leuk hebben gehad, af te sluiten.
Hij heeft het idee alsof hij mij heeft gered van de ondergang of zo iets, zo zie ik dat zelf niet. Ik snap ook niet waar hij het lef vandaan haalde om in mijn telefoon te kijken en vervolgens boos te worden.
Het is lastig om 4 jaar waarin wij het ook heel leuk hebben gehad, af te sluiten.
dinsdag 15 oktober 2019 om 11:30
Als hij te impulsief keuzes maakt, is dat wel zijn probleem. Hij is geen kleuter meer, dus als hij impulsief verkeerde keuzes maakt, dan verwacht ik wel dat hij het zelf oplost. Niet dat ik de kastanjes uit het vuur moet halen.
Daarnaast iemand die zichzelf ziet als jouw redder, dat is ook niet helemaal gezond. Dat krijg je altijd te horen, dat blijkt dan maar weer. En daarnaast schendt hij jouw privacy!
Ja, jammer dat 4 jaar zo moet eindigen. Maar zeker het beste. Het komt zeker goed.
Daarnaast iemand die zichzelf ziet als jouw redder, dat is ook niet helemaal gezond. Dat krijg je altijd te horen, dat blijkt dan maar weer. En daarnaast schendt hij jouw privacy!
Ja, jammer dat 4 jaar zo moet eindigen. Maar zeker het beste. Het komt zeker goed.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
